Marcos 5
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT
1 Tëkëlehnëni gë cape ñëntaw̃ lant Galile ka, hn'inkal ɓulunda Gerasen hna.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Ga cëlëk Yesu kulu hna, asan cahnëlehni wayag hna, njijënd pankëlëni. Asan arac ƴine fëlakawo
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 do wayag hna ntëɗëko. Ahnë koɗilohna mbok ñaba, wëla gë vankënca;
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 ñabëɗeho kwëlëkwël wapary ŋa gë wame waryëhwëra do wëɓák ŋa gë vankënca, ɓare nkubëɗëho waryëhwëra w̃a do mbëkëtëɗëho vankënca va. Ahnë mëkëɗilawohna tërya.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Ndekaɗëho wayag hna do gë wahuŋ wale yeho tëfary lant hna g'umëɗ gë g'anent hara tëryëɗina, do cërehnaɗëho gë wëraka w̃a.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Më nuka Yesu ŋaw̃ët; awa më nkaryëk nji ndëkwëhn haryënkw lëw̃u,
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 do ndeka gë fanka: «Ye ye yëbëlan fu, Yesu, Ajë W̃ën Hunte Sëpëk Fop? Këlami g'uw̃ac W̃ënu ŋa antë aliwo uw̃eh!»
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Asan a nësëko rac kaɓi Yesu tëko ntehna ƴine ỹa: «Cahnëryehna aỹi asan!»
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Tac më tëƴëka: «Hak maciru?»
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Do më këlaka antë canëhni nkal hna.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Kore sankaf vampëhëmpëh ryavëɗëho hnam, ɗarël kuŋ hna.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Kore vampëhëmpëh va|src="WA03846b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="5.12" Waƴine ŋa më këlaniha Yesu ntehnëni: «Cañëtëryifu rënkëfuni vaŋi vampëhëmpëh!»
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Yesu më maw̃ëryanëkëhni. Awa waƴine ŋa cahnëlehnëniha asan a do njini tënkënihëhni vampëhëmpëh va. Hara kore vatac nkëhnëko tëkëni wawuli wahi (2,000) vampëhëmpëh. Nëñëlëlehnëni vampamb kuŋ hna njini ntëbani lant hna do cëmëlehnëni fop.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Vësan vële heryëɗëhëhniwo vampëhëmpëh va, nkaryëlehnëni nji pëƴahnëni watac naw̃ hna do gë wëhaỹ hna. Vahnë va njilehnini njëkëni ile liyak ỹa.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Tëkëlehnini hn'ile nkeho Yesu hna do nuniha asan ale pëlaniho kore waƴine ỹa: ntañako, ntiyako viỹi do hakili ỹa mbokakawo fërën fo. Ntakëlehnëhni.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Vële yantiko fop va më tëfëtanënihëhni ile yeha asan ale pëlaniho waƴine ỹa gë kore vampëhëmpëh ỹa.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Awa, pëgwëlehnëni këlandëniha Yesu cahn resiỹo lëw̃ hni hna.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Wati nte kaƴëɗëho Yesu kulu ŋa asan ale yërënik a më tëƴëka maw̃ëryana tëfëlënti g'umë.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Ɓare Yesu maw̃ëryanëlawohna, më lehnëkawo: «Ɓokary gë ɓulunda hu, do afëƴahn fop ifërën ile ntinëhnëki Ahwëhn a kaɓi kaỹëhnahnëka gë wëjë.»
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Awa asan a njilehn pëgw pëƴahnënd hnë Wahnaw̃ Pëhw hna fop ile ntinëhnëkawo Yesu ỹa; do fop vële wëryëɗëhawo va pëɓëkëhniwo fëmpëhnahnah w̃a.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Yesu mbokako gë kulu ỹa gë cape ñëntaw̃ lant ka. Ga tëkëk hnam, kore sankaf varëpëlëko caharaɓ lëw̃u; ante nkeho tëfary w̃ënka ŋa,
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 tëkëlehni asankaf caliŋa ale w̃aciko Yayërus. Më nuka Yesu, ndëkwëhnëlehn haryënkw lëw̃u
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 do këlahna ɗus ntehna: «Këlami, fandag mën fa cëm iŋa nke. Ƴij arinda wëɓák ŋi afehëtahna!»
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Yesu njilehnëni g'umë.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Hara asëval yentiko hnam ale njiɗëho sat koɓëri hnë wabëhn pëhw gë waki.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Njiko hnë vëyehn vëyaɓah, ƴehna ŋa mbërehnëkawo ɗus, fop canëko koryi lëw̃u ỹa, ɓare ñoñ ɗemalawohna; nuko nkwënanda res w̃a.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Nkwëryëko ga nësëɗe soŋe Yesu ỹa. Awa më njijëk kamëhni lëw̃u kore hna ñak cuɗ Yesu ŋa.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Ntehnaɗëho: «Wëla cuɗ ntëw̃u ŋa fo ỹakakëndëɓu njërakëndëɓu.»
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Ga ñakëk, sat ỹa tëryalehna taŋ do njëtalehn njërëk res lëw̃u w̃a.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Wati rac dënk, Yesu njëtalehn fanka sahnëka. Më cahëtak gë kore tëƴëhni: «Mo ỹakëk cuɗ mën ŋa?»
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Vërëfal vëlëw̃u va më ntëkwaniha: «Nuru kore ỹa peñëɗënihi gante-wo-gante, do arëƴënd: mo ỹakëko?»
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Ɓare Yesu njëkëkëhniwo caharaɓ lëw̃u, nuhahna ale lik watac a.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Asëval a mbalëɗëho ntakah ŋa kaɓi njëtëko ile yehawo ỹa; awa më njijëk ndëkwëhn haryënkw Yesu do pëƴahna toña ỹa fop.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Yesu më ntehnëka: «Aryag mën, kwëtahn hu ŋa njërënëki. Ƴiryeyi gë ƴam do ures hu w̃a ɓokaniɗilihna.»
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Koyëna nkoko nësënd Yesu tëketëni vëfaƴik matini gë tere Yayërus do ntehnëniha: «Aryag hu gona. Ɓokawo avërehna Aharaŋ a.»
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Ɓare Yesu kwëtahnëlohna nëf wanës wadëw̃ hni ŋa më ntehnëka Yayërus: «Antë ntaki, kwëtahnëry tuŋ.»
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Maw̃ëryanëlawohna ahnë ntapëhnahna gë tere Yayërus ge gena Piyer, do Sak g'aheryu San.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Tëkëlehnëni tere hna, Yesu nkwëryëko wëñaw̃ waƴaɓah, vëryampo koɗëniho, vëỹëntaw̃ va ndekaɗëniho.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Më tënkëk tere hna do ntehnëhni: «Soŋe ye ỹaw̃ërun aki? Fandag fi cëmëna, wakwëɗ fo ndakëk.»
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Ɓare njafaŋëɗënihawo.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Më pëlaka vák ỹa do ntehna: «Talita Kum!» (Umë fëhnëtanëɗ: «Ntehnëɗëmi: Fandag, matëry!»)
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Fandag fa matëlehn taŋ, pëgwëlehn njasënd (kaɓi wabëhn 12 kwëhnako). Wati nte nuniho cëmëna ŋa, pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Ɓare Yesu më ŋañënahnëkëhni ntehnëhni antë pëƴaniha ahnë; tac më ntehnëkëhni: «Ƴëɗaryina ile tokëɗ.»
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.