Gênesis 8
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA
1 Mama mbiỹahnëko wac rac nkal li W̃ënu ŋa ɗënkwëlawohna Nowe gë fop wusaw̃ gë wulaw̃ wule nkeniho hnë sisikulu w̃a. Më cañëtik sël nkal li, do w̃ënka ŋa pëgwëlehn nkuhënd.
1 Lembrou-se Deus de Noé e de todos os animais selváticos e de todos os animais domésticos que com ele estavam na arca; Deus fez soprar um vento sobre a terra, e baixaram as águas.
2 Wahaƴalin w̃ënka ŋa gë wahatëh wale cahnahniɗëho w̃ënka rëv ŋa ndëpalehn. Rëv ỹa ndëmëlehn.
2 Fecharam-se as fontes do abismo e também as comportas dos céus, e a copiosa chuva dos céus se deteve.
3 Toƴe toƴe nkuhëɗëho w̃ënka ŋa hnë wafac keme gë wafëhw imbëɗ (150) hafo
3 As águas iam-se escoando continuamente de sobre a terra e minguaram ao cabo de cento e cinquenta dias.
4 hnë fac hwëhn pëhw g'imbëɗ gë wahi (17), hnë lepera hwëhn imbëɗ gë waki hna (7), tac tëryako sisikulu ỹa wahuŋ wavë resiỹo Ararat hna.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a arca repousou sobre as montanhas de Ararate.
5 W̃ënka ŋa nkoko nkuhënd hafo lepera hwëhn pëhw hna (10). Hnë fac ryënkwëryënkw lepera rac hna, nuyiko ga cahnëk wacëmët wahuŋ w̃a.
5 E as águas foram minguando até ao décimo mês, em cujo primeiro dia apareceram os cimos dos montes.
6 Ga ndëcëk wafac wafëhw wahnah (40), Nowe umë piɗëtëk fenetër le ntiko sisikulu hna,
6 Ao cabo de quarenta dias, abriu Noé a janela que fizera na arca
7 do cana hëw̃ar g'ipër; rac më njiɗ mbokajënd: w̃ënka ŋa napëɗëho nkuh nkal hna nkolehnëh hnam.
7 e soltou um corvo, o qual, tendo saído, ia e voltava, até que se secaram as águas de sobre a terra.
8 Tac Nowe më canëka fah, soŋe njëkahn bi nkuhëk w̃ënka ŋa nkal hna.
8 Depois, soltou uma pomba para ver se as águas teriam já minguado da superfície da terra;
9 Ɓare fah ỹa nuỹalohna hn'ile ñëw̃ëɗ, kaɓi uw̃ac w̃a guhëlohna ten; awa më mbokak gë sisikulu. Nowe më njelëk vák ỹa, pëlahna do mbokarya ndëna.
9 mas a pomba, não achando onde pousar o pé, tornou a ele para a arca; porque as águas cobriam ainda a terra. Noé, estendendo a mão, tomou-a e a recolheu consigo na arca.
10 Më napëk wafac mbëɗ gë wahi (7) tac mbok cana kat fah ỹa.
10 Esperou ainda outros sete dias e de novo soltou a pomba fora da arca.
11 Fah ỹa më mbokajëk g'anëka ga; faryef oliviye fasëkah nkaw̃ajëko. Awa Nowe njëtëko w̃ënka ŋa ŋaỹëtak nkal hna.
11 À tarde, ela voltou a ele; trazia no bico uma folha nova de oliveira; assim entendeu Noé que as águas tinham minguado de sobre a terra.
12 Më mbok napëk kat wafac mbëɗ gë wahi (7) do mbok cana fah ỹa, ɓare ɓokëlohna mbokaj.
12 Então, esperou ainda mais sete dias e soltou a pomba; ela, porém, já não tornou a ele.
13 Nowe nuỹako tac wabëhn wakeme mbëɗ gë ryaw̃ gë ryampo (601). Hnë fac ryënkwëryënkw vë lepera ryënkwëryënkw bëhn rac hna, w̃ënka ŋa nkuhëko. Nowe ntihëtëko ile cankahnëko sisikulu ỹa, njëkëko g'ipër do nuko nkal iŋa cëtëko.
13 Sucedeu que, no primeiro dia do primeiro mês, do ano seiscentos e um, as águas se secaram de sobre a terra. Então, Noé removeu a cobertura da arca e olhou, e eis que o solo estava enxuto.
14 Hnë fac hwëhn wafëhw wahi g'imbëɗ gë wahi (27) lepera higëna hna, nkal iŋa fop kankëko.
14 E, aos vinte e sete dias do segundo mês, a terra estava seca.
15 Awa W̃ënu ŋa më ntehnëka Nowe:
15 Então, disse Deus a Noé:
16 «Cahnëryin sisikulu hna gë vijë hu gë vësëval hun vi.
16 Sai da arca, e, contigo, tua mulher, e teus filhos, e as mulheres de teus filhos.
17 Canëryihni fëna wulaw̃ gë wusaw̃ wule yerun w̃i fop: wusëry w̃i fop, gë wulaw̃ do gë wusaw̃ wusankaf w̃i do gë vutoƴ vi, do gë fop vile yasëɗ nkal vi, soŋe nagëlëni, njaɓëni, do pëɓëni nkal li.»
17 Os animais que estão contigo, de toda carne, tanto aves como gado, e todo réptil que rasteja sobre a terra, faze sair a todos, para que povoem a terra, sejam fecundos e nela se multipliquem.
18 Awa Nowe më cahnëni gë viju, do gë vësëval hni.
18 Saiu, pois, Noé, com seus filhos, sua mulher e as mulheres de seus filhos.
19 Tac cahnëni fëna sifa-wo-sifa, wulaw̃ gë wusaw̃ w̃a fop, gë wusëry w̃a fop do gë fop vihaw̃ary vile yasëɗ nkal va.
19 E também saíram da arca todos os animais, todos os répteis, todas as aves e tudo o que se move sobre a terra, segundo as suas famílias.
20 Tac Nowe më ntik hn'ile cënaɗe saɗëha soŋe Ahwëhn a W̃ënu ŋa, më nufëkëhni ryampo hnë sifa wulaw̃ gë wusaw̃ wufacah hna fop gë wusëry wufacah w̃a fop, do pëɗëhni hnë hwëɗëh ntinëhna Ahwëhn a W̃ënu ŋa saɗëha gë wulaw̃ wurac.
20 Levantou Noé um altar ao Senhor e, tomando de animais limpos e de aves limpas, ofereceu holocaustos sobre o altar.
21 Ahwëhn a W̃ënu ŋa tehëkawo rehërya hnëŋah saɗëha rac do më ntehnak: «Tame ɓokëɗa fërëkanu nkal iŋi soŋe vahnë va, mama nahaɗëni wameh fo koɓëri hn'utah ntëw̃ hni hna; ɓokëɗa ryaw̃ëw̃ëhni muk fop vile yënëɗ va, gante ntiɓu takan ki.
21 E o Senhor aspirou o suave cheiro e disse consigo mesmo: Não tornarei a amaldiçoar a terra por causa do homem, porque é mau o desígnio íntimo do homem desde a sua mocidade; nem tornarei a ferir todo vivente, como fiz.
22 «Gante-wo mbiỹëk nkal iŋi,
22 Enquanto durar a terra, não deixará de haver sementeira e ceifa, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.