Gênesis 50
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs VC
1 Awa, Yosef më nëñëlëk vëhni rëmu hna gë wankwën wadëw̃u ŋa do muryahna.
1 José atirou-se então sobre o rosto de seu pai e o beijou chorando.
2 Tac ntehnëhni vëryokuŋ pëhwëtëniha rëmu. Awa vërac më pëhwëtëniha Isërayel
2 Ordenou depois aos médicos que o serviam, que embalsamassem seu pai; e os médicos embalsamaram Israel.
3 wafac wafëhw wahnah (40) kaɓi koyëna tëfëka cuci ñas iŋa gë wagu wanëŋah soŋe antë përëka. Vëvë Esipët va, wafac wafëhw mbëɗ gë wahi (70) kwëyënihawo Sakob.
3 Gastaram nisso quarenta dias, que é o tempo necessário ao embalsamamento. Os egípcios choraram-no durante setenta dias.
4 Ga ndëcëk wakwëy ŋa, Yosef më ntehnëkëhni vële rëhakawo Faraw̃o va: «Ge ñaɗunëho, ɗemaryino afëƴanëhnunow̃a waŋi wanës Faraw̃o ỹa:
4 Passado o tempo do pranto, José disse à casa do faraó: "Se achei graça aos vossos olhos, dizei de minha parte ao faraó
5 “Rëm mën ỹa ntëkehnëkow̃o cëmahnënd ỹa soŋe yiwu vañëw̃a hn'inkal Kanan hna, hn'iƴag nte ntiyako hna. Awa maw̃ëryanërye tame yiwu vañëw̃a, tac mbokajëɗëfu.”»
5 que meu pai me fez jurar-lhe: Eu vou morrer, disse-me ele; tu me enterrarás no túmulo que adquiri na terra de Canaã. Permite-me, pois, subir e enterrar meu pai; depois voltarei".
6 Faraw̃o ỹa maw̃ëryanëhnëka Yosef nji mbañehna rëmu gante ntehnëko ka.
6 O faraó respondeu: "Vai sepultar teu pai como ele te fez jurar".
7 Yosef kahnëtalehn g'iɓañ rëmu; fop vësankaf va lapëhnakawo, vële ryokuŋëɗëho hnë cery inaw̃ Faraw̃o hna gë vële rëhakawo Faraw̃o va do gë vicër vëvë Esipët va fop,
7 José partiu para sepultar seu pai. Todos os servos do faraó, os anciãos de sua casa e todos os anciãos do Egito,
8 gë tere lëw̃u ỹa fop gë fop vicëru g'aheryu do gë vëvë tere rëmu vëỹëntaw̃ va. Vutah vutoƴ va fo raviko hnë resiỹo Gosen hna.
8 toda a casa de José, seus irmãos e a casa de seu pai o seguiram. Deixaram na terra de Gessém somente seus filhinhos, suas ovelhas e seus bois.
9 Vëhwëhn wasaret gë vëyaryary wafahnac lapëhnakawo; kore sankaf ɗus yeho.
9 Carros e cavaleiros acompanhavam-no, de sorte que a caravana era muito grande.
10 Tëkëlehnëni hn'idap nte w̃acëɗe Atad hna gë cape pëhna lav sën Yurëdan ka. Hnam më ntinëhnëniha wakwëy wacankaf Sakob do njahnaɗëniho ɗus. Yosef koko soŋe icëm rëmu ŋa wafac mbëɗ gë wahi (7).
10 Chegando à eira de Atad, além do Jordão, fizeram uma grande e solene lamentação, e José celebrou, em honra de seu pai, um pranto de sete dias.
11 Vëvë Kanan vële lëɗëko hnë resiỹo rac va ga nuni wakwëy watac më ntehnëni: «Wakwëy wacankaf Esipët ye!» Soŋe rac macahnëɗe cape pëhna lav sën Yurëdan rac Abel-Misërayim, umë fëhnëtanëk «Wakwëy Esipët».
11 Vendo esse pranto na eira de Atad, o povo daquela terra disse: "Grande pranto é esse dos egípcios!" Daí o nome de Abel-Misraim dado a esse lugar, que está situado além do Jordão.
12 Koyëna viju Sakob ntiniho ile ntehnëkëhniwo rëm hni ntini ỹa:
12 Os filhos de Jacó fizeram, pois, o que ele lhes tinha ordenado.
13 njoniho iñas dëw̃u ŋa hn'inkal Kanan hna do kwëtëni hn'iƴag ɓë kaỹ Makëpela ŋa, ɗarël Mamëre hna. Abëraham ntaw̃ëko iŋi kaỹ vëhni Efëron avë ɓulunda Het ỹa soŋe ƴag iŋi kwëhn umë.
13 Levaram-no para Canaã e enterraram-no na caverna da terra de Macpela, que Abraão tinha comprado, juntamente com a propriedade de Efrom, o hiteu, defronte de Mambré, para ter a propriedade de uma sepultura.
14 Yosef ga kwëtëk iñas rëmu ŋa ƴag hna, më mbokani gë vële lapëhnajëkëhniwo soŋe iɓañ rëmu va fop gë Esipët.
14 Depois do enterro, José voltou para o Egito com seus irmãos e todos os que o tinham acompanhado nos funerais de seu pai.
15 Ga ndëcëk wakwëy Sakob ŋa, vicëru Yosef më ntehnëlëni: «Tame kaɓi rëm fu ỹa cëmëk, Yosef koɗ nkwëcagëfu fop wameh wante liyinëka ŋa.»
15 Os irmãos de José, vendo que seu pai morrera, disseram entre si: "Será que José nos tomará em aversão e irá vingar-se de todo o mal que lhe fizemos?"
16 Awa më paƴehnëni pëƴayi Yosef aki: «Ani gë cëmahnënd rëm fu ỹa, aki ntehnëkëfuno:
16 Mandaram, pois, dizer-lhe: "Antes de morrer, teu pai recomendou-nos
17 “Pëƴanëndinow̃a Yosef: ‘Kaỹëhnandiỹi gë vicër hu, aravëhnëhni idënt ŋaƴah nte ntini ŋa, wameh wante ntinihi ŋa fop.’” Awa, maw̃ëry aravëhnëfu ile lëntahniru ỹa, fuhnë vële sëmbëɗëha W̃ën ryampo fo gë rëm fu ỹi.» Yosef pëgwëlehn kond ga pëƴayik waŋi.
17 que te pedíssemos perdão do crime que teus irmãos cometeram, de seu pecado, de todo o mal que te fizeram. Perdoa, pois, agora esse crime àqueles que servem o Deus de teu pai". Ouvindo isso, José chorou.
18 Tac vicëru njilehnini vëhni dënk tëkatëniha, njoni haryënkw lëw̃u do ntehnëniha: «Vëramp hu yeɓun.»
18 Seus irmãos vieram jogar-se aos seus pés, dizendo: "Somos teus escravos!"
19 Ɓare Yosef më ntëkwakëhni: «Antë ntaku. Gela W̃ën.
19 José disse-lhes: "Não temais: posso eu pôr-me no lugar de Deus?
20 Ñaɗunëho aliwuno w̃eh, ɓare W̃ënu ŋa nkwëcëtëk w̃eh w̃a g'ifërën, maw̃ëk pehët walaw̃ary vahnë vëyaɓah, gante nuɗun dol ki.
20 Vossa intenção era de fazer-me mal, mas Deus tirou daí um bem; era para fazer, como acontece hoje, com que se conservasse a vida a um grande povo.
21 Tame antë nkehahnahnu iñë: paɓëɗëmu w̃uhnë gë watere hun ŋi.» Gë waŋi wanës wanëŋah njamënëko wasakahn walëw̃ hni w̃a.
21 Não temais, pois: eu vos sustentarei a vós e a vossos filhos". Estas palavras, que lhes foram direito ao coração, reconfortaram-nos.
22 Koyëna Yosef gë tere rëmu ỹa Esipët hna nkoniho. Yosef wabëhn keme g'ipëhw (110) nuỹako.
22 José habitou no Egito, e também a família de seu pai. Viveu cento e dez anos.
23 Nuɗëhëhniwo ga nagëlëɗëni vutah aju Efërayim va gë vutah vërah vuntëw̃ hni va. Do nufëkëhniwo kwëɗëhni vutah vunte nagëko Makir aju Manase va.
23 Viu os descendentes de Efraim até a terceira geração. Igualmente, os filhos de Maquir, filho de Manassés, vieram à luz sobre os joelhos de José.
24 Fac ryampo Yosef më ntehnëkëhni vicëru g'aheryu: «Ɓiỹëɗina cëmëɗëfu, ɓare pacëko W̃ënu ŋa ndemaɗëhu. Matëndëɗëhu Esipët li soŋe njowu hn'inkal nte ntehnëkëhniwo vëhni Abëraham gë Isak do gë Sakob njëɗaɗëhëhni hna.
24 José disse a seus irmãos: "Vou morrer; mas Deus vos visitará seguramente e vos fará subir desta terra para a terra que jurou dar a Abraão, Isaac e a Jacó".
25 Awa ge W̃ënu ŋa ntinëhnëku rac, dëkëndino alehnuno njoryaryëɗun iñas mën ŋa.»
25 E José fez que os filhos de Israel jurassem: "Quando Deus vos visitar, disse ele, levareis daqui os meus ossos".
26 Yosef wabëhn keme g'ipëhw (110) nuỹako cëmat Esipët hna. Më sucik iñas dëw̃u ŋa gë wagu wanëŋah soŋe antë përëka, do kwëti hnë kesu itaka.
26 José morreu com a idade de cento e dez anos. Foi embalsamado e depositado num sarcófago no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.