Marcos 5
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH
1 Tëkëlehnëni gë cape ñëntaw̃ lant Galile ka, hn'inkal ɓulunda Gerasen hna.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Ga cëlëk Yesu kulu hna, asan cahnëlehni wayag hna, njijënd pankëlëni. Asan arac ƴine fëlakawo
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 do wayag hna ntëɗëko. Ahnë koɗilohna mbok ñaba, wëla gë vankënca;
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 ñabëɗeho kwëlëkwël wapary ŋa gë wame waryëhwëra do wëɓák ŋa gë vankënca, ɓare nkubëɗëho waryëhwëra w̃a do mbëkëtëɗëho vankënca va. Ahnë mëkëɗilawohna tërya.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Ndekaɗëho wayag hna do gë wahuŋ wale yeho tëfary lant hna g'umëɗ gë g'anent hara tëryëɗina, do cërehnaɗëho gë wëraka w̃a.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Më nuka Yesu ŋaw̃ët; awa më nkaryëk nji ndëkwëhn haryënkw lëw̃u,
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 do ndeka gë fanka: «Ye ye yëbëlan fu, Yesu, Ajë W̃ën Hunte Sëpëk Fop? Këlami g'uw̃ac W̃ënu ŋa antë aliwo uw̃eh!»
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 Asan a nësëko rac kaɓi Yesu tëko ntehna ƴine ỹa: «Cahnëryehna aỹi asan!»
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Tac më tëƴëka: «Hak maciru?»
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Do më këlaka antë canëhni nkal hna.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Kore sankaf vampëhëmpëh ryavëɗëho hnam, ɗarël kuŋ hna.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Kore vampëhëmpëh va|src="WA03846b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="5.12" Waƴine ŋa më këlaniha Yesu ntehnëni: «Cañëtëryifu rënkëfuni vaŋi vampëhëmpëh!»
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Yesu më maw̃ëryanëkëhni. Awa waƴine ŋa cahnëlehnëniha asan a do njini tënkënihëhni vampëhëmpëh va. Hara kore vatac nkëhnëko tëkëni wawuli wahi (2,000) vampëhëmpëh. Nëñëlëlehnëni vampamb kuŋ hna njini ntëbani lant hna do cëmëlehnëni fop.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Vësan vële heryëɗëhëhniwo vampëhëmpëh va, nkaryëlehnëni nji pëƴahnëni watac naw̃ hna do gë wëhaỹ hna. Vahnë va njilehnini njëkëni ile liyak ỹa.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Tëkëlehnini hn'ile nkeho Yesu hna do nuniha asan ale pëlaniho kore waƴine ỹa: ntañako, ntiyako viỹi do hakili ỹa mbokakawo fërën fo. Ntakëlehnëhni.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Vële yantiko fop va më tëfëtanënihëhni ile yeha asan ale pëlaniho waƴine ỹa gë kore vampëhëmpëh ỹa.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Awa, pëgwëlehnëni këlandëniha Yesu cahn resiỹo lëw̃ hni hna.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Wati nte kaƴëɗëho Yesu kulu ŋa asan ale yërënik a më tëƴëka maw̃ëryana tëfëlënti g'umë.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Ɓare Yesu maw̃ëryanëlawohna, më lehnëkawo: «Ɓokary gë ɓulunda hu, do afëƴahn fop ifërën ile ntinëhnëki Ahwëhn a kaɓi kaỹëhnahnëka gë wëjë.»
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Awa asan a njilehn pëgw pëƴahnënd hnë Wahnaw̃ Pëhw hna fop ile ntinëhnëkawo Yesu ỹa; do fop vële wëryëɗëhawo va pëɓëkëhniwo fëmpëhnahnah w̃a.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Yesu mbokako gë kulu ỹa gë cape ñëntaw̃ lant ka. Ga tëkëk hnam, kore sankaf varëpëlëko caharaɓ lëw̃u; ante nkeho tëfary w̃ënka ŋa,
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 tëkëlehni asankaf caliŋa ale w̃aciko Yayërus. Më nuka Yesu, ndëkwëhnëlehn haryënkw lëw̃u
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 do këlahna ɗus ntehna: «Këlami, fandag mën fa cëm iŋa nke. Ƴij arinda wëɓák ŋi afehëtahna!»
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Yesu njilehnëni g'umë.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Hara asëval yentiko hnam ale njiɗëho sat koɓëri hnë wabëhn pëhw gë waki.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Njiko hnë vëyehn vëyaɓah, ƴehna ŋa mbërehnëkawo ɗus, fop canëko koryi lëw̃u ỹa, ɓare ñoñ ɗemalawohna; nuko nkwënanda res w̃a.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Nkwëryëko ga nësëɗe soŋe Yesu ỹa. Awa më njijëk kamëhni lëw̃u kore hna ñak cuɗ Yesu ŋa.
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 Ntehnaɗëho: «Wëla cuɗ ntëw̃u ŋa fo ỹakakëndëɓu njërakëndëɓu.»
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Ga ñakëk, sat ỹa tëryalehna taŋ do njëtalehn njërëk res lëw̃u w̃a.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Wati rac dënk, Yesu njëtalehn fanka sahnëka. Më cahëtak gë kore tëƴëhni: «Mo ỹakëk cuɗ mën ŋa?»
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Vërëfal vëlëw̃u va më ntëkwaniha: «Nuru kore ỹa peñëɗënihi gante-wo-gante, do arëƴënd: mo ỹakëko?»
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Ɓare Yesu njëkëkëhniwo caharaɓ lëw̃u, nuhahna ale lik watac a.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Asëval a mbalëɗëho ntakah ŋa kaɓi njëtëko ile yehawo ỹa; awa më njijëk ndëkwëhn haryënkw Yesu do pëƴahna toña ỹa fop.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Yesu më ntehnëka: «Aryag mën, kwëtahn hu ŋa njërënëki. Ƴiryeyi gë ƴam do ures hu w̃a ɓokaniɗilihna.»
34 E Jesus disse:
35 Koyëna nkoko nësënd Yesu tëketëni vëfaƴik matini gë tere Yayërus do ntehnëniha: «Aryag hu gona. Ɓokawo avërehna Aharaŋ a.»
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Ɓare Yesu kwëtahnëlohna nëf wanës wadëw̃ hni ŋa më ntehnëka Yayërus: «Antë ntaki, kwëtahnëry tuŋ.»
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Maw̃ëryanëlawohna ahnë ntapëhnahna gë tere Yayërus ge gena Piyer, do Sak g'aheryu San.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Tëkëlehnëni tere hna, Yesu nkwëryëko wëñaw̃ waƴaɓah, vëryampo koɗëniho, vëỹëntaw̃ va ndekaɗëniho.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Më tënkëk tere hna do ntehnëhni: «Soŋe ye ỹaw̃ërun aki? Fandag fi cëmëna, wakwëɗ fo ndakëk.»
39 Então ele disse:
40 Ɓare njafaŋëɗënihawo.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Më pëlaka vák ỹa do ntehna: «Talita Kum!» (Umë fëhnëtanëɗ: «Ntehnëɗëmi: Fandag, matëry!»)
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Fandag fa matëlehn taŋ, pëgwëlehn njasënd (kaɓi wabëhn 12 kwëhnako). Wati nte nuniho cëmëna ŋa, pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Ɓare Yesu më ŋañënahnëkëhni ntehnëhni antë pëƴaniha ahnë; tac më ntehnëkëhni: «Ƴëɗaryina ile tokëɗ.»
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.