Mateus 13

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Fac rac, Yesu cahnëko tere hna nji ntaña tëfary lant hna soŋe karaŋ vahnë.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Kore sankaf varëpëlëko caharaɓ lëw̃u, hafo kaƴ hnë kulu do ntaña. Kore ỹa tëfary lant hna kahnëniho.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Viỹë viyaɓah nësëndëhëhniwo gë wahnës waɗindaryindan ntehnëndëhni: «Fac ryampo asan yiko hnë kaỹ dëw̃u hna ipahn uhnëɗa.
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Uhnës uryindaryindan soŋe ahnaɗ uhnëɗa|src="DN00470b.tif" size="span" copy="Darwin Dunham" ref="13.3" Ga pahnëɗ, waŋëc wëɗampo nkaw̃ hna njoko: wusëry më njini kohnëni fop.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Wëɗampo nkal kwëhn wëraka njoko le nkok ƴaɓëna inkal. Waŋëc ŋa pëhnëlehn taŋ kaɓi nkal iŋa tëw̃ëlohna.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Ulav w̃a ga njakëk pëɗëlehn waƴor ŋa: kankëlehn kaɓi kwëhnalohna vënkahn.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Waŋëc wëɗampo wadëmpëhn njoko. Wadëmpëhn ŋa naỹëko ndaw̃ëlehn hnëɗa w̃a.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Ɓare waŋëc wëɗampo nkal përën hna njoko do nkeho hnë watac waɗe lëw̃ëko: wëɗampo waŋëc keme (100) ntëw̃ëko, wañëntaw̃ ŋa wafëhw mbëɗ gë ryaw̃ (60) do wakaw̃ary kat wafëhw warar (30).»
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Yesu më nkwënëk: «Nëparyin ɗus, ge kwëhnarun vanëf awëryahnu!»
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Awa vërëfal va tëhalehnëniha Yesu do tëƴëniha: «Soŋe ye hnësënduhëhni gë wahnës waɗindaryindan?»
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Më ntëkwakëhni: «W̃uhnë njëɗayirun ayëtu viỹë vivë Naw̃ ambin hna le sow̃ak, ɓare vëhni vëyëɗayina.
11 Jesus respondeu:
12 Ale wëryëk wapacëk a nkwënëhnëɗe uyët w̃a, do kobëɗëha; ɓare ale wok gwëryëna ỹa teɓëɗe la ile njëtëk ỹa.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Wëlin soŋe ile hnësëhnandëɓuhëhni gë wahnës waɗindaryindan: Njëkëɗëni hara vëhnuɗina do nkwëryëɗëni hara vëyëtëɗina.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Koyëna ile nësëko W̃ënu ŋa hnë w̃ës kila Esayi ỹa ntiyaɗ hnë vëhni:
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Iỹi ɓulunda kambënëni vankaf va soŋe antë nkwëryëɗëni;
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 Mbetarun w̃uhnë kaɓi vinkër hun va nuɗ do vanëf hun va nkwëryëɗ!
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Paryi pëƴaɗëmu: wakila waƴaɓah gë vësatah vëhaw̃ary vëyaɓah va ñaɗëniho nuni do nkwëryëni ile hnuɗun do wëryëɗun ỹi, ɓare vëhnulohna do vëwëryëlohna fëna.»
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Yesu më mbok ntehn: «Awa w̃uhnë, nëparyin ile pëhnëtanëk uw̃i hnës uryindaryindan ahnaɗ uhnëɗa w̃a.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Vële wëryëɗ ga nësëɗe soŋe naw̃ do vëyëtëna bi ye nësëɗ, had tëfary nkaw̃ nkeni le njoɗ uhnëɗa hna: Sintani njijëɗ teɓa fop ile fahnik walaw̃ary walëw̃ hni ỹa.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Vëryampo had nkal kwëhn wëraka nkeni le njoɗ uhnëɗa hna: nkwëryëndëni wanës ŋa tuŋ maw̃ëɗëni taŋ g'uhnatah.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Ɓare vëravëɗina kwëhna vënkahn hnë vëhni, ikwëtahn dëw̃ hni ŋa ɓëyëɗina. Awa ge ryëñah w̃a tëkëhnikëhni ma ge mbërehnini soŋe wanës W̃ënu ŋa, tavëɗëni taŋ kwëtahn dëw̃ hni ŋa.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Vëhaw̃ary kat had hn'ile nke wadëmpëhn nkeni: nkwëryëɗëni wanës ŋa, ɓare nahan iỹi ɗuniỹa ŋa do gë wëɓal soŋe hnapul ỹa ndaw̃ëɗ wanës ŋa, do ñoñ ƴojëɗina ifërën hnë vëhni.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Ɓare vëryampo had inkal përën nkeni: nkwëryëɗëni wanës ŋa do njëtëɗëni ile pëhnëtanëɗ ỹa; watac yojëk ifërën hnë vëhni had vatëh vante lëw̃ëko vëndampo keme (100), vañëntaw̃ wafëhw mbëɗ gë ryaw̃ (60) do vakaw̃ary kat wafëhw warar (30).»
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Yesu nësëhnëkëhniwo uhnës uryindaryindan haw̃ary: «Naw̃ ambin ŋa gë ỹin mëntëlëni: ahnë hnaɗëko uhnëɗa fërën kaỹ dëw̃u hna.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Umëɗ ndampo, wati nte ndakëniho vahnë fop ŋa, ale ỹew̃ëka ahwëhn kaỹ tac a më njijëk naɗ idël meh hn'ikaỹ tac, njilehn.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Ga pëhnëk uhnëɗa w̃a do ntëw̃, dël meh iŋa fëna cahnëntiko.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 «Vëryokuŋ ahwëhn kaỹ va njilehnëni ntehnëniha: “Ahwëhn, gena bi uhnëɗa fërën hnaɗëruho kaỹ hu hna? Awa ne matik idël meh iŋi?”
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 «Më ntëkwakëhni: “Aỹew̃ mën lik rac.”
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 «Më ntëkwakëhni: “Hali, ge ntihëtëɗun dakëna ayëcaryu uhnëɗa w̃a.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Tavëryin, naỹëlahnëni hafo uhác hna. Hnë wati rac, ntehnëɗëfuhëhni vëhác va ntihëtëni ten dël meh ŋi do ñabëni wavap wavap soŋe pëɗi, tac ndanëni roka ỹa ndank mën hna.”»
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Yesu nësëhnëkëhniwo uhnës uryindaryindan haw̃ary kat: «Naw̃ ambin ŋa g'uỹëc atëh mutarëd mëntëlëni, ule nufëk ahnë pahnëk hnë sarëɗiŋ lëw̃u hna.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Uỹëc rac ỹak vak waŋëc hna fop; ɓare ge pëhnëk, urac ỹak hnaỹëk vatëh vamb sarëɗiŋ hna fop: naỹëɗ hafo gwër kofahnëni wusëry w̃a hnë wahni walëw̃u hna.»
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Yesu nësëhnëkëhniwo uhnës uryindaryindan haw̃ary: «Naw̃ ambin ŋa mëntëlëni gë levir le nufëk asëval nëgw gë upih ƴaɓah, tac cis fop.»
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Yesu gë wahnës waɗindaryindan nësëndëhëhniwo kore ỹa watac fop; nësëndilëhniwohna hara wahnës waɗindaryindan gentina.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Koyëna ntiyako wanës wante nësëko kila ỹa:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Awa Yesu tavëkëhniwo kore ỹa nji gë tere. Vërëfal vëlëw̃u va më tëhaniha do tëƴëniha: «Gabëryifu uhnës uryindaryindan idël meh mbë kaỹ ŋi.»
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Yesu më ntëkwakëhni aki: «Ale hnaɗëɗ uhnëɗa fërën w̃a, Ajë Ahn'a yeho;
37 Jesus respondeu:
38 kaỹ iŋa ɗuniỹa ỹi ye; uhnëɗa fërën w̃a vële ye Naw̃ W̃ënu va ye; dël meh iŋa vëhni ye vële kwëhnëk Sintani va;
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 aỹew̃ ale hnaɗëɗ dël meh iŋa Sintani ye; uhác w̃a, wapuya ɗuniỹa ŋa ye; do vëhác va wamëleka ŋa ye.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 «Gante ntihëtëɗe idël meh do ntabi hnë hwëɗëh ki, koyëna ntiɗeni vëw̃en va wapuya ɗuniỹa hna.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Ajë Ahn'a paƴiɗëhëhni wamëleka wadëw̃u ŋa, ntihëtëɗënihëhni Naw̃ dëw̃u hna fop vële sanëkëhni vëỹënta hni hn'ikwëtahn va do gë fop vële wok vëw̃aw̃ëhnëɗilahna W̃ënu ŋa,
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 do ntabëɗënihëhni hnë hwëɗëh hucankaf janáma hna; hnam rëkëɗ kondëni do cemëlehnandëni wabeñ ŋa.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Ɓare, vësatah va rëkëɗëni pëtëndëni had lepera hnë Naw̃ Rëm lëw̃ hni hna. Nëparyin ɗus, ge kwëhnarun vanëf awëryahnu!»
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 Yesu më mbok ntehn: «Naw̃ ambin ŋa gë hnapul le sow̃ik hn'ikaỹ mëntëlëni. Ge ahnë nuk hnapul rac cow̃ëɗ g'ahaw̃ary. Natëɗëha hafo nji nkwaf fop ile kwëhnak ỹa do mbokaj ntaw̃ kaỹ tac.
44 — O
45 «Do fëna Naw̃ ambin ŋa gë sanikona wamah le yëkëlehnëɗ awaf mëntëlëni.
45 — O
46 Ge nuk uryampo ule hwëhnak nafa ntëbi sanu, njiɗ nkwaf fop le kwëhnak ỹa do mbokaj ntaw̃ sanikona rac.»
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 Yesu më mbok ntehn: «Naw̃ ambin ŋa gë ỹin mëntëlëni fëna: waryeƴët loŋëɗe hnë lant do fëlaɗëhëhni sifa wuwis-wo.
47 — O
48 Ge pëɓëni wuwis w̃a vëfëla va ndoɗëni gë vambëŋ lant, tac ntañani tahnënihëhni: wufërën w̃a hnë kankel kwëtëɗënihëhni do ntoŋënihëhni wule wok wahwëhnana nafa w̃a.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Koyëna nkeɗ wapuya ɗuniỹa ŋa: wamëleka ŋa njijëɗëni pitëndëlehnënihëhni vëw̃en va gë vësatah va.
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 Vëwen va hnë hwëɗëh hucankaf janáma hna ntoŋëɗënihëhni; hnam rëkëɗ kondëni do cemëlehnandëni wabeñ ŋa.»
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Yesu tëƴëkëhniwo: «Nkwëryërun bi waŋi fop?»
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Awa më ntehnëkëhni: «Koyëna nkeɗ ge aharaŋ sariya nke fëna arëfal Naw̃ ambin ŋa. Ahnë arac mëntëlëni g'ahwëhn hnapul ale hnufiɗ hnë hnapul lëw̃u hna vihasëk gë visër.»
52 Jesus disse:
53 Ga puhnak Yesu nanta waỹi wahnës waɗindaryindan w̃a, më njik
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 hnë naw̃ nte naỹahnëko hna. Pëgwëlehn karaŋëndëhni caliŋa mbë hnam hna do fop vële yeho hnam va pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus. Ntehnëɗëniho: «Ne nufik uw̃i uyët? Hak kolahnëk ntind viỹë vifëmpëhnahnah?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Gena bi umë ye fatah afak vacery ỹa? Gena bi Mari ye hnëmu ỹa? Sak gë Yosef gë Simo do gë Yuɗ gena bi vëhni ye vëheryu va?
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Do vëheryu vësëval va gena bi fop ỹal fu li nkeni? Ne nufik awa ỹin fop?»
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Do rac w̃emaỹehnëkëhniwo soŋe kwëtahnëniha.
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Awa Yesu toƴe fo ntiko hnam vifëmpëhnahnah va kaɓi vëhwëtahnëlawohna.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.