Marcos 14

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Awa wafac wahi wojëko nkehahn ambënt Pak ŋa do g'ambënt nte rokande mburu kwëhn levir këm ŋa. Vësankaf vësëna wasaɗëha va gë vëharaŋ sariya va njëkëlendëniho tokaniha Yesu pëlaniha hara ɓulunda ỹa wayëtëna, ndaw̃ehnëniha.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Ntehnëlëɗëniho: «Koɗelënëhna ntiyin watac hnë wati ambënt hna, ge gena më ɓulunda ỹa dakëna ŋañënani.»
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Yesu Betani nkeho, tere Simo ale hwëhnako mbiỹ ŋa. Wati nte tokëɗëniho roka ŋa, asëval tënkëlehni gë sëleku ɗatikola hambah ntaw̃i le lihahnik narëd paryi. Më poɗëtëk do tura Yesu nkaf hna.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Awa vëryampo hnë vële yentiko hnam va më ntavëkëhni ɗus, pëgwëlehnëni nësëlehnandëni vëhni fo: «Soŋe ye përëkanëk iỹi ɗatikola?
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Kokënde nkwafi gë koryi yaɓah ɗus tac njëɗini koryi ỹa vëhaỹëhnah va!» Awa më ŋañënahnëniha asëval a.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Ɓare Yesu më ntehnëkëhni: «Tavëryina ƴam. Soŋe ye ryëñanërunëha? Ile ntinëhnëko ỹi njivëk.
6 Mas Jesus disse:
7 Nkelahnëɗun kwëlëkwël vëhaỹëhnah va do wati-wo-wati ỹaɗun ỹa koɗun alinëhnuni ifërën; ɓare ami, gelahnëɗelënëhna kwëlëkwël.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Ntik ile mëkëk ỹa: koɓëri fo turëko ɗatikola ỹa mbahn li pëhwëtanëhnahno iɓañ iŋa.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Toña ỹa fëƴaɗëmu: hn'ile-wo-le pëƴahnëɗe Wanës Wakasëk ŋa ɗuniỹa li fop, tëfëtaɗe fëna ile ntik aỹi asëval do ndënkwëtaɗe.»
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Awa Yuɗa Isëkariyot, aryampo vërëfal Pëhw gë Vëhi hna, njiko nësëlini gë vësankaf vësëna wasaɗëha va gante tëfëka njëɗahni Yesu ka.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Vëhni, nëŋëkëhniwo ɗus ante nkwëryëniho watac ŋa, më ntehnëniha cosëɗëniha koryi. Yuɗa pëgwëlehn njëkëlehnand fere fale rëfëka njëɗahnëhni Yesu fa.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Fac ryënkwëryënkw ambënt mburu kwëhn levir këm hna, hnë fac ile ndaw̃ahnëɗeni vupe soŋe roka Pak ỹa, vërëfal va më tëƴëniha Yesu: «Ne ñaɗu yifu afëhwëtanëhni roka Pak ỹa?»
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Më paƴëkëhni vëhi ntehnëhni: «Ƴiryin naw̃ hna, nuɗunëha asan ale ryiɓëk unkwahn w̃ënka. Tëfëlehnëryina.
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 Hn'ile tënkëɗ hna, dehnëryina ahwëhn tere ỹa: “Aharaŋ a tëƴëɗëhi: ‘Ne nke acery ante rokandëɓun roka Pak ỹa gë vërëfal mën va?’”
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 Tufëɗëhu cery cankaf ƴaŋ etas hna nte fëhwëtik g'ile valëɗëhu ỹa fop. Hnam pëhwëtaɗun soŋe roka ỹa.»
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Vërëfal va njilehnëni g'inaw̃; tëkatëni fop gante ntehnëkëhniwo Yesu ka, pëhwëtani soŋe roka ỹa.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 G'anëka ga Yesu gë Pëhw gë Vëhi va tëkëlehnëni.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Wati nte tokëɗëniho roka taɓali hna, Yesu më ntehnëkëhni: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: aryampo hnë w̃uhnë, ale rokëlandëɓun, tokaɗëho.»
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Vërëfal va fop njamëlehnëni, pëgwëlehnëni tëƴëndëniha aryampo aryampo: «Ami bi ye?»
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Yesu më ntëkwakëhni: «Aryampo ye hnë w̃uhnë Pëhw gë Vëhi vi, ale labëlandëɓun mburu ŋa hnëhët li.
20 Jesus respondeu:
21 Ajë Ahn'a cëmëɗ, gante nësëk vikerëh soŋe lëw̃u ka; ɓare horot sankaf nuỹaɗ ale rokaɗëha Ajë Ahn'a! Antë mbërayi nagi feceko asan arac!»
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Wati roka hna Yesu më nufëk mburu ŋa, do më nkubëlehnëk njëɗahni vërëfal vëlëw̃u va, ntehnëhni: «Tokëryin, mbahn mën iŋa ye.»
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Më mbok nufëk nkëlëw̃a uñen waresen ŋa, camehna W̃ënu ŋa, do njëɗahni ceni vëhni fop.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Yesu më ntehnëkëhni: «Sat mën le ỹabahnik kwëtëla gë W̃ënu ŋa ye do ryehëtik soŋe vahnë vëyaɓah.
24 Então lhes disse:
25 Toña ỹa fëƴaɗëmu: ɓokëɗa sewu muk uñen waresen hafo fac le sahandëɓu ñen kasëk Naw̃ W̃ën hna.»
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Njëw̃ëlehnëni wahnëw̃ ambënt ŋa tac njilehnëni hn'ikuŋ nte w̃acik Oliviye ŋa.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yesu më ntehnëkëhni vërëfal vëlëw̃u va: «W̃uhnë fop tavëɗunëho kaɓi karaŋëɗe vikerëh hna:
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Yesu më nkwënëk: «Ɓare ge mbëhnëɓu, njiɗëfu hnapëhëndu Galile hna.»
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Piyer më ntehnëka: «Lakënde tavënihi vëỹëntaw̃ vi fop, ami tavëɗila.»
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Awa Yesu më ntëkwaka: «Toña ỹa fëƴaɗëmi: dol, hnë uŋi mëɗ dënk, ani gë tarahnënd cale ŋa wahwënta wahi, njahëtaɗu wahwënta warar ƴëtëlihohna.»
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Ɓare Piyer më njaw̃ënëko g'ahaw̃ary wanës wadëw̃u ŋa ntehn: «Ƴahëtaɗa muk, wëla ntehni tëfëka sëmëntiwu gë wëjë.» Vërëfal vëỹëntaw̃ va fop koyëna nësëniho.
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va tëkëlehnëni hn'ile macik Setësemane, më ntehnëkëhni: «Dañaryin ani hafo yiwu w̃untaju.»
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Tac më njokëhni Piyer, gë Sak, do gë San. Pëgwëlehn njëtand yiw̃ëhnah g'ufëmpëhnahnah w̃a.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Më ntehnëkëhni: «Ntaw̃ary mën iŋa pëɓëka yiw̃ëhnah sankaf ɗus hafo yewu had ale sëmëk; ñëw̃ëryin ani do ɗuñënaryin ant aryaku wakwëɗ.»
34 E lhes disse:
35 Yesu më njik ŋaw̃ët toƴe, njok nkal li koɓalehn do njëfa aki araɓi W̃ënu ŋa ŋaw̃ëtëhna, ge koɗ nke, iỹi wati horot.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Ntehnëɗëho: «Apa, Rëm mën, koɗu ali ile-wo-le ỹa; ŋaw̃ëtënde antë tëkëhne iỹi horot. Ɓare ant'ali ile ỹaɗëfu ami, diry ile ỹaɗu wëjë ỹa.»
36 E dizia:
37 Tac më mbokajëk hnë vërëfal vërar hna do nji tëkatëhni ga ndakëni wakwëɗ. Më ntehnëka Piyer: «Simo, ndakëru? Mëkëlihna aryuñëna wëla wati ryampo fo hara ɗakëlihna?
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 Ant'ahnamaw̃u do njëfaryin soŋe gante koɗun ayaw̃ënahnu ge njëkëhnahnëɗerun. Ahnë ñaɗ ntind yivah yaɓah, ɓare mbahn iŋa kwëhnana fanka.»
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Umë mbok ŋaw̃ëtak mbok njëfa gante ndënkwakëh njëfa ka.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Tac më mbok mbokajëk vërëfal hna do mbok tëkatëhni ga ndakëni wakwëɗ; wahoɗilohna mbok ŋesëni. Do wayëtëlohna ile ntëkwaɗëniha.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ante mbokajëk rarëna ŋa, më ntehnëkëhni: «Nkorun aryaku do njinëgaɗun? Puk! Wati ỹa tëkëk. Ƴëkëryin, Ajë Ahn'a njëɗaɗeniha vëw̃en va.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Matëryin, njiyin! Ƴëkëryina, ale yëɗahnëɗëho ỹa tëhajëɗëho!»
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Yesu nkoko nësënd ante tëkiko taŋ Yuɗa ŋa, aryampo hnë Pëhw gë Vëhi hna. Gë kore vële yoko viw̃ëta, wasëlame gë waryoko nkeniho. Vësankaf vësëna wasaɗëha va faƴikëhniwo gë vëharaŋ sariya va do gë vicër va.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Yuɗa, ale yëɗahnëɗëhawo Yesu ỹa, nkabëkëhniwo kore rac dahëse ile ntiɗ ỹa: «Asan ale vucëɗëfu ỹa, umë ye. Pëlaryina, ayowuna, do ayëkanduna ɗus.»
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Yuɗa tëkind tuŋ, tëhalehna Yesu do nkaỹa: «Aharaŋ!» Tac mbucëlehna.
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Awa vële nkejëniho va nëñëlëhnëlehnëniha Yesu pëlaniha.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Aryampo hnë vële nkeniho gë Yesu va më pëhwëtëk sëlame lëw̃u ỹa, do taw̃a aryokuŋ asëna wasaɗëha asankaf a ntëpëtëlehna nëf ŋa.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Yesu më tëƴëkëhni: «Gë wasëlame do gë waryoko bi tëfakëha ayinëhniwuno afëlawuno had bandi yeɓu?
48 Jesus lhes disse:
49 Fac-wo-fac nkelandenëho do karaŋëɗëfuhëhniwo vahnë va Cery W̃ën Cankaf hna, pëlalunow̃ohna. Ɓare ntiyaɗ nkehahn ile nësëk vikerëh va.»
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Awa vërëfal va fop tavëlehnëniha nkaryëni.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Jar rëfëlendëhawo Yesu, pand fo kurako. Njawëriko pëlayi,
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 ɓare tavëko pand iŋa nkaryëlehn ŋas fo.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Më njoniha Yesu gë tere asëna wasaɗëha asankaf a. Hnam mbarëlëniho fop vësankaf vësëna wasaɗëha va, vicër va do gë vëharaŋ sariya va.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Piyer ŋaw̃ët tëfëɗëhawo Yesu, tënkëlehn selele tere asëna wasaɗëha asankaf hna. Hnam, gë vëyëka va ntañantiko njerantëɗeho hwëɗëh hna.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Vësankaf vësëna va gë vëhitiŋ vëvë Mbara Vëhitiŋ va fop njëkëlehnëɗëniho ceɗeya meh nte ndaw̃ehnahnëɗëniha Yesu, ɓare vëhnuỹalohna.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Vahnë vëyaɓah mërahnëɗënihawo, ɓare wanës wadëw̃ hni ŋa nëmpëlëko.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Awa vëryampo më matëni mërahnëniha aki:
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 «Nkwëryëɓunëhawo ga nësëɗ: “Nihëɗëfu ŋa Cery W̃ën Cankaf nte mbëryëni vahnë ŋi, do vokaryu vëryu kaw̃ary hnë wafac warar ante woɗ gena ɗoku vahnë.”»
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Ɓare wëla hnë watac, wanës wadëw̃ hni ŋa nëmpëlëko.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Awa asëna wasaɗëha asankaf a më matëk tëƴa Yesu: «Dëkwaɗila bi ile ntehnëɗënihi vëỹi vahnë?»
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Yesu ñoñ dëkwaɗilohna.
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Yesu më ntëkwaka: «Umë yeɓu, w̃uhnë fop nuɗunëha Ajë Ahn'a ntañaɗ g'irëhw W̃ën Hwëhn Fanka Fop; nuɗunëha fëna ga njijëɗ vëŋar vamb g'ambin hna.»
62 Jesus respondeu:
63 Awa asëna wasaɗëha asankaf a më citëk viỹi vilëw̃u va do ntehn: «Gona mbalëfu gë waseɗe!
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Nkwëryërun waƴew̃ wante njew̃ik W̃ënu ŋa. Hak ntehnërun?»
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Vëryampo hnë vëhni pëgwëlehnëni tëpahnëndëniha Yesu, cankëniha yëka ỹi nkwëƴatëndëniha do ntehnëndëniha: «Ƴëtëry, kaɓi kila yeru, pëƴaryifu bi mo ryafëki!» Vëyëka va nufëlehnëniha Yesu poryëndëniha.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Piyer gëɗ selele hna nkoko ante tëkiko asëval aryokuŋ ava asëna wasaɗëha asankaf a.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 Nukawo Piyer ga njerantëɗe, më njëkëka ɗus, do ntehna: «Wëjë fëna gë Yesu nkentiruho, asan avë Nasaret aỹi.»
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Ɓare Piyer nambehnakawo Yesu ntehn: «Ƴëtëla bi ye ỹaɗu ahnës, gwëryëɗa.» Tac më matëk selele hna nji rënka hna do icale tarëlehn.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Ɓare aryokuŋ a më mbok nuka do mbok ntehna tase vële yeho hnam va: «Aỹi asan, aryampo hnë vëhni ye!»
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Piyer mboko nambehnahna kat.
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Awa Piyer ndekalehn: «Araɓi W̃ënu ŋa ntiwo w̃eh ge mërëɗëfu! Lëk, ƴëtëlëw̃ahna asan ale lehnëɗun aỹi.»
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Wati rac dënk, cale ŋa tarëlehn higëna ỹa, Piyer ndënkwëtalehn ile ntehnëkawo Yesu ỹa: «Tarahnënd cale ŋa wahwënta wahi, njahëtaɗëho wahwënta warar ƴëtëlihohna.» Awa pëgwëlehn kond ɗus.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.