Marcos 15

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Vësankaf vësëna wasaɗëha va, gë vicër va, gë vëharaŋ sariya va, do gë vëvë Mbara Vëhitiŋ va fop, mbarëniho koɓëri fo g'acahnëfëɗ ga soŋe nkwajëlëni. Më ñabehnëniha Yesu, njiryeryëniha njëɗaniha Pilat.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Arac më tëƴëka: «Ahnaw̃ wasëwif w̃a bi yeru?»
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Vësankaf vësëna wasaɗëha va viỹë viyaɓah mërahnëɗënihawo.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Awa Pilat më mbok tëƴëka: «Ñoñ dëkwaɗila bi? Nkwëryëɗu wante pëƴahnëɗëni soŋe lëw̃ hu ŋa!»
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Ɓare Yesu ñoñ golohna ntëkwand, hafo Pilat pëmpëhnahna.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Hn'ambënt Pak-wo, Pilat tavëɗëhawo aramp aryampo, ale tëƴëni ɓulunda ỹa.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Hara asan, ale w̃acik Barabas, sëɗaryiko kaso hna gë vële ryaw̃ëkawo ahn'a ante ŋañënaniho soŋe nkwëcëtini vësankaf ŋa.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Kore ỹa njilehnëni vëhni Pilat hna do pëgwëni vëhni fop tëƴëndëniha ile rëk maw̃ëryanëɗëhëhni hn'ambënt Pak hna.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Pilat më ntëkwakëhni: «Ñaɗun bi ravëhnuna ahnaw̃ wasëwif aỹi?»
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Kaɓi Pilat njëtëko ɗus, g'iñew̃ary njinenëhninihawo Yesu vësankaf vësëna wasaɗëha vi.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Ɓare vësankaf vësëna va peñëɗënihëhniwo kore ỹa ntehnëni: «Tavëndifuna Barabas.»
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Pilat më mbok tëƴëkëhni kat kore ỹa: «Ye ỹaɗun liwuw̃a ale w̃acëɗun Ahnaw̃ Wasëwif aỹi?»
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Më ntëkwaniha ndekatëndëni: «Pakëryehna hnë kërëwa!»
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Pilat më tëƴëkëhni: «Awa iỹëhne w̃eh ntik?»
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Soɗaɗe ỹa ntampëɗëha Yesu|src="WA03923b.tif" size="col" copy="Graham Wade" ref="15.15" Pilat ñaɗëho nëŋehnëhni ɓulunda ỹa, më tavëka Barabas; ga ntampëniha Yesu, më njëɗakëhni wasoɗaɗe w̃a pakëniha hnë kërëwa.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Wasoɗaɗe w̃a më njoniha Yesu ɓambery tere guverëner hna, do macënihëhni wasoɗaɗe ntahni w̃a fop.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Cuɗëniha cuɗ mbëntah, do mbahnëni apënkw wadëmpëhn, pënkwëlehnëniha.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Tac pëgwëlehnëni njafaŋëndëniha ntehnëndëniha: «Nkaỹiru, Ahnaw̃ Wasëwif!»
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Ntankëɗënihawo, tëpahnëndëniha do ndëkwëhnëndëni haryënkw lëw̃u.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Ante puhnani ƴafaŋ dëw̃u ŋa, më cuɗëtëniha cuɗ mbëntah ŋa, mbokaryëniha viỹi vilëw̃u va do njoniha soŋe pakëniha hnë kërëwa.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Hara asan, ale w̃acik Simo, avë Siren, w̃ënciɗëho kaỹ. Rëm hni vëhni Alekësandër do gë Rufus yeho. Cape tac ndëcëɗëho do wasoɗaɗe w̃a më porosiŋëniha ndiɓ kërëwa Yesu ỹa.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Më njiryeryëniha Yesu hn'ile macik Golëgota; umë fëhnëtanëɗ «Kuŋ Hëloƴoƴ».
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Ñaɗëniho njëɗaniha uñen nte hnaw̃ëlehnik gë ɗatikola ile w̃acik mir, ɓare Yesu më ŋwëỹëk.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Tac pakëlehnëniha hnë kërëwa do pitëndëlehnëniho viỹi vilëw̃u va do njëlëniho wanjël njëtahnëni bi mo hwëhnëɗ.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Cahnëfëɗ fo woko ante pakënihawo ŋa.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Aki keriko do pakiko ƴaŋ lëw̃u njëtahnënde soŋe ile ndaw̃ahnik ỹa: «Ahnaw̃ Wasëwif w̃a».
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Wabandi waki fëna pakaryiniho hnam ɗarël Yesu, aryampo g'irëhw, aỹëntaw̃ a g'irahahn.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 [Koyëna ntiyako Vikerëh vinte fëƴahnëko: «Had vëw̃en va ntiryaryiko.»]
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Vële ryëcëɗ va nkëlënkëlaɗëniho njew̃atëndëniha, ntehnëndëni: «Hey! Wëjë ale lehnëko koɗu ahnih Cery W̃ën Cankaf ŋa do avokary avëry hnë wafac warar,
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 pehëtary wëjë dënk, cëli kërëwa hna!»
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Vësankaf vësëna wasaɗëha va fëna gë vëharaŋ sariya va njafaŋëɗënihawo ntehnëlëndëni: «Pehëtëkëhni vahnë vëhaw̃ary ɓare koɗina pehëta umë dënk!
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Araɓi Arëhnayik a, ahnaw̃ Isërayel a, cël tameki kërëwa hna! Ge nuɓun rac, awa kwëtahnëɗëfunëha.» Vële pakëlehniniho gë Yesu va fëna njew̃ëɗënihawo.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Lav a nkaf li nkeho, kuyëlehn nkal hna fop hafo hnë wëwati warar g'anent hna.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Wati rarëna hna Yesu më ndekak gë fanka: «Eloyi, Eloyi, lëma sabakëtani?» Umë fëhnëtanëɗ: «W̃ën mën, W̃ën mën, soŋe ye ravëruho?»
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Vëryampo hnë vële yeho hnam va, ga nkwëryëni, më ntehnëni: «Nëparyin, Eli macëɗ!»
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Aryampo hnë vëhni më nkaryëk koƴ ankwëỹ hn'uñen ŋañah do cob hnë ryoko, tac njelëhnëlehna Yesu soŋe ce do ntehnëhni vële nkeni va: «Napëryin, nuɗen ge Eli njijëɗ cëlënda kërëwa li!»
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Tac Yesu më ndekak gë fanka cëmëlehn.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Ipand ɗëndah, inte fokiko haryënkw ỹëw̃a le ỹak sëvak Cery W̃ën Cankaf hna, citako fagant pëgw ƴaŋ hafo gëɗ.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Kapiten vë Rom, le hahnëko haryënkw Yesu ỹa, nuko gante cëmëko ka më ntehnëk: «Paryi nke, aỹi asan Ajë W̃ën yeho!»
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Vësëval vëryampo yeho hnam, vëhni fënali ŋaw̃ët njëkëɗënihawo. Hnë vërac, nkentiniho vëhni Mari mbë Magëdala, gë Salome, gë Mari hnëmu Sak toƴe do gë Yose.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Tëfëlehnëɗënihawo Yesu ante nkeniho Galile ŋa do ndokuŋëhnëɗënihawo. Nkentiniho fëna hnam vësëval vëyaɓah vëhaw̃ary vële njijëniho gë Yesu Yerusalem hna.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 — ausente —
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Pilat pëmpëhnahnëkawo ante njëtako Yesu tëk cëm ŋa. Më macehnëka kapiten ỹa tëƴa bi paryi nke.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Ga pëƴahnëk, kapiten ỹa, paryi nke, Pilat më maw̃ëryanëka Yosef nuf ñas iŋa.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Yosef më ntaw̃ëk ƴarëh, cëlëndëk ñas iŋa kërëwa hna, përyëk hnë ƴarëh do ndën hn'iƴag nte yabiko hn'ikuŋ. Tac këryiŋët bëraka piɗahn rënka ƴag iŋa.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Mari mbë Magëdala gë Mari hnëmu Yose njëkëɗëniho bi ne ndënëɗe ñas Yesu ŋa.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.