Mateus 22

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yesu gë wahnës waɗindaryindan mboko nësëhnëndëhni vële hnëpaɗëhawo va ntehnatënd:
1 E respondendo Jesus, novamente lhes falou em parábolas, dizendo:
2 «Wëlin ile mëntëlëni Inaw̃ ambin ŋa: Ahnaw̃ Asankaf nëgehnëko roka iñël aju.
2 O reino do céu é semelhante a um certo rei, que fez as bodas de seu filho,
3 Më ntehnëkëhni vëryokuŋ vëlëw̃u va njini macinihëhni vële faƴehnik roka va, ɓare vëỹaɗilohna njijëni.
3 e enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 «Më mbok paƴëkëhni kat vëryokuŋ vëhaw̃ary njini ntehnënihëhni vële faƴehnik va: “Wëli ile ntehnëk Ahnaw̃ a: ‘Tame roka ỹa puhnayik, vacët mën wuhniryah w̃a ryaw̃ik. Ƴijën roka iñël ỹa. Fop puhnayik!’”
4 Mais uma vez, ele enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e meus cevados estão mortos, e todas as coisas estão prontas; vinde às bodas.
5 «Ɓare vële faƴehniko va vëhnëpalëhniwohna vëfaƴik va; njilehnëni wëɓal wadëw̃ hni, vëryampo kaỹ dëw̃ hni, vëhaw̃ary igwaf dëw̃ hni.
5 Mas eles, fazendo pouco caso, seguiram os seus caminhos, um para sua fazenda, outro para o seu negócio.
6 Vëỹëntaw̃ va më pëlanihëhni vëryokuŋ Ahnaw̃ a ntinihëhni këm fo do ndaw̃ënihëhni.
6 E os outros, tomaram os seus servos, os maltrataram e mataram.
7 Awa Ahnaw̃ a më ntavëka ɗus; më paƴëkëhni wasoɗaɗe walëw̃u w̃a njini ndaw̃ënihëhni vëỹi vëryaw̃ vahnë do pëɗëni nkol dëw̃ hni ŋa.
7 Mas, ouvindo disso o rei, irou-se, e enviando os seus exércitos, destruiu aqueles assassinos, e incendiou a sua cidade.
8 Tac më ntehnëkëhni vëryokuŋ vëlëw̃u va: “Roka iñël ŋa puhnayik, ɓare vële faƴehnik va tëfëlëhnihna tokëni.
8 Então ele diz aos servos: As bodas estão preparadas, mas os que foram convidados não eram dignos.
9 Awa ƴiryin gë vankaw̃ awaciwuni vële fankëlëɗun va fop njijëni roka ỹa.”
9 Ide, pois, às estradas, e convidai para as bodas todos quantos encontrardes.
10 Vëryokuŋ va më njini gë vankaw̃ macinihëhni fop vële pankëlëɗëniho va, vëli w̃eh gë vëli fërën per; koyëna acery nte rokande roka iñël ŋa pëɓëlehnëni vahnë va.
10 E os servos, saindo pelas estradas, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e o casamento ficou cheio de convidados.
11 «Ahnaw̃ a, ga tënkëk njëkëhni vële yijëk roka va, nuka asan ale wok diyana viỹi ambënt.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava com veste de casamento.
12 Më tëƴëka: “Lawo, soŋe ye rënkiru ani viỹi ambënt këm?” Ɓare asan a ñoñ koɗilohna ntëkwa.
12 E ele disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste de casamento? E ele emudeceu.
13 «Awa Ahnaw̃ a më ntehnëkëhni vëryokuŋ vëlëw̃u va: “Ñabëryina wëɓák ŋi gë wapary ŋi do aloŋuna g'ipër, gë umëhwëry. Hnam rëkëɗ kond do cemëlehnand wabeñ ŋi.”»
13 Então disse o rei aos servos: Amarrai os seus pés e mãos, levai-o embora, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Yesu më nkwënëk: «Vëyaɓah macini, ɓare vëyaɓëna vële rëhnayik va.»
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Ga mbiỹëk toƴe wafarise wëryampo njilehnëni mbarëlëni nësëlëni gante ntiɗëni pëlahnëniha Yesu gë wanës wadëw̃u ŋa dënk.
15 Indo, então, os fariseus, consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra.
16 Më paƴënihëhni vërëfal vëlëw̃ hni vëryampo do gë vëryaw̃ vële nkeniho gë Eroɗ va njini ntehnëniha Yesu: «Aharaŋ, njëtëɓun catëru. Toña ye karaŋëɗuhëhni vahnë va nkaw̃ W̃ënu ŋa; dakëlihna gë le nahaɗëni vëỹëntaw̃ do dëbëndëlehnëɗilihëhnihna vahnë va.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus em verdade, e sem te preocupar com nenhum homem, pois não reparas na aparência dos homens.
17 Awa pëƴaryifu ile hnaharu: sariya fu ỹa maw̃ëryak bi ma maw̃ëryana cosi ỹatëtanke ỹa asankaf a, Sesar?»
17 Dize-nos, portanto, o que tu pensas? É lícito dar tributo a César, ou não?
18 Ɓare Yesu njëtëko nahan meh dëw̃ hni ŋa, më ntehnëkëhni: «W̃uhnë, vëroka vahnë, soŋe ye rëndëndunëho urënd?
18 Mas Jesus, percebendo a sua maldade, disse: Por que me tentais, hipócritas?
19 Koryi Sesar|src="hk00166c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="22.19" Tufëryino koryi le sosande ỹatëtanke ỹa.» Më tufëniha uỹëc koryi.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe trouxeram um denário.
20 Më tëƴëkëhni: «Yëka mo g'uw̃ac mo liyik koryi li?»
20 E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição?
21 Më ntëkwani: «Cesar ye.»
21 Disseram-lhe: De César. Então ele lhes disse: Dai, portanto, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
22 Ga nkwëryëni iŋi dëkwa, pëmpëhnahnëlehnëkëhniwo. Tac tavëlehnëniha Yesu njilehnëni.
22 Quando eles ouviram essas palavras, maravilharam-se, e, deixando-o, foram pelo seu caminho.
23 Hnë fac rac fo, wasaduse wëryampo rëhakawo Yesu. (Vëhni hnësëɗëho vësëm va vëvëhnëɗina.) Më ntehnëniha:
23 No mesmo dia vieram até ele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 «Aharaŋ, gena bi Moyis nësëko: “Ge asan ỹëlëk, do cëm hara tavëna vutah, aheryu ntëw̃ëɗëha asëval a soŋe nagëhnahna acëru vutah.”
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se um homem morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a esposa dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Awa ỹal fu hna nkeniho vësan mbëɗ gë vëhi vële vankëk rëm gë hnëm. Aryënkwëryënkw a ñëlëko do cëm hara tavëna vutah do tavarya koyëna asëvalu ỹa aheryu.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, casou-se com uma mulher, e faleceu, e não tendo descendente, deixou a sua esposa para o seu irmão.
26 Ahigëna ỹa fëna koyëna nkehawo, tac ararëna ỹa do gë fop mbëɗ gë vëhi va.
26 Da mesma forma o segundo, e o terceiro, até o sétimo.
27 Ga puni vëhni fop, asëval a fëna cëmëgëlehn.
27 E por último de todos, morreu também a mulher.
28 Awa, ge vësëm va mbëhnëni, mo yeɗ asan aỹi asëval hnë vëỹi vësan mbëɗ gë vëhi vi, kaɓi vëhni fop ñëlënihawo?»
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, pois todos a tiveram?
29 Yesu më ntëkwakëhni: «W̃uhnë mpaỹëmpaỹaɗëhu kaɓi ƴëtëluhna Vikerëh va gë fanka W̃ënu ŋa.
29 Jesus, respondendo, disse-lhes: Vós errais, não conhecendo as escrituras, nem o poder de Deus.
30 Ge vësëm va mbëhnëni, vësan va gë vësëval va vëvokëɗina ñëlëlëni, ɓare had wamëleka nkeɗëni ambin hna.
30 Porque na ressurreição não casam, nem são dados em casamento, mas são como os anjos de Deus no céu.
31 Koɓëri karaŋëluhna bi, ile ntehnëku W̃ën soŋe iɓëhn vësëm ŋa? Umë lehnëk:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que vos foi dito por Deus, dizendo:
32 “W̃ën Abëraham ŋa yeɓu gë W̃ën Isak do gë W̃ën Sakob.”» Yesu më nkwënëk: «W̃ënu ŋa, gena W̃ën vësëm, W̃ën vële wok vësëmëna ye.»
32 Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Vële hnëpaɗëhawo va fop pëmpëhnahnëkëhniwo gë sifa karëŋa nte karaŋëɗëhëhniwo ŋa.
33 E as multidões, ouvindo isto, maravilhavam-se com a sua doutrina.
34 Ante kamahnëniho wafarise w̃a Yesu ndënëkëhni wasaduse w̃a, mbarëniho.
34 Mas os fariseus, quando ouviram que ele fizera emudecer os saduceus, eles se reuniram.
35 Aharaŋ sariya aryampo hnë vëhni ñaɗëho tëndëhna urënd; awa më tëhaka do tëƴa:
35 Então um deles, que era mestre da lei, perguntou-lhe, provando-o, dizendo:
36 «Aharaŋ, aŋëhne kwëɗa ỹak hnëfak sariya hna fop?»
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Yesu më ntëkwaka: «“Ŋahnëryehna Ahwëhn a W̃ën hu ŋa gë sakahn hu fop, g'intaw̃ary hu ŋa fop, gë hakili hu ỹa fop.”
37 Respondeu-lhe Jesus: Tu amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de toda a tua mente.
38 Aŋi ye ante hnaỹëk do ỹak yaɓëka nafa ŋa.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Do wëli kigëna ŋa, ante këñëlahnëni gë ndënkwëryënkw ŋa: “Ŋahnëryehna aỹënta hu ỹa had wëjë dënk.”
39 E o segundo é semelhante a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Sariya Moyis ỹa fop gë wade karaŋëɗënihëhniwo vahnë wakila ŋa fop hnë vaŋi vakwëɗa vaki nke.»
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Wafarise w̃a ga mbarëni, Yesu më tëƴëkëhni:
41 Enquanto os fariseus estavam reunidos, Jesus os indagou,
42 «Ye hnaharun soŋe Arëhnayik a? Aju mo ye?»
42 dizendo: O que pensais vós do Cristo? De quem ele é filho? Eles disseram-lhe: O filho de Davi.
43 Më tëƴëkëhni: «Awa soŋe ye David, ante nësehnëkawo Iƴir Ipacah iŋa, macëkawo “Ahwëhn” ntehn:
43 Disse-lhes ele: Como então Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 «“Ahwëhn a W̃ënu ŋa umë lehnëkawo Ahwëhn mën a: ƴij alaña g'irëhw mën, hafo hale këfëɗëfuhëhni vële ỹew̃ëki va haryënkw hu.”
44 Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até eu fazer os teus inimigos por escabelo?
45 «Ge David “Ahwëhn” macëka, awa hak koɗ Arëhnayik nke aju David?»
45 Então se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Awa wafarise warac, wëla aryampo hnë vëhni kolëlohna ntëkwahna iñë do, tëk pëgw hnë fac rac, ahnë ɓokëlohna ndëk tëƴa iñë.
46 E nenhum homem era capaz de responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante nenhum homem ousou fazer-lhe mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.