Mateus 14

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Hnë ƴamani rac, Eroɗ, nte hnaw̃ëko Galile ŋa, nkwëryëko ga nësëɗe soŋe Yesu ỹa.
1 Naquele tempo Herodes, o tetrarca, ouviu a fama de Jesus,
2 Më ntehnëkëhni vëryokuŋ vëlëw̃u va: «San Ayary a ye: mbëhnik! Soŋe umë kwëhnahnëk fanka ntihahnënd viỹë vifëmpëhnahnah.»
2 e disse aos seus cortesãos: Este é João, o Batista; ele ressuscitou dentre os mortos, e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
3 Eroɗ nësëko koyëna kaɓi umë lehnëko pëlayi San, ñabi, cëɗi do ndaw̃ehna. Wëlin itëfëta icëm San Ayary a: Eroɗ cëɗehnahnëkawo soŋe Erodiyaɗ asëvalu Filip, aheryu ỹa.
3 Pois Herodes havia prendido a João, e, maniatando-o, o guardara no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Felipe;
4 Ntiko koyëna kaɓi ñëlëkawo gë Erodiyaɗ do San ntehnëɗëhawo: «Sariya ỹa maw̃ëryana aỹëla asëval ahery hu ỹa!»
4 porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 Eroɗ ñaɗëho ndaw̃ehna San, ɓare nkehahnahnëkawo gë ɓulunda ỹa, kaɓi vëhni fop kila ntinihawo San.
5 E queria matá-lo, mas temia o povo; porque o tinham como profeta.
6 Koyëna nkeho hafo fac le nagahniko Eroɗ ỹa mbok tëkik, aryagu Erodiyaɗ nkaw̃ëɗëho haryënkw vële faƴehniko hna. Eroɗ nëŋëkawo ɗus
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, a filha de Herodias dançou no meio dos convivas, e agradou a Herodes,
7 hafo ntëkëhna ntehn njëɗaɗëha fop le tëƴëɗëha ỹa.
7 pelo que este prometeu com juramento dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Gë siyab hnëmu ha më ntehnëka: «Ƴëɗarye ankaf San Ayary a hnë fëɗa mpan!»
8 E instigada por sua mãe, disse ela: Dá-me aqui num prato a cabeça de João, o Batista.
9 Ahnaw̃ a Eroɗ njamëlehn; ɓare soŋe idëk dëw̃u tase vëfaƴ vëlëw̃u ŋa, më ntehnëk njëɗayi le tëƴëk ỹa.
9 Entristeceu-se, então, o rei; mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse,
10 Paƴehnëlehn ntëpëtiji nkaf San ŋa kaso hna.
10 e mandou degolar a João no cárcere;
11 Më yojik ifëɗa hna njëɗayi fandag fa, do umë njëɗahna hnëmu.
11 e a cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou para a sua mãe.
12 Tac, vërëfal San va më njini nufëni ñas iŋa mbañëni; tac njilehnëni pëƴaniha Yesu ile liyak ỹa.
12 Então vieram os seus discípulos, levaram o corpo e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Yesu ga nkwëryëk waŋi wakasëk, më matëni hnam gë vërëfal vëlëw̃u va, kaƴëni kulu hna, njini minëhni fo le njirëk. Ɓare vahnë va njëtaniho, awa më cahnëni vankol vantëw̃ hni hna tëfëlehnëniha gë wapary ŋa fo.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um, lugar deserto, à parte; e quando as multidões o souberam, seguiram-no a pé desde as cidades.
14 Ga cëlëk Yesu kulu hna, nutëhni kore sankaf rac, kaỹëhnahnëkawo ɗus gë vahnë vërac do pëgwëlehn njërënëndëhni vële resëko va.
14 E ele, ao desembarcar, viu uma grande multidão; e, compadecendo-se dela, curou os seus enfermos.
15 G'anëka ga vërëfal vëlëw̃u va më tëhaniha ntehnëniha: «Mëɗëk do hnani fëk fo ye. Koyaryihni vëỹi vahnë njini vankol hna ntëw̃ani ile tokëɗëni!»
15 Chegada a tarde, aproximaram-se dele os discípulos, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já passada; despede as multidões, para que vão às aldeias, e comprem o que comer.
16 Më ntëkwakëhni: «Lakënde vëyina: ƴëɗaryinëhni w̃uhnë dënk ile tokëɗëni ỹa!»
16 Jesus, porém, lhes disse: Não precisam ir embora; dai-lhes vós de comer.
17 Më ntehnëniha: «Ɓare vamburu mbëɗ g'uwis wuhi fo hwëhnaɓun.»
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Më ntehnëkëhni: «Ƴinenëhnino».
18 E ele disse: trazei-mos aqui.
19 Tac, ntehnëhni kore ỹa ntañani dël hna do nuf vamburu mbëɗ va gë wuwis wuhi w̃a, kaŋëk g'ambin do camehna W̃ënu ŋa soŋe ỹi rokëtok. Nkubëlehnëk vamburu va njëɗahni vërëfal vëlëw̃u va, do vëhni cahëlehnënihëhni kore ỹa.
19 Tendo mandado às multidões que se reclinassem sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos às multidões.
20 Ale-wo-le tokëko hafo pihn. Vërëfal va vëkankel pëhw gë vaki vapëɓah mbarëpëniho vankubel vante tesëniho va.
20 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobejaram levantaram doze cestos cheios.
21 Vële rokëko va tëkëniho vësan wawuli mbëɗ (5,000), hara vësëval va gë vutah va vëryëkwaryina.
21 Ora, os que comeram foram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Paco, Yesu kaƴëndëlehnëhni vërëfal va kulu hna ndënkwëhnëhëniha gë cape ñëntaw̃ lant ka, wati nte koyaɗëhëhniwo umë dënk kore ŋa.
22 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Ga koyakëhni, më kaƴëk hn'ikuŋ soŋe ƴëfa. Ga nëkak, minu fo nkeho hnam.
23 Tendo-as despedido, subiu ao monte para orar à parte. Ao anoitecer, estava ali sozinho.
24 Hnë mpëd atac, kulu ỹa tëko ŋaw̃ëta vambëŋ va do wavonkëlo w̃ënka ŋa pankëlëɗëniho kaɓi, gante matiɗ, sël paɓëniho.
24 Entrementes, o barco já estava a muitos estádios da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Ga nkëhnëk pac, Yesu gë vërëfal vëlëw̃u njiɗëho njasëhatënd w̃ënka hna.
25 À quarta vigília da noite, foi Jesus ter com eles, andando sobre o mar.
26 Ante nuniha ga njasiɗ w̃ënka hna, ntakëkëhniwo ɗus do ndekaɗëniho: «Ahnënkwël ye!»
26 Os discípulos, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, assustaram-se e disseram: É um fantasma. E gritaram de medo.
27 Yesu më nësëhnëkëhni taŋ: «Ƴaw̃ënaryin! Ami Yesu ye! Antë ntaku!»
27 Jesus, porém, imediatamente lhes falou, dizendo: Tende ânimo; sou eu; não temais.
28 Awa, Piyer më teɓak wanës ŋa do ntehna: «Ahwëhn, ge paryi wëjë ye, dehnërye yiryiw̃u w̃ënka li.»
28 Respondeu-lhe Pedro: Senhor! se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.
29 Yesu më ntehnëka: «Ƴij!» Piyer cëlëlehn kulu hna pëgw njasënd ƴaŋ w̃ënka hna njind gë vëhni Yesu.
29 Disse-lhe ele: Vem. Pedro, descendo do barco, e andando sobre as águas, foi ao encontro de Jesus.
30 Ɓare ga kamahnëk sël ỹa njaw̃ëk, më ntakëka, pëgwëlehn nkëƴand w̃ënka hna do ndekak: «Ahwëhn, pehëtërye!»
30 Mas, sentindo o vento, teve medo; e, começando a submergir, clamou: Senhor, salva-me.
31 Taŋ, Yesu njelëlehn vák ỹa, pëlahna do ntehna: «Wëjë, mbaki ikwëtahn! Soŋe ye wajëlehnaru?»
31 Imediatamente estendeu Jesus a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Tac, kaƴëlehnëni vëhni vëhi tak kulu hna do sël ỹa tëryalehn.
32 E logo que subiram para o barco, o vento cessou.
33 Awa vërëfal va fop ndëkwëhnëlehnëni haryënkw Yesu do ntehnëniha: «Paryi nke Ajë W̃ënu ŋa yeru!»
33 Então os que estavam no barco adoraram-no, dizendo: Verdadeiramente tu és Filho de Deus.
34 Tëkëlehnëni hnë vambëŋ lant vamb nkal Senesaret hna. Ga ntëmpëtani lant ỹa Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va, tënkëlehnëni hn'inkal ɓë resiỹo Senesaret hna.
34 Ora, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré.
35 Vahnë vëvë hnam va njavëtënihawo Yesu do pëƴahnëniho gante-wo-gante tëkik ỹal hni hna, do njonehnijikëhniwo vëres va fop.
35 Quando os homens daquele lugar o reconheceram, mandaram por toda aquela circunvizinhança, e trouxeram-lhe todos os enfermos;
36 Këlaɗënihawo tavëhni ñakëhni wëla wacëmët cuɗ cankaf ntëw̃u ŋa fo do fop vële ỹakëko va njërëniho.
36 e rogaram-lhe que apenas os deixasse tocar a orla do seu manto; e todos os que a tocaram ficaram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.