João 11
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVI
1 — ausente —
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 — ausente —
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Vësëval vëhi vërac më paƴëniha ahnë nji ntehna Yesu: «Ahwëhn, lawo hu ale ỹaru aỹand a, tesëk.»
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Yesu, ga njëtak watac, më ntehnëk: «Uw̃i res gena ɗaw̃ iŋi fo ndaw̃ëɗëha, umë cëmbahnëɗe W̃ënu ŋa fëna, tufahnëɗ inaỹ dëw̃u ŋa do koyëna tufahnëɗe inaỹ Ajë W̃ën ỹa fëna.»
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Hara Yesu ñaɗëhawo Marët, gë Mari, do g'ahery hni Lasar.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Ɓare ante njëtako Lasar tesëk ŋa, wafac wahi mboko ñëw̃ hn'ile nkeho hna.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Tac më ntehnëkëhni vërëfal vëlëw̃u va: «Ɓokanëfu gë Yuɗe.»
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Vërëfal va më ntëkwaniha: «Aharaŋ, ɓiỹëna ga njëkëlehnëɗënihino vëvë Yuɗe va ndaw̃ënihi gë wëraka, do tame ñaɗu avoka hatac?»
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Yesu më ntehnëkëhni: «Gena bi wëwati pëhw gë wahi ye facë hna? Ge ahnë njasëɗ g'anent, gëw̃ëɗina, kaɓi nuɗ wapacëk gë humpen ɗuniỹa hi.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Ɓare ge g'umëɗ ga njasëɗ, nkëw̃ëɗ, kaɓi humpen gena hnë ahnë arac.»
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Ante nësëk watac ŋa, Yesu më nkwënëk: «Lawo fu ỹa Lasar wakwëɗ ndakëk, ɓare njiɗëfu hnëgëtëw̃a.»
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Vërëfal va më ntëkwani: «Ahwëhn, ge ndakëk, ƴër iŋa njërëɗ.»
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Yesu Lasar cëmëk ñaɗëho nës, ɓare vërëfal va ntiyahnëkëhniwo ryak wakwëɗ paryi nësëɗ.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Awa Yesu më nësëhnëkëhni wapacëk: «Lasar cëmëk,
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 do natëko soŋe hun ỹa kaɓi gelëw̃ohna hnam g'umë wati rac. Koyëna kwëtahn hun ŋa njaw̃ëɗ. Awa tame ƴinëfu ỹalu hna.»
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Tac Toma, ale w̃acëɗe Asëp a, më ntehnëkëhni vërëfal vëỹëntaw̃ va: «Ƴinëfu, fuhnë fëna, soŋe cëmëntinëfu g'umë!»
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Ante tëkëko Yesu ŋa, njëtëko Lasar nuỹak wafac wahnah ƴag hna.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Yëbëlan Betani gë Yerusalem tëkëlohna uyas wakilo watar,
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 do wasëwif wayaɓah njijëniho vëhni Marët gë Mari hna soŋe simpaỹ icëm ahery hni ŋa.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Marët, ga njëtak Yesu nkejëk, më njik pankëlëni, ɓare Mari tere hna nkoko.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Marët më ntehnëka Yesu: «Ahwëhn, ge hnani nkekënduho ahery mën a cëmakëndina.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Ɓare njëtëɓu wëla gaki W̃ënu ŋa maw̃ëryanëɗëhi fop ile rëƴëɗuha ỹa.»
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Yesu më ntehnëka: «Ahery hu matëɗ cëm hna.»
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Marët më ntëkwaka: «Njëtëɓu ɗus, mbëhnëɗ fac rëkwa hna, ante rëkëɗ mbëhnëndëni fop vësëm ŋa.»
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Yesu më ntehnëka: «Ami dënk ye iɓëhn iŋa do sël ntaw̃ary, uwám paryi w̃a. Ale hwëtahnëko ỹa mbëhnëɗ wëla cëm.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Do ale-wo-le hwëhnak sël ntaw̃ary, uwám paryi w̃a do kwëtahno goɗina cëm hna. Kwëtahnëru bi waŋi?»
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Marët më ntëkwaka: «Ha, Ahwëhn, kwëtahnëɓu Arëhnayik a yeru, Ajë W̃ën, ale rëfëkawo njij ɗuniỹa hna.»
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Marët, ga nësëk watac, njilehn macehna aheryu Mari, canarya ntehna: «Aharaŋ a ani nke, do macëɗëhi.»
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Mari, ga nkwëryëk watac, matëlehn nkary gë vëhni Yesu.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Hara tënkëlohna ten nkol hna: hn'ile pankëlëniho gë Marët hna nkoko.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Vële nkeniho gë Mari tere hna, yijëko simpaỹ icëm va, nunihawo ga matëk cahn nkary. Më tëfëlehnëniha, ntiyahnëkëhniwo g'iƴag njiɗ wako ŋa.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Mari tëkëko hn'ile nkeho Yesu hna. Nunda tuŋ, njolehn haryënkw lëw̃u do ntehna: «Ahwëhn, ge ani nkekëndu ahery mën a cëmakëndina.»
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Ga nukëhni Yesu koɗëniho gë vële njijëniho va, njakëkawo sakahnëha ɗus.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Më tëƴëkëhni: «Ne kwëtërunëha?»
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Yesu pëgwëlehn kond.
35 Jesus chorou.
36 Awa vahnë va ntehnëlehnëni: «Ƴëkëryin gante ñaɗëhawo ka!»
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Vëryampo hnë vëhni ntehnëɗëniho: «Umë ale w̃ëpëtëkëhni vumëp, kokëndina bi memaỹehn icëm Lasar ŋa?»
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Iɓëhn Lasar|src="DN00459b.tif" size="span" copy="Darwin Dunham" ref="11.38" Yesu mboko njaka sakahnëha ɗus. Më njik ƴag hna. Hara iƴag nte yabiko hn'itaka yeho, rënka ỹa taka konah fiɗahniko.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Yesu ntehnëko: «Dihëtëryin taka ŋi.»
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Yesu më ntëkwaka: «Dehnëlihna bi ge kwëtahnëru nuɗu inaỹ W̃ënu ŋa?»
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Awa ntihëtëlehni taka ŋa. Yesu më kaŋëk g'ambin, do ntehn: «Apa, camehnëmi kaɓi nëpaɗuho.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Ami, njëtëɓu nëpaɗuho kwëlëkwël, ɓare soŋe vële hwërëko vi hnësandëɓu aki, kwëtahnahnëni wëjë faƴiko.»
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Ante nësëk watac ŋa, më ndekak gë fanka: «Lasar, cahni!»
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Awa asëma cahnëlehni ƴag hna. Wapary ŋa gë wëɓák ŋa përyiko, yëka ỹa tëmpiko. Yesu më ntehnëkëhni vële yeho hnam va: «Përyëtëryina do aravuna nji.»
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Ga nuni ile ntiko Yesu ỹa, vëyaɓah hnë vële yijëko vëhni Mari va kwëtahnënihawo.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ɓare vëryampo hnë vëhni njiniho pëƴanihëhni wafarise w̃a ile ntiko Yesu ỹa.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Awa vësankaf vësëna wasaɗëha va gë wafarise w̃a mbarënihëhniwo Mbara Vëhitiŋ va do ntehnënihëhni: «Ye liɗen? Aỹi asan vifëmpëhnahnah viyaɓah ntiɗ.
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Ge tavinëka ntind aki, vahnë va fop umë kwëtahnëɗëni. Awa vëvë Rom va njijëɗëni nihëni Cery W̃ën Cankaf fu ŋi gë ɓulunda fu ỹi!»
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Aryampo hnë vëhni, ale w̃aciko Kayif, do yeho asëna asankaf a bëhn rac, më teɓak wanës ŋa ntehnëhni: «Ñoñ gwëryëɗiluhna!
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Ye fecek: cëm ahnë aryampo soŋe ɓulunda ỹi fop ma tavi nihi ɓulunda ỹi fop?»
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Hara ile nësëɗëho ỹa matiɗilohna hnë umë; ɓare kaɓi umë yeho asëna wasaɗëha asankaf a bëhn rac, umë nësehnahnëkawo W̃ënu ŋa ntehn Yesu tëfëka cëm soŋe ɓulunda lëw̃u ỹa.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Do gena soŋe ɓulunda lëw̃u ỹi fo tëfëkawo cëm, ɓare soŋe mbarëpahnini fëna fop vutah W̃ën vunte sampëk ɗuniỹa vi nkeni ɓulunda ryampo fo.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Awa, koɓëri hnë fac rac pëhnaniho vësankaf wasëwif va ndaw̃ehnëniha Yesu.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Soŋe rac tavahnëko Yesu ƴasëlehn ɓulunda wasëwif hna, nji hnë resiỹo ỹëntaw̃ vë wula hna, hn'ankol nte w̃aciko Efërayim. Hnam ñëw̃ëniho gë vërëfal vëlëw̃u va.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Wati ambënt Pak ŋa tëhajëko. Soŋe rac, vahnë vëyaɓah vëvë vankol vambë caharaɓ va njiɗëniho Yerusalem soŋe pacënajëni tëkahnënd mbënt tac.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Awa njëkëlehnëɗënihawo Yesu do tëƴëlëɗëniho vëhni fo, selele Cery W̃ën Cankaf hna: «Paryi nke gena bi ƴijëɗina ambënt ŋi? Ye hnaharun?»
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Nësëɗëniho koyëna kaɓi vësankaf vësëna wasaɗëha va gë wafarise w̃a ntehnëniho ge ahnë njëtëk hn'ile nke Yesu hna, tëfëka pëƴahni soŋe pëlayi.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.