João 11
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Vësëval vëhi vërac më paƴëniha ahnë nji ntehna Yesu: «Ahwëhn, lawo hu ale ỹaru aỹand a, tesëk.»
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Yesu, ga njëtak watac, më ntehnëk: «Uw̃i res gena ɗaw̃ iŋi fo ndaw̃ëɗëha, umë cëmbahnëɗe W̃ënu ŋa fëna, tufahnëɗ inaỹ dëw̃u ŋa do koyëna tufahnëɗe inaỹ Ajë W̃ën ỹa fëna.»
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Hara Yesu ñaɗëhawo Marët, gë Mari, do g'ahery hni Lasar.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Ɓare ante njëtako Lasar tesëk ŋa, wafac wahi mboko ñëw̃ hn'ile nkeho hna.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Tac më ntehnëkëhni vërëfal vëlëw̃u va: «Ɓokanëfu gë Yuɗe.»
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Vërëfal va më ntëkwaniha: «Aharaŋ, ɓiỹëna ga njëkëlehnëɗënihino vëvë Yuɗe va ndaw̃ënihi gë wëraka, do tame ñaɗu avoka hatac?»
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Yesu më ntehnëkëhni: «Gena bi wëwati pëhw gë wahi ye facë hna? Ge ahnë njasëɗ g'anent, gëw̃ëɗina, kaɓi nuɗ wapacëk gë humpen ɗuniỹa hi.
9 Jesus respondeu:
10 Ɓare ge g'umëɗ ga njasëɗ, nkëw̃ëɗ, kaɓi humpen gena hnë ahnë arac.»
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ante nësëk watac ŋa, Yesu më nkwënëk: «Lawo fu ỹa Lasar wakwëɗ ndakëk, ɓare njiɗëfu hnëgëtëw̃a.»
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Vërëfal va më ntëkwani: «Ahwëhn, ge ndakëk, ƴër iŋa njërëɗ.»
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yesu Lasar cëmëk ñaɗëho nës, ɓare vërëfal va ntiyahnëkëhniwo ryak wakwëɗ paryi nësëɗ.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Awa Yesu më nësëhnëkëhni wapacëk: «Lasar cëmëk,
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 do natëko soŋe hun ỹa kaɓi gelëw̃ohna hnam g'umë wati rac. Koyëna kwëtahn hun ŋa njaw̃ëɗ. Awa tame ƴinëfu ỹalu hna.»
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tac Toma, ale w̃acëɗe Asëp a, më ntehnëkëhni vërëfal vëỹëntaw̃ va: «Ƴinëfu, fuhnë fëna, soŋe cëmëntinëfu g'umë!»
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Ante tëkëko Yesu ŋa, njëtëko Lasar nuỹak wafac wahnah ƴag hna.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Yëbëlan Betani gë Yerusalem tëkëlohna uyas wakilo watar,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 do wasëwif wayaɓah njijëniho vëhni Marët gë Mari hna soŋe simpaỹ icëm ahery hni ŋa.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Marët, ga njëtak Yesu nkejëk, më njik pankëlëni, ɓare Mari tere hna nkoko.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marët më ntehnëka Yesu: «Ahwëhn, ge hnani nkekënduho ahery mën a cëmakëndina.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ɓare njëtëɓu wëla gaki W̃ënu ŋa maw̃ëryanëɗëhi fop ile rëƴëɗuha ỹa.»
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Yesu më ntehnëka: «Ahery hu matëɗ cëm hna.»
23 Jesus disse a ela:
24 Marët më ntëkwaka: «Njëtëɓu ɗus, mbëhnëɗ fac rëkwa hna, ante rëkëɗ mbëhnëndëni fop vësëm ŋa.»
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yesu më ntehnëka: «Ami dënk ye iɓëhn iŋa do sël ntaw̃ary, uwám paryi w̃a. Ale hwëtahnëko ỹa mbëhnëɗ wëla cëm.
25 Então Jesus declarou:
26 Do ale-wo-le hwëhnak sël ntaw̃ary, uwám paryi w̃a do kwëtahno goɗina cëm hna. Kwëtahnëru bi waŋi?»
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Marët më ntëkwaka: «Ha, Ahwëhn, kwëtahnëɓu Arëhnayik a yeru, Ajë W̃ën, ale rëfëkawo njij ɗuniỹa hna.»
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Marët, ga nësëk watac, njilehn macehna aheryu Mari, canarya ntehna: «Aharaŋ a ani nke, do macëɗëhi.»
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Mari, ga nkwëryëk watac, matëlehn nkary gë vëhni Yesu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Hara tënkëlohna ten nkol hna: hn'ile pankëlëniho gë Marët hna nkoko.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Vële nkeniho gë Mari tere hna, yijëko simpaỹ icëm va, nunihawo ga matëk cahn nkary. Më tëfëlehnëniha, ntiyahnëkëhniwo g'iƴag njiɗ wako ŋa.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Mari tëkëko hn'ile nkeho Yesu hna. Nunda tuŋ, njolehn haryënkw lëw̃u do ntehna: «Ahwëhn, ge ani nkekëndu ahery mën a cëmakëndina.»
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Ga nukëhni Yesu koɗëniho gë vële njijëniho va, njakëkawo sakahnëha ɗus.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Më tëƴëkëhni: «Ne kwëtërunëha?»
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Yesu pëgwëlehn kond.
35 Jesus chorou.
36 Awa vahnë va ntehnëlehnëni: «Ƴëkëryin gante ñaɗëhawo ka!»
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Vëryampo hnë vëhni ntehnëɗëniho: «Umë ale w̃ëpëtëkëhni vumëp, kokëndina bi memaỹehn icëm Lasar ŋa?»
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Iɓëhn Lasar|src="DN00459b.tif" size="span" copy="Darwin Dunham" ref="11.38" Yesu mboko njaka sakahnëha ɗus. Më njik ƴag hna. Hara iƴag nte yabiko hn'itaka yeho, rënka ỹa taka konah fiɗahniko.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Yesu ntehnëko: «Dihëtëryin taka ŋi.»
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Yesu më ntëkwaka: «Dehnëlihna bi ge kwëtahnëru nuɗu inaỹ W̃ënu ŋa?»
40 Jesus respondeu:
41 Awa ntihëtëlehni taka ŋa. Yesu më kaŋëk g'ambin, do ntehn: «Apa, camehnëmi kaɓi nëpaɗuho.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Ami, njëtëɓu nëpaɗuho kwëlëkwël, ɓare soŋe vële hwërëko vi hnësandëɓu aki, kwëtahnahnëni wëjë faƴiko.»
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ante nësëk watac ŋa, më ndekak gë fanka: «Lasar, cahni!»
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Awa asëma cahnëlehni ƴag hna. Wapary ŋa gë wëɓák ŋa përyiko, yëka ỹa tëmpiko. Yesu më ntehnëkëhni vële yeho hnam va: «Përyëtëryina do aravuna nji.»
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Ga nuni ile ntiko Yesu ỹa, vëyaɓah hnë vële yijëko vëhni Mari va kwëtahnënihawo.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Ɓare vëryampo hnë vëhni njiniho pëƴanihëhni wafarise w̃a ile ntiko Yesu ỹa.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Awa vësankaf vësëna wasaɗëha va gë wafarise w̃a mbarënihëhniwo Mbara Vëhitiŋ va do ntehnënihëhni: «Ye liɗen? Aỹi asan vifëmpëhnahnah viyaɓah ntiɗ.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ge tavinëka ntind aki, vahnë va fop umë kwëtahnëɗëni. Awa vëvë Rom va njijëɗëni nihëni Cery W̃ën Cankaf fu ŋi gë ɓulunda fu ỹi!»
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Aryampo hnë vëhni, ale w̃aciko Kayif, do yeho asëna asankaf a bëhn rac, më teɓak wanës ŋa ntehnëhni: «Ñoñ gwëryëɗiluhna!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Ye fecek: cëm ahnë aryampo soŋe ɓulunda ỹi fop ma tavi nihi ɓulunda ỹi fop?»
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Hara ile nësëɗëho ỹa matiɗilohna hnë umë; ɓare kaɓi umë yeho asëna wasaɗëha asankaf a bëhn rac, umë nësehnahnëkawo W̃ënu ŋa ntehn Yesu tëfëka cëm soŋe ɓulunda lëw̃u ỹa.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Do gena soŋe ɓulunda lëw̃u ỹi fo tëfëkawo cëm, ɓare soŋe mbarëpahnini fëna fop vutah W̃ën vunte sampëk ɗuniỹa vi nkeni ɓulunda ryampo fo.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Awa, koɓëri hnë fac rac pëhnaniho vësankaf wasëwif va ndaw̃ehnëniha Yesu.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Soŋe rac tavahnëko Yesu ƴasëlehn ɓulunda wasëwif hna, nji hnë resiỹo ỹëntaw̃ vë wula hna, hn'ankol nte w̃aciko Efërayim. Hnam ñëw̃ëniho gë vërëfal vëlëw̃u va.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Wati ambënt Pak ŋa tëhajëko. Soŋe rac, vahnë vëyaɓah vëvë vankol vambë caharaɓ va njiɗëniho Yerusalem soŋe pacënajëni tëkahnënd mbënt tac.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Awa njëkëlehnëɗënihawo Yesu do tëƴëlëɗëniho vëhni fo, selele Cery W̃ën Cankaf hna: «Paryi nke gena bi ƴijëɗina ambënt ŋi? Ye hnaharun?»
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Nësëɗëniho koyëna kaɓi vësankaf vësëna wasaɗëha va gë wafarise w̃a ntehnëniho ge ahnë njëtëk hn'ile nke Yesu hna, tëfëka pëƴahni soŋe pëlayi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.