João 6

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ga ndëcëk watac, Yesu më ndanëk gë cape ñëntaw̃ lant Galile ka, (lant rac w̃acëɗe fëna Tiberiyad).
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Kore yaɓah rëfëlendëhawo, kaɓi nuniho wëdahëse wapëmpëhnahnah wante ntiɗëho njërënahnëndëhni vëres ŋa.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Soŋe rac njihahnëniho Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va kaƴëni hn'ikuŋ ntañani hnam.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Pak ỹa, ambënt wasëwif ŋa, tëhajëko.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Yesu njëkalehnëko caharaɓ lëw̃u do nuhni kore yaɓah ga njijëɗëni ỹalu hna. Awa më tëƴëka Filip: «Ne koɗen ntaw̃ijin vamburu vajaɓah soŋe ndavahninëhni vëỹi vahnë fop?»
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Tëƴëkawo koyëna soŋe njëkëhnahna Filip, ɓare, toña ỹa, tëko njët ile ntiɗ ỹa.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Filip më ntëkwaka: «Wëla gë koryi yaɓah ɗëcët, geɗilëfuhna gwër ntaw̃ahnin vamburu vante koɗ ale-wo-le nuỹa fantëpëtel fatoƴ.»
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Arëfal ahaw̃ary, Andëre, aheryu Simo Piyer, më ntehnëka:
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 «Fatah facan yehëhna ani fante hwëhnak vamburu mbëɗ g'uwis wuhi. Ɓare yega nëfaɗëhëhni kore yaɓah gë iỹi ki?»
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Awa Yesu më ntehnëk: «Dehnëryinëhni vahnë vi fop ntañani.» Dël iŋa njaɓëko hnam do kore ỹa ntañalehnëni nkal hna. Vësan vële yeho hnam va nkëhnëko tëkëni wawuli mbëɗ (5,000).
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Awa Yesu më nufëk vamburu va, camehna W̃ënu ŋa, tac cahëlehnëhni vële lañako nkal va. Njëɗakëhniwo fëna wuwis w̃a, gante ñaɗëni ka.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Ga tokëni hafo pihnëni, Yesu më ntehnëkëhni vërëfal vëlëw̃u va: «Ɓarëpëryin vankubel vante wok va, soŋe antë përëka ñoñ.»
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Më mbarëpëni pëɓ vëkankel pëhw gë vaki vankubel vamburu mbëɗ vante rokiko va.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Ante nuniho vëỹi vahnë dahëse fëmpëhnahnah rac ile ntiko Yesu ỹi, më ntehnëni: «Paryi nke, aỹi asan ye kila ile rëfëkawo njij ɗuniỹa ỹa!»
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Ɓare Yesu njëtako njijëɗëni nufëniha forosima soŋe ntiniha ahnaw̃, awa më mbok pitak kat umë fo nji g'ikuŋ.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Ante nëkak ŋa, vërëfal Yesu va më cëpëtani gë lant.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Kaƴëni hnë kulu pëgwëlehnëni ndanëtandëni gë cape Kaperënaỹum. Tëko mëɗ do Yesu tëkalëhniwohna ten.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Sël sankaf pëgwëlehn cëlënd, do lant ỹa ñënkaɗëho ɗus.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Vërëfal va tëko njini ile rëkëk soŋe wakilo mbëɗ ma mbëɗ gë ryaw̃ (5 ma 6) uyas ante nunihawo Yesu ga njasëɗ ƴaŋ w̃ënka hna tëhatënd kulu lëw̃ hni ỹa. Ntakëlehnëhni,
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 ɓare Yesu më ntehnëkëhni: «Ami, Yesu ye, antë ntaku!»
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Awa, ñaɗëniho kaƴëndëniha kulu hna, ɓare, hnë wati rac dënk, ñakëlehnëni nkal iŋa gë cape nte njiɗëniho ka.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Ga pacëk, kore le woko gë cape ñëntaw̃ lant ŋa njëtëniho kulu ryampo fo yeho hnam do Yesu tëfëlëntilohna gë vërëfal vëlëw̃u va, ɓare vërac vëhni fo yiko.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Tac wakulu wakaw̃ary w̃atiko hn'inaw̃ Tiberiyad hna, tëkini ɗarël hn'ile camehnëkawo Ahwëhn a W̃ënu ŋa soŋe rokëtok ile ndavahninihëhniwo kore ỹa.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Ante njëtëniho vahnë va Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va vëwolohna hnam ŋa, kaƴëlehnëni hnë wakulu watac njini Kaperënaỹum, njëkëlehniniha Yesu.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Vahnë va, ga tëkatëniha Yesu gë cape ñëntaw̃ lant ka, më tëƴëniha: «Aharaŋ, guve njijëru ani?»
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Yesu më ntëkwakëhni: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: ge njëkëlehnëɗunëho, gena kaɓi nkwëryërun ile pëhnëtanëɗ wëdahëse wapëmpëhnahnah wadëmën ŋi, ɓare kaɓi tokërun mburu do pihnërun, soŋe umë yëkëlehnahnëɗunëho.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Antë aryokuŋëndu soŋe rokëtok ile fërëkaɗ, ɓare soŋe rokëtok ile viỹëɗ, fihnëndanëɗ do yoɗ hafo uwám usër hna. Rac, ami, Ajë Ahn'a njëɗaɗëmu, kaɓi ami yenëhnëka W̃ënu ŋa Rëm ỹa.»
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Amboko tëƴëniha: «Awa ye rëfëkëfu lifu ryokuŋahnëfu waɗoku wante ñaɗ W̃ënu ŋa?»
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Yesu më ntëkwakëhni: «Ɗoku ile ñaɗ W̃ën aliwu ỹa, umë ye: ahwëtahnuna ale paƴik ỹa.»
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Më tëƴëniha: «Iỹëhne dahëse fëmpëhnahnah hoɗu arufëfu soŋe ahwëtahnahni? Iỹëhne ɗoku liɗu tasefu?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Wati nte nɗëcëtaɗëniho vacërakëlo fu va wula hna, tokëniho man ỹa, gante nësëɗ Vikerëh ki: njëɗaɗëhëhniwo tokëni roka ile w̃atiko g'ambin ỹa.»
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Yesu më ntëkwakëhni: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: gena Moyis yëɗaɗëhuno roka vë g'ambin ỹa; Rëm mën ỹa yëɗaɗëhu ile ye roka vë g'ambin paryi ỹa.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Paryi nke, roka ile w̃atik W̃ën ỹa, ale sëliɗ g'ambin a ye do pihnëndanëɗ do njoɗ hafo ambin hna.»
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Awa më ntehnëniha: «Aharaŋ, ƴëɗaryindëfu kwëlëkwël roka rac.»
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Yesu më ntehnëkëhni: «Ami ye roka ile fihnëndanëɗ do yoɗ hafo ambin hna. Ale yijëk ỹal mën a inte ƴoɗilahna, ale hwëtahnëko ỹa w̃ënka ƴoɗilahna muk.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Ɓare tëkëmu fëƴawu, wëla gante nurunëho ami gë wëdahëse wapëmpëhnahnah wante liɓu ki, kwëtahnëɗilunohna.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Fop vële njëɗaɗëhow̃ëhni Rëm va njijëɗëni ỹal mën hna, do daɗëw̃ahna muk ale yijëɗ ỹal mën a.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Ƴëtëryin ge cëliɓu g'ambin, gena liwu ile hnëŋëko, ɓare ryokuŋu ile ñaɗ ale faƴiko ỹa ye.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Wëlin ile ñaɗ ale faƴiko ỹa: heryëwëhni fop vële njëɗakow̃ëhni va do wëla aryampo antë cëv, do vëhnëndanëw̃ëhni fac rëkwa hna.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Ha, umë ye iña Rëm mën ŋa: fop vële yavëtëɗëho ami, Aju ỹa, do kwëtahnëniho va, nuỹani uwám ule wok puɗina, do ami, mbëhnëndanëɗëfuhëhni hnë fac rëkwa hna.»
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Awa wasëwif w̃a ñakëñakëɗëniho soŋe Yesu ỹa, kaɓi ntehnëko: «Ami ye roka ile sëlik g'ambin ỹa.»
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Ntehnëɗëniho: «Gena bi Yesu aju Yosef ye? Njëtëɓunëhëhni ɗus rëmu gë hnëmu! Hak lë koɗ ntehn g'ambin cëlik?»
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Yesu më ntëkwakëhni: «Tavëryin ñakëñak aki.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Ahnë koɗina njij hnë ỹal mën ge Rëm ale faƴiko ỹa ƴiryejëlahna, do ale-wo-le yijëk ỹalë mën a, mbëhnëndanëɗëfuha fac rëkwa hna.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Vikerëh wakila hna koɗun aharaŋu ỹin: “W̃ënu ŋa karaŋëɗëhëhni vëhni fop.” Ahnë ale-wo-le hnëpaka Rëm ỹa do maw̃a karaŋ dëw̃u ŋa njijëɗ ỹal mën hna.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Wëla ahnë aryampo nulahna Rëm ỹa ge gena ale w̃atik W̃ën hna, umë nuka.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Toña ỹa fëƴaɗëmu: ale hwëtahnëk a nuỹaɗ uwám ule wok puɗina.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 «Roka ile fihnënëɗ do yoɗ hafo uwám usër hna yeɓu.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Vacërakëlo hun va tokëniho man ỹa wula hna ɓare rac memaỹehnëlëhnihna cëmëni.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Ɓare wëli roka ile sëlik g'ambin ỹa, ge ahnë tokëk cëmëɗina.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Ami ye roka ile yënëɗ, ile sëlik g'ambin ỹa: ge ahnë tokëk roka rac, cëmëɗina muk. Roka ile yëɗahnëɗëfu soŋe vahnë va pihnëni do njohni hafo uwám usër hna, mbahn mën iŋa dënk ye.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Soŋe wanës watac, wasëwif w̃a nkwajëlëɗëniho ɗus, ntehnëndëni: «Aỹi asan, hak koɗ njëɗafu mbahn dëw̃u ŋa tokin?»
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Awa Yesu më ntehnëkëhni: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: ge tokëluhna imbahn Ajë Ahn'a do ge celuhna sat lëw̃u ỹa, pihnëɗiluhna do ƴoɗiluhna hafo uwám usër hna.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Ale rokëk mbahn mën iŋa do sek sat mën ỹa pihnëɗ do ami, mbëhnëndanëɗëfuha fac rëkwa hna.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ha, mbahn mën iŋa pihnëndanëɗ paryi do sat mën ỹa mërëndanëɗ paryi.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Ale rokëk mbahn mën do sek sat mën ỹa hnë ami nkoɗ, do ami, hnë umë nkoɗëfu.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Rëm le faƴiko ỹa, umë ye haƴalin sël ntaw̃ary, uwám paryi ỹa. Njëɗaɗëho sël rac, vële ryavik g'imbahn mën va, vëhni fëna, koyëna nuỹaɗëni sël ntaw̃ary paryi ŋa.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Awa ami ye roka ile sëlik g'ambin ỹa. Gena ndampo gë ile tokëni vacërakëlo hun ỹi; vëhni, cëmëni; ɓare ale rokëɗ iỹi roka ỹa nuỹaɗ uwám ule wok puɗina.»
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Koyëna nësëko Yesu ante karaŋëɗëhëhniwo vahnë hnë caliŋa mbë Kaperënaỹum ŋa.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ante nkwëryënihawo Yesu ŋa, vëyaɓah vërëfal vëlëw̃u hna më ntehnëni: «Waŋi wanës ntakëk nëpayi! Mo hoɗ maw̃?»
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Yesu njëtëko vërëfal vëlëw̃u va mëhnaɗëniho soŋe wanës watac. Soŋe umë ntehnahnëkëhniwo: «Waŋi wanës ntavëku bi?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Ye lë hnahaɗun awa ge nurunëha Ajë Ahn'a ga kaƴëɗ hn'ile nkeho koɓëri hna?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Iƴir W̃ënu ŋa ye haƴalin sël ntaw̃ary, uwám paryi w̃a; ahn'a umë fo ñoñ mëkëɗina nti tënkahn uwám usër hna. Wanës wante hnësëhnëmu ŋi Iƴir hna matik do yëɗahnëɗ sël ntaw̃ary rac.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Ɓare vëryampo hnë w̃uhnë vëhwëtahnëna.» Paryi nke, Yesu njëtëkëhniwo koɓëri wapëgwa hna vële wok vëhwëtahnëna va do njëtëkawo fëna ale rokaɗëha ỹa.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Më nkwënëk: «Wëlin soŋe umë lehnandëmu ahnë koɗina njij ỹal mën hna ge Rëm ỹa ƴëɗalow̃ahna.»
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Soŋe rac, vërëfal vëlëwu vëyaɓah pitaniho do wawolohna tëfëndëniha.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Awa Yesu më cahëtak gë cape Pëhw gë Vëhi va, do tëƴëhni: «W̃uhnë lë, ñaɗiluhna bi ayintiwu gë vëỹi?»
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Simo Piyer më ntëkwaka: «Ahwëhn, vëhni mo njiɗëfun? Kwëhnaru wanës wante yëɗahnëɗ uwám ule wok puɗina.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Fuhnë, hnë wëjë kwëtëɓun kwëtahnëfu ŋa fop do njëtëɓun Asëvah a yeru, ale paƴik W̃ënu ŋa.»
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Yesu më ntëkwakëhni: «Gena bi ami rëhnaku, w̃uhnë Pëhw gë Vëhi vi fop? Ɓare aryampo hnë w̃uhnë, aryokuŋ Sintani ye!»
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Wanës watac, soŋe Yuɗa nësëɗëho, aju Simo Isëkariyot, aryampo hnë Pëhw gë Vëhi hna, ale rokaɗëha ỹa.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.