Mateus 14

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Hnë ƴamani rac, Eroɗ, nte hnaw̃ëko Galile ŋa, nkwëryëko ga nësëɗe soŋe Yesu ỹa.
1 Por aquele tempo, o tetrarca Herodes soube da fama de Jesus
2 Më ntehnëkëhni vëryokuŋ vëlëw̃u va: «San Ayary a ye: mbëhnik! Soŋe umë kwëhnahnëk fanka ntihahnënd viỹë vifëmpëhnahnah.»
2 e disse aos que o serviam: — Este é João Batista. Ele ressuscitou dos mortos, e, por isso, forças miraculosas operam nele.
3 Eroɗ nësëko koyëna kaɓi umë lehnëko pëlayi San, ñabi, cëɗi do ndaw̃ehna. Wëlin itëfëta icëm San Ayary a: Eroɗ cëɗehnahnëkawo soŋe Erodiyaɗ asëvalu Filip, aheryu ỹa.
3 Porque Herodes, havendo prendido João, o amarrou e pôs na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe.
4 Ntiko koyëna kaɓi ñëlëkawo gë Erodiyaɗ do San ntehnëɗëhawo: «Sariya ỹa maw̃ëryana aỹëla asëval ahery hu ỹa!»
4 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com ela.”
5 Eroɗ ñaɗëho ndaw̃ehna San, ɓare nkehahnahnëkawo gë ɓulunda ỹa, kaɓi vëhni fop kila ntinihawo San.
5 Embora Herodes quisesse matá-lo, tinha medo do povo, porque consideravam João como profeta.
6 Koyëna nkeho hafo fac le nagahniko Eroɗ ỹa mbok tëkik, aryagu Erodiyaɗ nkaw̃ëɗëho haryënkw vële faƴehniko hna. Eroɗ nëŋëkawo ɗus
6 Mas, quando chegou o dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos e agradou a Herodes.
7 hafo ntëkëhna ntehn njëɗaɗëha fop le tëƴëɗëha ỹa.
7 Este prometeu, com juramento, dar-lhe o que ela pedisse.
8 Gë siyab hnëmu ha më ntehnëka: «Ƴëɗarye ankaf San Ayary a hnë fëɗa mpan!»
8 Então ela, instigada por sua mãe, disse: — Dê-me, aqui, num prato, a cabeça de João Batista.
9 Ahnaw̃ a Eroɗ njamëlehn; ɓare soŋe idëk dëw̃u tase vëfaƴ vëlëw̃u ŋa, më ntehnëk njëɗayi le tëƴëk ỹa.
9 O rei ficou triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, ordenou que o pedido fosse atendido.
10 Paƴehnëlehn ntëpëtiji nkaf San ŋa kaso hna.
10 Assim, deu ordens para que João fosse decapitado na prisão.
11 Më yojik ifëɗa hna njëɗayi fandag fa, do umë njëɗahna hnëmu.
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, que a levou à sua mãe.
12 Tac, vërëfal San va më njini nufëni ñas iŋa mbañëni; tac njilehnëni pëƴaniha Yesu ile liyak ỹa.
12 Então vieram os discípulos de João, levaram o corpo e o sepultaram; depois, foram e anunciaram isso a Jesus.
13 Yesu ga nkwëryëk waŋi wakasëk, më matëni hnam gë vërëfal vëlëw̃u va, kaƴëni kulu hna, njini minëhni fo le njirëk. Ɓare vahnë va njëtaniho, awa më cahnëni vankol vantëw̃ hni hna tëfëlehnëniha gë wapary ŋa fo.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco para um lugar deserto, à parte. Ao saberem disso, as multidões vieram das cidades seguindo-o por terra.
14 Ga cëlëk Yesu kulu hna, nutëhni kore sankaf rac, kaỹëhnahnëkawo ɗus gë vahnë vërac do pëgwëlehn njërënëndëhni vële resëko va.
14 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão, compadeceu-se dela e curou os seus enfermos.
15 G'anëka ga vërëfal vëlëw̃u va më tëhaniha ntehnëniha: «Mëɗëk do hnani fëk fo ye. Koyaryihni vëỹi vahnë njini vankol hna ntëw̃ani ile tokëɗëni!»
15 Ao cair da tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é tarde. Mande as multidões embora, para que, indo pelas aldeias, comprem para si o que comer.
16 Më ntëkwakëhni: «Lakënde vëyina: ƴëɗaryinëhni w̃uhnë dënk ile tokëɗëni ỹa!»
16 Jesus, porém, lhes disse:
17 Më ntehnëniha: «Ɓare vamburu mbëɗ g'uwis wuhi fo hwëhnaɓun.»
17 Mas eles responderam: — Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Më ntehnëkëhni: «Ƴinenëhnino».
18 Então Jesus disse:
19 Tac, ntehnëhni kore ỹa ntañani dël hna do nuf vamburu mbëɗ va gë wuwis wuhi w̃a, kaŋëk g'ambin do camehna W̃ënu ŋa soŋe ỹi rokëtok. Nkubëlehnëk vamburu va njëɗahni vërëfal vëlëw̃u va, do vëhni cahëlehnënihëhni kore ỹa.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a relva, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois, tendo partido os pães, deu-os aos discípulos, e estes deram às multidões.
20 Ale-wo-le tokëko hafo pihn. Vërëfal va vëkankel pëhw gë vaki vapëɓah mbarëpëniho vankubel vante tesëniho va.
20 Todos comeram e se fartaram, e ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Vële rokëko va tëkëniho vësan wawuli mbëɗ (5,000), hara vësëval va gë vutah va vëryëkwaryina.
21 E os que comeram eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Paco, Yesu kaƴëndëlehnëhni vërëfal va kulu hna ndënkwëhnëhëniha gë cape ñëntaw̃ lant ka, wati nte koyaɗëhëhniwo umë dënk kore ŋa.
22 Logo a seguir, Jesus fez com que os discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Ga koyakëhni, më kaƴëk hn'ikuŋ soŋe ƴëfa. Ga nëkak, minu fo nkeho hnam.
23 E, tendo despedido as multidões, ele subiu ao monte, a fim de orar sozinho. Ao cair da tarde, lá estava ele, só.
24 Hnë mpëd atac, kulu ỹa tëko ŋaw̃ëta vambëŋ va do wavonkëlo w̃ënka ŋa pankëlëɗëniho kaɓi, gante matiɗ, sël paɓëniho.
24 Entretanto, o barco já estava longe, a uma boa distância da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Ga nkëhnëk pac, Yesu gë vërëfal vëlëw̃u njiɗëho njasëhatënd w̃ënka hna.
25 De madrugada, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar.
26 Ante nuniha ga njasiɗ w̃ënka hna, ntakëkëhniwo ɗus do ndekaɗëniho: «Ahnënkwël ye!»
26 Os discípulos, porém, vendo-o andar sobre o mar, ficaram apavorados e disseram: — É um fantasma! E, tomados de medo, gritaram.
27 Yesu më nësëhnëkëhni taŋ: «Ƴaw̃ënaryin! Ami Yesu ye! Antë ntaku!»
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse:
28 Awa, Piyer më teɓak wanës ŋa do ntehna: «Ahwëhn, ge paryi wëjë ye, dehnërye yiryiw̃u w̃ënka li.»
28 Então Pedro disse: — Se é o Senhor mesmo, mande que eu vá até aí, andando sobre as águas.
29 Yesu më ntehnëka: «Ƴij!» Piyer cëlëlehn kulu hna pëgw njasënd ƴaŋ w̃ënka hna njind gë vëhni Yesu.
29 Jesus disse: E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas e foi até Jesus.
30 Ɓare ga kamahnëk sël ỹa njaw̃ëk, më ntakëka, pëgwëlehn nkëƴand w̃ënka hna do ndekak: «Ahwëhn, pehëtërye!»
30 Reparando, porém, na força do vento, teve medo; e, começando a afundar, gritou: — Salve-me, Senhor!
31 Taŋ, Yesu njelëlehn vák ỹa, pëlahna do ntehna: «Wëjë, mbaki ikwëtahn! Soŋe ye wajëlehnaru?»
31 E, prontamente, Jesus, estendendo a mão, o segurou e disse:
32 Tac, kaƴëlehnëni vëhni vëhi tak kulu hna do sël ỹa tëryalehn.
32 Subindo ambos para o barco, o vento cessou.
33 Awa vërëfal va fop ndëkwëhnëlehnëni haryënkw Yesu do ntehnëniha: «Paryi nke Ajë W̃ënu ŋa yeru!»
33 E os que estavam no barco o adoraram, dizendo: — Verdadeiramente o senhor é o Filho de Deus!
34 Tëkëlehnëni hnë vambëŋ lant vamb nkal Senesaret hna. Ga ntëmpëtani lant ỹa Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va, tënkëlehnëni hn'inkal ɓë resiỹo Senesaret hna.
34 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 Vahnë vëvë hnam va njavëtënihawo Yesu do pëƴahnëniho gante-wo-gante tëkik ỹal hni hna, do njonehnijikëhniwo vëres va fop.
35 Quando as pessoas daquela terra o reconheceram, mandaram avisar em todos aqueles arredores e lhe trouxeram todos os enfermos.
36 Këlaɗënihawo tavëhni ñakëhni wëla wacëmët cuɗ cankaf ntëw̃u ŋa fo do fop vële ỹakëko va njërëniho.
36 E pediam-lhe que ao menos pudessem tocar na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficaram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.