João 18

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ante puhnak munta koyëna ŋa, Yesu njilehnëni gë vërëfal vëlëw̃u va gë cape ñëntaw̃ nkëɗ garyëla w̃ënka Sedëron ka. Tënkëlehnëni hnë sarëɗiŋ ile yeho hnam ỹa.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Hara Yuɗa, ale rokaɗëha ỹa, njëtëko ɗus sarëɗiŋ rac, kaɓi Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va njiɗëniho hnam wati wati.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Awa Yuɗa ndënkwaryëlehnëhni kore wasoɗaɗe w̃a gë vëyëka Cery W̃ën Cankaf va, vële njëɗanihawo vësankaf vësëna wasaɗëha va do gë wafarise w̃a, do tëkëni hnë sarëɗiŋ rac. Vësan vërac, viw̃ëta njoyaniho gë walampu do gë ile pëtehnahnëɗëniho.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Yesu, umë ale yëtëko fop ile rëfëka nkehna ỹa, më kacakëhni do tëƴëhni: «Mo yëkëlehnëɗun?»
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Më ntëkwaniha: «Yesu mbë Nasaret.»
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Hnë wati nte ntehnëkëhniwo Yesu: «Ami ye», karëcalehnëni njoni nkal hna.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Yesu më mbok tëƴëkëhni kat: «Mo yëkëlehnëɗun?»
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Yesu më ntëkwakëhni: «Pëƴamu, ami ye. Kaɓi ami yinëhnirun, tavëryinëhni vëỹëntaw̃ vi njini.»
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 (Koyëna ntiyako wanës wante nësëko ŋa: «Rëm, wëla aryampo cëvaryëlow̃ahna vële hwëtehnahnëruhow̃ëhni hna.»)
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Wati rac Simo Piyer sëlame kwëhnako, pëhwëtëlehn, taw̃ahna dëpët nëf tëhw ŋa aryokuŋ asëna wasaɗëha asankaf a. Aryokuŋ arac, Malëkus maciko.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Awa Yesu më ntehnëka Piyer: «Ɓokaryëry afëhw sëlame hu ỹi. Tëfëlohna bi sewu nkëlëw̃a tëmpah horot nte ñaryaryëɗëho Rëm mën ỹa?»
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Awa kore wasoɗaɗe w̃a gë asankaf a lëw̃ hni ỹa do gë vëyëka vësankaf wasëwif va pëlalehnëniha Yesu ñabëniha
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 do njiryeryëniha ten vëhni Anas hna, ayëlaw̃u Kayif, ale yeho asëna wasaɗëha asankaf a hnë bëhn rac.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Hara, Kayif tac yabëkëhniwo vësankaf wasëwif va pecek soŋe lëw̃ hni, cëm asan aryampo soŋe ɓulunda ỹi fop.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Simo Piyer gë arëfal aỹëntaw̃ tëfëlendënihawo Yesu. Arëfal aỹëntaw̃ arac njëtëlëniho gë asëna wasaɗëha asankaf a, do tënkëntiko ndampo fo gë Yesu selele vë ɓambery tere asëna wasaɗëha asankaf hna.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Piyer, umë, për nkoko, ɗarël rënka hna. Awa arëfal aỹëntaw̃ a, ale njëtëlëniho g'asëna ỹa, më cahnik nësëhna asëval ale yëkaɗëho rënka ỹa, do ndëna Piyer.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Awa asëval ale yëkaɗëho rënka ỹa më ntehnëka Piyer: «Gelihna bi, wëjë fëna, arëfal aỹi asan?»
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Hara vëryokuŋ va gë vëyëka va pëɗëniho hwëɗëh njerahnëndëni kaɓi huji ha njoko. Piyer fëna hnam njerantëɗeho.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Awa asëna wasaɗëha asankaf a më tëƴëka Yesu soŋe vërëfal vëlëw̃u va gë karaŋ inte karaŋëɗëhëhniwo vahnë ŋa.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Yesu më ntëkwaka: «Hnë tase vahnë fop nësëɗëfuho. Kwëlëkwël karaŋëɗëfuhëhniwo vahnë va vacaliŋa hna do gë selele Cery W̃ën Cankaf hna, hn'ile mbarëpëlëɗëniho vahnë fop hna. Cow̃ëla muk wanës mën ŋa.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Soŋe ye rëƴëɗuho? Tëƴëryihni vële hnëpaɗëhowo va gante nësëndëɓuhëhniwo ka. Vëhni, njëtëni ɗus ile hnësëndëɓuhëhniwo ỹa.»
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Ga nësëk watac, aryampo hnë vëyëka vële hahnëko ɗarël lëw̃u va më poryëka do ntehna: «Aki bi ntëkwaɗuha asëna wasaɗëha asankaf a?»
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Yesu më ntëkwaka: «Ge këm fo nësëɓu, tufahnëry. Ɓare ge ile hnësëɓu ỹa toña ye, soŋe ye ryafëɗuho?»
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Tac Anas më njëɗahnëka, hara nkok ñabi, njoyi vëhni Kayif hna, asëna wasaɗëha asankaf a.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Hnë wati rac, Simo Piyer hwëɗëh hna nkoko njerantënde. Awa ahnë më tëƴëka: «Gelihna bi, wëjë fëna, aryampo hnë vërëfal aỹi asan vi?»
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Aryokuŋ ava asëna wasaɗëha asankaf, ale nkeniho hnënk g'asan ale ntëpëtëko Piyer nëf ŋa, më tëƴëka: «Nukila bi g'aỹi asan sarëɗiŋ hna?»
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Piyer më mbok njahëtak kat do taŋ pëgwëlehn tarënd cale.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Tac më nufik Yesu vëhni Kayif hna njiryeryi tere guverëner ale w̃aciko Pilat ỹa. Koɓëri fo nkeho g'acahnëfëɗ ga. Vële yokawo va vërënkëlohna vëhni dënk cery naw̃ hna, soŋe antë tonkënëni kaɓi ñaɗëniho tokëntini roka Pak ỹa.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Soŋe rac cahnahnëko Pilat tëkatëhni për hna do tëƴëhni: «Iỹëhne w̃eh lehnërun ntik aỹi asan?»
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Më ntëkwaniha: «Ge dikëndina w̃eh ƴinenëhnekëndelihahna.»
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Awa Pilat më ntehnëkëhni: «Nufëryina ahitiŋun a w̃uhnë dënk gante nke sariya hun ka.»
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Ile nësëni vësankaf wasëwif ỹi, umë lik wanës wante nësëko Yesu soŋe sifa cëm nte rëfëka cëm ŋa ntiyaɗ.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Awa Pilat më mbokak tënk cery hna do ntehnëko njoji Yesu, tëƴa: «Ahnaw̃ wasëwif w̃a bi yeru?»
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Yesu më ntëkwaka: «Wëjë dënk bi hnahak wante hnësëru ŋi, ma vahnë hnësëhniki soŋe lëmën ỹa?»
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Pilat më ntëkwak: «Sëwif bi yeɓu, ami? Ɓulunda hu ỹa dënk gë vësankaf vësëna wasaɗëha va yiryejëki ỹal mën li. Ye liru?»
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Yesu më ntëkwaka: «Inaw̃ mën iŋa kwëhnina hnë iỹi ɗuniỹa. Ge hnë iỹi ɗuniỹa kwëhnakënde, vëryokuŋ mën va mëtëntakëndeni memaỹehnahnëni antë yëɗahniwu hnë vësankaf wasëwif. Ɓare hali, paryi nke Inaw̃ mën iŋa gena hnani.»
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Pilat më ntehnëka: «Awa paryi ahnaw̃ bi yeru?»
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Pilat më tëƴëka «Ye ga ye toña ỹa?»
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Gante nke namu hun ka, tavëndëmuna aramp aryampo hn'ambënt Pak-wo. Awa ñaɗun bi ravëhnuna ahnaw̃ wasëwif aỹi?»
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Më ntëkwaniha ndekatëndëni: «Hali! Gena umë! Barabas ỹaɗëfun!» Hara, Barabas tac bandi yeho.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.