João 8
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA
1 Yesu njiko hn'ikuŋ inte w̃acik Oliviye.
1 Jesus, entretanto, foi para o monte das Oliveiras.
2 Ga pacëk, wakëwak fo, mbokako selele Cery W̃ën Cankaf hna do vahnë va fop tëhanihawo; awa më ntañak do karaŋëɗëhëhniwo.
2 De madrugada, voltou novamente para o templo, e todo o povo ia ter com ele; e, assentado, os ensinava.
3 Taŋ, vëharaŋ sariya va gë wafarise w̃a tëkaryëlehniniha asëval ale naŋëtëlehniniho g'asan. Kwëtëniha haryënkw vahnë fop.
3 Os escribas e fariseus trouxeram à sua presença uma mulher surpreendida em adultério e, fazendo-a ficar de pé no meio de todos,
4 Më ntehnëniha Yesu: «Aharaŋ, aỹi asëval g'asan naŋëtëlehnini hnë wati nte ndakakëndëni ŋa dënk.
4 disseram a Jesus: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Hara, sariya hna, Moyis më lehnëkëfu ntutini gë wëraka hafo cëmëni iỹi sifa vësëval. Wëjë lë, ye ye kiti hu ỹa hnë waŋi?»
5 E na lei nos mandou Moisés que tais mulheres sejam apedrejadas; tu, pois, que dizes?
6 (Hn'iŋi tëƴ, urënd tëndëhnëɗënihawo, nuỹahnëni ile ntehnëɗëni menëk.)
6 Isto diziam eles tentando-o, para terem de que o acusar. Mas Jesus, inclinando-se, escrevia na terra com o dedo.
7 Kaɓi nkoniho tëƴëndëniha, awa Yesu më matëndak do ntehnëhni: «Ale wok koɓëri menëna hnë w̃uhnë ỹa ndënkw ntuta.»
7 Como insistissem na pergunta, Jesus se levantou e lhes disse: Aquele que dentre vós estiver sem pecado seja o primeiro que lhe atire pedra.
8 Tac më mbok tënkwëk do mbok kerënd kat nkal hna.
8 E, tornando a inclinar-se, continuou a escrever no chão.
9 Ga nkwëryëni wanës watac, njilehnëni aryampo aryampo, vicër va ryënkwëko ten. Tavëlehnëniha Yesu g'asëval a fo hnam.
9 Mas, ouvindo eles esta resposta e acusados pela própria consciência, foram-se retirando um por um, a começar pelos mais velhos até aos últimos, ficando só Jesus e a mulher no meio onde estava.
10 Awa Yesu më matëndak do ntehna: «Awa ne nkehëhni vële yojakëhi va? Ahnë gena bi ale hitiŋëki hafo cëm hna?»
10 Erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém mais além da mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Asëval a më ntëkwak: «Aharaŋ, ahnë gena ale hitiŋëko.»
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor! Então, lhe disse Jesus: Nem eu tampouco te condeno; vai e não peques mais.]
12 Yesu mboko nës kat kore hna: «Ami ye humpen ɗuniỹa ha. Ale rëfëɗëho ỹa ƴasëɗina hn'umëhwëry: nuỹaɗ humpen hunte ryënëɗ uwám usër hna.»
12 De novo, lhes falava Jesus, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue não andará nas trevas; pelo contrário, terá a luz da vida.
13 Soŋe rac wafarise w̃a më ntehnëniha: «Wëjë dënk hnësaɗ; wanës hu ŋa kwëhnana nafa.»
13 Então, lhe objetaram os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; logo, o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Yesu më ntëkwakëhni: «Ha, ami dënk hnësaɗ: ɓare wanës mën ŋa kwëhnak nafa, kaɓi ami njëtëɓu hn'ile matiɓu hna do hn'ile njiɗëfu hna, ɓare w̃uhnë ƴëtëluhna hn'ile matiɓu hna gë hn'ile njiɗëfu hna.
14 Respondeu Jesus e disse-lhes: Posto que eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro, porque sei donde vim e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 W̃uhnë, ile hnuɗun fo hitiŋëɗun; ami, kitiŋëɗa ahnë.
15 Vós julgais segundo a carne, eu a ninguém julgo.
16 Ɓare, ge kitiŋëɗëhëfu, kiti mën ỹa catëɗ, kaɓi gena ami fo hitiŋëɗ, Rëm ale faƴiko ỹa g'ami nkeɓun.
16 Se eu julgo, o meu juízo é verdadeiro, porque não sou eu só, porém eu e aquele que me enviou.
17 Kerina bi sariya hun hna, ge waseɗe wahi nësëni wanës watac fo, wanës watac toña ye?
17 Também na vossa lei está escrito que o testemunho de duas pessoas é verdadeiro.
18 Awa ami, ami dënk ye seɗe mën ỹa, do Rëm ale faƴiko ỹa fëna nkenëhnëko seɗe.»
18 Eu testifico de mim mesmo, e o Pai, que me enviou, também testifica de mim.
19 Awa më tëƴëniha: «Ne nkeha rëmuh ỹa?»
19 Então, eles lhe perguntaram: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não me conheceis a mim nem a meu Pai; se conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Yesu, ante karaŋëɗëhëhniwo hnë selele Cery W̃ën Cankaf hna nësëko koyëna ɗarël hn'ile kwëtëɗeho wayëɗ hna. Ahnë ƴëkëhnahnëlohna pëlahna, kaɓi wati lëw̃u ỹa tëkëlohna ten.
20 Proferiu ele estas palavras no lugar do gazofilácio, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque não era ainda chegada a sua hora.
21 Yesu më mbok ntehnëkëhni kat: «Njiɗëfu do njëkëlehnëɗunëho, ɓare gë wameh hun ŋa cëmëɗun. Koɗiluhna ayiwu hn'ile njiɗëfu hna.»
21 De outra feita, lhes falou, dizendo: Vou retirar-me, e vós me procurareis, mas perecereis no vosso pecado; para onde eu vou vós não podeis ir.
22 Wasëwif w̃a më ntehnëlëni: «Ndëwa bi ñaɗ, kaɓi ntehnëɗ: “Koɗiluhna ayiwu hn'ile njiɗëfu hna”?»
22 Então, diziam os judeus: Terá ele, acaso, a intenção de suicidar-se? Porque diz: Para onde eu vou vós não podeis ir.
23 Yesu më ntehnëkëhni: «W̃uhnë vëvë gëɗ yerun, ɓare ami avë g'ambin yeɓu. Iỹi ɗuniỹa hwëhnëku, ɓare ami kwëhnëlohna iỹi ɗuniỹa.
23 E prosseguiu: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima; vós sois deste mundo, eu deste mundo não sou.
24 Soŋe umë lehnahnëmu: “Gë wameh hun ŋa cëmëɗun.” Ha, ge kwëtahnëluhna “Ami ye” gë wameh hun ŋa cëmëɗun.»
24 Por isso, eu vos disse que morrereis nos vossos pecados; porque, se não crerdes que
25 Awa më tëƴëniha: «Mo yeru?»
25 Então, lhe perguntaram: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Que é que desde o princípio vos tenho dito?
26 Soŋe hun ỹa, njaɓëk vile hokëndëɓu hnësu hitiŋahnu. Ale faƴiko ỹa ahwëhn toña ye, do ile fëƴaɗëmu hnë ɗuniỹa ỹi ỹalu hna ñëŋajëɓu.»
26 Muitas coisas tenho para dizer a vosso respeito e vos julgar; porém aquele que me enviou é verdadeiro, de modo que as coisas que dele tenho ouvido, essas digo ao mundo.
27 Vëwëryëɗilohna Yesu soŋe Rëm ỹa nësëndëhëhniwo.
27 Eles, porém, não atinaram que lhes falava do Pai.
28 Awa më mbok ntehnëkëhni: «Ge njelërunëha Ajë Ahn'a, njavëtëɗun “Ale ye ỹa yeɓu”, njavëtëɗun ñoñ diɗa g'ufër mën: ile karaŋëko Rëm ỹa fo hnësëɗëfu.
28 Disse-lhes, pois, Jesus: Quando levantardes o Filho do Homem, então, sabereis que
29 Ha, ale faƴiko ỹa g'ami nkeɓun; tavëlohna ami fo, kaɓi ile ñaɗ ỹa liɗëfu kwëlëkwël.»
29 E aquele que me enviou está comigo, não me deixou só, porque eu faço sempre o que lhe agrada.
30 Wati nte nësëɗëho Yesu aki ŋa vëyaɓah kwëtahnënihawo.
30 Ditas estas coisas, muitos creram nele.
31 Awa Yesu më ntehnëkëhni wasëwif wale lehnëko kwëtahnëniha va: «Ge maw̃ëhnëɗun fac-wo-fac wanës mën ŋa koyëna tufahnëɗun vërëfal mën paryi yerun.
31 Disse, pois, Jesus aos judeus que haviam crido nele: Se vós permanecerdes na minha palavra, sois verdadeiramente meus discípulos;
32 Koyëna njëtakëndun toña ỹa do toña ỹa ntikëndëhu vahnë vële ye afaya.»
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Më ntëkwaniha: «Fuhnë, Abëraham hwëhnëkëfu, koɓëri gelëfuhna muk vëramp ahnë. Hak koɗu alehn: “Nkekëndun afaya”?»
33 Responderam-lhe: Somos descendência de Abraão e jamais fomos escravos de alguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Yesu më ntëkwakëhni: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: Ale-wo-ale liɗ wameh a, aramp wameh ye.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo o que comete pecado é escravo do pecado.
35 Hara aramp geɗina kwëlëkwël avë tere, ɓare aju ahwëhn tere ỹa avë tere kwëlëkwël ye.
35 O escravo não fica sempre na casa; o filho, sim, para sempre.
36 Ge Aju W̃ën ỹa lik ayewu afaya, awa paryi nke afaya yeɗun.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Njëtëɓu hnënk yerun gë Abëraham. Ɓare soŋe ile yëkëlehnëɗun aryaw̃uno ỹi, umë rufahnëɗ ŋwëỹërun wanës mën ŋa.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não está em vós.
38 Ami, ile hnuɓu vëhni Rëm mën ỹa hnësëɗëfu. Do w̃uhnë, ile wëryërun rëm hun hna liɗun.»
38 Eu falo das coisas que vi junto de meu Pai; vós, porém, fazeis o que vistes em vosso pai.
39 Më ntëkwaniha: «Fuhnë, rëm fu ỹa, Abëraham ye.»
39 Então, lhe responderam: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, praticai as obras de Abraão.
40 Ɓare mama pëƴahnëmu toña ile ỹëŋajëɓu W̃ën ỹa, njëkëlehnëɗun aryaw̃uno. Abëraham ñoñ dina ile w̃ëntëlëk gë iỹin ki!
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos tenho falado a verdade que ouvi de Deus; assim não procedeu Abraão.
41 W̃uhnë, ile ntiɗ rëmun ỹa dënk liɗun.»
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Disseram-lhe eles: Nós não somos bastardos; temos um pai, que é Deus.
42 Yesu më ntehnëkëhni: «Ge paryi W̃ënu ŋa yekënd Rëm hun ỹa, rëkakëndun aỹanduno, kaɓi W̃ën hna matiɓu do soŋe lëw̃u ỹa yijëɓu hnë fagant hun hna. Ƴijëla soŋe lëmën dënk, umë faƴiko.
42 Replicou-lhes Jesus: Se Deus fosse, de fato, vosso pai, certamente, me havíeis de amar; porque eu vim de Deus e aqui estou; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Soŋe ye ye gwëryëɗiluhna ile lehnëɗëmu ỹa? Umë ye kaɓi mëkëɗiluhna ahnëpawu wanës mën ŋa.
43 Qual a razão por que não compreendeis a minha linguagem? É porque sois incapazes de ouvir a minha palavra.
44 Rëmun ỹa, Sintani ye, do ile ñaɗ ỹa liɗun. Koɓëri wapëgwa hna aryaw̃ vahnë ye: kahnëɗina muk hnë toña, kaɓi toña gena hnë umë. Ge mërëɗ, g'anësa ntëw̃u ŋa rëkëɗ nësënd, kaɓi aw̃ër ye, paryi nke umë ye rëm wamër ỹa.
44 Vós sois do diabo, que é vosso pai, e quereis satisfazer-lhe os desejos. Ele foi homicida desde o princípio e jamais se firmou na verdade, porque nele não há verdade. Quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Ɓare ami, toña ỹa hnësëɗëfu. Soŋe umë ye kwëtahnëɗilunohna.
45 Mas, porque eu digo a verdade, não me credes.
46 Mo hnë w̃uhnë hoɗ tufahn menëɓu iñë ryampo? Ge nësëɗëfu toña ỹa, soŋe ye kwëtahnëɗilunohna?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se vos digo a verdade, por que razão não me credes?
47 Ge W̃ënu ŋa hwëhnëku nëpaɗun wanës wadëw̃u ŋa. Ge nëpaɗiluhna, kaɓi kwëhnëluhna ye.»
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso, não me dais ouvidos, porque não sois de Deus.
48 Wasëwif w̃a më tëƴëniha Yesu: «Kwëhnalëfuhna bi toña lehnëfu avë Samari yeru do gë ƴine nkerun?»
48 Responderam, pois, os judeus e lhe disseram: Porventura, não temos razão em dizer que és samaritano e tens demônio?
49 Yesu më ntëkwak: «Gelëfuhna gë ƴine. Rëm mën ỹa lënënëɗëfu, ɓare w̃uhnë, ŋwëỹërun dënënëɗilunohna.
49 Replicou Jesus: Eu não tenho demônio; pelo contrário, honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Ami, ƴëkëlehnëla icëmb soŋe lëmën dënk. Ahaw̃ary yëkëlehnëɗëho do umë hitiŋëɗ gante caŋëk ka.
50 Eu não procuro a minha própria glória; há quem a busque e julgue.
51 Toña ỹa fëƴaɗëmu: ale lënënëk wanës mën ŋa cëmëɗina muk.»
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá a morte, eternamente.
52 Wasëwif w̃a më ntehnëniha: «Tame, pacëkëfu gë ƴine nkerun. Abëraham cëmëk, wakila ŋa fëna, do wëjë, alehn: “Ale lënënëk wanës mën ŋa cëmëɗina muk.”
52 Disseram-lhe os judeus: Agora, estamos certos de que tens demônio. Abraão morreu, e também os profetas, e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, não provará a morte, eternamente.
53 Wëjë bi lëbëka Rëm ỹa, Abëraham, nte sëmëk? Do cëmëni fop wakila ŋa fëna! Mo liyahnëki yeru?»
53 És maior do que Abraão, o nosso pai, que morreu? Também os profetas morreram. Quem, pois, te fazes ser?
54 Yesu më ntëkwak: «Ge ami dënk rëkakënd sëmbandu, icëmb mën iŋa kwëhnakëndina nafa. Ale sëmbëɗëho ỹa, Rëm mën ỹa ye, umë dënk lehnëɗun ye W̃ën hun ŋa.
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorifico a mim mesmo, a minha glória nada é; quem me glorifica é meu Pai, o qual vós dizeis que é vosso Deus.
55 Ƴëtëlunahna, ɓare ami njëtëɓuha. Ge ntehnakëndëɓu ƴëtëlëw̃ahna, aw̃ër yekëndëɓu, had w̃uhnë. Ɓare njëtëɓuha do ntënënëɗëfu wanës wadëw̃u ŋa.
55 Entretanto, vós não o tendes conhecido; eu, porém, o conheço. Se eu disser que não o conheço, serei como vós: mentiroso; mas eu o conheço e guardo a sua palavra.
56 Abëraham, Rëm sankaf hun ỹa, natëkawo ɗus kaɓi njëtëko tëkiɗëfu. Nuko fac lëmën ỹa do natëkawo.»
56 Abraão, vosso pai, alegrou-se por ver o meu dia, viu-o e regozijou-se.
57 Awa wasëwif w̃a më mbokëni ntehnëniha: «Kwëhnalihna ten wabëhn wafëhw imbëɗ (50) do alehn nuruha Abëraham!»
57 Perguntaram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinquenta anos e viste Abraão?
58 Yesu më ntëkwakëhni: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: ani gë nagahnënde Abëraham ỹa, “Ami Ye.”»
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade eu vos digo: antes que Abraão existisse,
59 Ga nkwëryëni watac, mbankëpëɗëniho wëraka ntutahnëniha, ɓare Yesu më cow̃ak do cahnëlehn selele Cery W̃ën Cankaf hna.
59 Então, pegaram em pedras para atirarem nele; mas Jesus se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.