Mateus 20
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARIB
1 Yesu më mbok ntehnëk: «Awa, wëli ile mëntëndëlendeni Naw̃ ambin ŋa: Fac ryampo, ahwëhn kaỹ a sahnëko koɓëri fo g'acahnëfëɗ ga soŋe njëkëlehnahni vëryokuŋ kaỹ waresen lëw̃u.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Umë maw̃alëni gë vëryokuŋ va cosëhni soŋe ɗoku fac ryampo, tac cañëtëlehnëhni njini ndokuŋini kaỹ a.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 «Hnë wëwati mbëɗ gë wahnah hna, më mbok cahnëk do mbok nuhni vëhaw̃ary ỹëw̃a hna hara ñoñ vëliɗilohna.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Më ntehnëkëhni: “Ƴiryin w̃uhnë fëna aryokuŋëntiwu kaỹ mën hna do cosëɗëmu icos caŋah.”
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Njilehnëni.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Hnë wëwati mbëɗ g'anëka hna kat më mbok cahnëk do mbok tëkatëhni vahnë vëhaw̃ary kat ga ñëŋëwëni ỹëw̃a hna. Më tëƴëkëhni: “Soŋe ye ỹëw̃ëɗun hnani fac ỹa fop ñoñ ɗokuŋëɗiluhna?”
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 «Më ntëkwaniha: “Kaɓi ahnë nufëlëfuhna ryokuŋëhnëfuna.”
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 «G'anëka ga, ahwëhn kaỹ iŋa më ntehnëka asankaf vëryokuŋ vëlëw̃u va: “Macëryihni vële ryokuŋëhnëko vi asosëhni. Vële rëkwahnik vi ryënkwëhnahnëɗu do tëkwahnëni vëryënkwëryënkw vi.”
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 «Vële fëgwëko ɗoku hnë wëwati mbëɗ g'anëka ga më njijëni cosini ale-wo-le soŋe ɗoku fac ỹa.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Ga tëkëk icos vële ryënkwëko nufini ɗoku va, ntiyahnëkëhniwo cosëɗeni ntëbini vërëkwa vi; ɓare vëhni fëna ale-wo-le soŋe ɗoku fac ỹa fo cosiko.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Ga teɓani, mëhnaɗëniho
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 ntehnëndëni: “Vëỹi vëryokuŋ rëkwahnik. Soŋe wati ryampo fo ndokuŋëni; asosaryëlehnëhni gante cosëruhëfu, fuhnë vële ryuñënak ambër hn'ulav fac ỹa fop ka!”
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 «Ɓare ahwëhn kaỹ iŋa më ntëkwaka aryampo hnë vëhni: “Lawo, ñoñ dëntantihna. Maw̃alakena bi sosi soŋe ɗoku fac ỹa?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Nufëry cos hu ŋa do ayi. Ami nëŋëk sosëwëhni vële rëkwahnik vi gante cosëmi ki.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Koɗa bi liwu gante ñaɗëfu ka hnapul mën ỹa? Ma kaɓi kwëhnaɓu anëf soŋe rac bi ỹew̃aryëruho?”»
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Do Yesu më nkwënëk: «Koyëna vërëkwa vi yeɗ vëryënkwëryënkw, do vëryënkwëryënkw vi yeɗ vërëkwa va.»
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Yesu Yerusalem njiɗëho. Më canaryëkëhniwo vërëfal pëhw gë vëhi va do ntehnëhni njasatëndëni:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 «Nëparyin, gë Yerusalem njiɗen, Ajë Ahn'a njëɗaɗeniha vësankaf vësëna wasaɗëha va do gë vëharaŋ sariya va do vëhni nkwëryëlëɗëni soŋe ndaw̃ehnëniha
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 do njëɗaɗeniha vële wok vëyena wasëwif. Vërac njafaŋëɗëniha, ntampëɗëniha tac pakëɗëniha hnë kërëwa. Do hnë fac rarëna hna, mbëhnëɗ vësëm hna.»
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Awa asëvalu Sebede gë viju vëhi va tëhanihawo Yesu; asëval a më ndëkwëhnëk soŋe tëƴa Yesu ndemahna.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Yesu më tëƴëka: «Ye ỹaɗu?»
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Yesu më ntehnëkëhni: «Ƴëtëluhna ile rëƴëɗun ỹa. Koɗun bi asewu ankëlëw̃a tëmpah horot nte ỹaɗëfu sew̃u ŋa?»
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Yesu më ntehnëkëhni: «Ha, ceɗun nkëlëw̃a mën ŋa. Ɓare gena ami fëhnaɗ soŋe ale lañaɗ g'irëhw mën ma g'irahahn mën, Rëm mën ỹa fëhnaɗ. Vële pëhwëtëhnëk va njëɗaɗ.»
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Vërëfal pëhw vëỹëntaw̃ va, ga nkwëryëni watac, ntavëkëhniwo gë viju Sebede vëhi vërac.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Awa Yesu më macëkëhni vëhni fop do ntehnëhni: «Njëtërun vële ye vësankaf ɗuniỹa vi nɗëcëtëni ucankaf ntëw̃ hni ŋa, do vëryëndah va tufahnëɗëni fanka falëw̃ hni fa.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Ɓare tëfëlahna nke koyëna yëbëlan hun. Ale-wo-le ỹaɗ naỹ hnë w̃uhnë ỹa, tëfëka nke aryokuŋëhn hun,
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 do ale-wo-le ỹaɗ nke aryënkwëryënkw a, tëfëka nke aramp hun.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Ndampo fo nke soŋe Ajë Ahn'a: ƴijëna soŋe ndokuŋëhni, ɓare had aryokuŋëhn vahnë njijëk do njëɗahn ntaw̃ary dëw̃u ŋa pehëtahnëhni vahnë vëyaɓah.»
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Yesu, ante cahnëɗëniho gë vërëfal vëlëw̃u Seriko ŋa, kore sankaf rëfëlehnëɗëhawo.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Vumëp vuki lañako tëfary nkaw̃ hna, më nkwëryëni Yesu ryëcëɗ. Awa pëgwëlehnëni ndekandëni: «Aharaŋ, Aju David, kaỹëhnahnëryiỹi gë fuhnë!»
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Kore ỹa niraɗënihëhniwo ndemëhnani, ɓare tac nkwënëniho waɗeka ŋa: «Aharaŋ, Aju David, kaỹëhnahnëryiỹi gë fuhnë!»
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Yesu më kahnëk, macëkëhni do tëƴëhni: «Ye ỹaɗun linëhnu?»
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Më ntëkwaniha: «Aharaŋ, hnundëfu ỹaɗëfun.»
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Më kaỹëhnahnëka gë vëhni do më ñakëkëhni vinkër va; taŋ mbokalehn nundëni, do tëfëlehnëndëniha.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.