Marcos 5
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVI
1 Tëkëlehnëni gë cape ñëntaw̃ lant Galile ka, hn'inkal ɓulunda Gerasen hna.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Ga cëlëk Yesu kulu hna, asan cahnëlehni wayag hna, njijënd pankëlëni. Asan arac ƴine fëlakawo
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 do wayag hna ntëɗëko. Ahnë koɗilohna mbok ñaba, wëla gë vankënca;
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 ñabëɗeho kwëlëkwël wapary ŋa gë wame waryëhwëra do wëɓák ŋa gë vankënca, ɓare nkubëɗëho waryëhwëra w̃a do mbëkëtëɗëho vankënca va. Ahnë mëkëɗilawohna tërya.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Ndekaɗëho wayag hna do gë wahuŋ wale yeho tëfary lant hna g'umëɗ gë g'anent hara tëryëɗina, do cërehnaɗëho gë wëraka w̃a.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Më nuka Yesu ŋaw̃ët; awa më nkaryëk nji ndëkwëhn haryënkw lëw̃u,
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 do ndeka gë fanka: «Ye ye yëbëlan fu, Yesu, Ajë W̃ën Hunte Sëpëk Fop? Këlami g'uw̃ac W̃ënu ŋa antë aliwo uw̃eh!»
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 Asan a nësëko rac kaɓi Yesu tëko ntehna ƴine ỹa: «Cahnëryehna aỹi asan!»
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Tac më tëƴëka: «Hak maciru?»
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Do më këlaka antë canëhni nkal hna.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Kore sankaf vampëhëmpëh ryavëɗëho hnam, ɗarël kuŋ hna.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Kore vampëhëmpëh va|src="WA03846b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="5.12" Waƴine ŋa më këlaniha Yesu ntehnëni: «Cañëtëryifu rënkëfuni vaŋi vampëhëmpëh!»
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Yesu më maw̃ëryanëkëhni. Awa waƴine ŋa cahnëlehnëniha asan a do njini tënkënihëhni vampëhëmpëh va. Hara kore vatac nkëhnëko tëkëni wawuli wahi (2,000) vampëhëmpëh. Nëñëlëlehnëni vampamb kuŋ hna njini ntëbani lant hna do cëmëlehnëni fop.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Vësan vële heryëɗëhëhniwo vampëhëmpëh va, nkaryëlehnëni nji pëƴahnëni watac naw̃ hna do gë wëhaỹ hna. Vahnë va njilehnini njëkëni ile liyak ỹa.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Tëkëlehnini hn'ile nkeho Yesu hna do nuniha asan ale pëlaniho kore waƴine ỹa: ntañako, ntiyako viỹi do hakili ỹa mbokakawo fërën fo. Ntakëlehnëhni.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Vële yantiko fop va më tëfëtanënihëhni ile yeha asan ale pëlaniho waƴine ỹa gë kore vampëhëmpëh ỹa.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Awa, pëgwëlehnëni këlandëniha Yesu cahn resiỹo lëw̃ hni hna.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Wati nte kaƴëɗëho Yesu kulu ŋa asan ale yërënik a më tëƴëka maw̃ëryana tëfëlënti g'umë.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Ɓare Yesu maw̃ëryanëlawohna, më lehnëkawo: «Ɓokary gë ɓulunda hu, do afëƴahn fop ifërën ile ntinëhnëki Ahwëhn a kaɓi kaỹëhnahnëka gë wëjë.»
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Awa asan a njilehn pëgw pëƴahnënd hnë Wahnaw̃ Pëhw hna fop ile ntinëhnëkawo Yesu ỹa; do fop vële wëryëɗëhawo va pëɓëkëhniwo fëmpëhnahnah w̃a.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Yesu mbokako gë kulu ỹa gë cape ñëntaw̃ lant ka. Ga tëkëk hnam, kore sankaf varëpëlëko caharaɓ lëw̃u; ante nkeho tëfary w̃ënka ŋa,
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 tëkëlehni asankaf caliŋa ale w̃aciko Yayërus. Më nuka Yesu, ndëkwëhnëlehn haryënkw lëw̃u
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 do këlahna ɗus ntehna: «Këlami, fandag mën fa cëm iŋa nke. Ƴij arinda wëɓák ŋi afehëtahna!»
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Yesu njilehnëni g'umë.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Hara asëval yentiko hnam ale njiɗëho sat koɓëri hnë wabëhn pëhw gë waki.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Njiko hnë vëyehn vëyaɓah, ƴehna ŋa mbërehnëkawo ɗus, fop canëko koryi lëw̃u ỹa, ɓare ñoñ ɗemalawohna; nuko nkwënanda res w̃a.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Nkwëryëko ga nësëɗe soŋe Yesu ỹa. Awa më njijëk kamëhni lëw̃u kore hna ñak cuɗ Yesu ŋa.
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 Ntehnaɗëho: «Wëla cuɗ ntëw̃u ŋa fo ỹakakëndëɓu njërakëndëɓu.»
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Ga ñakëk, sat ỹa tëryalehna taŋ do njëtalehn njërëk res lëw̃u w̃a.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Wati rac dënk, Yesu njëtalehn fanka sahnëka. Më cahëtak gë kore tëƴëhni: «Mo ỹakëk cuɗ mën ŋa?»
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Vërëfal vëlëw̃u va më ntëkwaniha: «Nuru kore ỹa peñëɗënihi gante-wo-gante, do arëƴënd: mo ỹakëko?»
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Ɓare Yesu njëkëkëhniwo caharaɓ lëw̃u, nuhahna ale lik watac a.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Asëval a mbalëɗëho ntakah ŋa kaɓi njëtëko ile yehawo ỹa; awa më njijëk ndëkwëhn haryënkw Yesu do pëƴahna toña ỹa fop.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Yesu më ntehnëka: «Aryag mën, kwëtahn hu ŋa njërënëki. Ƴiryeyi gë ƴam do ures hu w̃a ɓokaniɗilihna.»
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Koyëna nkoko nësënd Yesu tëketëni vëfaƴik matini gë tere Yayërus do ntehnëniha: «Aryag hu gona. Ɓokawo avërehna Aharaŋ a.»
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Ɓare Yesu kwëtahnëlohna nëf wanës wadëw̃ hni ŋa më ntehnëka Yayërus: «Antë ntaki, kwëtahnëry tuŋ.»
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Maw̃ëryanëlawohna ahnë ntapëhnahna gë tere Yayërus ge gena Piyer, do Sak g'aheryu San.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Tëkëlehnëni tere hna, Yesu nkwëryëko wëñaw̃ waƴaɓah, vëryampo koɗëniho, vëỹëntaw̃ va ndekaɗëniho.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Më tënkëk tere hna do ntehnëhni: «Soŋe ye ỹaw̃ërun aki? Fandag fi cëmëna, wakwëɗ fo ndakëk.»
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Ɓare njafaŋëɗënihawo.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Më pëlaka vák ỹa do ntehna: «Talita Kum!» (Umë fëhnëtanëɗ: «Ntehnëɗëmi: Fandag, matëry!»)
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Fandag fa matëlehn taŋ, pëgwëlehn njasënd (kaɓi wabëhn 12 kwëhnako). Wati nte nuniho cëmëna ŋa, pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Ɓare Yesu më ŋañënahnëkëhni ntehnëhni antë pëƴaniha ahnë; tac më ntehnëkëhni: «Ƴëɗaryina ile tokëɗ.»
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.