Mateus 14

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Hnë ƴamani rac, Eroɗ, nte hnaw̃ëko Galile ŋa, nkwëryëko ga nësëɗe soŋe Yesu ỹa.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Më ntehnëkëhni vëryokuŋ vëlëw̃u va: «San Ayary a ye: mbëhnik! Soŋe umë kwëhnahnëk fanka ntihahnënd viỹë vifëmpëhnahnah.»
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Eroɗ nësëko koyëna kaɓi umë lehnëko pëlayi San, ñabi, cëɗi do ndaw̃ehna. Wëlin itëfëta icëm San Ayary a: Eroɗ cëɗehnahnëkawo soŋe Erodiyaɗ asëvalu Filip, aheryu ỹa.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 Ntiko koyëna kaɓi ñëlëkawo gë Erodiyaɗ do San ntehnëɗëhawo: «Sariya ỹa maw̃ëryana aỹëla asëval ahery hu ỹa!»
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Eroɗ ñaɗëho ndaw̃ehna San, ɓare nkehahnahnëkawo gë ɓulunda ỹa, kaɓi vëhni fop kila ntinihawo San.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Koyëna nkeho hafo fac le nagahniko Eroɗ ỹa mbok tëkik, aryagu Erodiyaɗ nkaw̃ëɗëho haryënkw vële faƴehniko hna. Eroɗ nëŋëkawo ɗus
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 hafo ntëkëhna ntehn njëɗaɗëha fop le tëƴëɗëha ỹa.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Gë siyab hnëmu ha më ntehnëka: «Ƴëɗarye ankaf San Ayary a hnë fëɗa mpan!»
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Ahnaw̃ a Eroɗ njamëlehn; ɓare soŋe idëk dëw̃u tase vëfaƴ vëlëw̃u ŋa, më ntehnëk njëɗayi le tëƴëk ỹa.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Paƴehnëlehn ntëpëtiji nkaf San ŋa kaso hna.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Më yojik ifëɗa hna njëɗayi fandag fa, do umë njëɗahna hnëmu.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Tac, vërëfal San va më njini nufëni ñas iŋa mbañëni; tac njilehnëni pëƴaniha Yesu ile liyak ỹa.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Yesu ga nkwëryëk waŋi wakasëk, më matëni hnam gë vërëfal vëlëw̃u va, kaƴëni kulu hna, njini minëhni fo le njirëk. Ɓare vahnë va njëtaniho, awa më cahnëni vankol vantëw̃ hni hna tëfëlehnëniha gë wapary ŋa fo.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Ga cëlëk Yesu kulu hna, nutëhni kore sankaf rac, kaỹëhnahnëkawo ɗus gë vahnë vërac do pëgwëlehn njërënëndëhni vële resëko va.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 G'anëka ga vërëfal vëlëw̃u va më tëhaniha ntehnëniha: «Mëɗëk do hnani fëk fo ye. Koyaryihni vëỹi vahnë njini vankol hna ntëw̃ani ile tokëɗëni!»
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Më ntëkwakëhni: «Lakënde vëyina: ƴëɗaryinëhni w̃uhnë dënk ile tokëɗëni ỹa!»
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Më ntehnëniha: «Ɓare vamburu mbëɗ g'uwis wuhi fo hwëhnaɓun.»
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Më ntehnëkëhni: «Ƴinenëhnino».
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Tac, ntehnëhni kore ỹa ntañani dël hna do nuf vamburu mbëɗ va gë wuwis wuhi w̃a, kaŋëk g'ambin do camehna W̃ënu ŋa soŋe ỹi rokëtok. Nkubëlehnëk vamburu va njëɗahni vërëfal vëlëw̃u va, do vëhni cahëlehnënihëhni kore ỹa.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Ale-wo-le tokëko hafo pihn. Vërëfal va vëkankel pëhw gë vaki vapëɓah mbarëpëniho vankubel vante tesëniho va.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Vële rokëko va tëkëniho vësan wawuli mbëɗ (5,000), hara vësëval va gë vutah va vëryëkwaryina.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Paco, Yesu kaƴëndëlehnëhni vërëfal va kulu hna ndënkwëhnëhëniha gë cape ñëntaw̃ lant ka, wati nte koyaɗëhëhniwo umë dënk kore ŋa.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Ga koyakëhni, më kaƴëk hn'ikuŋ soŋe ƴëfa. Ga nëkak, minu fo nkeho hnam.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Hnë mpëd atac, kulu ỹa tëko ŋaw̃ëta vambëŋ va do wavonkëlo w̃ënka ŋa pankëlëɗëniho kaɓi, gante matiɗ, sël paɓëniho.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Ga nkëhnëk pac, Yesu gë vërëfal vëlëw̃u njiɗëho njasëhatënd w̃ënka hna.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Ante nuniha ga njasiɗ w̃ënka hna, ntakëkëhniwo ɗus do ndekaɗëniho: «Ahnënkwël ye!»
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Yesu më nësëhnëkëhni taŋ: «Ƴaw̃ënaryin! Ami Yesu ye! Antë ntaku!»
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Awa, Piyer më teɓak wanës ŋa do ntehna: «Ahwëhn, ge paryi wëjë ye, dehnërye yiryiw̃u w̃ënka li.»
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Yesu më ntehnëka: «Ƴij!» Piyer cëlëlehn kulu hna pëgw njasënd ƴaŋ w̃ënka hna njind gë vëhni Yesu.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Ɓare ga kamahnëk sël ỹa njaw̃ëk, më ntakëka, pëgwëlehn nkëƴand w̃ënka hna do ndekak: «Ahwëhn, pehëtërye!»
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Taŋ, Yesu njelëlehn vák ỹa, pëlahna do ntehna: «Wëjë, mbaki ikwëtahn! Soŋe ye wajëlehnaru?»
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Tac, kaƴëlehnëni vëhni vëhi tak kulu hna do sël ỹa tëryalehn.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Awa vërëfal va fop ndëkwëhnëlehnëni haryënkw Yesu do ntehnëniha: «Paryi nke Ajë W̃ënu ŋa yeru!»
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Tëkëlehnëni hnë vambëŋ lant vamb nkal Senesaret hna. Ga ntëmpëtani lant ỹa Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va, tënkëlehnëni hn'inkal ɓë resiỹo Senesaret hna.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Vahnë vëvë hnam va njavëtënihawo Yesu do pëƴahnëniho gante-wo-gante tëkik ỹal hni hna, do njonehnijikëhniwo vëres va fop.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Këlaɗënihawo tavëhni ñakëhni wëla wacëmët cuɗ cankaf ntëw̃u ŋa fo do fop vële ỹakëko va njërëniho.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.