Marcos 6
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARC
1 Yesu matëko hnam nji hn'ankol nte naỹahnëko hna; vërëfal vëlëw̃u va ntapëhnanihawo.
1 E, partindo dali, chegou à sua terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Hnë fac ntaw̃ëla hna pëgwëlehn karaŋëndëhni caliŋa hna; vahnë vëyaɓah hnëpaɗëhawo do pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus.
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo- o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm essas coisas? E que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Gena bi umë ye ali vacery va, aju Mari, acëru Sak, Yose, Yuɗ, do gë Simo? Vëheryu vësëval va vëlëɗëntina bi ani gë fuhnë?» Vëlënënëlaw̃ohna.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, e de José, e de Judas, e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Awa Yesu më ntehnëkëhni: «Kila ntënënik gante-wo-gante, ɓare gena nkol nte naỹahnëk hna, hnënk lëw̃u ỹa vëlënënëɗilahna, gë vëvë tere lëw̃u va per.»
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Yesu kolëlohna nti hnam wëla fëmpëhnahnah ryampo, ge gena vëres vëryampo fo tindëko wëɓák ŋa do njërënëhni.
5 E não podia fazer ali obras maravilhosas; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Do pëmpëhnahnëkawo kaɓi vahnë vëvë nkol tac vi vëhwëtahnëna.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Më macëkëhni Pëhw gë Vëhi va paƴëkëhni vëhi vëhi. Njëɗakëhniwo fanka g'ucankaf ntandënihëhni waƴine ŋa
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois a dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos,
8 do ntehnëkëhniwo aki: «Ant'ayoyawu ñoñ ge njiɗun, ge gena ryoko ryampo; ant'ayoyawu ile rokëɗun, kufa, koryi wakufa hun hna.
8 e ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Përyaryin wapary, ɓare ant'ayoyawu acuɗ kaw̃ary.»
9 mas que calçassem sandálias e que não vestissem duas túnicas.
10 Më mbok ntehnëkëhni kat: «Ge tëkërun hn'inaw̃, ñëw̃ëryin hnë tere ile hacanderun hna fo hafo hale matëɗun hnam.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Ge vahnë vëvë naw̃ va ŋwëỹëni vëhacaɗiluhna ma vëhnëpaɗiluhna, cahnëryin hnam do avankatëndu ivëɗ vë wapary hun ỹa: umë njëtëɗëni vëlina fërën do W̃ënu ŋa nëŋëlahna gë vëhni.»
11 E, quando alguns vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no Dia do Juízo para Sodoma e Gomorra do que para os daquela cidade.
12 Pëhw gë Vëhi va më njini karaŋëndënihëhni vahnë va soŋe nkwëcëtani vankeya vantëw̃ hni va.
12 E, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Ntaɗënihëhniw̃o waƴine waƴaɓah do njërënëɗënihëhniw̃o vëres vëyaɓah turatëndënihëhni wagu ŋa vankaf hna.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Ahnaw̃ a Eroɗ Antipas nkwëryëko ga nësëɗe soŋe Yesu ỹa, kaɓi w̃ac lëw̃u w̃a campëko gante-wo-gante. Vëryampo ntehnëɗëniho: «San Ayary a vëhnik! Soŋe umë kwëhnahnëk fanka ntihahnëɗ viỹë vifëmpëhnahnah.»
14 E ouviu isso o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório) e disse: João, o que batizava, ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Vëhaw̃ary ntehnëɗëniho: «Kila Eli ye.»
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta ou como um dos profetas.
16 Eroɗ, ga nkwëryëk wante rëfëtaɗeho ŋa fop, më ntehnak: «San Ayary a ye! Ntëpëtehnëɓuha nkaf ŋa ɓare mbëhnik!»
16 Herodes, porém, ouvindo isso, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dos mortos.
17 Eroɗ pëlayehnëkawo San, ñabi, do cëɗëlehni soŋe Erodiyaɗ. Eroɗ ñëlëkawo mama nkehahnëko asëval aheryu Filip
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João e encerrá-lo manietado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 do San ntehnëɗëhawo Eroɗ: «Sariya ỹa maw̃ëryana aỹëla asëval ahery hu ỹa!»
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Soŋe rac Erodiyaɗ ntavëkawo ɗus gë San do ñaɗëho ndaw̃ehna, ɓare koɗilohna
19 E Herodias o espiava e queria matá-lo, mas não podia;
20 kaɓi Eroɗ ntakëkawo g'umë; njëtëko asan asatah do asëvah ye do keryëɗëhawo. Ge nëpaɗëhawo, nëŋandëhawo igwëry wanës wadëw̃u ŋa ɓare ƴëtëlohna ile ntiɗ.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo; e guardava-o com segurança e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa vontade o ouvia.
21 Ɓare hnë fac le ntihandëho ambënt fac ile nagahniko ỹa, Erodiyaɗ nuỹako fere fafërën ndaw̃ehnahna San. Fac rac Eroɗ ambënt cankaf ntiko, paƴehnëkëhniwo vësankaf vëvë ucankaf ntëw̃u ŋa, vësankaf wasoɗaɗe w̃a, do gë vëvë karyënkw Galile va.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia do seu aniversário, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galileia,
22 Aryagu Erodiyaɗ tënkëko hn'ile nkeniho hna do nkaw̃ëhnëhni; Eroɗ gë vële macehnëko va per nëŋëkëhniwo gë fandag fa.
22 entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse, então, o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Njiko dënk hafo ntëkëhna aki: «Lëk njëɗaɗëmi lakënde ntehni cape ndampo inaw̃ mën iŋi rëƴëruho.»
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Fandag fa më cahnëk nji tëƴehna hnëmu: «Ye rëfëko rëƴu?»
24 E, saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João Batista.
25 Fandag fa ntëfëlehn mboka gante nkeni ahnaw̃ gë vële macehnëko ka ntehna: «Ñaɗëfu ayëɗaw̃o tameki nkaf San Ayary a hn'ifëɗa mpan!»
25 E, entrando apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que, imediatamente, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Ahnaw̃ a njamëlehnëko; ɓare koɗilohna ŋwëỹëryana, kaɓi ntëkëko tase vële macehnëko va.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Paƴëlehna taŋ soɗaɗe lëw̃u ryampo ntehna: «Ƴoj nkaf San Ayary a.» Soɗaɗe ỹa njilehn kaso hna ntëpëtehna San nkaf ŋa.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi e degolou-o na prisão.
28 Tac njoj hn'ifëɗa njëɗahna fandag fa, do fatac njëɗaga hnëmu.
28 E trouxe a cabeça num prato e deu-a à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Vërëfal San va, ante njëtani watac ŋa, më njini nufëni ñas iŋa kwëtëni hn'iƴag.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isso, foram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Vëfaƴik va, ga mbokajëni vëhni Yesu hna, më pëƴaniha fop ile ntijëniho do karaŋinihëhniwo vahnë va.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Yesu më ntehnëkëhni: «Njijën, njiyin hn'ile njirëk soŋe ayinëgawu toƴe.» Kaɓi njaɓëniho vahnë vële yijëɗëho do yiɗëho va; Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va wëla roka vëhoɗilohna tokëni.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam, e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Awa më njini gë kulu hn'ile njirëk hna.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Ɓare vahnë vëyaɓah nunihëhniwo ga njiɗëni do njëtëniho gante njiɗëni ka; më matëni vankol hna fop, nkaryëni gë wapary fo hafo ndënkwëhnënihëhni vëhni Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va hnë ỹëw̃a le njihandëniho hna.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos os conheceram, e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se deles.
34 Ante cëlëko Yesu kulu hna do nutëhni kore sankaf vahnë vërac, kaỹëhnahnëkawo ɗus gë vahnë vërac, kaɓi had kore wape wante wok wahwëhnana ahekery mëntëlëniho. Pëgwëlehn karaŋëndëhni viỹë viyaɓah.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 G'anëka ga vërëfal va më tëhaniha Yesu ntehnëniha: «Tëk mëɗ do hnani fëk fo ye.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado;
36 Koyaryihni vëỹi vahnë njini gë vankol vante ye caharaɓ vi ntëw̃ajëni ile tokëɗëni.»
36 despede-os, para que vão aos campos e aldeias circunvizinhas e comprem pão para si, porque não têm o que comer.
37 Yesu më ntëkwakëhni: «Ƴëɗaryinëhni w̃uhnë dënk ile tokëɗëni ỹa!»
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Yesu më tëƴëkëhni: «Vamburu vajëhw hwëhnarun? Ƴiryin ayëku.»
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Awa Yesu më ntehnëkëhni dañëndëryinëhni vahnë va kore kore.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a erva verde.
40 Vahnë va më ntañani keme keme do gë wafëhw imbëɗ, wafëhw imbëɗ.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Tac Yesu më nufëk vamburu mbëɗ va g'uwis wuhi w̃a, kaŋëk g'ambin do camehna W̃ënu ŋa soŋe iỹi rokëtok. Më nkubëlehnëk vamburu va njëɗahni vërëfal va cahëlehnënihëhni vahnë va do cahëlehnënihëhni fëna wuwis wuhi w̃a vëhni fop.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, e abençoou, e partiu os pães, e deu- os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Ale-wo-le tokëko hafo pihn.
42 E todos comeram e ficaram fartos,
43 Vërëfal va njoniho vankubel vamburu va g'uwis wule tesëniho w̃a pëɓ vëkankel pëhw gë vaki.
43 e levantaram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Hnë vële rokëko hna vësan wawuli mbëɗ (5,000) yeho.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Tac Yesu kaƴëndëlehnëhni vërëfal vëlëw̃u va kulu hna ndënkwahëhniha gë cape ñëntaw̃ lant mbë ankol Betësayida ŋa. Hnë wati rac koyaɗëhëhniwo ɓulunda ỹa umë dënk.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ante koyakëhniw̃o ŋa, Yesu njiko hn'ikuŋ soŋe njëfa.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte para orar.
47 Ga nëkak, kulu ỹa fagant lant hna nkeho, do Yesu umë fo woko nkal hna.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Më nuk vërëfal vëlëw̃u va mbëraniho ƴiryery kulu ŋa ɗus, kaɓi sël ỹa pankëlëɗëniho; awa g'ankëhn fac ŋa, më njiɗ gante nkeni njasëhatënd ƴaŋ w̃ënka hna, do ñaɗëho ndëcëhni.
48 E, vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite, aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar adiante deles,
49 Ante nunihawo ga njasiɗ ƴaŋ w̃ënka hna, ntiyahnëkëhniwo ahnënkwël ye do më ndekaɗëni.
49 mas, quando eles o viram andar sobre o mar, pensaram que era um fantasma e deram grandes gritos.
50 Vëhni fop nuɗënihawo do ntakëkëhniwo.
50 Porque todos o viram e perturbaram-se; mas logo falou com eles e disse-lhes: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
51 Tac kaƴëlehn kulu hna, ɗarël lëw̃ hni, do sël ỹa tëryalehn. Vërëfal va pëmpëhnahnëlehnëhni ɗus,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento se aquietou; e, entre si, ficaram muito assombrados e maravilhados,
52 kaɓi ñoñ vëwëryëlohna ile ryëcëtako ante cahëlehnëko Yesu vamburu va: wahakili walëw̃ hni w̃a koɗilohna njët rac, ntëbëkëhniwo.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Ga ntëmpëtani lant ỹa Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va, tënkëlehnëni hn'inkal ɓë resiỹo Senesaret hna.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré e ali atracaram.
54 Kulu hna cëlëɗëniho, njavëtatëniha taŋ va Yesu.
54 E, saindo eles do barco, logo o reconheceram;
55 Vahnë va nkaryiniho nkal hna fop do njinenëhniɗënihawo vëres hnë waƴala, le-wo-le nkwëryëniho nke hna.
55 e, percorrendo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, onde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Hn'ile-wo-le njiɗëho Yesu hna, wahnaw̃ hna ma vankol hna, vahnë va njonëhnëɗënihaw̃o vëres vëlëw̃ hni va kwëtëndënihëhni waỹëw̃a ɓulunda hna do këlaɗënihaw̃o tavëhni ñakëhni wëla wacëmët cuɗ cankaf ntëw̃u ŋa fo; fop vële ỹakëko va njërëniho.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou em aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste, e todos os que lhe tocavam saravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.