João 8
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs BKJ
1 Yesu njiko hn'ikuŋ inte w̃acik Oliviye.
1 Jesus foi para o monte das Oliveiras.
2 Ga pacëk, wakëwak fo, mbokako selele Cery W̃ën Cankaf hna do vahnë va fop tëhanihawo; awa më ntañak do karaŋëɗëhëhniwo.
2 E, pela manhã cedo, ele voltou novamente ao templo, e todo o povo vinha até ele; e, assentando-se, os ensinava.
3 Taŋ, vëharaŋ sariya va gë wafarise w̃a tëkaryëlehniniha asëval ale naŋëtëlehniniho g'asan. Kwëtëniha haryënkw vahnë fop.
3 E os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher pega em adultério, e, colocando-a no meio de todos,
4 Më ntehnëniha Yesu: «Aharaŋ, aỹi asëval g'asan naŋëtëlehnini hnë wati nte ndakakëndëni ŋa dënk.
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em adultério, no próprio ato.
5 Hara, sariya hna, Moyis më lehnëkëfu ntutini gë wëraka hafo cëmëni iỹi sifa vësëval. Wëjë lë, ye ye kiti hu ỹa hnë waŋi?»
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que tais sejam apedrejadas; mas tu, o que dizes?
6 (Hn'iŋi tëƴ, urënd tëndëhnëɗënihawo, nuỹahnëni ile ntehnëɗëni menëk.)
6 Isso eles diziam, tentando-o, para poderem ter do que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, escrevia com seu dedo no chão, como se não os ouvisse.
7 Kaɓi nkoniho tëƴëndëniha, awa Yesu më matëndak do ntehnëhni: «Ale wok koɓëri menëna hnë w̃uhnë ỹa ndënkw ntuta.»
7 Então, quando eles continuaram a perguntar-lhe, ele levantando-se, disse-lhes: Aquele que dentre vós está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 Tac më mbok tënkwëk do mbok kerënd kat nkal hna.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia no chão.
9 Ga nkwëryëni wanës watac, njilehnëni aryampo aryampo, vicër va ryënkwëko ten. Tavëlehnëniha Yesu g'asëval a fo hnam.
9 E eles ouvindo isto, sendo condenados por sua própria consciência, saíram um a um, começando no mais velho, até o último; e Jesus foi deixado sozinho, e a mulher em pé no meio.
10 Awa Yesu më matëndak do ntehna: «Awa ne nkehëhni vële yojakëhi va? Ahnë gena bi ale hitiŋëki hafo cëm hna?»
10 Tendo Jesus se levantado, e não vendo ninguém senão a mulher, ele disse-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Nenhum homem te condenou?
11 Asëval a më ntëkwak: «Aharaŋ, ahnë gena ale hitiŋëko.»
11 E ela disse: Nenhum homem, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Yesu mboko nës kat kore hna: «Ami ye humpen ɗuniỹa ha. Ale rëfëɗëho ỹa ƴasëɗina hn'umëhwëry: nuỹaɗ humpen hunte ryënëɗ uwám usër hna.»
12 Então, Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Soŋe rac wafarise w̃a më ntehnëniha: «Wëjë dënk hnësaɗ; wanës hu ŋa kwëhnana nafa.»
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Yesu më ntëkwakëhni: «Ha, ami dënk hnësaɗ: ɓare wanës mën ŋa kwëhnak nafa, kaɓi ami njëtëɓu hn'ile matiɓu hna do hn'ile njiɗëfu hna, ɓare w̃uhnë ƴëtëluhna hn'ile matiɓu hna gë hn'ile njiɗëfu hna.
14 Jesus respondeu, e disse-lhes: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque eu sei de onde vim, e para onde eu vou; mas vós não podeis dizer de onde vim, nem para onde eu vou.
15 W̃uhnë, ile hnuɗun fo hitiŋëɗun; ami, kitiŋëɗa ahnë.
15 Vós julgais segundo a carne, eu a nenhum homem julgo.
16 Ɓare, ge kitiŋëɗëhëfu, kiti mën ỹa catëɗ, kaɓi gena ami fo hitiŋëɗ, Rëm ale faƴiko ỹa g'ami nkeɓun.
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 Kerina bi sariya hun hna, ge waseɗe wahi nësëni wanës watac fo, wanës watac toña ye?
17 Isto também está escrito na vossa lei, que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 Awa ami, ami dënk ye seɗe mën ỹa, do Rëm ale faƴiko ỹa fëna nkenëhnëko seɗe.»
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou dá testemunho de mim.
19 Awa më tëƴëniha: «Ne nkeha rëmuh ỹa?»
19 Então, lhe disseram: Onde está teu Pai? Jesus respondeu: Vós não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis, também conheceríeis a meu Pai.
20 Yesu, ante karaŋëɗëhëhniwo hnë selele Cery W̃ën Cankaf hna nësëko koyëna ɗarël hn'ile kwëtëɗeho wayëɗ hna. Ahnë ƴëkëhnahnëlohna pëlahna, kaɓi wati lëw̃u ỹa tëkëlohna ten.
20 Essas palavras proferiu Jesus na tesouraria, enquanto ensinava no templo; e nenhum homem lhe pôs as mãos, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Yesu më mbok ntehnëkëhni kat: «Njiɗëfu do njëkëlehnëɗunëho, ɓare gë wameh hun ŋa cëmëɗun. Koɗiluhna ayiwu hn'ile njiɗëfu hna.»
21 Então, Jesus disse-lhes novamente: Eu vou pelo meu caminho, e buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado; para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Wasëwif w̃a më ntehnëlëni: «Ndëwa bi ñaɗ, kaɓi ntehnëɗ: “Koɗiluhna ayiwu hn'ile njiɗëfu hna”?»
22 Então, disseram os judeus: Será que ele vai matar-se a si mesmo? Porque ele diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir.
23 Yesu më ntehnëkëhni: «W̃uhnë vëvë gëɗ yerun, ɓare ami avë g'ambin yeɓu. Iỹi ɗuniỹa hwëhnëku, ɓare ami kwëhnëlohna iỹi ɗuniỹa.
23 E ele dizia-lhes: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Soŋe umë lehnahnëmu: “Gë wameh hun ŋa cëmëɗun.” Ha, ge kwëtahnëluhna “Ami ye” gë wameh hun ŋa cëmëɗun.»
24 Por isso, eu vos disse que morrereis em vossos pecados; porque se não crerdes que Eu Sou Ele, morrereis em vossos pecados.
25 Awa më tëƴëniha: «Mo yeru?»
25 Disseram-lhe, então: Quem és tu? E Jesus lhes disse: Isso mesmo que já desde o princípio vos disse.
26 Soŋe hun ỹa, njaɓëk vile hokëndëɓu hnësu hitiŋahnu. Ale faƴiko ỹa ahwëhn toña ye, do ile fëƴaɗëmu hnë ɗuniỹa ỹi ỹalu hna ñëŋajëɓu.»
26 Eu tenho muitas coisas que dizer e julgar sobre vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro, e o que dele ouvi, isso eu falo ao mundo.
27 Vëwëryëɗilohna Yesu soŋe Rëm ỹa nësëndëhëhniwo.
27 Eles não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Awa më mbok ntehnëkëhni: «Ge njelërunëha Ajë Ahn'a, njavëtëɗun “Ale ye ỹa yeɓu”, njavëtëɗun ñoñ diɗa g'ufër mën: ile karaŋëko Rëm ỹa fo hnësëɗëfu.
28 Disse-lhes, então, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então sabereis que Eu Sou Ele, e que nada faço de mim mesmo; mas como o meu Pai me ensinou, falo estas coisas.
29 Ha, ale faƴiko ỹa g'ami nkeɓun; tavëlohna ami fo, kaɓi ile ñaɗ ỹa liɗëfu kwëlëkwël.»
29 E aquele que me enviou está comigo; o Pai não me tem deixado sozinho, porque eu faço sempre as coisas que lhe agradam.
30 Wati nte nësëɗëho Yesu aki ŋa vëyaɓah kwëtahnënihawo.
30 Falando ele essas coisas, muitos creram nele.
31 Awa Yesu më ntehnëkëhni wasëwif wale lehnëko kwëtahnëniha va: «Ge maw̃ëhnëɗun fac-wo-fac wanës mën ŋa koyëna tufahnëɗun vërëfal mën paryi yerun.
31 Então, dizia Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos,
32 Koyëna njëtakëndun toña ỹa do toña ỹa ntikëndëhu vahnë vële ye afaya.»
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Më ntëkwaniha: «Fuhnë, Abëraham hwëhnëkëfu, koɓëri gelëfuhna muk vëramp ahnë. Hak koɗu alehn: “Nkekëndun afaya”?»
33 Eles responderam-lhe: Nós somos a semente de Abraão, e nunca fomos escravos de nenhum homem; como dizes tu: Sereis feito livres?
34 Yesu më ntëkwakëhni: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: Ale-wo-ale liɗ wameh a, aramp wameh ye.
34 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade, na verdade eu vos digo: Todo aquele que comete pecado é servo do pecado.
35 Hara aramp geɗina kwëlëkwël avë tere, ɓare aju ahwëhn tere ỹa avë tere kwëlëkwël ye.
35 E o servo não permanece para sempre na casa; mas o Filho permanece para sempre.
36 Ge Aju W̃ën ỹa lik ayewu afaya, awa paryi nke afaya yeɗun.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Njëtëɓu hnënk yerun gë Abëraham. Ɓare soŋe ile yëkëlehnëɗun aryaw̃uno ỹi, umë rufahnëɗ ŋwëỹërun wanës mën ŋa.
37 Eu sei que sois semente de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 Ami, ile hnuɓu vëhni Rëm mën ỹa hnësëɗëfu. Do w̃uhnë, ile wëryërun rëm hun hna liɗun.»
38 Eu falo do que eu vi com meu Pai; e vós fazeis o que vistes com vosso pai.
39 Më ntëkwaniha: «Fuhnë, rëm fu ỹa, Abëraham ye.»
39 Eles responderam e disseram-lhe: Nosso pai é Abraão. Jesus disse-lhes: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Ɓare mama pëƴahnëmu toña ile ỹëŋajëɓu W̃ën ỹa, njëkëlehnëɗun aryaw̃uno. Abëraham ñoñ dina ile w̃ëntëlëk gë iỹin ki!
40 Procurais agora matar-me, a mim, o, homem que vos tem dito a verdade, que tenho ouvido de Deus; isso Abraão não fez.
41 W̃uhnë, ile ntiɗ rëmun ỹa dënk liɗun.»
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Disseram-lhe, então: Nós não nascemos da fornicação, nós temos um Pai, Deus.
42 Yesu më ntehnëkëhni: «Ge paryi W̃ënu ŋa yekënd Rëm hun ỹa, rëkakëndun aỹanduno, kaɓi W̃ën hna matiɓu do soŋe lëw̃u ỹa yijëɓu hnë fagant hun hna. Ƴijëla soŋe lëmën dënk, umë faƴiko.
42 Disse-lhes, pois, Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis; pois eu procedo e vim de Deus, não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Soŋe ye ye gwëryëɗiluhna ile lehnëɗëmu ỹa? Umë ye kaɓi mëkëɗiluhna ahnëpawu wanës mën ŋa.
43 Por que não entendeis a minha linguagem? Por não poderdes ouvir a minha palavra.
44 Rëmun ỹa, Sintani ye, do ile ñaɗ ỹa liɗun. Koɓëri wapëgwa hna aryaw̃ vahnë ye: kahnëɗina muk hnë toña, kaɓi toña gena hnë umë. Ge mërëɗ, g'anësa ntëw̃u ŋa rëkëɗ nësënd, kaɓi aw̃ër ye, paryi nke umë ye rëm wamër ỹa.
44 Vós sois de vosso pai, o diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai. Ele foi homicida desde o princípio, e não permaneceu na verdade, porque não há verdade nele. Quando ele fala mentira, fala do que lhe é próprio; porque é um mentiroso, e pai dela.
45 Ɓare ami, toña ỹa hnësëɗëfu. Soŋe umë ye kwëtahnëɗilunohna.
45 E porque eu vos digo a verdade, não acreditais em mim.
46 Mo hnë w̃uhnë hoɗ tufahn menëɓu iñë ryampo? Ge nësëɗëfu toña ỹa, soŋe ye kwëtahnëɗilunohna?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? E se eu vos digo a verdade, por que não credes em mim?
47 Ge W̃ënu ŋa hwëhnëku nëpaɗun wanës wadëw̃u ŋa. Ge nëpaɗiluhna, kaɓi kwëhnëluhna ye.»
47 Quem é de Deus escuta as palavras de Deus; por isso, vós não as escutais, porque não sois de Deus.
48 Wasëwif w̃a më tëƴëniha Yesu: «Kwëhnalëfuhna bi toña lehnëfu avë Samari yeru do gë ƴine nkerun?»
48 Então responderam os judeus e disseram-lhe: Não dizemos nós bem que és samaritano, e que tens demônio?
49 Yesu më ntëkwak: «Gelëfuhna gë ƴine. Rëm mën ỹa lënënëɗëfu, ɓare w̃uhnë, ŋwëỹërun dënënëɗilunohna.
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio, mas eu honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Ami, ƴëkëlehnëla icëmb soŋe lëmën dënk. Ahaw̃ary yëkëlehnëɗëho do umë hitiŋëɗ gante caŋëk ka.
50 Eu não busco a minha glória; há um que a busque e julgue.
51 Toña ỹa fëƴaɗëmu: ale lënënëk wanës mën ŋa cëmëɗina muk.»
51 Na verdade, na verdade eu vos digo: Se um homem guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Wasëwif w̃a më ntehnëniha: «Tame, pacëkëfu gë ƴine nkerun. Abëraham cëmëk, wakila ŋa fëna, do wëjë, alehn: “Ale lënënëk wanës mën ŋa cëmëɗina muk.”
52 Então, disseram-lhe os judeus: Agora nós sabemos que tu tens demônio. Morreu Abraão, e os profetas; e tu dizes: Se algum homem guardar a minha palavra, ele nunca provará a morte.
53 Wëjë bi lëbëka Rëm ỹa, Abëraham, nte sëmëk? Do cëmëni fop wakila ŋa fëna! Mo liyahnëki yeru?»
53 És tu maior do que o nosso pai Abraão, que morreu? E os profetas, que morreram, quem pretendes ser tu?
54 Yesu më ntëkwak: «Ge ami dënk rëkakënd sëmbandu, icëmb mën iŋa kwëhnakëndina nafa. Ale sëmbëɗëho ỹa, Rëm mën ỹa ye, umë dënk lehnëɗun ye W̃ën hun ŋa.
54 Jesus respondeu: Se eu me honro a mim mesmo, a minha honra nada é; quem me honra é meu Pai, o qual dizeis que é vosso Deus.
55 Ƴëtëlunahna, ɓare ami njëtëɓuha. Ge ntehnakëndëɓu ƴëtëlëw̃ahna, aw̃ër yekëndëɓu, had w̃uhnë. Ɓare njëtëɓuha do ntënënëɗëfu wanës wadëw̃u ŋa.
55 E vós não o conheceis, mas eu conheço-o; e se eu disser que não o conheço, eu serei mentiroso como vós; mas eu conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Abëraham, Rëm sankaf hun ỹa, natëkawo ɗus kaɓi njëtëko tëkiɗëfu. Nuko fac lëmën ỹa do natëkawo.»
56 Vosso pai Abraão regozijou-se de ver o meu dia; e viu-o, e alegrou-se.
57 Awa wasëwif w̃a më mbokëni ntehnëniha: «Kwëhnalihna ten wabëhn wafëhw imbëɗ (50) do alehn nuruha Abëraham!»
57 Disseram-lhe então os judeus: Tu ainda não tens cinquenta anos e viste Abraão?
58 Yesu më ntëkwakëhni: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: ani gë nagahnënde Abëraham ỹa, “Ami Ye.”»
58 Disse-lhes Jesus: Na verdade, na verdade eu vos digo: Antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Ga nkwëryëni watac, mbankëpëɗëniho wëraka ntutahnëniha, ɓare Yesu më cow̃ak do cahnëlehn selele Cery W̃ën Cankaf hna.
59 Então eles pegaram pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo, indo pelo meio deles, e assim partiu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.