João 8

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesu njiko hn'ikuŋ inte w̃acik Oliviye.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Ga pacëk, wakëwak fo, mbokako selele Cery W̃ën Cankaf hna do vahnë va fop tëhanihawo; awa më ntañak do karaŋëɗëhëhniwo.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Taŋ, vëharaŋ sariya va gë wafarise w̃a tëkaryëlehniniha asëval ale naŋëtëlehniniho g'asan. Kwëtëniha haryënkw vahnë fop.
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 Më ntehnëniha Yesu: «Aharaŋ, aỹi asëval g'asan naŋëtëlehnini hnë wati nte ndakakëndëni ŋa dënk.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Hara, sariya hna, Moyis më lehnëkëfu ntutini gë wëraka hafo cëmëni iỹi sifa vësëval. Wëjë lë, ye ye kiti hu ỹa hnë waŋi?»
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 (Hn'iŋi tëƴ, urënd tëndëhnëɗënihawo, nuỹahnëni ile ntehnëɗëni menëk.)
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Kaɓi nkoniho tëƴëndëniha, awa Yesu më matëndak do ntehnëhni: «Ale wok koɓëri menëna hnë w̃uhnë ỹa ndënkw ntuta.»
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Tac më mbok tënkwëk do mbok kerënd kat nkal hna.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Ga nkwëryëni wanës watac, njilehnëni aryampo aryampo, vicër va ryënkwëko ten. Tavëlehnëniha Yesu g'asëval a fo hnam.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Awa Yesu më matëndak do ntehna: «Awa ne nkehëhni vële yojakëhi va? Ahnë gena bi ale hitiŋëki hafo cëm hna?»
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 Asëval a më ntëkwak: «Aharaŋ, ahnë gena ale hitiŋëko.»
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Yesu mboko nës kat kore hna: «Ami ye humpen ɗuniỹa ha. Ale rëfëɗëho ỹa ƴasëɗina hn'umëhwëry: nuỹaɗ humpen hunte ryënëɗ uwám usër hna.»
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Soŋe rac wafarise w̃a më ntehnëniha: «Wëjë dënk hnësaɗ; wanës hu ŋa kwëhnana nafa.»
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 Yesu më ntëkwakëhni: «Ha, ami dënk hnësaɗ: ɓare wanës mën ŋa kwëhnak nafa, kaɓi ami njëtëɓu hn'ile matiɓu hna do hn'ile njiɗëfu hna, ɓare w̃uhnë ƴëtëluhna hn'ile matiɓu hna gë hn'ile njiɗëfu hna.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 W̃uhnë, ile hnuɗun fo hitiŋëɗun; ami, kitiŋëɗa ahnë.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Ɓare, ge kitiŋëɗëhëfu, kiti mën ỹa catëɗ, kaɓi gena ami fo hitiŋëɗ, Rëm ale faƴiko ỹa g'ami nkeɓun.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 Kerina bi sariya hun hna, ge waseɗe wahi nësëni wanës watac fo, wanës watac toña ye?
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Awa ami, ami dënk ye seɗe mën ỹa, do Rëm ale faƴiko ỹa fëna nkenëhnëko seɗe.»
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 Awa më tëƴëniha: «Ne nkeha rëmuh ỹa?»
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Yesu, ante karaŋëɗëhëhniwo hnë selele Cery W̃ën Cankaf hna nësëko koyëna ɗarël hn'ile kwëtëɗeho wayëɗ hna. Ahnë ƴëkëhnahnëlohna pëlahna, kaɓi wati lëw̃u ỹa tëkëlohna ten.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Yesu më mbok ntehnëkëhni kat: «Njiɗëfu do njëkëlehnëɗunëho, ɓare gë wameh hun ŋa cëmëɗun. Koɗiluhna ayiwu hn'ile njiɗëfu hna.»
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Wasëwif w̃a më ntehnëlëni: «Ndëwa bi ñaɗ, kaɓi ntehnëɗ: “Koɗiluhna ayiwu hn'ile njiɗëfu hna”?»
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Yesu më ntehnëkëhni: «W̃uhnë vëvë gëɗ yerun, ɓare ami avë g'ambin yeɓu. Iỹi ɗuniỹa hwëhnëku, ɓare ami kwëhnëlohna iỹi ɗuniỹa.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Soŋe umë lehnahnëmu: “Gë wameh hun ŋa cëmëɗun.” Ha, ge kwëtahnëluhna “Ami ye” gë wameh hun ŋa cëmëɗun.»
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Awa më tëƴëniha: «Mo yeru?»
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 Soŋe hun ỹa, njaɓëk vile hokëndëɓu hnësu hitiŋahnu. Ale faƴiko ỹa ahwëhn toña ye, do ile fëƴaɗëmu hnë ɗuniỹa ỹi ỹalu hna ñëŋajëɓu.»
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Vëwëryëɗilohna Yesu soŋe Rëm ỹa nësëndëhëhniwo.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Awa më mbok ntehnëkëhni: «Ge njelërunëha Ajë Ahn'a, njavëtëɗun “Ale ye ỹa yeɓu”, njavëtëɗun ñoñ diɗa g'ufër mën: ile karaŋëko Rëm ỹa fo hnësëɗëfu.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Ha, ale faƴiko ỹa g'ami nkeɓun; tavëlohna ami fo, kaɓi ile ñaɗ ỹa liɗëfu kwëlëkwël.»
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Wati nte nësëɗëho Yesu aki ŋa vëyaɓah kwëtahnënihawo.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Awa Yesu më ntehnëkëhni wasëwif wale lehnëko kwëtahnëniha va: «Ge maw̃ëhnëɗun fac-wo-fac wanës mën ŋa koyëna tufahnëɗun vërëfal mën paryi yerun.
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 Koyëna njëtakëndun toña ỹa do toña ỹa ntikëndëhu vahnë vële ye afaya.»
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Më ntëkwaniha: «Fuhnë, Abëraham hwëhnëkëfu, koɓëri gelëfuhna muk vëramp ahnë. Hak koɗu alehn: “Nkekëndun afaya”?»
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Yesu më ntëkwakëhni: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: Ale-wo-ale liɗ wameh a, aramp wameh ye.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Hara aramp geɗina kwëlëkwël avë tere, ɓare aju ahwëhn tere ỹa avë tere kwëlëkwël ye.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Ge Aju W̃ën ỹa lik ayewu afaya, awa paryi nke afaya yeɗun.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 Njëtëɓu hnënk yerun gë Abëraham. Ɓare soŋe ile yëkëlehnëɗun aryaw̃uno ỹi, umë rufahnëɗ ŋwëỹërun wanës mën ŋa.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Ami, ile hnuɓu vëhni Rëm mën ỹa hnësëɗëfu. Do w̃uhnë, ile wëryërun rëm hun hna liɗun.»
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 Më ntëkwaniha: «Fuhnë, rëm fu ỹa, Abëraham ye.»
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Ɓare mama pëƴahnëmu toña ile ỹëŋajëɓu W̃ën ỹa, njëkëlehnëɗun aryaw̃uno. Abëraham ñoñ dina ile w̃ëntëlëk gë iỹin ki!
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 W̃uhnë, ile ntiɗ rëmun ỹa dënk liɗun.»
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Yesu më ntehnëkëhni: «Ge paryi W̃ënu ŋa yekënd Rëm hun ỹa, rëkakëndun aỹanduno, kaɓi W̃ën hna matiɓu do soŋe lëw̃u ỹa yijëɓu hnë fagant hun hna. Ƴijëla soŋe lëmën dënk, umë faƴiko.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 Soŋe ye ye gwëryëɗiluhna ile lehnëɗëmu ỹa? Umë ye kaɓi mëkëɗiluhna ahnëpawu wanës mën ŋa.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Rëmun ỹa, Sintani ye, do ile ñaɗ ỹa liɗun. Koɓëri wapëgwa hna aryaw̃ vahnë ye: kahnëɗina muk hnë toña, kaɓi toña gena hnë umë. Ge mërëɗ, g'anësa ntëw̃u ŋa rëkëɗ nësënd, kaɓi aw̃ër ye, paryi nke umë ye rëm wamër ỹa.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Ɓare ami, toña ỹa hnësëɗëfu. Soŋe umë ye kwëtahnëɗilunohna.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 Mo hnë w̃uhnë hoɗ tufahn menëɓu iñë ryampo? Ge nësëɗëfu toña ỹa, soŋe ye kwëtahnëɗilunohna?
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Ge W̃ënu ŋa hwëhnëku nëpaɗun wanës wadëw̃u ŋa. Ge nëpaɗiluhna, kaɓi kwëhnëluhna ye.»
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Wasëwif w̃a më tëƴëniha Yesu: «Kwëhnalëfuhna bi toña lehnëfu avë Samari yeru do gë ƴine nkerun?»
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 Yesu më ntëkwak: «Gelëfuhna gë ƴine. Rëm mën ỹa lënënëɗëfu, ɓare w̃uhnë, ŋwëỹërun dënënëɗilunohna.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Ami, ƴëkëlehnëla icëmb soŋe lëmën dënk. Ahaw̃ary yëkëlehnëɗëho do umë hitiŋëɗ gante caŋëk ka.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Toña ỹa fëƴaɗëmu: ale lënënëk wanës mën ŋa cëmëɗina muk.»
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 Wasëwif w̃a më ntehnëniha: «Tame, pacëkëfu gë ƴine nkerun. Abëraham cëmëk, wakila ŋa fëna, do wëjë, alehn: “Ale lënënëk wanës mën ŋa cëmëɗina muk.”
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 Wëjë bi lëbëka Rëm ỹa, Abëraham, nte sëmëk? Do cëmëni fop wakila ŋa fëna! Mo liyahnëki yeru?»
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Yesu më ntëkwak: «Ge ami dënk rëkakënd sëmbandu, icëmb mën iŋa kwëhnakëndina nafa. Ale sëmbëɗëho ỹa, Rëm mën ỹa ye, umë dënk lehnëɗun ye W̃ën hun ŋa.
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 Ƴëtëlunahna, ɓare ami njëtëɓuha. Ge ntehnakëndëɓu ƴëtëlëw̃ahna, aw̃ër yekëndëɓu, had w̃uhnë. Ɓare njëtëɓuha do ntënënëɗëfu wanës wadëw̃u ŋa.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Abëraham, Rëm sankaf hun ỹa, natëkawo ɗus kaɓi njëtëko tëkiɗëfu. Nuko fac lëmën ỹa do natëkawo.»
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Awa wasëwif w̃a më mbokëni ntehnëniha: «Kwëhnalihna ten wabëhn wafëhw imbëɗ (50) do alehn nuruha Abëraham!»
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Yesu më ntëkwakëhni: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: ani gë nagahnënde Abëraham ỹa, “Ami Ye.”»
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Ga nkwëryëni watac, mbankëpëɗëniho wëraka ntutahnëniha, ɓare Yesu më cow̃ak do cahnëlehn selele Cery W̃ën Cankaf hna.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.