João 6
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARIB
1 Ga ndëcëk watac, Yesu më ndanëk gë cape ñëntaw̃ lant Galile ka, (lant rac w̃acëɗe fëna Tiberiyad).
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 Kore yaɓah rëfëlendëhawo, kaɓi nuniho wëdahëse wapëmpëhnahnah wante ntiɗëho njërënahnëndëhni vëres ŋa.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Soŋe rac njihahnëniho Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va kaƴëni hn'ikuŋ ntañani hnam.
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 Pak ỹa, ambënt wasëwif ŋa, tëhajëko.
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Yesu njëkalehnëko caharaɓ lëw̃u do nuhni kore yaɓah ga njijëɗëni ỹalu hna. Awa më tëƴëka Filip: «Ne koɗen ntaw̃ijin vamburu vajaɓah soŋe ndavahninëhni vëỹi vahnë fop?»
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Tëƴëkawo koyëna soŋe njëkëhnahna Filip, ɓare, toña ỹa, tëko njët ile ntiɗ ỹa.
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Filip më ntëkwaka: «Wëla gë koryi yaɓah ɗëcët, geɗilëfuhna gwër ntaw̃ahnin vamburu vante koɗ ale-wo-le nuỹa fantëpëtel fatoƴ.»
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 Arëfal ahaw̃ary, Andëre, aheryu Simo Piyer, më ntehnëka:
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 «Fatah facan yehëhna ani fante hwëhnak vamburu mbëɗ g'uwis wuhi. Ɓare yega nëfaɗëhëhni kore yaɓah gë iỹi ki?»
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Awa Yesu më ntehnëk: «Dehnëryinëhni vahnë vi fop ntañani.» Dël iŋa njaɓëko hnam do kore ỹa ntañalehnëni nkal hna. Vësan vële yeho hnam va nkëhnëko tëkëni wawuli mbëɗ (5,000).
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Awa Yesu më nufëk vamburu va, camehna W̃ënu ŋa, tac cahëlehnëhni vële lañako nkal va. Njëɗakëhniwo fëna wuwis w̃a, gante ñaɗëni ka.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Ga tokëni hafo pihnëni, Yesu më ntehnëkëhni vërëfal vëlëw̃u va: «Ɓarëpëryin vankubel vante wok va, soŋe antë përëka ñoñ.»
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Më mbarëpëni pëɓ vëkankel pëhw gë vaki vankubel vamburu mbëɗ vante rokiko va.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Ante nuniho vëỹi vahnë dahëse fëmpëhnahnah rac ile ntiko Yesu ỹi, më ntehnëni: «Paryi nke, aỹi asan ye kila ile rëfëkawo njij ɗuniỹa ỹa!»
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 Ɓare Yesu njëtako njijëɗëni nufëniha forosima soŋe ntiniha ahnaw̃, awa më mbok pitak kat umë fo nji g'ikuŋ.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Ante nëkak ŋa, vërëfal Yesu va më cëpëtani gë lant.
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 Kaƴëni hnë kulu pëgwëlehnëni ndanëtandëni gë cape Kaperënaỹum. Tëko mëɗ do Yesu tëkalëhniwohna ten.
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 Sël sankaf pëgwëlehn cëlënd, do lant ỹa ñënkaɗëho ɗus.
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 Vërëfal va tëko njini ile rëkëk soŋe wakilo mbëɗ ma mbëɗ gë ryaw̃ (5 ma 6) uyas ante nunihawo Yesu ga njasëɗ ƴaŋ w̃ënka hna tëhatënd kulu lëw̃ hni ỹa. Ntakëlehnëhni,
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 ɓare Yesu më ntehnëkëhni: «Ami, Yesu ye, antë ntaku!»
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Awa, ñaɗëniho kaƴëndëniha kulu hna, ɓare, hnë wati rac dënk, ñakëlehnëni nkal iŋa gë cape nte njiɗëniho ka.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Ga pacëk, kore le woko gë cape ñëntaw̃ lant ŋa njëtëniho kulu ryampo fo yeho hnam do Yesu tëfëlëntilohna gë vërëfal vëlëw̃u va, ɓare vërac vëhni fo yiko.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Tac wakulu wakaw̃ary w̃atiko hn'inaw̃ Tiberiyad hna, tëkini ɗarël hn'ile camehnëkawo Ahwëhn a W̃ënu ŋa soŋe rokëtok ile ndavahninihëhniwo kore ỹa.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 Ante njëtëniho vahnë va Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va vëwolohna hnam ŋa, kaƴëlehnëni hnë wakulu watac njini Kaperënaỹum, njëkëlehniniha Yesu.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Vahnë va, ga tëkatëniha Yesu gë cape ñëntaw̃ lant ka, më tëƴëniha: «Aharaŋ, guve njijëru ani?»
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Yesu më ntëkwakëhni: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: ge njëkëlehnëɗunëho, gena kaɓi nkwëryërun ile pëhnëtanëɗ wëdahëse wapëmpëhnahnah wadëmën ŋi, ɓare kaɓi tokërun mburu do pihnërun, soŋe umë yëkëlehnahnëɗunëho.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Antë aryokuŋëndu soŋe rokëtok ile fërëkaɗ, ɓare soŋe rokëtok ile viỹëɗ, fihnëndanëɗ do yoɗ hafo uwám usër hna. Rac, ami, Ajë Ahn'a njëɗaɗëmu, kaɓi ami yenëhnëka W̃ënu ŋa Rëm ỹa.»
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 Amboko tëƴëniha: «Awa ye rëfëkëfu lifu ryokuŋahnëfu waɗoku wante ñaɗ W̃ënu ŋa?»
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 Yesu më ntëkwakëhni: «Ɗoku ile ñaɗ W̃ën aliwu ỹa, umë ye: ahwëtahnuna ale paƴik ỹa.»
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Më tëƴëniha: «Iỹëhne dahëse fëmpëhnahnah hoɗu arufëfu soŋe ahwëtahnahni? Iỹëhne ɗoku liɗu tasefu?
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 Wati nte nɗëcëtaɗëniho vacërakëlo fu va wula hna, tokëniho man ỹa, gante nësëɗ Vikerëh ki: njëɗaɗëhëhniwo tokëni roka ile w̃atiko g'ambin ỹa.»
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 Yesu më ntëkwakëhni: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: gena Moyis yëɗaɗëhuno roka vë g'ambin ỹa; Rëm mën ỹa yëɗaɗëhu ile ye roka vë g'ambin paryi ỹa.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Paryi nke, roka ile w̃atik W̃ën ỹa, ale sëliɗ g'ambin a ye do pihnëndanëɗ do njoɗ hafo ambin hna.»
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Awa më ntehnëniha: «Aharaŋ, ƴëɗaryindëfu kwëlëkwël roka rac.»
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Yesu më ntehnëkëhni: «Ami ye roka ile fihnëndanëɗ do yoɗ hafo ambin hna. Ale yijëk ỹal mën a inte ƴoɗilahna, ale hwëtahnëko ỹa w̃ënka ƴoɗilahna muk.
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 Ɓare tëkëmu fëƴawu, wëla gante nurunëho ami gë wëdahëse wapëmpëhnahnah wante liɓu ki, kwëtahnëɗilunohna.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 Fop vële njëɗaɗëhow̃ëhni Rëm va njijëɗëni ỹal mën hna, do daɗëw̃ahna muk ale yijëɗ ỹal mën a.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Ƴëtëryin ge cëliɓu g'ambin, gena liwu ile hnëŋëko, ɓare ryokuŋu ile ñaɗ ale faƴiko ỹa ye.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Wëlin ile ñaɗ ale faƴiko ỹa: heryëwëhni fop vële njëɗakow̃ëhni va do wëla aryampo antë cëv, do vëhnëndanëw̃ëhni fac rëkwa hna.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 Ha, umë ye iña Rëm mën ŋa: fop vële yavëtëɗëho ami, Aju ỹa, do kwëtahnëniho va, nuỹani uwám ule wok puɗina, do ami, mbëhnëndanëɗëfuhëhni hnë fac rëkwa hna.»
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Awa wasëwif w̃a ñakëñakëɗëniho soŋe Yesu ỹa, kaɓi ntehnëko: «Ami ye roka ile sëlik g'ambin ỹa.»
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 Ntehnëɗëniho: «Gena bi Yesu aju Yosef ye? Njëtëɓunëhëhni ɗus rëmu gë hnëmu! Hak lë koɗ ntehn g'ambin cëlik?»
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Yesu më ntëkwakëhni: «Tavëryin ñakëñak aki.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Ahnë koɗina njij hnë ỹal mën ge Rëm ale faƴiko ỹa ƴiryejëlahna, do ale-wo-le yijëk ỹalë mën a, mbëhnëndanëɗëfuha fac rëkwa hna.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Vikerëh wakila hna koɗun aharaŋu ỹin: “W̃ënu ŋa karaŋëɗëhëhni vëhni fop.” Ahnë ale-wo-le hnëpaka Rëm ỹa do maw̃a karaŋ dëw̃u ŋa njijëɗ ỹal mën hna.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 Wëla ahnë aryampo nulahna Rëm ỹa ge gena ale w̃atik W̃ën hna, umë nuka.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 Toña ỹa fëƴaɗëmu: ale hwëtahnëk a nuỹaɗ uwám ule wok puɗina.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 «Roka ile fihnënëɗ do yoɗ hafo uwám usër hna yeɓu.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Vacërakëlo hun va tokëniho man ỹa wula hna ɓare rac memaỹehnëlëhnihna cëmëni.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ɓare wëli roka ile sëlik g'ambin ỹa, ge ahnë tokëk cëmëɗina.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Ami ye roka ile yënëɗ, ile sëlik g'ambin ỹa: ge ahnë tokëk roka rac, cëmëɗina muk. Roka ile yëɗahnëɗëfu soŋe vahnë va pihnëni do njohni hafo uwám usër hna, mbahn mën iŋa dënk ye.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Soŋe wanës watac, wasëwif w̃a nkwajëlëɗëniho ɗus, ntehnëndëni: «Aỹi asan, hak koɗ njëɗafu mbahn dëw̃u ŋa tokin?»
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Awa Yesu më ntehnëkëhni: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: ge tokëluhna imbahn Ajë Ahn'a do ge celuhna sat lëw̃u ỹa, pihnëɗiluhna do ƴoɗiluhna hafo uwám usër hna.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Ale rokëk mbahn mën iŋa do sek sat mën ỹa pihnëɗ do ami, mbëhnëndanëɗëfuha fac rëkwa hna.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ha, mbahn mën iŋa pihnëndanëɗ paryi do sat mën ỹa mërëndanëɗ paryi.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Ale rokëk mbahn mën do sek sat mën ỹa hnë ami nkoɗ, do ami, hnë umë nkoɗëfu.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Rëm le faƴiko ỹa, umë ye haƴalin sël ntaw̃ary, uwám paryi ỹa. Njëɗaɗëho sël rac, vële ryavik g'imbahn mën va, vëhni fëna, koyëna nuỹaɗëni sël ntaw̃ary paryi ŋa.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Awa ami ye roka ile sëlik g'ambin ỹa. Gena ndampo gë ile tokëni vacërakëlo hun ỹi; vëhni, cëmëni; ɓare ale rokëɗ iỹi roka ỹa nuỹaɗ uwám ule wok puɗina.»
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Koyëna nësëko Yesu ante karaŋëɗëhëhniwo vahnë hnë caliŋa mbë Kaperënaỹum ŋa.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 Ante nkwëryënihawo Yesu ŋa, vëyaɓah vërëfal vëlëw̃u hna më ntehnëni: «Waŋi wanës ntakëk nëpayi! Mo hoɗ maw̃?»
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Yesu njëtëko vërëfal vëlëw̃u va mëhnaɗëniho soŋe wanës watac. Soŋe umë ntehnahnëkëhniwo: «Waŋi wanës ntavëku bi?
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Ye lë hnahaɗun awa ge nurunëha Ajë Ahn'a ga kaƴëɗ hn'ile nkeho koɓëri hna?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Iƴir W̃ënu ŋa ye haƴalin sël ntaw̃ary, uwám paryi w̃a; ahn'a umë fo ñoñ mëkëɗina nti tënkahn uwám usër hna. Wanës wante hnësëhnëmu ŋi Iƴir hna matik do yëɗahnëɗ sël ntaw̃ary rac.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Ɓare vëryampo hnë w̃uhnë vëhwëtahnëna.» Paryi nke, Yesu njëtëkëhniwo koɓëri wapëgwa hna vële wok vëhwëtahnëna va do njëtëkawo fëna ale rokaɗëha ỹa.
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Më nkwënëk: «Wëlin soŋe umë lehnandëmu ahnë koɗina njij ỹal mën hna ge Rëm ỹa ƴëɗalow̃ahna.»
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 Soŋe rac, vërëfal vëlëwu vëyaɓah pitaniho do wawolohna tëfëndëniha.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Awa Yesu më cahëtak gë cape Pëhw gë Vëhi va, do tëƴëhni: «W̃uhnë lë, ñaɗiluhna bi ayintiwu gë vëỹi?»
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Simo Piyer më ntëkwaka: «Ahwëhn, vëhni mo njiɗëfun? Kwëhnaru wanës wante yëɗahnëɗ uwám ule wok puɗina.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Fuhnë, hnë wëjë kwëtëɓun kwëtahnëfu ŋa fop do njëtëɓun Asëvah a yeru, ale paƴik W̃ënu ŋa.»
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 Yesu më ntëkwakëhni: «Gena bi ami rëhnaku, w̃uhnë Pëhw gë Vëhi vi fop? Ɓare aryampo hnë w̃uhnë, aryokuŋ Sintani ye!»
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 Wanës watac, soŋe Yuɗa nësëɗëho, aju Simo Isëkariyot, aryampo hnë Pëhw gë Vëhi hna, ale rokaɗëha ỹa.
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.