João 11
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 — ausente —
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Vësëval vëhi vërac më paƴëniha ahnë nji ntehna Yesu: «Ahwëhn, lawo hu ale ỹaru aỹand a, tesëk.»
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Yesu, ga njëtak watac, më ntehnëk: «Uw̃i res gena ɗaw̃ iŋi fo ndaw̃ëɗëha, umë cëmbahnëɗe W̃ënu ŋa fëna, tufahnëɗ inaỹ dëw̃u ŋa do koyëna tufahnëɗe inaỹ Ajë W̃ën ỹa fëna.»
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Hara Yesu ñaɗëhawo Marët, gë Mari, do g'ahery hni Lasar.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Ɓare ante njëtako Lasar tesëk ŋa, wafac wahi mboko ñëw̃ hn'ile nkeho hna.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Tac më ntehnëkëhni vërëfal vëlëw̃u va: «Ɓokanëfu gë Yuɗe.»
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Vërëfal va më ntëkwaniha: «Aharaŋ, ɓiỹëna ga njëkëlehnëɗënihino vëvë Yuɗe va ndaw̃ënihi gë wëraka, do tame ñaɗu avoka hatac?»
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Yesu më ntehnëkëhni: «Gena bi wëwati pëhw gë wahi ye facë hna? Ge ahnë njasëɗ g'anent, gëw̃ëɗina, kaɓi nuɗ wapacëk gë humpen ɗuniỹa hi.
9 Jesus respondeu:
10 Ɓare ge g'umëɗ ga njasëɗ, nkëw̃ëɗ, kaɓi humpen gena hnë ahnë arac.»
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Ante nësëk watac ŋa, Yesu më nkwënëk: «Lawo fu ỹa Lasar wakwëɗ ndakëk, ɓare njiɗëfu hnëgëtëw̃a.»
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Vërëfal va më ntëkwani: «Ahwëhn, ge ndakëk, ƴër iŋa njërëɗ.»
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Yesu Lasar cëmëk ñaɗëho nës, ɓare vërëfal va ntiyahnëkëhniwo ryak wakwëɗ paryi nësëɗ.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Awa Yesu më nësëhnëkëhni wapacëk: «Lasar cëmëk,
14 Então Jesus disse claramente:
15 do natëko soŋe hun ỹa kaɓi gelëw̃ohna hnam g'umë wati rac. Koyëna kwëtahn hun ŋa njaw̃ëɗ. Awa tame ƴinëfu ỹalu hna.»
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Tac Toma, ale w̃acëɗe Asëp a, më ntehnëkëhni vërëfal vëỹëntaw̃ va: «Ƴinëfu, fuhnë fëna, soŋe cëmëntinëfu g'umë!»
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Ante tëkëko Yesu ŋa, njëtëko Lasar nuỹak wafac wahnah ƴag hna.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Yëbëlan Betani gë Yerusalem tëkëlohna uyas wakilo watar,
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 do wasëwif wayaɓah njijëniho vëhni Marët gë Mari hna soŋe simpaỹ icëm ahery hni ŋa.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Marët, ga njëtak Yesu nkejëk, më njik pankëlëni, ɓare Mari tere hna nkoko.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Marët më ntehnëka Yesu: «Ahwëhn, ge hnani nkekënduho ahery mën a cëmakëndina.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Ɓare njëtëɓu wëla gaki W̃ënu ŋa maw̃ëryanëɗëhi fop ile rëƴëɗuha ỹa.»
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Yesu më ntehnëka: «Ahery hu matëɗ cëm hna.»
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Marët më ntëkwaka: «Njëtëɓu ɗus, mbëhnëɗ fac rëkwa hna, ante rëkëɗ mbëhnëndëni fop vësëm ŋa.»
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Yesu më ntehnëka: «Ami dënk ye iɓëhn iŋa do sël ntaw̃ary, uwám paryi w̃a. Ale hwëtahnëko ỹa mbëhnëɗ wëla cëm.
25 Então Jesus afirmou:
26 Do ale-wo-le hwëhnak sël ntaw̃ary, uwám paryi w̃a do kwëtahno goɗina cëm hna. Kwëtahnëru bi waŋi?»
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Marët më ntëkwaka: «Ha, Ahwëhn, kwëtahnëɓu Arëhnayik a yeru, Ajë W̃ën, ale rëfëkawo njij ɗuniỹa hna.»
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Marët, ga nësëk watac, njilehn macehna aheryu Mari, canarya ntehna: «Aharaŋ a ani nke, do macëɗëhi.»
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Mari, ga nkwëryëk watac, matëlehn nkary gë vëhni Yesu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Hara tënkëlohna ten nkol hna: hn'ile pankëlëniho gë Marët hna nkoko.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Vële nkeniho gë Mari tere hna, yijëko simpaỹ icëm va, nunihawo ga matëk cahn nkary. Më tëfëlehnëniha, ntiyahnëkëhniwo g'iƴag njiɗ wako ŋa.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Mari tëkëko hn'ile nkeho Yesu hna. Nunda tuŋ, njolehn haryënkw lëw̃u do ntehna: «Ahwëhn, ge ani nkekëndu ahery mën a cëmakëndina.»
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Ga nukëhni Yesu koɗëniho gë vële njijëniho va, njakëkawo sakahnëha ɗus.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Më tëƴëkëhni: «Ne kwëtërunëha?»
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Yesu pëgwëlehn kond.
35 Jesus chorou.
36 Awa vahnë va ntehnëlehnëni: «Ƴëkëryin gante ñaɗëhawo ka!»
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Vëryampo hnë vëhni ntehnëɗëniho: «Umë ale w̃ëpëtëkëhni vumëp, kokëndina bi memaỹehn icëm Lasar ŋa?»
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Iɓëhn Lasar|src="DN00459b.tif" size="span" copy="Darwin Dunham" ref="11.38" Yesu mboko njaka sakahnëha ɗus. Më njik ƴag hna. Hara iƴag nte yabiko hn'itaka yeho, rënka ỹa taka konah fiɗahniko.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Yesu ntehnëko: «Dihëtëryin taka ŋi.»
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Yesu më ntëkwaka: «Dehnëlihna bi ge kwëtahnëru nuɗu inaỹ W̃ënu ŋa?»
40 Jesus respondeu:
41 Awa ntihëtëlehni taka ŋa. Yesu më kaŋëk g'ambin, do ntehn: «Apa, camehnëmi kaɓi nëpaɗuho.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Ami, njëtëɓu nëpaɗuho kwëlëkwël, ɓare soŋe vële hwërëko vi hnësandëɓu aki, kwëtahnahnëni wëjë faƴiko.»
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Ante nësëk watac ŋa, më ndekak gë fanka: «Lasar, cahni!»
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Awa asëma cahnëlehni ƴag hna. Wapary ŋa gë wëɓák ŋa përyiko, yëka ỹa tëmpiko. Yesu më ntehnëkëhni vële yeho hnam va: «Përyëtëryina do aravuna nji.»
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Ga nuni ile ntiko Yesu ỹa, vëyaɓah hnë vële yijëko vëhni Mari va kwëtahnënihawo.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Ɓare vëryampo hnë vëhni njiniho pëƴanihëhni wafarise w̃a ile ntiko Yesu ỹa.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Awa vësankaf vësëna wasaɗëha va gë wafarise w̃a mbarënihëhniwo Mbara Vëhitiŋ va do ntehnënihëhni: «Ye liɗen? Aỹi asan vifëmpëhnahnah viyaɓah ntiɗ.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Ge tavinëka ntind aki, vahnë va fop umë kwëtahnëɗëni. Awa vëvë Rom va njijëɗëni nihëni Cery W̃ën Cankaf fu ŋi gë ɓulunda fu ỹi!»
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Aryampo hnë vëhni, ale w̃aciko Kayif, do yeho asëna asankaf a bëhn rac, më teɓak wanës ŋa ntehnëhni: «Ñoñ gwëryëɗiluhna!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Ye fecek: cëm ahnë aryampo soŋe ɓulunda ỹi fop ma tavi nihi ɓulunda ỹi fop?»
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Hara ile nësëɗëho ỹa matiɗilohna hnë umë; ɓare kaɓi umë yeho asëna wasaɗëha asankaf a bëhn rac, umë nësehnahnëkawo W̃ënu ŋa ntehn Yesu tëfëka cëm soŋe ɓulunda lëw̃u ỹa.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Do gena soŋe ɓulunda lëw̃u ỹi fo tëfëkawo cëm, ɓare soŋe mbarëpahnini fëna fop vutah W̃ën vunte sampëk ɗuniỹa vi nkeni ɓulunda ryampo fo.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Awa, koɓëri hnë fac rac pëhnaniho vësankaf wasëwif va ndaw̃ehnëniha Yesu.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Soŋe rac tavahnëko Yesu ƴasëlehn ɓulunda wasëwif hna, nji hnë resiỹo ỹëntaw̃ vë wula hna, hn'ankol nte w̃aciko Efërayim. Hnam ñëw̃ëniho gë vërëfal vëlëw̃u va.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Wati ambënt Pak ŋa tëhajëko. Soŋe rac, vahnë vëyaɓah vëvë vankol vambë caharaɓ va njiɗëniho Yerusalem soŋe pacënajëni tëkahnënd mbënt tac.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Awa njëkëlehnëɗënihawo Yesu do tëƴëlëɗëniho vëhni fo, selele Cery W̃ën Cankaf hna: «Paryi nke gena bi ƴijëɗina ambënt ŋi? Ye hnaharun?»
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Nësëɗëniho koyëna kaɓi vësankaf vësëna wasaɗëha va gë wafarise w̃a ntehnëniho ge ahnë njëtëk hn'ile nke Yesu hna, tëfëka pëƴahni soŋe pëlayi.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.