Marcos 11
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH
1 Ante njiɗëniho Yesu gë vërëfal vëlëw̃u Yerusalem ŋa tëkëniho kuŋ nte w̃acik Oliviye, ɗarël vankol Betëfase gë Betani hna. Yesu më paƴëkëhni vërëfal vëhi haryënkw ntehnëhni:
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 «Ƴiryin hn'ankol nte ye haryënkw hun ŋi. Ge tëkërun tuŋ, tëkatëɗunëha fapali ga pokik, fante woyik kaƴina ten, pëtina, ayojuna.
2 com a seguinte ordem:
3 Ge ahnë tëƴëku: “Soŋe ye liɗun rac”, dehnëryina: “Ahwëhn a valëka, ɓare mbokaryiɗëha hara ɓëỹëna.”»
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Awa njilehnëni tëkatëniha fapali për hna, nkaw̃ hna, ga pokik hnë rënka tere. Pëtëlehniniha.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Vëryampo hnë vële yeho hnam va më tëƴënihëhni: «Ye liɗun aki? Soŋe ye fëtërunëha faŋi fapali?»
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Më ntëkwanihëhni ile ntehnëkëhniwo Yesu ỹa, do tavëlehnini njini.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Njonëhnëniha fapali fa Yesu; tindëniha vacuɗ vantëw̃ hni va fapali fa, tac Yesu kaƴa.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Vahnë vëyaɓah ntanëɗëniho vacuɗ vantëw̃ hni va nkaw̃ hna njitënd do vëryampo, yaryef yale nkubiniho fëk ỹa ntanëndënihawo.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Vële tëfëlëniho va fop ndekaɗëniho:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Araɓi W̃ënu ŋa njëɗa naw̃ nte yejëk ŋi, naw̃ David rëm fu ỹa!
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Yesu tëkëko Yerusalem hna do nji selele Cery W̃ën Cankaf hna. Ga njëkëk hn'ile-wo-le hna toƴe caharaɓ lëw̃u, njilehnëni Betani gë Pëhw gë Vëhi va, kaɓi tëko mëɗ.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Ga pacëk, wati nte cahnëɗëniho Betani ŋa, Yesu inte yokawo.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Më nuk ŋaw̃ët anuỹ nte hnëpëko, njilehn njëk bi tëkatëɗ ga ntëw̃ëk; ɓare ga tëkëk yaryef fo tëkatëko, kaɓi tëkëlohna ten wati nte ntëw̃ahnëɗ wanuỹ ŋa.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Awa Yesu më ntehnëk anuỹ ŋa: «Ɓokëɗila alëw̃ muk!» Vërëfal vëlëw̃u va nkwëryëniho wanës watac.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Awa tëkëlehnëni Yerusalem hna. Yesu tënkëko selele Cery W̃ën Cankaf hna pëgwëlehn ntandëhni vële wafëɗëho do law̃ëɗëho va; këfëko wataɓali vëwëcët koryi do gë watinki vëwaf wëfah va,
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 do wëla aryampo tavëlawohna njo ñoñ Cery W̃ën Cankaf hna.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Tac më karaŋëkëhni aki: «Gena bi vikerëh hna W̃ënu ŋa më lehnëk:
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Vësankaf vësëna wasaɗëha va gë vëharaŋ sariya va njëtaniho watac do njëkëlehnaɗëniho fere ndaw̃ehnahnëniha Yesu; ɓare ntakëkëhniwo g'umë kaɓi kore ỹa fop nëŋahnëkëhniwo gante karaŋëɗëhëhniwo ka.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Ga nëkak Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va cahnëniho naw̃ hna.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Ga pacëk koɓëri fo, ante ndëcëɗëniho nkaw̃ ŋa, nuniho anuỹ ŋa kankëko fop hafo vënkahn hna.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Piyer më ndënkwëtak ile liyako ỹa më ntehnëka Yesu: «Aharaŋ, ƴëkëry anuỹ nte ryëwanëruho antë mbok tok ahnë muk ŋa, kankëk fop.»
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Awa Yesu më ntehnëkëhni vërëfal vëlëw̃u va: «Kwëtahnëryina W̃ënu ŋa!
22 Jesus respondeu:
23 Toña ỹa fëƴaɗëmu, ge ahnë ntehnëka iŋi kuŋ: “Matëry ani ayi alëba wov hna”, ge gwajëlehnaɗina ntaw̃ary dëw̃u hna, ɓare kwëtahn ile nësëɗ ỹa ntiyaɗ, awa watac ntiyaryëɗëha.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Soŋe umë, lehnandëmu; ge muntaɗun soŋe arëƴu iñë, kwëtahnëryin paryi nuỹaɗun do irac njëɗaɗerun.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Ge muntaɗun, hara ahnë lavëkuna, tavëhnëryina, do tavëhnahnu Rëmun ile ye g'ambin ỹi fëna ile w̃enërun ỹa.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 [Ɓare ge tavëhnëɗilunëhnihna vëỹëntaw̃ va, Rëmun ile ye g'ambin ỹi fëna tavënhnëɗiluhna wameh hun ŋa.»]
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va mboko mbokani gë Yerusalem. Wati nte njasëlehnëɗëho Yesu selele Cery W̃ën Cankaf hna, vësankaf vësëna wasaɗëha va, vëharaŋ sariya va gë vicër va më tëhaniha.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Tëƴëniha: «Gë fanka iỹëhne ntiɗu vëỹin? Mo lehnëki alind?»
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Yesu më ntëkwakëhni: «Iñë ryampo fo rëƴëɗëmu; ge ntëkwarunëho, awa pëƴaɗëmu fanka fale lihahnëɗëfu vëỹin va.
29 Jesus respondeu:
30 Mo faƴikawo San njaryënd? W̃ënu ŋa bi ye ma vahnë va ye? Dëkwaryino.»
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Pëgwëlehnëni nkwajëlëndëni vëhni fo ntehnëndëni: «Ge ntëkwayinëk: “W̃ënu ŋa faƴikawo”, tëƴëɗëhëfu bi soŋe ye woyinëk kwëtahnilënahna?
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Ɓare ge ntëkwayinëk: “Vahnë va faƴikawo...”» Ntakëkëhniwo gë kore ỹa, kaɓi vahnë va fop nahaniho San kila paryi yeho.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Awa më ntëkwaniha Yesu: «Ƴëtëlëfuhna.»
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.