Marcos 11
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT
1 Ante njiɗëniho Yesu gë vërëfal vëlëw̃u Yerusalem ŋa tëkëniho kuŋ nte w̃acik Oliviye, ɗarël vankol Betëfase gë Betani hna. Yesu më paƴëkëhni vërëfal vëhi haryënkw ntehnëhni:
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 «Ƴiryin hn'ankol nte ye haryënkw hun ŋi. Ge tëkërun tuŋ, tëkatëɗunëha fapali ga pokik, fante woyik kaƴina ten, pëtina, ayojuna.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Ge ahnë tëƴëku: “Soŋe ye liɗun rac”, dehnëryina: “Ahwëhn a valëka, ɓare mbokaryiɗëha hara ɓëỹëna.”»
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Awa njilehnëni tëkatëniha fapali për hna, nkaw̃ hna, ga pokik hnë rënka tere. Pëtëlehniniha.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Vëryampo hnë vële yeho hnam va më tëƴënihëhni: «Ye liɗun aki? Soŋe ye fëtërunëha faŋi fapali?»
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Më ntëkwanihëhni ile ntehnëkëhniwo Yesu ỹa, do tavëlehnini njini.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Njonëhnëniha fapali fa Yesu; tindëniha vacuɗ vantëw̃ hni va fapali fa, tac Yesu kaƴa.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Vahnë vëyaɓah ntanëɗëniho vacuɗ vantëw̃ hni va nkaw̃ hna njitënd do vëryampo, yaryef yale nkubiniho fëk ỹa ntanëndënihawo.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Vële tëfëlëniho va fop ndekaɗëniho:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Araɓi W̃ënu ŋa njëɗa naw̃ nte yejëk ŋi, naw̃ David rëm fu ỹa!
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Yesu tëkëko Yerusalem hna do nji selele Cery W̃ën Cankaf hna. Ga njëkëk hn'ile-wo-le hna toƴe caharaɓ lëw̃u, njilehnëni Betani gë Pëhw gë Vëhi va, kaɓi tëko mëɗ.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Ga pacëk, wati nte cahnëɗëniho Betani ŋa, Yesu inte yokawo.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Më nuk ŋaw̃ët anuỹ nte hnëpëko, njilehn njëk bi tëkatëɗ ga ntëw̃ëk; ɓare ga tëkëk yaryef fo tëkatëko, kaɓi tëkëlohna ten wati nte ntëw̃ahnëɗ wanuỹ ŋa.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Awa Yesu më ntehnëk anuỹ ŋa: «Ɓokëɗila alëw̃ muk!» Vërëfal vëlëw̃u va nkwëryëniho wanës watac.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Awa tëkëlehnëni Yerusalem hna. Yesu tënkëko selele Cery W̃ën Cankaf hna pëgwëlehn ntandëhni vële wafëɗëho do law̃ëɗëho va; këfëko wataɓali vëwëcët koryi do gë watinki vëwaf wëfah va,
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 do wëla aryampo tavëlawohna njo ñoñ Cery W̃ën Cankaf hna.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Tac më karaŋëkëhni aki: «Gena bi vikerëh hna W̃ënu ŋa më lehnëk:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Vësankaf vësëna wasaɗëha va gë vëharaŋ sariya va njëtaniho watac do njëkëlehnaɗëniho fere ndaw̃ehnahnëniha Yesu; ɓare ntakëkëhniwo g'umë kaɓi kore ỹa fop nëŋahnëkëhniwo gante karaŋëɗëhëhniwo ka.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Ga nëkak Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va cahnëniho naw̃ hna.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Ga pacëk koɓëri fo, ante ndëcëɗëniho nkaw̃ ŋa, nuniho anuỹ ŋa kankëko fop hafo vënkahn hna.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Piyer më ndënkwëtak ile liyako ỹa më ntehnëka Yesu: «Aharaŋ, ƴëkëry anuỹ nte ryëwanëruho antë mbok tok ahnë muk ŋa, kankëk fop.»
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Awa Yesu më ntehnëkëhni vërëfal vëlëw̃u va: «Kwëtahnëryina W̃ënu ŋa!
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Toña ỹa fëƴaɗëmu, ge ahnë ntehnëka iŋi kuŋ: “Matëry ani ayi alëba wov hna”, ge gwajëlehnaɗina ntaw̃ary dëw̃u hna, ɓare kwëtahn ile nësëɗ ỹa ntiyaɗ, awa watac ntiyaryëɗëha.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Soŋe umë, lehnandëmu; ge muntaɗun soŋe arëƴu iñë, kwëtahnëryin paryi nuỹaɗun do irac njëɗaɗerun.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Ge muntaɗun, hara ahnë lavëkuna, tavëhnëryina, do tavëhnahnu Rëmun ile ye g'ambin ỹi fëna ile w̃enërun ỹa.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 [Ɓare ge tavëhnëɗilunëhnihna vëỹëntaw̃ va, Rëmun ile ye g'ambin ỹi fëna tavënhnëɗiluhna wameh hun ŋa.»]
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va mboko mbokani gë Yerusalem. Wati nte njasëlehnëɗëho Yesu selele Cery W̃ën Cankaf hna, vësankaf vësëna wasaɗëha va, vëharaŋ sariya va gë vicër va më tëhaniha.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Tëƴëniha: «Gë fanka iỹëhne ntiɗu vëỹin? Mo lehnëki alind?»
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Yesu më ntëkwakëhni: «Iñë ryampo fo rëƴëɗëmu; ge ntëkwarunëho, awa pëƴaɗëmu fanka fale lihahnëɗëfu vëỹin va.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Mo faƴikawo San njaryënd? W̃ënu ŋa bi ye ma vahnë va ye? Dëkwaryino.»
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Pëgwëlehnëni nkwajëlëndëni vëhni fo ntehnëndëni: «Ge ntëkwayinëk: “W̃ënu ŋa faƴikawo”, tëƴëɗëhëfu bi soŋe ye woyinëk kwëtahnilënahna?
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Ɓare ge ntëkwayinëk: “Vahnë va faƴikawo...”» Ntakëkëhniwo gë kore ỹa, kaɓi vahnë va fop nahaniho San kila paryi yeho.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Awa më ntëkwaniha Yesu: «Ƴëtëlëfuhna.»
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.