Marcos 15

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Vësankaf vësëna wasaɗëha va, gë vicër va, gë vëharaŋ sariya va, do gë vëvë Mbara Vëhitiŋ va fop, mbarëniho koɓëri fo g'acahnëfëɗ ga soŋe nkwajëlëni. Më ñabehnëniha Yesu, njiryeryëniha njëɗaniha Pilat.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Arac më tëƴëka: «Ahnaw̃ wasëwif w̃a bi yeru?»
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Vësankaf vësëna wasaɗëha va viỹë viyaɓah mërahnëɗënihawo.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Awa Pilat më mbok tëƴëka: «Ñoñ dëkwaɗila bi? Nkwëryëɗu wante pëƴahnëɗëni soŋe lëw̃ hu ŋa!»
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Ɓare Yesu ñoñ golohna ntëkwand, hafo Pilat pëmpëhnahna.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Hn'ambënt Pak-wo, Pilat tavëɗëhawo aramp aryampo, ale tëƴëni ɓulunda ỹa.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Hara asan, ale w̃acik Barabas, sëɗaryiko kaso hna gë vële ryaw̃ëkawo ahn'a ante ŋañënaniho soŋe nkwëcëtini vësankaf ŋa.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Kore ỹa njilehnëni vëhni Pilat hna do pëgwëni vëhni fop tëƴëndëniha ile rëk maw̃ëryanëɗëhëhni hn'ambënt Pak hna.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Pilat më ntëkwakëhni: «Ñaɗun bi ravëhnuna ahnaw̃ wasëwif aỹi?»
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Kaɓi Pilat njëtëko ɗus, g'iñew̃ary njinenëhninihawo Yesu vësankaf vësëna wasaɗëha vi.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Ɓare vësankaf vësëna va peñëɗënihëhniwo kore ỹa ntehnëni: «Tavëndifuna Barabas.»
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Pilat më mbok tëƴëkëhni kat kore ỹa: «Ye ỹaɗun liwuw̃a ale w̃acëɗun Ahnaw̃ Wasëwif aỹi?»
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Më ntëkwaniha ndekatëndëni: «Pakëryehna hnë kërëwa!»
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Pilat më tëƴëkëhni: «Awa iỹëhne w̃eh ntik?»
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Soɗaɗe ỹa ntampëɗëha Yesu|src="WA03923b.tif" size="col" copy="Graham Wade" ref="15.15" Pilat ñaɗëho nëŋehnëhni ɓulunda ỹa, më tavëka Barabas; ga ntampëniha Yesu, më njëɗakëhni wasoɗaɗe w̃a pakëniha hnë kërëwa.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Wasoɗaɗe w̃a më njoniha Yesu ɓambery tere guverëner hna, do macënihëhni wasoɗaɗe ntahni w̃a fop.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Cuɗëniha cuɗ mbëntah, do mbahnëni apënkw wadëmpëhn, pënkwëlehnëniha.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Tac pëgwëlehnëni njafaŋëndëniha ntehnëndëniha: «Nkaỹiru, Ahnaw̃ Wasëwif!»
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Ntankëɗënihawo, tëpahnëndëniha do ndëkwëhnëndëni haryënkw lëw̃u.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Ante puhnani ƴafaŋ dëw̃u ŋa, më cuɗëtëniha cuɗ mbëntah ŋa, mbokaryëniha viỹi vilëw̃u va do njoniha soŋe pakëniha hnë kërëwa.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Hara asan, ale w̃acik Simo, avë Siren, w̃ënciɗëho kaỹ. Rëm hni vëhni Alekësandër do gë Rufus yeho. Cape tac ndëcëɗëho do wasoɗaɗe w̃a më porosiŋëniha ndiɓ kërëwa Yesu ỹa.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Më njiryeryëniha Yesu hn'ile macik Golëgota; umë fëhnëtanëɗ «Kuŋ Hëloƴoƴ».
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Ñaɗëniho njëɗaniha uñen nte hnaw̃ëlehnik gë ɗatikola ile w̃acik mir, ɓare Yesu më ŋwëỹëk.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Tac pakëlehnëniha hnë kërëwa do pitëndëlehnëniho viỹi vilëw̃u va do njëlëniho wanjël njëtahnëni bi mo hwëhnëɗ.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Cahnëfëɗ fo woko ante pakënihawo ŋa.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Aki keriko do pakiko ƴaŋ lëw̃u njëtahnënde soŋe ile ndaw̃ahnik ỹa: «Ahnaw̃ Wasëwif w̃a».
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Wabandi waki fëna pakaryiniho hnam ɗarël Yesu, aryampo g'irëhw, aỹëntaw̃ a g'irahahn.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 [Koyëna ntiyako Vikerëh vinte fëƴahnëko: «Had vëw̃en va ntiryaryiko.»]
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Vële ryëcëɗ va nkëlënkëlaɗëniho njew̃atëndëniha, ntehnëndëni: «Hey! Wëjë ale lehnëko koɗu ahnih Cery W̃ën Cankaf ŋa do avokary avëry hnë wafac warar,
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 pehëtary wëjë dënk, cëli kërëwa hna!»
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Vësankaf vësëna wasaɗëha va fëna gë vëharaŋ sariya va njafaŋëɗënihawo ntehnëlëndëni: «Pehëtëkëhni vahnë vëhaw̃ary ɓare koɗina pehëta umë dënk!
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Araɓi Arëhnayik a, ahnaw̃ Isërayel a, cël tameki kërëwa hna! Ge nuɓun rac, awa kwëtahnëɗëfunëha.» Vële pakëlehniniho gë Yesu va fëna njew̃ëɗënihawo.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Lav a nkaf li nkeho, kuyëlehn nkal hna fop hafo hnë wëwati warar g'anent hna.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Wati rarëna hna Yesu më ndekak gë fanka: «Eloyi, Eloyi, lëma sabakëtani?» Umë fëhnëtanëɗ: «W̃ën mën, W̃ën mën, soŋe ye ravëruho?»
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Vëryampo hnë vële yeho hnam va, ga nkwëryëni, më ntehnëni: «Nëparyin, Eli macëɗ!»
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Aryampo hnë vëhni më nkaryëk koƴ ankwëỹ hn'uñen ŋañah do cob hnë ryoko, tac njelëhnëlehna Yesu soŋe ce do ntehnëhni vële nkeni va: «Napëryin, nuɗen ge Eli njijëɗ cëlënda kërëwa li!»
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Tac Yesu më ndekak gë fanka cëmëlehn.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Ipand ɗëndah, inte fokiko haryënkw ỹëw̃a le ỹak sëvak Cery W̃ën Cankaf hna, citako fagant pëgw ƴaŋ hafo gëɗ.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Kapiten vë Rom, le hahnëko haryënkw Yesu ỹa, nuko gante cëmëko ka më ntehnëk: «Paryi nke, aỹi asan Ajë W̃ën yeho!»
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Vësëval vëryampo yeho hnam, vëhni fënali ŋaw̃ët njëkëɗënihawo. Hnë vërac, nkentiniho vëhni Mari mbë Magëdala, gë Salome, gë Mari hnëmu Sak toƴe do gë Yose.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Tëfëlehnëɗënihawo Yesu ante nkeniho Galile ŋa do ndokuŋëhnëɗënihawo. Nkentiniho fëna hnam vësëval vëyaɓah vëhaw̃ary vële njijëniho gë Yesu Yerusalem hna.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 — ausente —
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Pilat pëmpëhnahnëkawo ante njëtako Yesu tëk cëm ŋa. Më macehnëka kapiten ỹa tëƴa bi paryi nke.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Ga pëƴahnëk, kapiten ỹa, paryi nke, Pilat më maw̃ëryanëka Yosef nuf ñas iŋa.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Yosef më ntaw̃ëk ƴarëh, cëlëndëk ñas iŋa kërëwa hna, përyëk hnë ƴarëh do ndën hn'iƴag nte yabiko hn'ikuŋ. Tac këryiŋët bëraka piɗahn rënka ƴag iŋa.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Mari mbë Magëdala gë Mari hnëmu Yose njëkëɗëniho bi ne ndënëɗe ñas Yesu ŋa.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.