Gênesis 8
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVI
1 Mama mbiỹahnëko wac rac nkal li W̃ënu ŋa ɗënkwëlawohna Nowe gë fop wusaw̃ gë wulaw̃ wule nkeniho hnë sisikulu w̃a. Më cañëtik sël nkal li, do w̃ënka ŋa pëgwëlehn nkuhënd.
1 Então Deus lembrou-se de Noé e de todos os animais selvagens e rebanhos domésticos que estavam com ele na arca, e enviou então um vento sobre a terra, e as águas começaram a baixar.
2 Wahaƴalin w̃ënka ŋa gë wahatëh wale cahnahniɗëho w̃ënka rëv ŋa ndëpalehn. Rëv ỹa ndëmëlehn.
2 As fontes das profundezas e as comportas do céu se fecharam, e a chuva parou.
3 Toƴe toƴe nkuhëɗëho w̃ënka ŋa hnë wafac keme gë wafëhw imbëɗ (150) hafo
3 As águas foram baixando pouco a pouco sobre a terra. Ao fim de cento e cinqüenta dias, as águas tinham diminuído,
4 hnë fac hwëhn pëhw g'imbëɗ gë wahi (17), hnë lepera hwëhn imbëɗ gë waki hna (7), tac tëryako sisikulu ỹa wahuŋ wavë resiỹo Ararat hna.
4 e, no décimo sétimo dia do sétimo mês, a arca pousou nas montanhas de Ararate.
5 W̃ënka ŋa nkoko nkuhënd hafo lepera hwëhn pëhw hna (10). Hnë fac ryënkwëryënkw lepera rac hna, nuyiko ga cahnëk wacëmët wahuŋ w̃a.
5 As águas continuaram a baixar até o décimo mês, e no primeiro dia do décimo mês apareceram os topos das montanhas.
6 Ga ndëcëk wafac wafëhw wahnah (40), Nowe umë piɗëtëk fenetër le ntiko sisikulu hna,
6 Passados quarenta dias, Noé abriu a janela que fizera na arca.
7 do cana hëw̃ar g'ipër; rac më njiɗ mbokajënd: w̃ënka ŋa napëɗëho nkuh nkal hna nkolehnëh hnam.
7 Esperando que a terra já tivesse aparecido, Noé soltou um corvo, mas este ficou dando voltas.
8 Tac Nowe më canëka fah, soŋe njëkahn bi nkuhëk w̃ënka ŋa nkal hna.
8 Depois soltou uma pomba para ver se as águas tinham diminuído na superfície da terra.
9 Ɓare fah ỹa nuỹalohna hn'ile ñëw̃ëɗ, kaɓi uw̃ac w̃a guhëlohna ten; awa më mbokak gë sisikulu. Nowe më njelëk vák ỹa, pëlahna do mbokarya ndëna.
9 Mas a pomba não encontrou lugar onde pousar os pés porque as águas ainda cobriam toda a superfície da terra e, por isso, voltou para a arca, a Noé. Ele estendeu a mão para fora, apanhou a pomba e a trouxe de volta para dentro da arca.
10 Më napëk wafac mbëɗ gë wahi (7) tac mbok cana kat fah ỹa.
10 Noé esperou mais sete dias e soltou novamente a pomba.
11 Fah ỹa më mbokajëk g'anëka ga; faryef oliviye fasëkah nkaw̃ajëko. Awa Nowe njëtëko w̃ënka ŋa ŋaỹëtak nkal hna.
11 Ao entardecer, quando a pomba voltou, trouxe em seu bico uma folha nova de oliveira. Noé então ficou sabendo que as águas tinham diminuído sobre a terra.
12 Më mbok napëk kat wafac mbëɗ gë wahi (7) do mbok cana fah ỹa, ɓare ɓokëlohna mbokaj.
12 Esperou ainda outros sete dias e de novo soltou a pomba, mas desta vez ela não voltou.
13 Nowe nuỹako tac wabëhn wakeme mbëɗ gë ryaw̃ gë ryampo (601). Hnë fac ryënkwëryënkw vë lepera ryënkwëryënkw bëhn rac hna, w̃ënka ŋa nkuhëko. Nowe ntihëtëko ile cankahnëko sisikulu ỹa, njëkëko g'ipër do nuko nkal iŋa cëtëko.
13 No primeiro dia do primeiro mês do ano seiscentos e um da vida de Noé, secaram-se as águas na terra. Noé então removeu o teto da arca e viu que a superfície da terra estava seca.
14 Hnë fac hwëhn wafëhw wahi g'imbëɗ gë wahi (27) lepera higëna hna, nkal iŋa fop kankëko.
14 No vigésimo sétimo dia do segundo mês, a terra estava completamente seca.
15 Awa W̃ënu ŋa më ntehnëka Nowe:
15 Então Deus disse a Noé:
16 «Cahnëryin sisikulu hna gë vijë hu gë vësëval hun vi.
16 "Saia da arca, você e sua mulher, seus filhos e as mulheres deles.
17 Canëryihni fëna wulaw̃ gë wusaw̃ wule yerun w̃i fop: wusëry w̃i fop, gë wulaw̃ do gë wusaw̃ wusankaf w̃i do gë vutoƴ vi, do gë fop vile yasëɗ nkal vi, soŋe nagëlëni, njaɓëni, do pëɓëni nkal li.»
17 Faça que saiam também todos os animais que estão com você: as aves, os animais grandes e os animais pequenos que se movem rente ao chão. Faça-os sair para que se espalhem pela terra, sejam férteis e se multipliquem".
18 Awa Nowe më cahnëni gë viju, do gë vësëval hni.
18 Então Noé saiu da arca com sua mulher e seus filhos e as mulheres deles,
19 Tac cahnëni fëna sifa-wo-sifa, wulaw̃ gë wusaw̃ w̃a fop, gë wusëry w̃a fop do gë fop vihaw̃ary vile yasëɗ nkal va.
19 e com todos os animais grandes, todos os animais pequenos que se movem rente ao chão e todas as aves. Tudo o que se move sobre a terra saiu da arca, uma espécie após outra.
20 Tac Nowe më ntik hn'ile cënaɗe saɗëha soŋe Ahwëhn a W̃ënu ŋa, më nufëkëhni ryampo hnë sifa wulaw̃ gë wusaw̃ wufacah hna fop gë wusëry wufacah w̃a fop, do pëɗëhni hnë hwëɗëh ntinëhna Ahwëhn a W̃ënu ŋa saɗëha gë wulaw̃ wurac.
20 Depois Noé construiu um altar dedicado ao Senhor e, tomando alguns animais e aves puros, ofereceu-os como holocausto, queimando-os sobre o altar.
21 Ahwëhn a W̃ënu ŋa tehëkawo rehërya hnëŋah saɗëha rac do më ntehnak: «Tame ɓokëɗa fërëkanu nkal iŋi soŋe vahnë va, mama nahaɗëni wameh fo koɓëri hn'utah ntëw̃ hni hna; ɓokëɗa ryaw̃ëw̃ëhni muk fop vile yënëɗ va, gante ntiɓu takan ki.
21 O Senhor sentiu o aroma agradável e disse a si mesmo: "Nunca mais amaldiçoarei a terra por causa do homem, pois o seu coração é inteiramente inclinado para o mal desde a infância. E nunca mais destruirei todos os seres vivos como fiz desta vez.
22 «Gante-wo mbiỹëk nkal iŋi,
22 "Enquanto durar a terra, plantio e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite jamais cessarão".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.