João 6
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA
1 Ga ndëcëk watac, Yesu më ndanëk gë cape ñëntaw̃ lant Galile ka, (lant rac w̃acëɗe fëna Tiberiyad).
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Kore yaɓah rëfëlendëhawo, kaɓi nuniho wëdahëse wapëmpëhnahnah wante ntiɗëho njërënahnëndëhni vëres ŋa.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Soŋe rac njihahnëniho Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va kaƴëni hn'ikuŋ ntañani hnam.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Pak ỹa, ambënt wasëwif ŋa, tëhajëko.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Yesu njëkalehnëko caharaɓ lëw̃u do nuhni kore yaɓah ga njijëɗëni ỹalu hna. Awa më tëƴëka Filip: «Ne koɗen ntaw̃ijin vamburu vajaɓah soŋe ndavahninëhni vëỹi vahnë fop?»
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 Tëƴëkawo koyëna soŋe njëkëhnahna Filip, ɓare, toña ỹa, tëko njët ile ntiɗ ỹa.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Filip më ntëkwaka: «Wëla gë koryi yaɓah ɗëcët, geɗilëfuhna gwër ntaw̃ahnin vamburu vante koɗ ale-wo-le nuỹa fantëpëtel fatoƴ.»
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Arëfal ahaw̃ary, Andëre, aheryu Simo Piyer, më ntehnëka:
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 «Fatah facan yehëhna ani fante hwëhnak vamburu mbëɗ g'uwis wuhi. Ɓare yega nëfaɗëhëhni kore yaɓah gë iỹi ki?»
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Awa Yesu më ntehnëk: «Dehnëryinëhni vahnë vi fop ntañani.» Dël iŋa njaɓëko hnam do kore ỹa ntañalehnëni nkal hna. Vësan vële yeho hnam va nkëhnëko tëkëni wawuli mbëɗ (5,000).
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Awa Yesu më nufëk vamburu va, camehna W̃ënu ŋa, tac cahëlehnëhni vële lañako nkal va. Njëɗakëhniwo fëna wuwis w̃a, gante ñaɗëni ka.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Ga tokëni hafo pihnëni, Yesu më ntehnëkëhni vërëfal vëlëw̃u va: «Ɓarëpëryin vankubel vante wok va, soŋe antë përëka ñoñ.»
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Më mbarëpëni pëɓ vëkankel pëhw gë vaki vankubel vamburu mbëɗ vante rokiko va.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Ante nuniho vëỹi vahnë dahëse fëmpëhnahnah rac ile ntiko Yesu ỹi, më ntehnëni: «Paryi nke, aỹi asan ye kila ile rëfëkawo njij ɗuniỹa ỹa!»
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Ɓare Yesu njëtako njijëɗëni nufëniha forosima soŋe ntiniha ahnaw̃, awa më mbok pitak kat umë fo nji g'ikuŋ.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Ante nëkak ŋa, vërëfal Yesu va më cëpëtani gë lant.
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Kaƴëni hnë kulu pëgwëlehnëni ndanëtandëni gë cape Kaperënaỹum. Tëko mëɗ do Yesu tëkalëhniwohna ten.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Sël sankaf pëgwëlehn cëlënd, do lant ỹa ñënkaɗëho ɗus.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Vërëfal va tëko njini ile rëkëk soŋe wakilo mbëɗ ma mbëɗ gë ryaw̃ (5 ma 6) uyas ante nunihawo Yesu ga njasëɗ ƴaŋ w̃ënka hna tëhatënd kulu lëw̃ hni ỹa. Ntakëlehnëhni,
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 ɓare Yesu më ntehnëkëhni: «Ami, Yesu ye, antë ntaku!»
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Awa, ñaɗëniho kaƴëndëniha kulu hna, ɓare, hnë wati rac dënk, ñakëlehnëni nkal iŋa gë cape nte njiɗëniho ka.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Ga pacëk, kore le woko gë cape ñëntaw̃ lant ŋa njëtëniho kulu ryampo fo yeho hnam do Yesu tëfëlëntilohna gë vërëfal vëlëw̃u va, ɓare vërac vëhni fo yiko.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Tac wakulu wakaw̃ary w̃atiko hn'inaw̃ Tiberiyad hna, tëkini ɗarël hn'ile camehnëkawo Ahwëhn a W̃ënu ŋa soŋe rokëtok ile ndavahninihëhniwo kore ỹa.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Ante njëtëniho vahnë va Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va vëwolohna hnam ŋa, kaƴëlehnëni hnë wakulu watac njini Kaperënaỹum, njëkëlehniniha Yesu.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Vahnë va, ga tëkatëniha Yesu gë cape ñëntaw̃ lant ka, më tëƴëniha: «Aharaŋ, guve njijëru ani?»
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Yesu më ntëkwakëhni: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: ge njëkëlehnëɗunëho, gena kaɓi nkwëryërun ile pëhnëtanëɗ wëdahëse wapëmpëhnahnah wadëmën ŋi, ɓare kaɓi tokërun mburu do pihnërun, soŋe umë yëkëlehnahnëɗunëho.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Antë aryokuŋëndu soŋe rokëtok ile fërëkaɗ, ɓare soŋe rokëtok ile viỹëɗ, fihnëndanëɗ do yoɗ hafo uwám usër hna. Rac, ami, Ajë Ahn'a njëɗaɗëmu, kaɓi ami yenëhnëka W̃ënu ŋa Rëm ỹa.»
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Amboko tëƴëniha: «Awa ye rëfëkëfu lifu ryokuŋahnëfu waɗoku wante ñaɗ W̃ënu ŋa?»
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Yesu më ntëkwakëhni: «Ɗoku ile ñaɗ W̃ën aliwu ỹa, umë ye: ahwëtahnuna ale paƴik ỹa.»
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Më tëƴëniha: «Iỹëhne dahëse fëmpëhnahnah hoɗu arufëfu soŋe ahwëtahnahni? Iỹëhne ɗoku liɗu tasefu?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Wati nte nɗëcëtaɗëniho vacërakëlo fu va wula hna, tokëniho man ỹa, gante nësëɗ Vikerëh ki: njëɗaɗëhëhniwo tokëni roka ile w̃atiko g'ambin ỹa.»
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Yesu më ntëkwakëhni: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: gena Moyis yëɗaɗëhuno roka vë g'ambin ỹa; Rëm mën ỹa yëɗaɗëhu ile ye roka vë g'ambin paryi ỹa.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Paryi nke, roka ile w̃atik W̃ën ỹa, ale sëliɗ g'ambin a ye do pihnëndanëɗ do njoɗ hafo ambin hna.»
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Awa më ntehnëniha: «Aharaŋ, ƴëɗaryindëfu kwëlëkwël roka rac.»
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Yesu më ntehnëkëhni: «Ami ye roka ile fihnëndanëɗ do yoɗ hafo ambin hna. Ale yijëk ỹal mën a inte ƴoɗilahna, ale hwëtahnëko ỹa w̃ënka ƴoɗilahna muk.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Ɓare tëkëmu fëƴawu, wëla gante nurunëho ami gë wëdahëse wapëmpëhnahnah wante liɓu ki, kwëtahnëɗilunohna.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Fop vële njëɗaɗëhow̃ëhni Rëm va njijëɗëni ỹal mën hna, do daɗëw̃ahna muk ale yijëɗ ỹal mën a.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Ƴëtëryin ge cëliɓu g'ambin, gena liwu ile hnëŋëko, ɓare ryokuŋu ile ñaɗ ale faƴiko ỹa ye.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Wëlin ile ñaɗ ale faƴiko ỹa: heryëwëhni fop vële njëɗakow̃ëhni va do wëla aryampo antë cëv, do vëhnëndanëw̃ëhni fac rëkwa hna.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Ha, umë ye iña Rëm mën ŋa: fop vële yavëtëɗëho ami, Aju ỹa, do kwëtahnëniho va, nuỹani uwám ule wok puɗina, do ami, mbëhnëndanëɗëfuhëhni hnë fac rëkwa hna.»
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Awa wasëwif w̃a ñakëñakëɗëniho soŋe Yesu ỹa, kaɓi ntehnëko: «Ami ye roka ile sëlik g'ambin ỹa.»
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Ntehnëɗëniho: «Gena bi Yesu aju Yosef ye? Njëtëɓunëhëhni ɗus rëmu gë hnëmu! Hak lë koɗ ntehn g'ambin cëlik?»
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Yesu më ntëkwakëhni: «Tavëryin ñakëñak aki.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Ahnë koɗina njij hnë ỹal mën ge Rëm ale faƴiko ỹa ƴiryejëlahna, do ale-wo-le yijëk ỹalë mën a, mbëhnëndanëɗëfuha fac rëkwa hna.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Vikerëh wakila hna koɗun aharaŋu ỹin: “W̃ënu ŋa karaŋëɗëhëhni vëhni fop.” Ahnë ale-wo-le hnëpaka Rëm ỹa do maw̃a karaŋ dëw̃u ŋa njijëɗ ỹal mën hna.
45 Está escrito nos profetas:
46 Wëla ahnë aryampo nulahna Rëm ỹa ge gena ale w̃atik W̃ën hna, umë nuka.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Toña ỹa fëƴaɗëmu: ale hwëtahnëk a nuỹaɗ uwám ule wok puɗina.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 «Roka ile fihnënëɗ do yoɗ hafo uwám usër hna yeɓu.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Vacërakëlo hun va tokëniho man ỹa wula hna ɓare rac memaỹehnëlëhnihna cëmëni.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ɓare wëli roka ile sëlik g'ambin ỹa, ge ahnë tokëk cëmëɗina.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Ami ye roka ile yënëɗ, ile sëlik g'ambin ỹa: ge ahnë tokëk roka rac, cëmëɗina muk. Roka ile yëɗahnëɗëfu soŋe vahnë va pihnëni do njohni hafo uwám usër hna, mbahn mën iŋa dënk ye.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Soŋe wanës watac, wasëwif w̃a nkwajëlëɗëniho ɗus, ntehnëndëni: «Aỹi asan, hak koɗ njëɗafu mbahn dëw̃u ŋa tokin?»
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Awa Yesu më ntehnëkëhni: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: ge tokëluhna imbahn Ajë Ahn'a do ge celuhna sat lëw̃u ỹa, pihnëɗiluhna do ƴoɗiluhna hafo uwám usër hna.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Ale rokëk mbahn mën iŋa do sek sat mën ỹa pihnëɗ do ami, mbëhnëndanëɗëfuha fac rëkwa hna.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ha, mbahn mën iŋa pihnëndanëɗ paryi do sat mën ỹa mërëndanëɗ paryi.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Ale rokëk mbahn mën do sek sat mën ỹa hnë ami nkoɗ, do ami, hnë umë nkoɗëfu.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Rëm le faƴiko ỹa, umë ye haƴalin sël ntaw̃ary, uwám paryi ỹa. Njëɗaɗëho sël rac, vële ryavik g'imbahn mën va, vëhni fëna, koyëna nuỹaɗëni sël ntaw̃ary paryi ŋa.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Awa ami ye roka ile sëlik g'ambin ỹa. Gena ndampo gë ile tokëni vacërakëlo hun ỹi; vëhni, cëmëni; ɓare ale rokëɗ iỹi roka ỹa nuỹaɗ uwám ule wok puɗina.»
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Koyëna nësëko Yesu ante karaŋëɗëhëhniwo vahnë hnë caliŋa mbë Kaperënaỹum ŋa.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ante nkwëryënihawo Yesu ŋa, vëyaɓah vërëfal vëlëw̃u hna më ntehnëni: «Waŋi wanës ntakëk nëpayi! Mo hoɗ maw̃?»
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Yesu njëtëko vërëfal vëlëw̃u va mëhnaɗëniho soŋe wanës watac. Soŋe umë ntehnahnëkëhniwo: «Waŋi wanës ntavëku bi?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Ye lë hnahaɗun awa ge nurunëha Ajë Ahn'a ga kaƴëɗ hn'ile nkeho koɓëri hna?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Iƴir W̃ënu ŋa ye haƴalin sël ntaw̃ary, uwám paryi w̃a; ahn'a umë fo ñoñ mëkëɗina nti tënkahn uwám usër hna. Wanës wante hnësëhnëmu ŋi Iƴir hna matik do yëɗahnëɗ sël ntaw̃ary rac.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Ɓare vëryampo hnë w̃uhnë vëhwëtahnëna.» Paryi nke, Yesu njëtëkëhniwo koɓëri wapëgwa hna vële wok vëhwëtahnëna va do njëtëkawo fëna ale rokaɗëha ỹa.
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Më nkwënëk: «Wëlin soŋe umë lehnandëmu ahnë koɗina njij ỹal mën hna ge Rëm ỹa ƴëɗalow̃ahna.»
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Soŋe rac, vërëfal vëlëwu vëyaɓah pitaniho do wawolohna tëfëndëniha.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Awa Yesu më cahëtak gë cape Pëhw gë Vëhi va, do tëƴëhni: «W̃uhnë lë, ñaɗiluhna bi ayintiwu gë vëỹi?»
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Simo Piyer më ntëkwaka: «Ahwëhn, vëhni mo njiɗëfun? Kwëhnaru wanës wante yëɗahnëɗ uwám ule wok puɗina.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Fuhnë, hnë wëjë kwëtëɓun kwëtahnëfu ŋa fop do njëtëɓun Asëvah a yeru, ale paƴik W̃ënu ŋa.»
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Yesu më ntëkwakëhni: «Gena bi ami rëhnaku, w̃uhnë Pëhw gë Vëhi vi fop? Ɓare aryampo hnë w̃uhnë, aryokuŋ Sintani ye!»
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Wanës watac, soŋe Yuɗa nësëɗëho, aju Simo Isëkariyot, aryampo hnë Pëhw gë Vëhi hna, ale rokaɗëha ỹa.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.