Marcos 14

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Awa wafac wahi wojëko nkehahn ambënt Pak ŋa do g'ambënt nte rokande mburu kwëhn levir këm ŋa. Vësankaf vësëna wasaɗëha va gë vëharaŋ sariya va njëkëlendëniho tokaniha Yesu pëlaniha hara ɓulunda ỹa wayëtëna, ndaw̃ehnëniha.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Ntehnëlëɗëniho: «Koɗelënëhna ntiyin watac hnë wati ambënt hna, ge gena më ɓulunda ỹa dakëna ŋañënani.»
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Yesu Betani nkeho, tere Simo ale hwëhnako mbiỹ ŋa. Wati nte tokëɗëniho roka ŋa, asëval tënkëlehni gë sëleku ɗatikola hambah ntaw̃i le lihahnik narëd paryi. Më poɗëtëk do tura Yesu nkaf hna.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Awa vëryampo hnë vële yentiko hnam va më ntavëkëhni ɗus, pëgwëlehnëni nësëlehnandëni vëhni fo: «Soŋe ye përëkanëk iỹi ɗatikola?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Kokënde nkwafi gë koryi yaɓah ɗus tac njëɗini koryi ỹa vëhaỹëhnah va!» Awa më ŋañënahnëniha asëval a.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Ɓare Yesu më ntehnëkëhni: «Tavëryina ƴam. Soŋe ye ryëñanërunëha? Ile ntinëhnëko ỹi njivëk.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Nkelahnëɗun kwëlëkwël vëhaỹëhnah va do wati-wo-wati ỹaɗun ỹa koɗun alinëhnuni ifërën; ɓare ami, gelahnëɗelënëhna kwëlëkwël.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Ntik ile mëkëk ỹa: koɓëri fo turëko ɗatikola ỹa mbahn li pëhwëtanëhnahno iɓañ iŋa.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Toña ỹa fëƴaɗëmu: hn'ile-wo-le pëƴahnëɗe Wanës Wakasëk ŋa ɗuniỹa li fop, tëfëtaɗe fëna ile ntik aỹi asëval do ndënkwëtaɗe.»
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Awa Yuɗa Isëkariyot, aryampo vërëfal Pëhw gë Vëhi hna, njiko nësëlini gë vësankaf vësëna wasaɗëha va gante tëfëka njëɗahni Yesu ka.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Vëhni, nëŋëkëhniwo ɗus ante nkwëryëniho watac ŋa, më ntehnëniha cosëɗëniha koryi. Yuɗa pëgwëlehn njëkëlehnand fere fale rëfëka njëɗahnëhni Yesu fa.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Fac ryënkwëryënkw ambënt mburu kwëhn levir këm hna, hnë fac ile ndaw̃ahnëɗeni vupe soŋe roka Pak ỹa, vërëfal va më tëƴëniha Yesu: «Ne ñaɗu yifu afëhwëtanëhni roka Pak ỹa?»
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Më paƴëkëhni vëhi ntehnëhni: «Ƴiryin naw̃ hna, nuɗunëha asan ale ryiɓëk unkwahn w̃ënka. Tëfëlehnëryina.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Hn'ile tënkëɗ hna, dehnëryina ahwëhn tere ỹa: “Aharaŋ a tëƴëɗëhi: ‘Ne nke acery ante rokandëɓun roka Pak ỹa gë vërëfal mën va?’”
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Tufëɗëhu cery cankaf ƴaŋ etas hna nte fëhwëtik g'ile valëɗëhu ỹa fop. Hnam pëhwëtaɗun soŋe roka ỹa.»
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Vërëfal va njilehnëni g'inaw̃; tëkatëni fop gante ntehnëkëhniwo Yesu ka, pëhwëtani soŋe roka ỹa.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 G'anëka ga Yesu gë Pëhw gë Vëhi va tëkëlehnëni.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Wati nte tokëɗëniho roka taɓali hna, Yesu më ntehnëkëhni: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: aryampo hnë w̃uhnë, ale rokëlandëɓun, tokaɗëho.»
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Vërëfal va fop njamëlehnëni, pëgwëlehnëni tëƴëndëniha aryampo aryampo: «Ami bi ye?»
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Yesu më ntëkwakëhni: «Aryampo ye hnë w̃uhnë Pëhw gë Vëhi vi, ale labëlandëɓun mburu ŋa hnëhët li.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Ajë Ahn'a cëmëɗ, gante nësëk vikerëh soŋe lëw̃u ka; ɓare horot sankaf nuỹaɗ ale rokaɗëha Ajë Ahn'a! Antë mbërayi nagi feceko asan arac!»
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Wati roka hna Yesu më nufëk mburu ŋa, do më nkubëlehnëk njëɗahni vërëfal vëlëw̃u va, ntehnëhni: «Tokëryin, mbahn mën iŋa ye.»
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Më mbok nufëk nkëlëw̃a uñen waresen ŋa, camehna W̃ënu ŋa, do njëɗahni ceni vëhni fop.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Yesu më ntehnëkëhni: «Sat mën le ỹabahnik kwëtëla gë W̃ënu ŋa ye do ryehëtik soŋe vahnë vëyaɓah.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Toña ỹa fëƴaɗëmu: ɓokëɗa sewu muk uñen waresen hafo fac le sahandëɓu ñen kasëk Naw̃ W̃ën hna.»
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Njëw̃ëlehnëni wahnëw̃ ambënt ŋa tac njilehnëni hn'ikuŋ nte w̃acik Oliviye ŋa.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yesu më ntehnëkëhni vërëfal vëlëw̃u va: «W̃uhnë fop tavëɗunëho kaɓi karaŋëɗe vikerëh hna:
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Yesu më nkwënëk: «Ɓare ge mbëhnëɓu, njiɗëfu hnapëhëndu Galile hna.»
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Piyer më ntehnëka: «Lakënde tavënihi vëỹëntaw̃ vi fop, ami tavëɗila.»
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Awa Yesu më ntëkwaka: «Toña ỹa fëƴaɗëmi: dol, hnë uŋi mëɗ dënk, ani gë tarahnënd cale ŋa wahwënta wahi, njahëtaɗu wahwënta warar ƴëtëlihohna.»
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Ɓare Piyer më njaw̃ënëko g'ahaw̃ary wanës wadëw̃u ŋa ntehn: «Ƴahëtaɗa muk, wëla ntehni tëfëka sëmëntiwu gë wëjë.» Vërëfal vëỹëntaw̃ va fop koyëna nësëniho.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va tëkëlehnëni hn'ile macik Setësemane, më ntehnëkëhni: «Dañaryin ani hafo yiwu w̃untaju.»
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Tac më njokëhni Piyer, gë Sak, do gë San. Pëgwëlehn njëtand yiw̃ëhnah g'ufëmpëhnahnah w̃a.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Më ntehnëkëhni: «Ntaw̃ary mën iŋa pëɓëka yiw̃ëhnah sankaf ɗus hafo yewu had ale sëmëk; ñëw̃ëryin ani do ɗuñënaryin ant aryaku wakwëɗ.»
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Yesu më njik ŋaw̃ët toƴe, njok nkal li koɓalehn do njëfa aki araɓi W̃ënu ŋa ŋaw̃ëtëhna, ge koɗ nke, iỹi wati horot.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ntehnëɗëho: «Apa, Rëm mën, koɗu ali ile-wo-le ỹa; ŋaw̃ëtënde antë tëkëhne iỹi horot. Ɓare ant'ali ile ỹaɗëfu ami, diry ile ỹaɗu wëjë ỹa.»
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Tac më mbokajëk hnë vërëfal vërar hna do nji tëkatëhni ga ndakëni wakwëɗ. Më ntehnëka Piyer: «Simo, ndakëru? Mëkëlihna aryuñëna wëla wati ryampo fo hara ɗakëlihna?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Ant'ahnamaw̃u do njëfaryin soŋe gante koɗun ayaw̃ënahnu ge njëkëhnahnëɗerun. Ahnë ñaɗ ntind yivah yaɓah, ɓare mbahn iŋa kwëhnana fanka.»
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Umë mbok ŋaw̃ëtak mbok njëfa gante ndënkwakëh njëfa ka.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Tac më mbok mbokajëk vërëfal hna do mbok tëkatëhni ga ndakëni wakwëɗ; wahoɗilohna mbok ŋesëni. Do wayëtëlohna ile ntëkwaɗëniha.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ante mbokajëk rarëna ŋa, më ntehnëkëhni: «Nkorun aryaku do njinëgaɗun? Puk! Wati ỹa tëkëk. Ƴëkëryin, Ajë Ahn'a njëɗaɗeniha vëw̃en va.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Matëryin, njiyin! Ƴëkëryina, ale yëɗahnëɗëho ỹa tëhajëɗëho!»
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Yesu nkoko nësënd ante tëkiko taŋ Yuɗa ŋa, aryampo hnë Pëhw gë Vëhi hna. Gë kore vële yoko viw̃ëta, wasëlame gë waryoko nkeniho. Vësankaf vësëna wasaɗëha va faƴikëhniwo gë vëharaŋ sariya va do gë vicër va.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Yuɗa, ale yëɗahnëɗëhawo Yesu ỹa, nkabëkëhniwo kore rac dahëse ile ntiɗ ỹa: «Asan ale vucëɗëfu ỹa, umë ye. Pëlaryina, ayowuna, do ayëkanduna ɗus.»
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Yuɗa tëkind tuŋ, tëhalehna Yesu do nkaỹa: «Aharaŋ!» Tac mbucëlehna.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Awa vële nkejëniho va nëñëlëhnëlehnëniha Yesu pëlaniha.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Aryampo hnë vële nkeniho gë Yesu va më pëhwëtëk sëlame lëw̃u ỹa, do taw̃a aryokuŋ asëna wasaɗëha asankaf a ntëpëtëlehna nëf ŋa.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Yesu më tëƴëkëhni: «Gë wasëlame do gë waryoko bi tëfakëha ayinëhniwuno afëlawuno had bandi yeɓu?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Fac-wo-fac nkelandenëho do karaŋëɗëfuhëhniwo vahnë va Cery W̃ën Cankaf hna, pëlalunow̃ohna. Ɓare ntiyaɗ nkehahn ile nësëk vikerëh va.»
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Awa vërëfal va fop tavëlehnëniha nkaryëni.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Jar rëfëlendëhawo Yesu, pand fo kurako. Njawëriko pëlayi,
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 ɓare tavëko pand iŋa nkaryëlehn ŋas fo.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Më njoniha Yesu gë tere asëna wasaɗëha asankaf a. Hnam mbarëlëniho fop vësankaf vësëna wasaɗëha va, vicër va do gë vëharaŋ sariya va.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Piyer ŋaw̃ët tëfëɗëhawo Yesu, tënkëlehn selele tere asëna wasaɗëha asankaf hna. Hnam, gë vëyëka va ntañantiko njerantëɗeho hwëɗëh hna.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Vësankaf vësëna va gë vëhitiŋ vëvë Mbara Vëhitiŋ va fop njëkëlehnëɗëniho ceɗeya meh nte ndaw̃ehnahnëɗëniha Yesu, ɓare vëhnuỹalohna.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Vahnë vëyaɓah mërahnëɗënihawo, ɓare wanës wadëw̃ hni ŋa nëmpëlëko.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Awa vëryampo më matëni mërahnëniha aki:
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 «Nkwëryëɓunëhawo ga nësëɗ: “Nihëɗëfu ŋa Cery W̃ën Cankaf nte mbëryëni vahnë ŋi, do vokaryu vëryu kaw̃ary hnë wafac warar ante woɗ gena ɗoku vahnë.”»
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Ɓare wëla hnë watac, wanës wadëw̃ hni ŋa nëmpëlëko.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Awa asëna wasaɗëha asankaf a më matëk tëƴa Yesu: «Dëkwaɗila bi ile ntehnëɗënihi vëỹi vahnë?»
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Yesu ñoñ dëkwaɗilohna.
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Yesu më ntëkwaka: «Umë yeɓu, w̃uhnë fop nuɗunëha Ajë Ahn'a ntañaɗ g'irëhw W̃ën Hwëhn Fanka Fop; nuɗunëha fëna ga njijëɗ vëŋar vamb g'ambin hna.»
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Awa asëna wasaɗëha asankaf a më citëk viỹi vilëw̃u va do ntehn: «Gona mbalëfu gë waseɗe!
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Nkwëryërun waƴew̃ wante njew̃ik W̃ënu ŋa. Hak ntehnërun?»
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Vëryampo hnë vëhni pëgwëlehnëni tëpahnëndëniha Yesu, cankëniha yëka ỹi nkwëƴatëndëniha do ntehnëndëniha: «Ƴëtëry, kaɓi kila yeru, pëƴaryifu bi mo ryafëki!» Vëyëka va nufëlehnëniha Yesu poryëndëniha.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Piyer gëɗ selele hna nkoko ante tëkiko asëval aryokuŋ ava asëna wasaɗëha asankaf a.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Nukawo Piyer ga njerantëɗe, më njëkëka ɗus, do ntehna: «Wëjë fëna gë Yesu nkentiruho, asan avë Nasaret aỹi.»
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ɓare Piyer nambehnakawo Yesu ntehn: «Ƴëtëla bi ye ỹaɗu ahnës, gwëryëɗa.» Tac më matëk selele hna nji rënka hna do icale tarëlehn.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Ɓare aryokuŋ a më mbok nuka do mbok ntehna tase vële yeho hnam va: «Aỹi asan, aryampo hnë vëhni ye!»
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Piyer mboko nambehnahna kat.
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Awa Piyer ndekalehn: «Araɓi W̃ënu ŋa ntiwo w̃eh ge mërëɗëfu! Lëk, ƴëtëlëw̃ahna asan ale lehnëɗun aỹi.»
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Wati rac dënk, cale ŋa tarëlehn higëna ỹa, Piyer ndënkwëtalehn ile ntehnëkawo Yesu ỹa: «Tarahnënd cale ŋa wahwënta wahi, njahëtaɗëho wahwënta warar ƴëtëlihohna.» Awa pëgwëlehn kond ɗus.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.