Marcos 2
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA
1 Ga ndëcëk wafac, Yesu më mbok njik Kaperënaỹum, do njëtayiko tere hna nke.
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 Kore vahnë varëpëlëko hnam, hafo golohna igwac wëla për hna rënka tere hna. Yesu Wanës Wakasëk ŋa pëƴaɗëhëhniwo.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 Vësan tëkëlehnini, njonëhniniha Yesu ale ye vorovoro ndiɓini vësan vëhnah.
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 Yesu njërënëka ale yeho vorovoro|src="lb00305c.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="2.4" Ɓare wahoɗilohna tufëniha Yesu, vahnë va pëɓëniho. Awa më kaƴëni tëjëtëni ile rëjahnik cery ŋa ɓaƴ hn'ile nkeho Yesu hna; më cëlëndëniha ale yeho vorovoro ryakëko uway hna hatëh hante ntiniho hna.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 Ga nuk Yesu kwëtahn vëỹi vësan ŋa, më ntehnëka ale ye vorovoro ỹa: «Ajë mën, wameh hu ŋa tavëhniru.»
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 Awa vëharaŋ sariya vëryampo, vële lañako hnam va, nahaɗëniho:
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 «Soŋe ye nësëɗ aỹi asan aki? W̃ënu ŋa njew̃ëɗ! Mo hoɗ tavëhn wameh? W̃ënu ŋa fo hoɗ!»
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 Yesu njëtëko taŋ itoñaŋ dëw̃ hni ŋa, më ntehnëkëhni: «Soŋe ye hnahaɗun aki?
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 Ge ntehnëɓu: “Wameh hu ŋa tavëhniru”, ma ge ntehnëɓu, “Matëry, ahnuf uway hu w̃a, ayas?” ryampo bi ỹak hnëŋëk nësi hnë waŋi?
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Ɓare ñaɗëfu ayëtu: Ajë Ahn'a kwëhnak fanka tavëhna ahnë wameh ɗuniỹa li.» Awa Yesu më ntehnëka ale ye vorovoro ỹa:
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 «Ami ntehnëɗëmi, matëry, nufëry uway hu w̃a aw̃ënc!»
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 Matëlehn taŋ, nuf uway lëw̃u w̃a, cahnëlehn tase vahnë va fop. Soŋe umë, pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus; umë cëmbëɗëniha W̃ënu ŋa ntehnëndëni: «Koɓëri nulëfuhna g'iỹin ki!»
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 Yesu gë tëfary lant sankaf Galile ka mboko nji. Vahnë vëyaɓah yihahniɗëhawo do karaŋëɗëhëhniwo.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 Ga ndëcëɗ, më nuka Levi, aju Alëfe, ga ntañak biro hn'ile cosahnëɗe ỹatëtanke hna. Yesu më ntehnëka: «Tëfe!» Levi matëlehn, tëfa.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 Tac Yesu tokëko roka tere Levi hna. Vërëf ỹatëtanke vëyaɓah gë vëw̃en tokëlandëniho do gë vërëfal vëlëw̃u va, kaɓi njaɓëniho sifa vahnë vërac hnë vële rëfalëɗëhawo hna.
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 Vëharaŋ sariya vële yentiko gë wafarise va nunihawo Yesu ga tokëlandëni gë vëỹi vahnë fop, më tëƴënihëhni vërëfal vëlëw̃u va: «Soŋe ye tokëlahnëɗëni gë vërëf ỹatëtanke do gë vëw̃en vi?»
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 Yesu nkwëryëkëhniwo, më ntehnëkëhni: «Vële wok vëresëna va ɓalëlëhnihna g'ayërën, vëres va valëkëhni. Ƴijëla w̃acëw̃ëhni vële satëk, ɓare vëw̃en yijëɓu w̃acu.»
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 Fac ryampo, vërëfalSan Ayary va gë wafarise w̃a cuŋëniho. Awa vahnë më njijëni tëƴëniha Yesu: «Soŋe ye cuŋëɗëni vërëfal San Ayary vi gë wafarise w̃i, do vërëfal hu vi vësuŋëɗina?»
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Yesu më ntëkwakëhni: «Ntiyahnëku bi vëfaƴ iñël va koɗëni cuŋëni wati nte nkelahnëni g'ale ỹëlëɗ a? Koɗina nke koyëna! Wahoɗina cuŋëni ge g'ale ỹëlëɗ a nkolahnëni.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 Ɓare wati yejëk ile nufëhnandeniha ale ỹëlëɗ a; fac rac cuŋëɗëni.
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 «Ahnë kaɗëɗina ankwëỹ pand kasëk, nte wok kwëỹana ten, hn'ipand cër; ge gena më, ankwëỹ pand kasëk iŋa, ge ndagik, kwëỹaɗ do citëɗ pand cër iŋa do hatëh ha njankëɗ ɗus.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 Ahnë taw̃ëɗina fëna uñen kasëk hnë waryëpët wasër; ge gena umë, uñen uŋa tënkenëɗ waryëpët w̃a: uñen uŋa ndehëtaɗ, waryëpët w̃a fëna përëkaɗ. Uñen kasëk uŋa hnë waryëpët wëhasëk taw̃ëɗe!»
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Hnë fac ntaw̃ëla ndampo, Yesu wëhaỹ ndëcëtaɗëniho gë vërëfal vëlëw̃u va. Ga njasëɗëni, vërëfal vëlëw̃u va pëgwëlehnëni nkubëndëni vantimp va do cemëndëni.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 Wafarise wale yeho hnam w̃a, më tëƴëniha Yesu: «Ƴëkëry, soŋe ye ntiɗëni vërëfal hu vi ile nkok maw̃ëryana sariya fu ỹa ntiyi hnë fac ntaw̃ëla hna?»
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 Yesu më ntëkwakëhni: «Koɓëri karaŋëluhna bi ile ntiko David hnë fac ryampo ante mbalëkëhniwo do inte yokëhniwo, umë dënk gë vërëfëlëntaw̃u va?
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 Tënkëko cery W̃ën hna do tok mburu nte kwëtëhniko W̃ënu ŋa. Abiyatar yeho asëna wasaɗëha asankaf a wati rac. Sariya fu ỹa vësëna wasaɗëha va fo maw̃ëryanëko tokëni vamburu vatac, ɓare David nufëko do njëɗahni fëna vërëfëlëntaw̃u va.»
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 Yesu më mbok ntehnëkëhni kat: «Ntaw̃ëla ŋa soŋe ahn'a liyik; ahn'a diyina soŋe ntaw̃ëla.
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 Soŋe umë, Ajë Ahn'a dënk ye Ahwëhn wëla fac ntaw̃ëla ŋa.»
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.