Mateus 22
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVI
1 Yesu gë wahnës waɗindaryindan mboko nësëhnëndëhni vële hnëpaɗëhawo va ntehnatënd:
1 Jesus lhes falou novamente por parábolas, dizendo:
2 «Wëlin ile mëntëlëni Inaw̃ ambin ŋa: Ahnaw̃ Asankaf nëgehnëko roka iñël aju.
2 "O Reino dos céus é como um rei que preparou um banquete de casamento para seu filho.
3 Më ntehnëkëhni vëryokuŋ vëlëw̃u va njini macinihëhni vële faƴehnik roka va, ɓare vëỹaɗilohna njijëni.
3 Enviou seus servos aos que tinham sido convidados para o banquete, dizendo-lhes que viessem; mas eles não quiseram vir.
4 «Më mbok paƴëkëhni kat vëryokuŋ vëhaw̃ary njini ntehnënihëhni vële faƴehnik va: “Wëli ile ntehnëk Ahnaw̃ a: ‘Tame roka ỹa puhnayik, vacët mën wuhniryah w̃a ryaw̃ik. Ƴijën roka iñël ỹa. Fop puhnayik!’”
4 "De novo enviou outros servos e disse: ‘Digam aos que foram convidados que preparei meu banquete: meus bois e meus novilhos gordos foram abatidos, e tudo está preparado. Venham para o banquete de casamento! ’
5 «Ɓare vële faƴehniko va vëhnëpalëhniwohna vëfaƴik va; njilehnëni wëɓal wadëw̃ hni, vëryampo kaỹ dëw̃ hni, vëhaw̃ary igwaf dëw̃ hni.
5 "Mas eles não lhes deram atenção e saíram, um para o seu campo, outro para os seus negócios.
6 Vëỹëntaw̃ va më pëlanihëhni vëryokuŋ Ahnaw̃ a ntinihëhni këm fo do ndaw̃ënihëhni.
6 Os restantes, agarrando os servos, maltrataram-nos e os mataram.
7 Awa Ahnaw̃ a më ntavëka ɗus; më paƴëkëhni wasoɗaɗe walëw̃u w̃a njini ndaw̃ënihëhni vëỹi vëryaw̃ vahnë do pëɗëni nkol dëw̃ hni ŋa.
7 O rei ficou irado e, enviando o seu exército, destruiu aqueles assassinos e queimou a cidade deles.
8 Tac më ntehnëkëhni vëryokuŋ vëlëw̃u va: “Roka iñël ŋa puhnayik, ɓare vële faƴehnik va tëfëlëhnihna tokëni.
8 "Então disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, mas os meus convidados não eram dignos.
9 Awa ƴiryin gë vankaw̃ awaciwuni vële fankëlëɗun va fop njijëni roka ỹa.”
9 Vão às esquinas e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem’.
10 Vëryokuŋ va më njini gë vankaw̃ macinihëhni fop vële pankëlëɗëniho va, vëli w̃eh gë vëli fërën per; koyëna acery nte rokande roka iñël ŋa pëɓëlehnëni vahnë va.
10 Então os servos saíram para as ruas e reuniram todas as pessoas que puderam encontrar, gente boa e gente má, e a sala do banquete de casamento ficou cheia de convidados.
11 «Ahnaw̃ a, ga tënkëk njëkëhni vële yijëk roka va, nuka asan ale wok diyana viỹi ambënt.
11 "Mas quando o rei entrou para ver os convidados, notou ali um homem que não estava usando veste nupcial.
12 Më tëƴëka: “Lawo, soŋe ye rënkiru ani viỹi ambënt këm?” Ɓare asan a ñoñ koɗilohna ntëkwa.
12 E lhe perguntou: ‘Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial? ’ O homem emudeceu.
13 «Awa Ahnaw̃ a më ntehnëkëhni vëryokuŋ vëlëw̃u va: “Ñabëryina wëɓák ŋi gë wapary ŋi do aloŋuna g'ipër, gë umëhwëry. Hnam rëkëɗ kond do cemëlehnand wabeñ ŋi.”»
13 "Então o rei disse aos que serviam: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés, e lancem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes’.
14 Yesu më nkwënëk: «Vëyaɓah macini, ɓare vëyaɓëna vële rëhnayik va.»
14 "Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos".
15 Ga mbiỹëk toƴe wafarise wëryampo njilehnëni mbarëlëni nësëlëni gante ntiɗëni pëlahnëniha Yesu gë wanës wadëw̃u ŋa dënk.
15 Então os fariseus saíram e começaram a planejar um meio de enredá-lo em suas próprias palavras.
16 Më paƴënihëhni vërëfal vëlëw̃ hni vëryampo do gë vëryaw̃ vële nkeniho gë Eroɗ va njini ntehnëniha Yesu: «Aharaŋ, njëtëɓun catëru. Toña ye karaŋëɗuhëhni vahnë va nkaw̃ W̃ënu ŋa; dakëlihna gë le nahaɗëni vëỹëntaw̃ do dëbëndëlehnëɗilihëhnihna vahnë va.
16 Enviaram-lhe seus discípulos juntamente com os herodianos que lhe disseram: "Mestre, sabemos que és íntegro e que ensinas o caminho de Deus conforme a verdade. Tu não te deixas influenciar por ninguém, porque não te prendes à aparência dos homens.
17 Awa pëƴaryifu ile hnaharu: sariya fu ỹa maw̃ëryak bi ma maw̃ëryana cosi ỹatëtanke ỹa asankaf a, Sesar?»
17 Dize-nos, pois: Qual é a tua opinião? É certo pagar imposto a César ou não? "
18 Ɓare Yesu njëtëko nahan meh dëw̃ hni ŋa, më ntehnëkëhni: «W̃uhnë, vëroka vahnë, soŋe ye rëndëndunëho urënd?
18 Mas Jesus, percebendo a má intenção deles, perguntou: "Hipócritas! Por que vocês estão me pondo à prova?
19 Koryi Sesar|src="hk00166c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="22.19" Tufëryino koryi le sosande ỹatëtanke ỹa.» Më tufëniha uỹëc koryi.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto". Eles lhe mostraram um denário,
20 Më tëƴëkëhni: «Yëka mo g'uw̃ac mo liyik koryi li?»
20 e ele lhes perguntou: "De quem é esta imagem e esta inscrição? "
21 Më ntëkwani: «Cesar ye.»
21 "De César", responderam eles. E ele lhes disse: "Então, dêem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus".
22 Ga nkwëryëni iŋi dëkwa, pëmpëhnahnëlehnëkëhniwo. Tac tavëlehnëniha Yesu njilehnëni.
22 Ao ouvirem isso, eles ficaram admirados; e, deixando-o, retiraram-se.
23 Hnë fac rac fo, wasaduse wëryampo rëhakawo Yesu. (Vëhni hnësëɗëho vësëm va vëvëhnëɗina.) Më ntehnëniha:
23 Naquele mesmo dia, os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele com a seguinte questão:
24 «Aharaŋ, gena bi Moyis nësëko: “Ge asan ỹëlëk, do cëm hara tavëna vutah, aheryu ntëw̃ëɗëha asëval a soŋe nagëhnahna acëru vutah.”
24 "Mestre, Moisés disse que se um homem morrer sem deixar filhos, seu irmão deverá casar-se com a viúva e dar-lhe descendência.
25 Awa ỹal fu hna nkeniho vësan mbëɗ gë vëhi vële vankëk rëm gë hnëm. Aryënkwëryënkw a ñëlëko do cëm hara tavëna vutah do tavarya koyëna asëvalu ỹa aheryu.
25 Entre nós havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu. Como não teve filhos, deixou a mulher para seu irmão.
26 Ahigëna ỹa fëna koyëna nkehawo, tac ararëna ỹa do gë fop mbëɗ gë vëhi va.
26 A mesma coisa aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Ga puni vëhni fop, asëval a fëna cëmëgëlehn.
27 Finalmente, depois de todos, morreu a mulher.
28 Awa, ge vësëm va mbëhnëni, mo yeɗ asan aỹi asëval hnë vëỹi vësan mbëɗ gë vëhi vi, kaɓi vëhni fop ñëlënihawo?»
28 Pois bem, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa, visto que todos foram casados com ela? "
29 Yesu më ntëkwakëhni: «W̃uhnë mpaỹëmpaỹaɗëhu kaɓi ƴëtëluhna Vikerëh va gë fanka W̃ënu ŋa.
29 Jesus respondeu: "Vocês estão enganados porque não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus!
30 Ge vësëm va mbëhnëni, vësan va gë vësëval va vëvokëɗina ñëlëlëni, ɓare had wamëleka nkeɗëni ambin hna.
30 Na ressurreição, as pessoas não se casam nem são dadas em casamento; mas são como os anjos no céu.
31 Koɓëri karaŋëluhna bi, ile ntehnëku W̃ën soŋe iɓëhn vësëm ŋa? Umë lehnëk:
31 E quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram o que Deus lhes disse:
32 “W̃ën Abëraham ŋa yeɓu gë W̃ën Isak do gë W̃ën Sakob.”» Yesu më nkwënëk: «W̃ënu ŋa, gena W̃ën vësëm, W̃ën vële wok vësëmëna ye.»
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’? Ele não é Deus de mortos, mas de vivos! "
33 Vële hnëpaɗëhawo va fop pëmpëhnahnëkëhniwo gë sifa karëŋa nte karaŋëɗëhëhniwo ŋa.
33 Ouvindo isso, a multidão ficou admirada com o seu ensino.
34 Ante kamahnëniho wafarise w̃a Yesu ndënëkëhni wasaduse w̃a, mbarëniho.
34 Ao ouvirem dizer que Jesus havia deixado os saduceus sem resposta, os fariseus se reuniram.
35 Aharaŋ sariya aryampo hnë vëhni ñaɗëho tëndëhna urënd; awa më tëhaka do tëƴa:
35 Um deles, perito na lei, o pôs à prova com esta pergunta:
36 «Aharaŋ, aŋëhne kwëɗa ỹak hnëfak sariya hna fop?»
36 "Mestre, qual é o maior mandamento da Lei? "
37 Yesu më ntëkwaka: «“Ŋahnëryehna Ahwëhn a W̃ën hu ŋa gë sakahn hu fop, g'intaw̃ary hu ŋa fop, gë hakili hu ỹa fop.”
37 Respondeu Jesus: " ‘Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma e de todo o seu entendimento’.
38 Aŋi ye ante hnaỹëk do ỹak yaɓëka nafa ŋa.
38 Este é o primeiro e maior mandamento.
39 Do wëli kigëna ŋa, ante këñëlahnëni gë ndënkwëryënkw ŋa: “Ŋahnëryehna aỹënta hu ỹa had wëjë dënk.”
39 E o segundo é semelhante a ele: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Sariya Moyis ỹa fop gë wade karaŋëɗënihëhniwo vahnë wakila ŋa fop hnë vaŋi vakwëɗa vaki nke.»
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas".
41 Wafarise w̃a ga mbarëni, Yesu më tëƴëkëhni:
41 Estando os fariseus reunidos, Jesus lhes perguntou:
42 «Ye hnaharun soŋe Arëhnayik a? Aju mo ye?»
42 "O que vocês pensam a respeito do Cristo? De quem ele é filho? " "É filho de Davi", responderam eles.
43 Më tëƴëkëhni: «Awa soŋe ye David, ante nësehnëkawo Iƴir Ipacah iŋa, macëkawo “Ahwëhn” ntehn:
43 Ele lhes disse: "Então, como é que Davi, falando pelo Espírito, o chama ‘Senhor’? Pois ele afirma:
44 «“Ahwëhn a W̃ënu ŋa umë lehnëkawo Ahwëhn mën a: ƴij alaña g'irëhw mën, hafo hale këfëɗëfuhëhni vële ỹew̃ëki va haryënkw hu.”
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo de teus pés" ’.
45 «Ge David “Ahwëhn” macëka, awa hak koɗ Arëhnayik nke aju David?»
45 Se, pois, Davi o chama ‘Senhor’, como pode ser ele seu filho? "
46 Awa wafarise warac, wëla aryampo hnë vëhni kolëlohna ntëkwahna iñë do, tëk pëgw hnë fac rac, ahnë ɓokëlohna ndëk tëƴa iñë.
46 Ninguém conseguia responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante, ninguém jamais se atreveu a lhe fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.