Mateus 22
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA
1 Yesu gë wahnës waɗindaryindan mboko nësëhnëndëhni vële hnëpaɗëhawo va ntehnatënd:
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 «Wëlin ile mëntëlëni Inaw̃ ambin ŋa: Ahnaw̃ Asankaf nëgehnëko roka iñël aju.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Më ntehnëkëhni vëryokuŋ vëlëw̃u va njini macinihëhni vële faƴehnik roka va, ɓare vëỹaɗilohna njijëni.
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 «Më mbok paƴëkëhni kat vëryokuŋ vëhaw̃ary njini ntehnënihëhni vële faƴehnik va: “Wëli ile ntehnëk Ahnaw̃ a: ‘Tame roka ỹa puhnayik, vacët mën wuhniryah w̃a ryaw̃ik. Ƴijën roka iñël ỹa. Fop puhnayik!’”
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 «Ɓare vële faƴehniko va vëhnëpalëhniwohna vëfaƴik va; njilehnëni wëɓal wadëw̃ hni, vëryampo kaỹ dëw̃ hni, vëhaw̃ary igwaf dëw̃ hni.
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Vëỹëntaw̃ va më pëlanihëhni vëryokuŋ Ahnaw̃ a ntinihëhni këm fo do ndaw̃ënihëhni.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Awa Ahnaw̃ a më ntavëka ɗus; më paƴëkëhni wasoɗaɗe walëw̃u w̃a njini ndaw̃ënihëhni vëỹi vëryaw̃ vahnë do pëɗëni nkol dëw̃ hni ŋa.
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 Tac më ntehnëkëhni vëryokuŋ vëlëw̃u va: “Roka iñël ŋa puhnayik, ɓare vële faƴehnik va tëfëlëhnihna tokëni.
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 Awa ƴiryin gë vankaw̃ awaciwuni vële fankëlëɗun va fop njijëni roka ỹa.”
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Vëryokuŋ va më njini gë vankaw̃ macinihëhni fop vële pankëlëɗëniho va, vëli w̃eh gë vëli fërën per; koyëna acery nte rokande roka iñël ŋa pëɓëlehnëni vahnë va.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 «Ahnaw̃ a, ga tënkëk njëkëhni vële yijëk roka va, nuka asan ale wok diyana viỹi ambënt.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Më tëƴëka: “Lawo, soŋe ye rënkiru ani viỹi ambënt këm?” Ɓare asan a ñoñ koɗilohna ntëkwa.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 «Awa Ahnaw̃ a më ntehnëkëhni vëryokuŋ vëlëw̃u va: “Ñabëryina wëɓák ŋi gë wapary ŋi do aloŋuna g'ipër, gë umëhwëry. Hnam rëkëɗ kond do cemëlehnand wabeñ ŋi.”»
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 Yesu më nkwënëk: «Vëyaɓah macini, ɓare vëyaɓëna vële rëhnayik va.»
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Ga mbiỹëk toƴe wafarise wëryampo njilehnëni mbarëlëni nësëlëni gante ntiɗëni pëlahnëniha Yesu gë wanës wadëw̃u ŋa dënk.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Më paƴënihëhni vërëfal vëlëw̃ hni vëryampo do gë vëryaw̃ vële nkeniho gë Eroɗ va njini ntehnëniha Yesu: «Aharaŋ, njëtëɓun catëru. Toña ye karaŋëɗuhëhni vahnë va nkaw̃ W̃ënu ŋa; dakëlihna gë le nahaɗëni vëỹëntaw̃ do dëbëndëlehnëɗilihëhnihna vahnë va.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Awa pëƴaryifu ile hnaharu: sariya fu ỹa maw̃ëryak bi ma maw̃ëryana cosi ỹatëtanke ỹa asankaf a, Sesar?»
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 Ɓare Yesu njëtëko nahan meh dëw̃ hni ŋa, më ntehnëkëhni: «W̃uhnë, vëroka vahnë, soŋe ye rëndëndunëho urënd?
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Koryi Sesar|src="hk00166c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="22.19" Tufëryino koryi le sosande ỹatëtanke ỹa.» Më tufëniha uỹëc koryi.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Më tëƴëkëhni: «Yëka mo g'uw̃ac mo liyik koryi li?»
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Më ntëkwani: «Cesar ye.»
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 Ga nkwëryëni iŋi dëkwa, pëmpëhnahnëlehnëkëhniwo. Tac tavëlehnëniha Yesu njilehnëni.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 Hnë fac rac fo, wasaduse wëryampo rëhakawo Yesu. (Vëhni hnësëɗëho vësëm va vëvëhnëɗina.) Më ntehnëniha:
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 «Aharaŋ, gena bi Moyis nësëko: “Ge asan ỹëlëk, do cëm hara tavëna vutah, aheryu ntëw̃ëɗëha asëval a soŋe nagëhnahna acëru vutah.”
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 Awa ỹal fu hna nkeniho vësan mbëɗ gë vëhi vële vankëk rëm gë hnëm. Aryënkwëryënkw a ñëlëko do cëm hara tavëna vutah do tavarya koyëna asëvalu ỹa aheryu.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Ahigëna ỹa fëna koyëna nkehawo, tac ararëna ỹa do gë fop mbëɗ gë vëhi va.
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 Ga puni vëhni fop, asëval a fëna cëmëgëlehn.
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 Awa, ge vësëm va mbëhnëni, mo yeɗ asan aỹi asëval hnë vëỹi vësan mbëɗ gë vëhi vi, kaɓi vëhni fop ñëlënihawo?»
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 Yesu më ntëkwakëhni: «W̃uhnë mpaỹëmpaỹaɗëhu kaɓi ƴëtëluhna Vikerëh va gë fanka W̃ënu ŋa.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 Ge vësëm va mbëhnëni, vësan va gë vësëval va vëvokëɗina ñëlëlëni, ɓare had wamëleka nkeɗëni ambin hna.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 Koɓëri karaŋëluhna bi, ile ntehnëku W̃ën soŋe iɓëhn vësëm ŋa? Umë lehnëk:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 “W̃ën Abëraham ŋa yeɓu gë W̃ën Isak do gë W̃ën Sakob.”» Yesu më nkwënëk: «W̃ënu ŋa, gena W̃ën vësëm, W̃ën vële wok vësëmëna ye.»
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 Vële hnëpaɗëhawo va fop pëmpëhnahnëkëhniwo gë sifa karëŋa nte karaŋëɗëhëhniwo ŋa.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Ante kamahnëniho wafarise w̃a Yesu ndënëkëhni wasaduse w̃a, mbarëniho.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Aharaŋ sariya aryampo hnë vëhni ñaɗëho tëndëhna urënd; awa më tëhaka do tëƴa:
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 «Aharaŋ, aŋëhne kwëɗa ỹak hnëfak sariya hna fop?»
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Yesu më ntëkwaka: «“Ŋahnëryehna Ahwëhn a W̃ën hu ŋa gë sakahn hu fop, g'intaw̃ary hu ŋa fop, gë hakili hu ỹa fop.”
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 Aŋi ye ante hnaỹëk do ỹak yaɓëka nafa ŋa.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Do wëli kigëna ŋa, ante këñëlahnëni gë ndënkwëryënkw ŋa: “Ŋahnëryehna aỹënta hu ỹa had wëjë dënk.”
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 Sariya Moyis ỹa fop gë wade karaŋëɗënihëhniwo vahnë wakila ŋa fop hnë vaŋi vakwëɗa vaki nke.»
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Wafarise w̃a ga mbarëni, Yesu më tëƴëkëhni:
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 «Ye hnaharun soŋe Arëhnayik a? Aju mo ye?»
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 Më tëƴëkëhni: «Awa soŋe ye David, ante nësehnëkawo Iƴir Ipacah iŋa, macëkawo “Ahwëhn” ntehn:
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 «“Ahwëhn a W̃ënu ŋa umë lehnëkawo Ahwëhn mën a: ƴij alaña g'irëhw mën, hafo hale këfëɗëfuhëhni vële ỹew̃ëki va haryënkw hu.”
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 «Ge David “Ahwëhn” macëka, awa hak koɗ Arëhnayik nke aju David?»
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Awa wafarise warac, wëla aryampo hnë vëhni kolëlohna ntëkwahna iñë do, tëk pëgw hnë fac rac, ahnë ɓokëlohna ndëk tëƴa iñë.
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.