Marcos 10
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA
1 Yesu matëko hnam nji hn'inkal Yuɗe hna, nte ye gë cape ñëntaw̃ Yurëdan ka. Kore vahnë va më mbok mbarëlëni kat ɗarël lëw̃u do pëgwëlehn karaŋëndëhni, gante njehëka ka.
1 Saindo dali, Jesus foi para o território da Judeia e para além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Wafarise wëryampo më tëhaniha soŋe tëndëhnëniha urënd. Tëƴënihawo: «Sariya fu ỹa maw̃ëryanëka bi asan mbamba asëval alëw̃u?»
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o puseram à prova, perguntando: — É lícito ao marido repudiar a sua mulher?
3 Yesu më ntëkwakëhni g'iŋi tëƴ: «Ye ntehnëkuno Moyis alindu?»
3 Jesus respondeu:
4 Më ntehnëni: «Moyis maw̃ëryanëka asan a ker kayëte nte rufahnëɗ mbambëka asëval alëw̃u ỹa.»
4 Eles disseram: — Moisés permitiu escrever uma carta de divórcio e repudiar.
5 Awa Yesu më ntehnëkëhni: «Moyis kerëhnëku aŋa kwëɗa kaɓi vankaf va kambëku.
5 Mas Jesus lhes disse:
6 Vikerëh va më lehnëk, wapëgwa hna, ante ntiko W̃ën fop ŋa: “Ntikëhni asan g'asëval.”
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 “Soŋe umë ye, asan a tavëɗëhëhni rëmu gë hnëmu nkeni g'asëvalu fo,
7 “Por isso o homem deixará o seu pai e a sua mãe e se unirá à sua mulher,
8 do vëhni vëhi tak aryampo fo nkeɗëni.” Koyëna, vëwona vëhi ɓare ahnë aryampo fo ye.
8 tornando-se os dois uma só carne.” De modo que já não são mais dois, porém uma só carne.
9 Awa ahnë antë pitëndëlehn ile mbarëpëlehnëk W̃ën ỹa.»
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus ajuntou.
10 Ga mbokani gë tere, vërëfal va më tëƴëniha Yesu soŋe watac.
10 Em casa, os discípulos voltaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Më ntëkwakëhni: «Ge ahnë mbambëka asëvalu do ñëla ahaw̃ary, ntik ile mbañëk W̃ënu ŋa,
11 E Jesus lhes disse:
12 do age Asëval a tavëka asanu ñëla asan ahaw̃ary ntik ile mbañëk W̃ënu ŋa.»
12 E, se ela repudiar o seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Vahnë yinenëhnikawo Yesu vutah soŋe tindëhni wëɓák wadëw̃u ŋa ndëwahni, ɓare vërëfal vëlëw̃u va niranihëhniwo.
13 Então trouxeram algumas crianças a Jesus para que as abençoasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Yesu, ga nuk watac, më ntavëka do ntehnëhni vërëfal va: «Tavëryinëhni vutah va njijëni ỹal mën hna! Ant'aw̃emaỹehnuni, kaɓi Naw̃ W̃ënu ŋa vële ye had vëhni va hwëhnëk.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes:
15 Toña ỹa fëƴaɗëmu: ale wok maw̃ëlahna W̃ënu ŋa had gante maw̃ëhnëɗëhëhni fatah rëmu gë hnëmu ka tënkëɗina muk Naw̃ W̃ën hna.»
15 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Tac, më muryakëhni vutah va, tindëhni wëɓák wadëw̃u ŋa ale-wo-le ndëwanëhni.
16 Então, tomando as crianças nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Wati nte ñaɗëho nji Yesu ŋa, asan më nkaryëk ndënkwëhn do tëƴa: «Aharaŋ afërën, ye rëfëko liwu rënkahnu uwám usër hna?»
17 Pondo-se Jesus a caminho, um homem correu ao seu encontro e, ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Yesu më ntëkwaka: «Soŋe ye w̃acëɗuho afërën? Ahnë afërën gena ge gena W̃ënu ŋa fo.
18 Jesus respondeu:
19 Njëtëru bi vakwëɗa va: “Ant'aryaw̃a ahnë; ant'ayëkëlehna asëval ahaw̃ary; ant'ale; ant'aye seɗe wamër; ant'avorahna ahnë ahnufahn ile kwëhnak ỹa; dënënëryihni vëhni rëmuh gë hnëmuh.”»
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não furte, não dê falso testemunho, não defraude ninguém, honre o seu pai e a sua mãe.”
20 Asan a më ntëkwaka: «Aharaŋ, vaŋi vakwëɗa fop maw̃ëhnëɓu koɓëri utah mën hna.»
20 Então o homem respondeu: — Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Yesu më njëkëka g'iŋahn do ntehna: «Iñë ryampo wojëki: ƴiryeyi awaf fop ile hwëhnaru ỹa do ayëɗahni koryi ỹa vëhaỹëhnah va, koyëna nuỹaɗu hnapul yaɓah ambin hna. Tac ƴij arëfëlehnëndo ami fo.»
21 E Jesus, olhando para ele com amor, disse:
22 Asan a, ga nkwëryëk watac, mbacëlehn yëka ỹa do njilehn ayamah fo kaɓi hnapul yaɓah kwëhnako.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Yesu më njëkëkëhni vërëfal vëlëw̃u vële hwërëkawo va do ntehn: «Ntakëk vëvetak tënkëni Naw̃ W̃ën hna!»
23 Então Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos:
24 Vërëfal va pëmpëhnahnëkëhniwo gë wanës watac, ɓare Yesu më mbok ntehnëkëhni kat: «Wëlawo mën, ntakëk ɗus tënk Naw̃ W̃ën hna!
24 Os discípulos estranharam estas palavras, mas Jesus insistiu em dizer-lhes:
25 Itënk yonkomb hnë hatëh sirehn, ỹak hnëŋëk g'itënk avetak Inaw̃ W̃ën hna.»
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Vërëfal va pëmpëhnahnëkëhniwo g'ahaw̃ary, do tëƴëlëɗëniho: «Mo ye awa ale hoɗe pehëti ỹa?»
26 Eles ficaram muito admirados, dizendo entre si: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Yesu më njëkëkëhni do ntehnëhni: «Vahnë va vëhoɗina, ɓare W̃ënu ŋa koɗ, kaɓi W̃ënu ŋa koɗ nti fop.»
27 Jesus, olhando para eles, disse:
28 Awa Piyer më ntehnëka: «Nëpary, fuhnë tavëɓun fop soŋe arëfëlehnahnënde.»
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: — Eis que nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Yesu më ntëkwaka: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: ge ahnë tavëk fop soŋe lëmën gë soŋe Wanës Wakasëk ŋa tere lëw̃u ỹa, ma vëheryu, vicëru, hnëmu, rëmu, vërahu, wëhaỹ walëw̃u,
29 Jesus respondeu:
30 awa ahnë arac nuỹaɗ wahwënta keme ntëbi ile kwëhnako hnë iỹi ɗuniỹa: watere, vëhery, vicër, wahnëm, warëm, vutah do gë wëhaỹ, gë horot fëna; nuỹaɗ ɗuniỹa ile wok puɗina wati le yejëk ỹi.
30 que não receba, já no presente, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Ɓare vahnë vëyaɓah hnë vële ye gaki vëryënkwëryënkw vi vërëkwa yeɗ, do vële ye gaki vërëkwa vi yeɗ vëryënkwëryënkw.»
31 Porém muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros.
32 Yesu ndënkwaryëkëhniwo vërëfal vëlëw̃u va njindëni Yerusalem. Vërëfal va pëmpëhnahnëkëhniwo, do vële lapëhnaɗëhëhniwo va ntakëkëhniwo. Yesu më mbok canaryëkëhni vërëfal Pëhw gë Vëhi vëlëw̃u va pëgwëlehn nësëhnëndëhni, ile ỹaɗ nkehna hara ɓëỹëna ỹa.
32 Estavam a caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, chamando outra vez os doze para um lado, começou a revelar-lhes as coisas que deviam acontecer com ele, dizendo:
33 Më lehnëkëhniwo: «Nëparyin, gë Yerusalem njiɗen, ile njëɗaɗeniha Ajë Ahn'a vësankaf vësëna wasaɗëha va gë vëharaŋ sariya va. Cëɗendëniha soŋe ndaw̃i do njëɗahnëɗëniha hnë vële wok vëyena wasëwif.
33 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte e entregá-lo aos gentios.
34 Vërac njafaŋëɗëniha, tëpandëniha, ntampehnëɗëniha do ndaw̃ehnëniha. Ge ntik wafac warar mbëhnëɗ vësëm hna.»
34 Vão zombar dele, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Awa, Sak gë San, viju Sebede, më njijëni vëhni Yesu hna, tëƴëniha: «Aharaŋ, ñaɗëfun alinëhnëfu ile rëƴëɗeru ỹa.»
35 Então se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: — Mestre, queremos que o senhor nos conceda o que vamos pedir.
36 Yesu më tëƴëkëhni: «Ye ỹaɗun linëhnu?»
36 E Jesus lhes perguntou:
37 Më ntëkwaniha: «Maw̃ëryanëryifu yefu ɗarël hu ante nkeɗu hn'inaw̃ le naw̃ëɗu hna, aryampo g'irëhw aỹëntaw̃ a g'irahahn.»
37 Eles responderam: — Permite-nos que, na sua glória, nos assentemos um à sua direita e o outro à sua esquerda.
38 Yesu më ntëkwakëhni: «Ƴëtëluhna ile rëƴëɗun ỹi. Koɗun bi asewu nkëlëw̃a tëmpah horot le ỹaɗëfu sewu ỹi, ma ayaryiwu yary horot ile ỹaɗeɓu yaryiwu ỹi?»
38 Mas Jesus lhes disse:
39 Më ntëkwaniha: «Koɗëfun.»
39 Eles responderam: — Podemos. Então Jesus lhes disse:
40 Ɓare gena ami rëhnaɗ ale rëfëka ntaña g'irëhw mën ma g'irahahn mën; waỹi waỹëw̃a, vële pëhwëtëhnëk W̃ën va hwëhnëk.»
40 Quanto a sentar à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo, pois é para aqueles a quem está preparado.
41 Vërëfal pëhw vëỹëntaw̃ va, ga nkwëryëni watac, ntavëkëhniwo gë viju Sebede.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar indignados com Tiago e João.
42 Awa Yesu më macëkëhni vëhni fop ntehnëhni: «Njëtërun, vële hnuɗe had vësankaf ɗuniỹa vi, nɗëcëtëni ucankaf ntëw̃ hni ŋa, do vëryëndah va tufahnëɗëni fanka falëw̃ hni fa.
42 Mas Jesus, chamando todos para junto de si, disse:
43 Ɓare geɗina koyëna yëbëlan hun. Ale-wo-le ỹaɗ naỹ hnë w̃uhnë ỹa, tëfëka nke aryokuŋëhn hun,
43 Mas entre vocês não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
44 do ge ahnë ñaɗ nke aryënkwëryënkw hnë w̃uhnë, tëfëka nke aramp vahnë fop.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de todos.
45 Kaɓi Ajë Ahn'a ƴijëna umë dënk soŋe ndokuŋëhni, ɓare had aryokuŋëhn vahnë njijëk do njëɗahn ntaw̃ary dëw̃u ŋa pehëtahnëhni vahnë vëyaɓah.»
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Yesu njërënëɗëha mëp|src="Cn01739C.tif" size="col" copy="David C. Cook" ref="10.46" Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va tëkëlehnëni Seriko hna. Tac, ante cahnëɗëniho naw̃ hna gë kore sankaf, mëp, nte w̃acik Barëtemi, aju Timawus, lañako tëfary nkaw̃ hna muntand.
46 E foram para Jericó. Quando Jesus saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, um cego mendigo, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho
47 Ga nkwëryëk Yesu mbë Nasaret ryëcëɗ, pëgwëlehn ndekand: «Yesu, Aju David, kaỹëhnahnëryiỹi g'ami!»
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, começou a gritar: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
48 Vëyaɓah niraɗënihawo ndemëhna, ɓare umë nkwënëko ɗeka ŋa: «Aju David kaỹëhnahnëryiỹi g'ami!»
48 E muitos o repreendiam para que se calasse, mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
49 Yesu kahnëlehn do ntehn: «Macëryina.»
49 Jesus parou e disse: Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: — Coragem! Levante-se, porque ele está chamando você.
50 Awa mëp uŋa ntoŋëlehn cuɗ cankaf ntëw̃u ŋa, ntoŋa kahn do nji gante nke Yesu.
50 Atirando a capa para o lado, o cego levantou-se de um salto e foi até onde estava Jesus,
51 Yesu më tëƴëka: «Ye ỹaɗu linëhnu?»
51 que lhe perguntou: O cego respondeu: — Mestre, que eu possa ver de novo.
52 Yesu më ntehnëka: «Ƴiryeyi, kwëtahn hu ŋa njërënëki.» Taŋ mbokalehn nund, tëfëlehnëlehna Yesu nkaw̃ hna.
52 Então Jesus lhe disse: E imediatamente passou a ver e foi seguindo Jesus estrada afora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.