Marcos 8

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Hnë wati rac kore yaɓah voko mbarëpëlëni, do ñoñ golohna ile tokëɗëni. Yesu më macëkëhni vërëfal vëlëw̃u va ntehnëhni:
1 Naqueles dias, havendo de novo uma grande multidão, e não tendo o que comer, chamou Jesus os discípulos e disse-lhes:
2 «Kaỹëhnahnëkow̃ëhni vëỹi vahnë, kaɓi wëli wafac warar yelahnëɓun do ñoñ vëworyaryëna ile tokëɗëni.
2 Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer.
3 Ge koyaɓuhëhni mëncëni hara ñoñ vërokëna, mbërahëɗëni nkaw̃ hna, kaɓi vëyaɓah hnë vëhni ŋaw̃ët matini.»
3 Se eu os mandar em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Vërëfal vëlëw̃u va më ntëkwaniha: «Ne koɗen nuỹanëhninëhni ile tokëɗëni hafo pihnëni, hnë ỹi fëk?»
4 E seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Yesu më tëƴëkëhni: «Vamburu vajëhw hwëhnarun?»
5 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Responderam: Sete.
6 Awa më ntehnëkëhni kore ỹa ntañani nkal hna. Tac më nufëk vamburu mbëɗ gë vaki va, camehnëka W̃ënu ŋa, nkubëlehnëk njëɗahni vërëfal vëlëw̃u va do vëhni, cahëlehnënihëhni vahnë va fop.
6 Logo mandou ao povo que se sentasse no chão; e tomando os sete pães e havendo dado graças, partiu-os e os entregava a seus discípulos para que os distribuíssem; e eles os distribuíram pela multidão.
7 Kwëhnanihëhni fëna li vunkis toƴe. Yesu camehnëka W̃ënu ŋa soŋe vutac do ntehnëhni vërëfal vëlëw̃u va cahëlehnaryënihëhni.
7 Tinham também alguns peixinhos, os quais ele abençoou, e mandou que estes também fossem distribuídos.
8 Ale-wo-le tokëko afo pihn. Vërëfal va njoniho vankubel vante tesëniho va vëkankel mbëɗ gë vaki vapëɓah.
8 Comeram, pois, e se fartaram; e dos pedaços que sobejavam levantaram sete alcofas.
9 Hara vële rokëko va tëkëniho wawuli wahnah. Tac Yesu më koyakëhni mëncëni,
9 Ora, eram cerca de quatro mil homens. E Jesus os despediu.
10 kaƴëlehn taŋ kulu hna njini gë vërëfal vëlëw̃u va resiỹo Dalëmanuta hna.
10 E, entrando logo no barco com seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Wafarise tëkëlehnëni do pëgwëni nkwajëlëndëni gë Yesu kaɓi menehnëniha njëkëhnahnëɗëniho. Umë tëƴëniha tufahn gë dahëse fëmpëhnahnah g'ambin matik.
11 Saíram os fariseus e começaram a discutir com ele, pedindo-lhe um sinal do céu, para o experimentarem.
12 Yesu më njënëk bë sankaf do ntehn: «Soŋe ye tëƴëɗëni vahnë vëvë gaki vi dahëse ile fëmpëhnahnëk? Toña ỹa fëƴaɗëmu: wëla dahëse ryampo wayëɗaɗena!»
12 Ele, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não será dado sinal algum.
13 Tac tavëlehnëhni do kaƴ kulu hna nji gë cape ñëntaw̃ mbë lant ŋa.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Vërëfal va ndënkwëniho njoni vamburu, ndampo fo kwëhnaniho kulu hna.
14 Ora, eles se esqueceram de levar pão, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Yesu më ntehnëkëhni: «Diryin wajira! Keharyin levirwafarise w̃a do gë va Eroɗ ỹa.»
15 E Jesus ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Vërëfal va pëgwëlehnëni nkwajëlëndëni vëhni fo kaɓi ntiyahnëkëhniw̃o ile nkoni vëhwëhnana vamburu ỹa ntehnëɗëhëhniw̃o koyëna Yesu.
16 Pelo que eles arrazoavam entre si porque não tinham pão.
17 Yesu njëtëko ile nkwajëlëɗëni ỹa, më ntehnëkëhni: «Soŋe ye wajëlëɗun kaɓi kwëhnaluhna vamburu? Nuɗiluhna bi ten? Gwëryëɗiluhna bi ten? Ndëpaku bi wahakili w̃i?
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que arrazoais por não terdes pão? não compreendeis ainda, nem entendeis? tendes o vosso coração endurecido?
18 Kwëhnarun vinkër, nuɗiluhna bi? Kwëhnarun vanëf, gwëryëɗiluhna bi? Ɗënkwëtaɗiluhna bi
18 Tendo olhos, não vedes? e tendo ouvidos, não ouvis? e não vos lembrais?
19 ante nkubëlehnëɓuho vamburu mbëɗ soŋe vahnë wawuli mbëɗ ŋa vatesel vante yorunëho va, vëkankel vajëhw fëɓëko?»
19 Quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? Responderam-lhe: Doze.
20 Mboko tëƴëhni: «Do nte nkubëlehnëɓuho vamburu mbëɗ gë vaki soŋe vahnë wawuli wahnah ŋa, vatesel vante yorunëho va, vëkankel vajëhw fëɓëko?»
20 E quando parti os sete para os quatro mil, quantas alcofas cheias de pedaços levantastes? Responderam-lhe: Sete.
21 Awa Yesu më mbok ntehnëkëhni: «Do ha gaki gwëryëɗiluhna?»
21 E ele lhes disse: Não entendeis ainda?
22 Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va tëkëniho Betësayida hna; hnam, më njonëhnijika mëp do këlayi ñaka.
22 Então chegaram a Betsaída. E trouxeram-lhe um cego, e rogaram-lhe que o tocasse.
23 Yesu më pëlaka mëp uŋa vák ỹi kaha cahnarya nkol hna. Tac më tëpahnëka vinkër va, tinda wëɓák ŋa do tëƴa: «Koɗu bi ahnu iñë?»
23 Jesus, pois, tomou o cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e cuspindo-lhe nos olhos, e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Mëp uŋa më matëndëk nkaf ŋa, njëk, do ntehn: «Vahnë hnuɗëfu, had vatëh nuɗëfuhëhni, ɓare njasëɗëni.»
24 E, levantando ele os olhos, disse: Estou vendo os homens; porque como árvores os vejo andando.
25 Yesu më tindëka wëɓák ŋa kat mëp uŋa vinkër hna; arac më ŋesëk ɗus: njërëniko, nuɗëho wapacëk ile-wo-le ỹa.
25 Então tornou a pôr-lhe as mãos sobre os olhos; e ele, olhando atentamente, ficou restabelecido, pois já via nitidamente todas as coisas.
26 Awa Yesu më koyaka mënc gë ỹalu do ntehna: «Antë arënk tameki nkol hna.»
26 Depois o mandou para casa, dizendo: Mas não entres na aldeia.
27 Tac Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va njilehnëni gë vankol vante rëhak Sesare Filip hna.
27 E saiu Jesus com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e no caminho interrogou os discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Më ntëkwaniha: «Vëryampo, vëhni lehnëɗ San Ayary a yeru, vëhaw̃ary Eli yeru, do vëhaw̃ary kat, aryampo wakila hna yeru.»
28 Responderam-lhe eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros: Algum dos profetas.
29 Yesu më mbok tëƴëkëhni: «W̃uhnë lë, mo lehnërun yeɓu?»
29 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Awa, Yesu më ŋañënahnëkëhni antë pëƴaniha ahnë.
30 E ordenou-lhes Jesus que a ninguém dissessem aquilo a respeito dele.
31 Tac Yesu pëgwëlehn karaŋëndëhni aki vërëfal vëlëw̃u va: «Ajë Ahn'a afo korot ɗus; vicër ɓulunda va gë vësankaf vësëna wasaɗëha va do gë vëharaŋ sariya va ŋwëỹëɗëniha; ndaw̃ehnëniha do fac rarëna hna mbëhnëɗ.»
31 Começou então a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muitas coisas, que fosse rejeitado pelos anciãos e principais sacerdotes e pelos escribas, que fosse morto, e que depois de três dias ressurgisse.
32 Watac wapacëk pëƴaɗëhëhniwo. Awa Piyer më canaryëka pëgwëlehn niranda.
32 E isso dizia abertamente. Ao que Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Yesu më cahëtak, njëkëkëhni vërëfal vëlëw̃u va fop do ŋañënahna Piyer ntehna: «Ŋaw̃ëtarye, Sintani, kaɓi nahaɗila had W̃ënu ŋa, ɓare had vahnë.»
33 Mas ele, virando-se olhando para seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque não cuidas das coisas que são de Deus, mas sim das que são dos homens.
34 Tac Yesu më macëkëhni kore ỹa gë vërëfal vëlëw̃u va ntehnëhni: «Ge ahnë ñaɗ tëfëlehnëndo, antë nko nahand soŋe lëw̃u dënk, afo ndiɓ kërëwa lëw̃u ỹa tëfatëndo.
34 E chamando a si a multidão com os discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 Ale ỹaɗ iỹi ɗuniỹa cëmëɗ, ɓare ale wok kwëtahnëna nëf iỹi ɗuniỹa nkoryaryëɗ ntaw̃ary dëw̃u ŋa, soŋe lëmën do gë Wanës Wakasëk ŋa, ntaw̃ary dëw̃u ŋa nkoɗ hafo araƴen hna.
35 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, salvá-la-á.
36 Ye nëfaɗëha ahn'a ge umë hwëhnëk ɗuniỹa ỹi fop, tac cëvehn ntaw̃ary dëw̃u ŋa?
36 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua vida?
37 Ye koɗ njëɗahn mbësahni ntaw̃ary dëw̃u ŋa?
37 Ou que diria o homem em troca da sua vida?
38 Ge ahnë cëfëhnëka g'ami do gë wanës mën ŋa haryënkw vahnë vëvë dol vi, vële wok vësatëna do wok vawëtahnëlahna W̃ën vi, awa Ajë Ahn'a fëna cëfëhnëɗëha g'umë, ge njijëk hn'idanc Rëm hna do gë wamëleka wapacah ŋa.»
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.