Marcos 7

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Wafarise gë vëharaŋ sariya vëryampo Yerusalem matiniho njijëni kwërëniha Yesu.
1 Os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém, reuniram-se em volta de Jesus.
2 Kamahnëniho vërëfal vëryampo Yesu va gë wëɓák wante wok pacëna tokëɗëniho roka ỹa, (më lehnëɗe waỹuhnana gante maw̃ëryak namu ka).
2 Eles viram que alguns dos discípulos de Jesus comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar.
3 Kaɓi wafarise w̃a gë wasëwif waỹëntaw̃ w̃a fop ntënënëniho wënamu wante taveryënihëhniw̃o vacërakëlo va: vërokëɗilohna hara waỹuhnana wëɓák ŋa hafo pacëhni
3 Porque os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos.
4 do ge matiniho gë saha, vërokëɗina hara vëfacënana ten. Ntënënëniho ɗus fëna wënamu wakaw̃ary, gante tëfëka ndagi vanëhëta, wapoti, do gë vapeƴa ka [do gë wafad w̃a].
4 Quando voltam da praça, não comem sem se lavar. E há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal e camas.
5 Awa wafarise w̃a gë vëharaŋ sariya va më tëƴëniha Yesu: «Soŋe ye nkoni vërëfal hu vi vëlënënëɗina wënamu vacërakëlo fu va, tokëɗëni gë wëɓák wante wok pacëna?»
5 Os fariseus e os escribas perguntaram a Jesus: — Por que os seus discípulos não vivem conforme a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos impuras?
6 Yesu më ntëkwakëhni: «Vahnë vële hnësëɗ ile nkoni vëliɗina yerun! Kila Esayi toña kwëhnako ante nësehnëkawo W̃ënu ŋa soŋe lëw̃ hun ỹa. Aki kerëko:
6 Jesus respondeu:
7 Icëmb nte cëmbëɗëniho ŋa kwëhnana nafa,
7 E em vão me adoram,
8 Tavërun vakwëɗa W̃ënu va alënënahnu wënamu wante kahnëndëni vahnë.»
8 — Rejeitando o mandamento de Deus, vocês guardam a tradição humana.
9 Tac më nkwënëk: «Kolërun ɗus aravu vakwëɗa W̃ënu va ahahnëndahnu namu lëw̃ hun dënk!
9 E disse-lhes ainda:
10 Wëlin ile ỹaɗëfu hnësu ỹa: Moyis më lehnëko: “Dënënëryihni vëhni rëmuh gë hnëmuh”, do fëna, “Ale lehnëka rëmu ma hnëmu wameh a tëfëka ndaw̃i.”
10 Pois Moisés disse: “Honre o seu pai e a sua mãe.” E: “Quem maldisser o seu pai ou a sua mãe seja punido de morte.”
11 Ɓare w̃uhnë, karaŋëɗunëhëhni vahnë va: ge ahnë ntehnëka rëmu ma hnëmu: “Ile-wo-le wëkakëndëɓu yëɗayi ỹa ‘korëban’ ye.” Umë fëhnëtanëɗ: “Ile fehnik ntinëhnahni W̃ën saɗëha.”
11 Vocês, porém, dizem que, se alguém disser ao seu pai ou à sua mãe: “A ajuda que você poderia receber de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor”,
12 Koyëna tavëtentunëhëhni ntini ile ntehnëk sariya W̃ënu ŋa, alënëna rëmuh gë hnëmuh;
12 então vocês o dispensam de fazer qualquer coisa em favor do seu pai ou da sua mãe,
13 ntihëtëɗun ile karaŋëɗ wanës W̃ënu ỹa gë namu le haraŋëɗunëhëhni ỹi. Do ntiɗun viỹë vihaw̃ary viyaɓah vile w̃ëntëlëk gë virac ki.»
13 invalidando a palavra de Deus por meio da tradição que vocês mesmos passam de pai para filho. E fazem muitas outras coisas semelhantes.
14 Tac Yesu më mbok macëkëhni kore ỹa do ntehnëhni: «Nëparyino w̃uhnë fop, do awëryu:
14 E, convocando outra vez a multidão, Jesus disse:
15 iñë le tokëɗ ahnë koɗina tonkëna haryënkw W̃ën hna. Ɓare ile hoɗ tonkëna ỹa, umë ye ile sahnëɗ hnë umë ỹa.
15 Não existe nada fora da pessoa que, entrando nela, possa contaminá-la; mas o que sai da pessoa é o que a contamina.
16 [Nëparyin ɗus ge kwëhnarun vanëf awëryahnu!]»
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 Ante tavëkëhniwo kore tënk tere ŋa, vërëfal vëlëw̃u va tëƴënihawo bi ye pëhnëtanëɗ wanës wadëw̃u ŋi.
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram a respeito da parábola.
18 Awa më ntëkwakëhni: «W̃uhnë fëna, gwëryëɗiluhna bi? Gwëryëɗiluhna bi fop ile tokëɗ ahnë koɗina tonkëna haryënkw W̃ën hna
18 Jesus lhes disse:
19 kaɓi umë tënkëɗina ntaw̃ary dëw̃u hna, ɗonk dëw̃u hna tënkëɗ tac cahnëɗ mbahn dëw̃u hna?» (Gë waŋi wanës pëƴahnëɗëho Yesu koɗe toki ile-wo-le ỹa.)
19 porque não entra no coração dela, mas no estômago, e depois é eliminado? E, assim, Jesus considerou puros todos os alimentos.
20 Umë mbok ntehnëk: «Ile sahnëɗ hnë ahnë ỹa umë ronkënëɗëha.
20 E dizia:
21 Kaɓi ɓambery ntaw̃ary ahnë hna matiɗ vinahan vimeh vinte liyehnëɗëhëhni vahnë ndakëndëni hara vëyëlëlëna, ule, uryaw̃ ahnë.
21 Porque de dentro, do coração das pessoas, é que procedem os maus pensamentos, as imoralidades sexuais, os furtos, os homicídios,
22 Njëkëlehnëɗëni ndakëntal meh vësan ma vësëval vële ỹëlëk do ỹëlik, iña le nkok kwëhnëna, njapënand, tokand vahnë, kwëhna nkeya meh, iñew̃ary, ntehnëndëhni wameh vëỹëntaw̃, naỹënand, do nënkw.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, o engano, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, o orgulho, a falta de juízo.
23 Viỹë viw̃eh fop ɓambery ahnë hna cahniɗ do umë ronkënëɗëha.»
23 Todos estes males vêm de dentro e contaminam a pessoa.
24 Yesu matëko hnam nji resiỹo Tir hna. Tënkëko le ñaɗëho ñëw̃ hna do ñaɗilohna njëti hnam nke, ɓare koɗilohna cow̃a.
24 Levantando-se Jesus, saiu dali e foi para as terras de Tiro e Sidom. Tendo entrado numa casa, não queria que ninguém soubesse onde ele estava. No entanto, não pôde ocultar-se,
25 Asëval ale hwëhnakawo fandag fante pëlako ƴine wëryëko ga nësëɗe soŋe Yesu, njilehni taŋ hn'ile nkeho hna ndëkwëhn haryënkw lëw̃u.
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possuída de espírito imundo, logo ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 Asëval arac gelohna sëwif, hnë Fenisi mbë Siri hna nagiko. Muntaɗëhawo Yesu ntana ƴine ỹa aryagu hna.
26 Essa mulher era estrangeira, de origem siro-fenícia, e pedia a Jesus que expulsasse o demônio da sua filha.
27 Yesu më ntehnëka: «Tavëryihni tokëni ten vutah vi hafo pihnëni, kaɓi ƴivëna nufi roka vutah ỹa këfëhnini vumbe vi.»
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Asëval a më ntëkwaka: «Ɓare, Aharaŋ, la vumbe vi tokëɗëni ile këfëɗëni vutah ỹa.»
28 A mulher respondeu a ele: — Senhor, os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 Awa Yesu më ntehnëka: «Ha, toña hwëhnaru. Soŋe iŋi dëkwa, koɗu aw̃ënc gë ỹal hu: ƴine ỹa cahnëka aryag hu.»
29 Então Jesus disse à mulher:
30 Mëncëlehn nji tëkata aryagu ga ndakëk hn'ipad: ƴine ỹa cahnëkawo.
30 Quando a mulher voltou para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio tinha saído dela.
31 Tac Yesu matëlehn resiỹo Tir hna, tëf Sidon mboka gë cape lant Galile, tëfëlehn hnë resiỹo Wahnaw̃ Pëhw hna.
31 De novo, Jesus se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até o mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 Më njinenëhnijika asan kumim soŋe tinda wëɓák ŋa.
32 Então lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Awa Yesu më pitaryëka umë fo, ŋaw̃ëtarya kore ỹa; më ndënëka watufa ŋa aryëŋënkaha vanëf hna do cëkëna vák ỹa gë wato ŋa ñakahna ryëw̃ ỹa.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs os dedos nos ouvidos dele; depois, cuspindo, aplicou saliva na língua do homem.
34 Tac më kaŋëk g'ambin, njënëk bë sankaf do ntehna asan a: «Efata», umë fëhnëtanëɗ: «Piɗëtary!»
34 Então, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse:
35 Piɗëtalehna asan a vanëf va, ryëw̃ ỹa fëna pëtalehna do pëgwëlehn catënënd wanës ŋa.
35 E logo os ouvidos do homem se abriram, e o empecilho da língua se soltou, e ele falava sem dificuldade.
36 Yesu ntehnëkëhniwo antë pëƴahnëni; ɓare ante-wo-nte mbañëhnëɗëhëhniw̃o ŋa, vahnë va atac rëkëɗëniho campehnëndëni g'ahaw̃ary wanës ŋa.
36 Jesus lhes ordenou que não contassem isso a ninguém; porém, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 Vahnë va pëmpëhnahnëkëhniwo ɗëcët; ntehnëɗëniho: «Ile ntiɗ ỹa fop caŋëk ɗus! Vëryëŋënkah va dënk nkwëryëndanëɗëhëhni do nësëndanëɗëhëhni vële wok vëhoɗina nësëni va!»
37 Ficavam muito admirados, dizendo: — Tudo ele tem feito muito bem; faz até os surdos ouvirem e os mudos falarem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.