Marcos 6

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesu matëko hnam nji hn'ankol nte naỹahnëko hna; vërëfal vëlëw̃u va ntapëhnanihawo.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Hnë fac ntaw̃ëla hna pëgwëlehn karaŋëndëhni caliŋa hna; vahnë vëyaɓah hnëpaɗëhawo do pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus.
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Gena bi umë ye ali vacery va, aju Mari, acëru Sak, Yose, Yuɗ, do gë Simo? Vëheryu vësëval va vëlëɗëntina bi ani gë fuhnë?» Vëlënënëlaw̃ohna.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Awa Yesu më ntehnëkëhni: «Kila ntënënik gante-wo-gante, ɓare gena nkol nte naỹahnëk hna, hnënk lëw̃u ỹa vëlënënëɗilahna, gë vëvë tere lëw̃u va per.»
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Yesu kolëlohna nti hnam wëla fëmpëhnahnah ryampo, ge gena vëres vëryampo fo tindëko wëɓák ŋa do njërënëhni.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Do pëmpëhnahnëkawo kaɓi vahnë vëvë nkol tac vi vëhwëtahnëna.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Më macëkëhni Pëhw gë Vëhi va paƴëkëhni vëhi vëhi. Njëɗakëhniwo fanka g'ucankaf ntandënihëhni waƴine ŋa
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 do ntehnëkëhniwo aki: «Ant'ayoyawu ñoñ ge njiɗun, ge gena ryoko ryampo; ant'ayoyawu ile rokëɗun, kufa, koryi wakufa hun hna.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Përyaryin wapary, ɓare ant'ayoyawu acuɗ kaw̃ary.»
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Më mbok ntehnëkëhni kat: «Ge tëkërun hn'inaw̃, ñëw̃ëryin hnë tere ile hacanderun hna fo hafo hale matëɗun hnam.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Ge vahnë vëvë naw̃ va ŋwëỹëni vëhacaɗiluhna ma vëhnëpaɗiluhna, cahnëryin hnam do avankatëndu ivëɗ vë wapary hun ỹa: umë njëtëɗëni vëlina fërën do W̃ënu ŋa nëŋëlahna gë vëhni.»
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Pëhw gë Vëhi va më njini karaŋëndënihëhni vahnë va soŋe nkwëcëtani vankeya vantëw̃ hni va.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Ntaɗënihëhniw̃o waƴine waƴaɓah do njërënëɗënihëhniw̃o vëres vëyaɓah turatëndënihëhni wagu ŋa vankaf hna.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Ahnaw̃ a Eroɗ Antipas nkwëryëko ga nësëɗe soŋe Yesu ỹa, kaɓi w̃ac lëw̃u w̃a campëko gante-wo-gante. Vëryampo ntehnëɗëniho: «San Ayary a vëhnik! Soŋe umë kwëhnahnëk fanka ntihahnëɗ viỹë vifëmpëhnahnah.»
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Vëhaw̃ary ntehnëɗëniho: «Kila Eli ye.»
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Eroɗ, ga nkwëryëk wante rëfëtaɗeho ŋa fop, më ntehnak: «San Ayary a ye! Ntëpëtehnëɓuha nkaf ŋa ɓare mbëhnik!»
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Eroɗ pëlayehnëkawo San, ñabi, do cëɗëlehni soŋe Erodiyaɗ. Eroɗ ñëlëkawo mama nkehahnëko asëval aheryu Filip
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 do San ntehnëɗëhawo Eroɗ: «Sariya ỹa maw̃ëryana aỹëla asëval ahery hu ỹa!»
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Soŋe rac Erodiyaɗ ntavëkawo ɗus gë San do ñaɗëho ndaw̃ehna, ɓare koɗilohna
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 kaɓi Eroɗ ntakëkawo g'umë; njëtëko asan asatah do asëvah ye do keryëɗëhawo. Ge nëpaɗëhawo, nëŋandëhawo igwëry wanës wadëw̃u ŋa ɓare ƴëtëlohna ile ntiɗ.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Ɓare hnë fac le ntihandëho ambënt fac ile nagahniko ỹa, Erodiyaɗ nuỹako fere fafërën ndaw̃ehnahna San. Fac rac Eroɗ ambënt cankaf ntiko, paƴehnëkëhniwo vësankaf vëvë ucankaf ntëw̃u ŋa, vësankaf wasoɗaɗe w̃a, do gë vëvë karyënkw Galile va.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Aryagu Erodiyaɗ tënkëko hn'ile nkeniho hna do nkaw̃ëhnëhni; Eroɗ gë vële macehnëko va per nëŋëkëhniwo gë fandag fa.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Njiko dënk hafo ntëkëhna aki: «Lëk njëɗaɗëmi lakënde ntehni cape ndampo inaw̃ mën iŋi rëƴëruho.»
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Fandag fa më cahnëk nji tëƴehna hnëmu: «Ye rëfëko rëƴu?»
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Fandag fa ntëfëlehn mboka gante nkeni ahnaw̃ gë vële macehnëko ka ntehna: «Ñaɗëfu ayëɗaw̃o tameki nkaf San Ayary a hn'ifëɗa mpan!»
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Ahnaw̃ a njamëlehnëko; ɓare koɗilohna ŋwëỹëryana, kaɓi ntëkëko tase vële macehnëko va.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Paƴëlehna taŋ soɗaɗe lëw̃u ryampo ntehna: «Ƴoj nkaf San Ayary a.» Soɗaɗe ỹa njilehn kaso hna ntëpëtehna San nkaf ŋa.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Tac njoj hn'ifëɗa njëɗahna fandag fa, do fatac njëɗaga hnëmu.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Vërëfal San va, ante njëtani watac ŋa, më njini nufëni ñas iŋa kwëtëni hn'iƴag.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Vëfaƴik va, ga mbokajëni vëhni Yesu hna, më pëƴaniha fop ile ntijëniho do karaŋinihëhniwo vahnë va.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Yesu më ntehnëkëhni: «Njijën, njiyin hn'ile njirëk soŋe ayinëgawu toƴe.» Kaɓi njaɓëniho vahnë vële yijëɗëho do yiɗëho va; Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va wëla roka vëhoɗilohna tokëni.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Awa më njini gë kulu hn'ile njirëk hna.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Ɓare vahnë vëyaɓah nunihëhniwo ga njiɗëni do njëtëniho gante njiɗëni ka; më matëni vankol hna fop, nkaryëni gë wapary fo hafo ndënkwëhnënihëhni vëhni Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va hnë ỹëw̃a le njihandëniho hna.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Ante cëlëko Yesu kulu hna do nutëhni kore sankaf vahnë vërac, kaỹëhnahnëkawo ɗus gë vahnë vërac, kaɓi had kore wape wante wok wahwëhnana ahekery mëntëlëniho. Pëgwëlehn karaŋëndëhni viỹë viyaɓah.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 G'anëka ga vërëfal va më tëhaniha Yesu ntehnëniha: «Tëk mëɗ do hnani fëk fo ye.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Koyaryihni vëỹi vahnë njini gë vankol vante ye caharaɓ vi ntëw̃ajëni ile tokëɗëni.»
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Yesu më ntëkwakëhni: «Ƴëɗaryinëhni w̃uhnë dënk ile tokëɗëni ỹa!»
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Yesu më tëƴëkëhni: «Vamburu vajëhw hwëhnarun? Ƴiryin ayëku.»
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Awa Yesu më ntehnëkëhni dañëndëryinëhni vahnë va kore kore.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Vahnë va më ntañani keme keme do gë wafëhw imbëɗ, wafëhw imbëɗ.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Tac Yesu më nufëk vamburu mbëɗ va g'uwis wuhi w̃a, kaŋëk g'ambin do camehna W̃ënu ŋa soŋe iỹi rokëtok. Më nkubëlehnëk vamburu va njëɗahni vërëfal va cahëlehnënihëhni vahnë va do cahëlehnënihëhni fëna wuwis wuhi w̃a vëhni fop.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Ale-wo-le tokëko hafo pihn.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Vërëfal va njoniho vankubel vamburu va g'uwis wule tesëniho w̃a pëɓ vëkankel pëhw gë vaki.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Hnë vële rokëko hna vësan wawuli mbëɗ (5,000) yeho.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Tac Yesu kaƴëndëlehnëhni vërëfal vëlëw̃u va kulu hna ndënkwahëhniha gë cape ñëntaw̃ lant mbë ankol Betësayida ŋa. Hnë wati rac koyaɗëhëhniwo ɓulunda ỹa umë dënk.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Ante koyakëhniw̃o ŋa, Yesu njiko hn'ikuŋ soŋe njëfa.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Ga nëkak, kulu ỹa fagant lant hna nkeho, do Yesu umë fo woko nkal hna.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Më nuk vërëfal vëlëw̃u va mbëraniho ƴiryery kulu ŋa ɗus, kaɓi sël ỹa pankëlëɗëniho; awa g'ankëhn fac ŋa, më njiɗ gante nkeni njasëhatënd ƴaŋ w̃ënka hna, do ñaɗëho ndëcëhni.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Ante nunihawo ga njasiɗ ƴaŋ w̃ënka hna, ntiyahnëkëhniwo ahnënkwël ye do më ndekaɗëni.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Vëhni fop nuɗënihawo do ntakëkëhniwo.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Tac kaƴëlehn kulu hna, ɗarël lëw̃ hni, do sël ỹa tëryalehn. Vërëfal va pëmpëhnahnëlehnëhni ɗus,
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 kaɓi ñoñ vëwëryëlohna ile ryëcëtako ante cahëlehnëko Yesu vamburu va: wahakili walëw̃ hni w̃a koɗilohna njët rac, ntëbëkëhniwo.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Ga ntëmpëtani lant ỹa Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va, tënkëlehnëni hn'inkal ɓë resiỹo Senesaret hna.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Kulu hna cëlëɗëniho, njavëtatëniha taŋ va Yesu.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Vahnë va nkaryiniho nkal hna fop do njinenëhniɗënihawo vëres hnë waƴala, le-wo-le nkwëryëniho nke hna.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Hn'ile-wo-le njiɗëho Yesu hna, wahnaw̃ hna ma vankol hna, vahnë va njonëhnëɗënihaw̃o vëres vëlëw̃ hni va kwëtëndënihëhni waỹëw̃a ɓulunda hna do këlaɗënihaw̃o tavëhni ñakëhni wëla wacëmët cuɗ cankaf ntëw̃u ŋa fo; fop vële ỹakëko va njërëniho.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.