Gênesis 8
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH
1 Mama mbiỹahnëko wac rac nkal li W̃ënu ŋa ɗënkwëlawohna Nowe gë fop wusaw̃ gë wulaw̃ wule nkeniho hnë sisikulu w̃a. Më cañëtik sël nkal li, do w̃ënka ŋa pëgwëlehn nkuhënd.
1 Então Deus lembrou de Noé e de todos os animais que estavam com ele na barca. Deus fez com que um vento soprasse sobre a terra, e a água começou a baixar.
2 Wahaƴalin w̃ënka ŋa gë wahatëh wale cahnahniɗëho w̃ënka rëv ŋa ndëpalehn. Rëv ỹa ndëmëlehn.
2 As fontes do grande mar e as janelas do céu se fecharam. Parou de chover,
3 Toƴe toƴe nkuhëɗëho w̃ënka ŋa hnë wafac keme gë wafëhw imbëɗ (150) hafo
3 e durante cento e cinquenta dias a água foi baixando pouco a pouco.
4 hnë fac hwëhn pëhw g'imbëɗ gë wahi (17), hnë lepera hwëhn imbëɗ gë waki hna (7), tac tëryako sisikulu ỹa wahuŋ wavë resiỹo Ararat hna.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a barca parou na região montanhosa de Ararate.
5 W̃ënka ŋa nkoko nkuhënd hafo lepera hwëhn pëhw hna (10). Hnë fac ryënkwëryënkw lepera rac hna, nuyiko ga cahnëk wacëmët wahuŋ w̃a.
5 A água continuou a baixar, até que no primeiro dia do décimo mês apareceram os picos das montanhas.
6 Ga ndëcëk wafac wafëhw wahnah (40), Nowe umë piɗëtëk fenetër le ntiko sisikulu hna,
6 No fim de quarenta dias, Noé abriu a janela que havia feito na barca
7 do cana hëw̃ar g'ipër; rac më njiɗ mbokajënd: w̃ënka ŋa napëɗëho nkuh nkal hna nkolehnëh hnam.
7 e soltou um corvo, que ficou voando de um lado para outro, esperando que a terra secasse.
8 Tac Nowe më canëka fah, soŋe njëkahn bi nkuhëk w̃ënka ŋa nkal hna.
8 Depois Noé soltou uma pomba a fim de ver se a terra já estava seca;
9 Ɓare fah ỹa nuỹalohna hn'ile ñëw̃ëɗ, kaɓi uw̃ac w̃a guhëlohna ten; awa më mbokak gë sisikulu. Nowe më njelëk vák ỹa, pëlahna do mbokarya ndëna.
9 mas a pomba não achou lugar para pousar porque a terra ainda estava toda coberta de água. Aí Noé estendeu a mão, pegou a pomba e a pôs dentro da barca.
10 Më napëk wafac mbëɗ gë wahi (7) tac mbok cana kat fah ỹa.
10 Noé esperou mais sete dias e soltou a pomba de novo.
11 Fah ỹa më mbokajëk g'anëka ga; faryef oliviye fasëkah nkaw̃ajëko. Awa Nowe njëtëko w̃ënka ŋa ŋaỹëtak nkal hna.
11 Ela voltou à tardinha, trazendo no bico uma folha verde de oliveira. Assim Noé ficou sabendo que a água havia baixado.
12 Më mbok napëk kat wafac mbëɗ gë wahi (7) do mbok cana fah ỹa, ɓare ɓokëlohna mbokaj.
12 E ele esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba, e dessa vez ela não voltou.
13 Nowe nuỹako tac wabëhn wakeme mbëɗ gë ryaw̃ gë ryampo (601). Hnë fac ryënkwëryënkw vë lepera ryënkwëryënkw bëhn rac hna, w̃ënka ŋa nkuhëko. Nowe ntihëtëko ile cankahnëko sisikulu ỹa, njëkëko g'ipër do nuko nkal iŋa cëtëko.
13 Quando Noé tinha seiscentos e um anos, as águas que estavam sobre a terra secaram. No dia primeiro do primeiro mês, Noé tirou a cobertura da barca e viu que a terra estava secando.
14 Hnë fac hwëhn wafëhw wahi g'imbëɗ gë wahi (27) lepera higëna hna, nkal iŋa fop kankëko.
14 No dia vinte e sete do segundo mês, a terra estava bem seca.
15 Awa W̃ënu ŋa më ntehnëka Nowe:
15 Aí Deus disse a Noé:
16 «Cahnëryin sisikulu hna gë vijë hu gë vësëval hun vi.
16 — Saia da barca junto com a sua mulher, os seus filhos e as suas noras.
17 Canëryihni fëna wulaw̃ gë wusaw̃ wule yerun w̃i fop: wusëry w̃i fop, gë wulaw̃ do gë wusaw̃ wusankaf w̃i do gë vutoƴ vi, do gë fop vile yasëɗ nkal vi, soŋe nagëlëni, njaɓëni, do pëɓëni nkal li.»
17 Faça sair também todos os animais que estão com você, isto é, as aves, os animais domésticos, os animais selvagens e os que se arrastam pelo chão. Que eles se espalhem por toda parte e tenham muitas crias para encherem a terra.
18 Awa Nowe më cahnëni gë viju, do gë vësëval hni.
18 Assim Noé e a sua mulher saíram da barca, junto com os seus filhos e as suas noras.
19 Tac cahnëni fëna sifa-wo-sifa, wulaw̃ gë wusaw̃ w̃a fop, gë wusëry w̃a fop do gë fop vihaw̃ary vile yasëɗ nkal va.
19 Também saíram todos os animais e as aves, em grupos, de acordo com as suas espécies.
20 Tac Nowe më ntik hn'ile cënaɗe saɗëha soŋe Ahwëhn a W̃ënu ŋa, më nufëkëhni ryampo hnë sifa wulaw̃ gë wusaw̃ wufacah hna fop gë wusëry wufacah w̃a fop, do pëɗëhni hnë hwëɗëh ntinëhna Ahwëhn a W̃ënu ŋa saɗëha gë wulaw̃ wurac.
20 Noé construiu um altar para oferecer sacrifícios a Deus, o Senhor . Ele pegou aves e animais puros , um de cada espécie, e os queimou como sacrifício no altar.
21 Ahwëhn a W̃ënu ŋa tehëkawo rehërya hnëŋah saɗëha rac do më ntehnak: «Tame ɓokëɗa fërëkanu nkal iŋi soŋe vahnë va, mama nahaɗëni wameh fo koɓëri hn'utah ntëw̃ hni hna; ɓokëɗa ryaw̃ëw̃ëhni muk fop vile yënëɗ va, gante ntiɓu takan ki.
21 O cheiro dos sacrifícios agradou ao Senhor , e ele pensou assim: “Nunca mais vou amaldiçoar a terra por causa da raça humana, pois eu sei que desde a sua juventude as pessoas só pensam em coisas más.
22 «Gante-wo mbiỹëk nkal iŋi,
22 Também nunca mais destruirei todos os seres vivos, como fiz desta vez. Enquanto o mundo existir, sempre haverá semeadura e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.