Marcos 14
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARC
1 Awa wafac wahi wojëko nkehahn ambënt Pak ŋa do g'ambënt nte rokande mburu kwëhn levir këm ŋa. Vësankaf vësëna wasaɗëha va gë vëharaŋ sariya va njëkëlendëniho tokaniha Yesu pëlaniha hara ɓulunda ỹa wayëtëna, ndaw̃ehnëniha.
1 E, dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo e o matariam.
2 Ntehnëlëɗëniho: «Koɗelënëhna ntiyin watac hnë wati ambënt hna, ge gena më ɓulunda ỹa dakëna ŋañënani.»
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que, porventura, se não faça alvoroço entre o povo.
3 Yesu Betani nkeho, tere Simo ale hwëhnako mbiỹ ŋa. Wati nte tokëɗëniho roka ŋa, asëval tënkëlehni gë sëleku ɗatikola hambah ntaw̃i le lihahnik narëd paryi. Më poɗëtëk do tura Yesu nkaf hna.
3 E, estando ele em Betânia assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro, com unguento de nardo puro, de muito preço, e, quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Awa vëryampo hnë vële yentiko hnam va më ntavëkëhni ɗus, pëgwëlehnëni nësëlehnandëni vëhni fo: «Soŋe ye përëkanëk iỹi ɗatikola?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício de unguento?
5 Kokënde nkwafi gë koryi yaɓah ɗus tac njëɗini koryi ỹa vëhaỹëhnah va!» Awa më ŋañënahnëniha asëval a.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Ɓare Yesu më ntehnëkëhni: «Tavëryina ƴam. Soŋe ye ryëñanërunëha? Ile ntinëhnëko ỹi njivëk.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, para que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Nkelahnëɗun kwëlëkwël vëhaỹëhnah va do wati-wo-wati ỹaɗun ỹa koɗun alinëhnuni ifërën; ɓare ami, gelahnëɗelënëhna kwëlëkwël.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ntik ile mëkëk ỹa: koɓëri fo turëko ɗatikola ỹa mbahn li pëhwëtanëhnahno iɓañ iŋa.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Toña ỹa fëƴaɗëmu: hn'ile-wo-le pëƴahnëɗe Wanës Wakasëk ŋa ɗuniỹa li fop, tëfëtaɗe fëna ile ntik aỹi asëval do ndënkwëtaɗe.»
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Awa Yuɗa Isëkariyot, aryampo vërëfal Pëhw gë Vëhi hna, njiko nësëlini gë vësankaf vësëna wasaɗëha va gante tëfëka njëɗahni Yesu ka.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Vëhni, nëŋëkëhniwo ɗus ante nkwëryëniho watac ŋa, më ntehnëniha cosëɗëniha koryi. Yuɗa pëgwëlehn njëkëlehnand fere fale rëfëka njëɗahnëhni Yesu fa.
11 E eles, ouvindo- o, alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Fac ryënkwëryënkw ambënt mburu kwëhn levir këm hna, hnë fac ile ndaw̃ahnëɗeni vupe soŋe roka Pak ỹa, vërëfal va më tëƴëniha Yesu: «Ne ñaɗu yifu afëhwëtanëhni roka Pak ỹa?»
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a Páscoa?
13 Më paƴëkëhni vëhi ntehnëhni: «Ƴiryin naw̃ hna, nuɗunëha asan ale ryiɓëk unkwahn w̃ënka. Tëfëlehnëryina.
13 E enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem que leva um cântaro de água vos encontrará; segui-o.
14 Hn'ile tënkëɗ hna, dehnëryina ahwëhn tere ỹa: “Aharaŋ a tëƴëɗëhi: ‘Ne nke acery ante rokandëɓun roka Pak ỹa gë vërëfal mën va?’”
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Tufëɗëhu cery cankaf ƴaŋ etas hna nte fëhwëtik g'ile valëɗëhu ỹa fop. Hnam pëhwëtaɗun soŋe roka ỹa.»
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado
16 Vërëfal va njilehnëni g'inaw̃; tëkatëni fop gante ntehnëkëhniwo Yesu ka, pëhwëtani soŋe roka ỹa.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a Páscoa.
17 G'anëka ga Yesu gë Pëhw gë Vëhi va tëkëlehnëni.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Wati nte tokëɗëniho roka taɓali hna, Yesu më ntehnëkëhni: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: aryampo hnë w̃uhnë, ale rokëlandëɓun, tokaɗëho.»
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Vërëfal va fop njamëlehnëni, pëgwëlehnëni tëƴëndëniha aryampo aryampo: «Ami bi ye?»
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Porventura, sou eu, Senhor? E outro: Porventura, sou eu, Senhor?
20 Yesu më ntëkwakëhni: «Aryampo ye hnë w̃uhnë Pëhw gë Vëhi vi, ale labëlandëɓun mburu ŋa hnëhët li.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Ajë Ahn'a cëmëɗ, gante nësëk vikerëh soŋe lëw̃u ka; ɓare horot sankaf nuỹaɗ ale rokaɗëha Ajë Ahn'a! Antë mbërayi nagi feceko asan arac!»
21 Na verdade o Filho do Homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Wati roka hna Yesu më nufëk mburu ŋa, do më nkubëlehnëk njëɗahni vërëfal vëlëw̃u va, ntehnëhni: «Tokëryin, mbahn mën iŋa ye.»
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão, e, abençoando-o, o partiu, e deu-lh o, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Më mbok nufëk nkëlëw̃a uñen waresen ŋa, camehna W̃ënu ŋa, do njëɗahni ceni vëhni fop.
23 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lh o; e todos beberam dele.
24 Yesu më ntehnëkëhni: «Sat mën le ỹabahnik kwëtëla gë W̃ënu ŋa ye do ryehëtik soŋe vahnë vëyaɓah.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o
25 Toña ỹa fëƴaɗëmu: ɓokëɗa sewu muk uñen waresen hafo fac le sahandëɓu ñen kasëk Naw̃ W̃ën hna.»
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele Dia em que o beber novo, no Reino de Deus.
26 Njëw̃ëlehnëni wahnëw̃ ambënt ŋa tac njilehnëni hn'ikuŋ nte w̃acik Oliviye ŋa.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yesu më ntehnëkëhni vërëfal vëlëw̃u va: «W̃uhnë fop tavëɗunëho kaɓi karaŋëɗe vikerëh hna:
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Yesu më nkwënëk: «Ɓare ge mbëhnëɓu, njiɗëfu hnapëhëndu Galile hna.»
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Piyer më ntehnëka: «Lakënde tavënihi vëỹëntaw̃ vi fop, ami tavëɗila.»
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Awa Yesu më ntëkwaka: «Toña ỹa fëƴaɗëmi: dol, hnë uŋi mëɗ dënk, ani gë tarahnënd cale ŋa wahwënta wahi, njahëtaɗu wahwënta warar ƴëtëlihohna.»
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Ɓare Piyer më njaw̃ënëko g'ahaw̃ary wanës wadëw̃u ŋa ntehn: «Ƴahëtaɗa muk, wëla ntehni tëfëka sëmëntiwu gë wëjë.» Vërëfal vëỹëntaw̃ va fop koyëna nësëniho.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va tëkëlehnëni hn'ile macik Setësemane, më ntehnëkëhni: «Dañaryin ani hafo yiwu w̃untaju.»
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Tac më njokëhni Piyer, gë Sak, do gë San. Pëgwëlehn njëtand yiw̃ëhnah g'ufëmpëhnahnah w̃a.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Më ntehnëkëhni: «Ntaw̃ary mën iŋa pëɓëka yiw̃ëhnah sankaf ɗus hafo yewu had ale sëmëk; ñëw̃ëryin ani do ɗuñënaryin ant aryaku wakwëɗ.»
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Yesu më njik ŋaw̃ët toƴe, njok nkal li koɓalehn do njëfa aki araɓi W̃ënu ŋa ŋaw̃ëtëhna, ge koɗ nke, iỹi wati horot.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ntehnëɗëho: «Apa, Rëm mën, koɗu ali ile-wo-le ỹa; ŋaw̃ëtënde antë tëkëhne iỹi horot. Ɓare ant'ali ile ỹaɗëfu ami, diry ile ỹaɗu wëjë ỹa.»
36 E disse: Aba, Pai, todas
37 Tac më mbokajëk hnë vërëfal vërar hna do nji tëkatëhni ga ndakëni wakwëɗ. Më ntehnëka Piyer: «Simo, ndakëru? Mëkëlihna aryuñëna wëla wati ryampo fo hara ɗakëlihna?
37 E, chegando, achou-os dormindo e disse a Pedro: Simão, dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Ant'ahnamaw̃u do njëfaryin soŋe gante koɗun ayaw̃ënahnu ge njëkëhnahnëɗerun. Ahnë ñaɗ ntind yivah yaɓah, ɓare mbahn iŋa kwëhnana fanka.»
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade,
39 Umë mbok ŋaw̃ëtak mbok njëfa gante ndënkwakëh njëfa ka.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Tac më mbok mbokajëk vërëfal hna do mbok tëkatëhni ga ndakëni wakwëɗ; wahoɗilohna mbok ŋesëni. Do wayëtëlohna ile ntëkwaɗëniha.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam carregados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Ante mbokajëk rarëna ŋa, më ntehnëkëhni: «Nkorun aryaku do njinëgaɗun? Puk! Wati ỹa tëkëk. Ƴëkëryin, Ajë Ahn'a njëɗaɗeniha vëw̃en va.
41 E voltou terceira vez e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Matëryin, njiyin! Ƴëkëryina, ale yëɗahnëɗëho ỹa tëhajëɗëho!»
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Yesu nkoko nësënd ante tëkiko taŋ Yuɗa ŋa, aryampo hnë Pëhw gë Vëhi hna. Gë kore vële yoko viw̃ëta, wasëlame gë waryoko nkeniho. Vësankaf vësëna wasaɗëha va faƴikëhniwo gë vëharaŋ sariya va do gë vicër va.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas, e dos anciãos, e, com ele, uma grande multidão com espadas e porretes.
44 Yuɗa, ale yëɗahnëɗëhawo Yesu ỹa, nkabëkëhniwo kore rac dahëse ile ntiɗ ỹa: «Asan ale vucëɗëfu ỹa, umë ye. Pëlaryina, ayowuna, do ayëkanduna ɗus.»
44 Ora, o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai- o com segurança.
45 Yuɗa tëkind tuŋ, tëhalehna Yesu do nkaỹa: «Aharaŋ!» Tac mbucëlehna.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Awa vële nkejëniho va nëñëlëhnëlehnëniha Yesu pëlaniha.
46 E lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Aryampo hnë vële nkeniho gë Yesu va më pëhwëtëk sëlame lëw̃u ỹa, do taw̃a aryokuŋ asëna wasaɗëha asankaf a ntëpëtëlehna nëf ŋa.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Yesu më tëƴëkëhni: «Gë wasëlame do gë waryoko bi tëfakëha ayinëhniwuno afëlawuno had bandi yeɓu?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e porretes a prender-me, como a um salteador?
49 Fac-wo-fac nkelandenëho do karaŋëɗëfuhëhniwo vahnë va Cery W̃ën Cankaf hna, pëlalunow̃ohna. Ɓare ntiyaɗ nkehahn ile nësëk vikerëh va.»
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Awa vërëfal va fop tavëlehnëniha nkaryëni.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Jar rëfëlendëhawo Yesu, pand fo kurako. Njawëriko pëlayi,
51 E um jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe as mãos,
52 ɓare tavëko pand iŋa nkaryëlehn ŋas fo.
52 mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Më njoniha Yesu gë tere asëna wasaɗëha asankaf a. Hnam mbarëlëniho fop vësankaf vësëna wasaɗëha va, vicër va do gë vëharaŋ sariya va.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Piyer ŋaw̃ët tëfëɗëhawo Yesu, tënkëlehn selele tere asëna wasaɗëha asankaf hna. Hnam, gë vëyëka va ntañantiko njerantëɗeho hwëɗëh hna.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Vësankaf vësëna va gë vëhitiŋ vëvë Mbara Vëhitiŋ va fop njëkëlehnëɗëniho ceɗeya meh nte ndaw̃ehnahnëɗëniha Yesu, ɓare vëhnuỹalohna.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Vahnë vëyaɓah mërahnëɗënihawo, ɓare wanës wadëw̃ hni ŋa nëmpëlëko.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Awa vëryampo më matëni mërahnëniha aki:
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente contra ele, dizendo:
58 «Nkwëryëɓunëhawo ga nësëɗ: “Nihëɗëfu ŋa Cery W̃ën Cankaf nte mbëryëni vahnë ŋi, do vokaryu vëryu kaw̃ary hnë wafac warar ante woɗ gena ɗoku vahnë.”»
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derribarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Ɓare wëla hnë watac, wanës wadëw̃ hni ŋa nëmpëlëko.
59 E nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Awa asëna wasaɗëha asankaf a më matëk tëƴa Yesu: «Dëkwaɗila bi ile ntehnëɗënihi vëỹi vahnë?»
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Yesu ñoñ dëkwaɗilohna.
61 Mas ele calou-se e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Yesu më ntëkwaka: «Umë yeɓu, w̃uhnë fop nuɗunëha Ajë Ahn'a ntañaɗ g'irëhw W̃ën Hwëhn Fanka Fop; nuɗunëha fëna ga njijëɗ vëŋar vamb g'ambin hna.»
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Awa asëna wasaɗëha asankaf a më citëk viỹi vilëw̃u va do ntehn: «Gona mbalëfu gë waseɗe!
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Nkwëryërun waƴew̃ wante njew̃ik W̃ënu ŋa. Hak ntehnërun?»
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Vëryampo hnë vëhni pëgwëlehnëni tëpahnëndëniha Yesu, cankëniha yëka ỹi nkwëƴatëndëniha do ntehnëndëniha: «Ƴëtëry, kaɓi kila yeru, pëƴaryifu bi mo ryafëki!» Vëyëka va nufëlehnëniha Yesu poryëndëniha.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Piyer gëɗ selele hna nkoko ante tëkiko asëval aryokuŋ ava asëna wasaɗëha asankaf a.
66 E, estando Pedro embaixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Nukawo Piyer ga njerantëɗe, më njëkëka ɗus, do ntehna: «Wëjë fëna gë Yesu nkentiruho, asan avë Nasaret aỹi.»
67 e, vendo a Pedro, que estava se aquentando, olhou para ele e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Ɓare Piyer nambehnakawo Yesu ntehn: «Ƴëtëla bi ye ỹaɗu ahnës, gwëryëɗa.» Tac më matëk selele hna nji rënka hna do icale tarëlehn.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Ɓare aryokuŋ a më mbok nuka do mbok ntehna tase vële yeho hnam va: «Aỹi asan, aryampo hnë vëhni ye!»
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Piyer mboko nambehnahna kat.
70 Mas ele o negou outra vez. E, pouco depois, os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente, tu és um deles, porque és também galileu.
71 Awa Piyer ndekalehn: «Araɓi W̃ënu ŋa ntiwo w̃eh ge mërëɗëfu! Lëk, ƴëtëlëw̃ahna asan ale lehnëɗun aỹi.»
71 E ele começou a imprecar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Wati rac dënk, cale ŋa tarëlehn higëna ỹa, Piyer ndënkwëtalehn ile ntehnëkawo Yesu ỹa: «Tarahnënd cale ŋa wahwënta wahi, njahëtaɗëho wahwënta warar ƴëtëlihohna.» Awa pëgwëlehn kond ɗus.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás tu. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.