Marcos 6
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH
1 Yesu matëko hnam nji hn'ankol nte naỹahnëko hna; vërëfal vëlëw̃u va ntapëhnanihawo.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Hnë fac ntaw̃ëla hna pëgwëlehn karaŋëndëhni caliŋa hna; vahnë vëyaɓah hnëpaɗëhawo do pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus.
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Gena bi umë ye ali vacery va, aju Mari, acëru Sak, Yose, Yuɗ, do gë Simo? Vëheryu vësëval va vëlëɗëntina bi ani gë fuhnë?» Vëlënënëlaw̃ohna.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Awa Yesu më ntehnëkëhni: «Kila ntënënik gante-wo-gante, ɓare gena nkol nte naỹahnëk hna, hnënk lëw̃u ỹa vëlënënëɗilahna, gë vëvë tere lëw̃u va per.»
4 Mas Jesus disse:
5 Yesu kolëlohna nti hnam wëla fëmpëhnahnah ryampo, ge gena vëres vëryampo fo tindëko wëɓák ŋa do njërënëhni.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Do pëmpëhnahnëkawo kaɓi vahnë vëvë nkol tac vi vëhwëtahnëna.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Më macëkëhni Pëhw gë Vëhi va paƴëkëhni vëhi vëhi. Njëɗakëhniwo fanka g'ucankaf ntandënihëhni waƴine ŋa
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 do ntehnëkëhniwo aki: «Ant'ayoyawu ñoñ ge njiɗun, ge gena ryoko ryampo; ant'ayoyawu ile rokëɗun, kufa, koryi wakufa hun hna.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Përyaryin wapary, ɓare ant'ayoyawu acuɗ kaw̃ary.»
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Më mbok ntehnëkëhni kat: «Ge tëkërun hn'inaw̃, ñëw̃ëryin hnë tere ile hacanderun hna fo hafo hale matëɗun hnam.
10 Disse ainda:
11 Ge vahnë vëvë naw̃ va ŋwëỹëni vëhacaɗiluhna ma vëhnëpaɗiluhna, cahnëryin hnam do avankatëndu ivëɗ vë wapary hun ỹa: umë njëtëɗëni vëlina fërën do W̃ënu ŋa nëŋëlahna gë vëhni.»
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Pëhw gë Vëhi va më njini karaŋëndënihëhni vahnë va soŋe nkwëcëtani vankeya vantëw̃ hni va.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Ntaɗënihëhniw̃o waƴine waƴaɓah do njërënëɗënihëhniw̃o vëres vëyaɓah turatëndënihëhni wagu ŋa vankaf hna.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Ahnaw̃ a Eroɗ Antipas nkwëryëko ga nësëɗe soŋe Yesu ỹa, kaɓi w̃ac lëw̃u w̃a campëko gante-wo-gante. Vëryampo ntehnëɗëniho: «San Ayary a vëhnik! Soŋe umë kwëhnahnëk fanka ntihahnëɗ viỹë vifëmpëhnahnah.»
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Vëhaw̃ary ntehnëɗëniho: «Kila Eli ye.»
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Eroɗ, ga nkwëryëk wante rëfëtaɗeho ŋa fop, më ntehnak: «San Ayary a ye! Ntëpëtehnëɓuha nkaf ŋa ɓare mbëhnik!»
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Eroɗ pëlayehnëkawo San, ñabi, do cëɗëlehni soŋe Erodiyaɗ. Eroɗ ñëlëkawo mama nkehahnëko asëval aheryu Filip
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 do San ntehnëɗëhawo Eroɗ: «Sariya ỹa maw̃ëryana aỹëla asëval ahery hu ỹa!»
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Soŋe rac Erodiyaɗ ntavëkawo ɗus gë San do ñaɗëho ndaw̃ehna, ɓare koɗilohna
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 kaɓi Eroɗ ntakëkawo g'umë; njëtëko asan asatah do asëvah ye do keryëɗëhawo. Ge nëpaɗëhawo, nëŋandëhawo igwëry wanës wadëw̃u ŋa ɓare ƴëtëlohna ile ntiɗ.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Ɓare hnë fac le ntihandëho ambënt fac ile nagahniko ỹa, Erodiyaɗ nuỹako fere fafërën ndaw̃ehnahna San. Fac rac Eroɗ ambënt cankaf ntiko, paƴehnëkëhniwo vësankaf vëvë ucankaf ntëw̃u ŋa, vësankaf wasoɗaɗe w̃a, do gë vëvë karyënkw Galile va.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Aryagu Erodiyaɗ tënkëko hn'ile nkeniho hna do nkaw̃ëhnëhni; Eroɗ gë vële macehnëko va per nëŋëkëhniwo gë fandag fa.
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Njiko dënk hafo ntëkëhna aki: «Lëk njëɗaɗëmi lakënde ntehni cape ndampo inaw̃ mën iŋi rëƴëruho.»
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Fandag fa më cahnëk nji tëƴehna hnëmu: «Ye rëfëko rëƴu?»
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Fandag fa ntëfëlehn mboka gante nkeni ahnaw̃ gë vële macehnëko ka ntehna: «Ñaɗëfu ayëɗaw̃o tameki nkaf San Ayary a hn'ifëɗa mpan!»
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Ahnaw̃ a njamëlehnëko; ɓare koɗilohna ŋwëỹëryana, kaɓi ntëkëko tase vële macehnëko va.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Paƴëlehna taŋ soɗaɗe lëw̃u ryampo ntehna: «Ƴoj nkaf San Ayary a.» Soɗaɗe ỹa njilehn kaso hna ntëpëtehna San nkaf ŋa.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Tac njoj hn'ifëɗa njëɗahna fandag fa, do fatac njëɗaga hnëmu.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Vërëfal San va, ante njëtani watac ŋa, më njini nufëni ñas iŋa kwëtëni hn'iƴag.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Vëfaƴik va, ga mbokajëni vëhni Yesu hna, më pëƴaniha fop ile ntijëniho do karaŋinihëhniwo vahnë va.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Yesu më ntehnëkëhni: «Njijën, njiyin hn'ile njirëk soŋe ayinëgawu toƴe.» Kaɓi njaɓëniho vahnë vële yijëɗëho do yiɗëho va; Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va wëla roka vëhoɗilohna tokëni.
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Awa më njini gë kulu hn'ile njirëk hna.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Ɓare vahnë vëyaɓah nunihëhniwo ga njiɗëni do njëtëniho gante njiɗëni ka; më matëni vankol hna fop, nkaryëni gë wapary fo hafo ndënkwëhnënihëhni vëhni Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va hnë ỹëw̃a le njihandëniho hna.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Ante cëlëko Yesu kulu hna do nutëhni kore sankaf vahnë vërac, kaỹëhnahnëkawo ɗus gë vahnë vërac, kaɓi had kore wape wante wok wahwëhnana ahekery mëntëlëniho. Pëgwëlehn karaŋëndëhni viỹë viyaɓah.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 G'anëka ga vërëfal va më tëhaniha Yesu ntehnëniha: «Tëk mëɗ do hnani fëk fo ye.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Koyaryihni vëỹi vahnë njini gë vankol vante ye caharaɓ vi ntëw̃ajëni ile tokëɗëni.»
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Yesu më ntëkwakëhni: «Ƴëɗaryinëhni w̃uhnë dënk ile tokëɗëni ỹa!»
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Yesu më tëƴëkëhni: «Vamburu vajëhw hwëhnarun? Ƴiryin ayëku.»
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Awa Yesu më ntehnëkëhni dañëndëryinëhni vahnë va kore kore.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Vahnë va më ntañani keme keme do gë wafëhw imbëɗ, wafëhw imbëɗ.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Tac Yesu më nufëk vamburu mbëɗ va g'uwis wuhi w̃a, kaŋëk g'ambin do camehna W̃ënu ŋa soŋe iỹi rokëtok. Më nkubëlehnëk vamburu va njëɗahni vërëfal va cahëlehnënihëhni vahnë va do cahëlehnënihëhni fëna wuwis wuhi w̃a vëhni fop.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Ale-wo-le tokëko hafo pihn.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Vërëfal va njoniho vankubel vamburu va g'uwis wule tesëniho w̃a pëɓ vëkankel pëhw gë vaki.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Hnë vële rokëko hna vësan wawuli mbëɗ (5,000) yeho.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Tac Yesu kaƴëndëlehnëhni vërëfal vëlëw̃u va kulu hna ndënkwahëhniha gë cape ñëntaw̃ lant mbë ankol Betësayida ŋa. Hnë wati rac koyaɗëhëhniwo ɓulunda ỹa umë dënk.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Ante koyakëhniw̃o ŋa, Yesu njiko hn'ikuŋ soŋe njëfa.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Ga nëkak, kulu ỹa fagant lant hna nkeho, do Yesu umë fo woko nkal hna.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Më nuk vërëfal vëlëw̃u va mbëraniho ƴiryery kulu ŋa ɗus, kaɓi sël ỹa pankëlëɗëniho; awa g'ankëhn fac ŋa, më njiɗ gante nkeni njasëhatënd ƴaŋ w̃ënka hna, do ñaɗëho ndëcëhni.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Ante nunihawo ga njasiɗ ƴaŋ w̃ënka hna, ntiyahnëkëhniwo ahnënkwël ye do më ndekaɗëni.
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 Vëhni fop nuɗënihawo do ntakëkëhniwo.
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Tac kaƴëlehn kulu hna, ɗarël lëw̃ hni, do sël ỹa tëryalehn. Vërëfal va pëmpëhnahnëlehnëhni ɗus,
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 kaɓi ñoñ vëwëryëlohna ile ryëcëtako ante cahëlehnëko Yesu vamburu va: wahakili walëw̃ hni w̃a koɗilohna njët rac, ntëbëkëhniwo.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Ga ntëmpëtani lant ỹa Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va, tënkëlehnëni hn'inkal ɓë resiỹo Senesaret hna.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Kulu hna cëlëɗëniho, njavëtatëniha taŋ va Yesu.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Vahnë va nkaryiniho nkal hna fop do njinenëhniɗënihawo vëres hnë waƴala, le-wo-le nkwëryëniho nke hna.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Hn'ile-wo-le njiɗëho Yesu hna, wahnaw̃ hna ma vankol hna, vahnë va njonëhnëɗënihaw̃o vëres vëlëw̃ hni va kwëtëndënihëhni waỹëw̃a ɓulunda hna do këlaɗënihaw̃o tavëhni ñakëhni wëla wacëmët cuɗ cankaf ntëw̃u ŋa fo; fop vële ỹakëko va njërëniho.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.