Gênesis 50

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Awa, Yosef më nëñëlëk vëhni rëmu hna gë wankwën wadëw̃u ŋa do muryahna.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Tac ntehnëhni vëryokuŋ pëhwëtëniha rëmu. Awa vërac më pëhwëtëniha Isërayel
2 José ordenou a seus servos, aos que eram médicos, que embalsamassem o corpo de seu pai. E os médicos embalsamaram Israel,
3 wafac wafëhw wahnah (40) kaɓi koyëna tëfëka cuci ñas iŋa gë wagu wanëŋah soŋe antë përëka. Vëvë Esipët va, wafac wafëhw mbëɗ gë wahi (70) kwëyënihawo Sakob.
3 gastando nisso quarenta dias, pois assim se cumprem os dias do embalsamamento; e os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Ga ndëcëk wakwëy ŋa, Yosef më ntehnëkëhni vële rëhakawo Faraw̃o va: «Ge ñaɗunëho, ɗemaryino afëƴanëhnunow̃a waŋi wanës Faraw̃o ỹa:
4 Passados os dias de luto, José falou à casa de Faraó: — Se agora encontrei favor diante de vocês, peço que falem aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 “Rëm mën ỹa ntëkehnëkow̃o cëmahnënd ỹa soŋe yiwu vañëw̃a hn'inkal Kanan hna, hn'iƴag nte ntiyako hna. Awa maw̃ëryanërye tame yiwu vañëw̃a, tac mbokajëɗëfu.”»
5 “Meu pai me fez jurar, declarando: ‘Eis que estou morrendo; sepulte-me no túmulo que abri para mim na terra de Canaã.’ Agora, quero ir e sepultar meu pai; depois voltarei.”
6 Faraw̃o ỹa maw̃ëryanëhnëka Yosef nji mbañehna rëmu gante ntehnëko ka.
6 Faraó respondeu: — Vá e sepulte o seu pai como ele fez você jurar.
7 Yosef kahnëtalehn g'iɓañ rëmu; fop vësankaf va lapëhnakawo, vële ryokuŋëɗëho hnë cery inaw̃ Faraw̃o hna gë vële rëhakawo Faraw̃o va do gë vicër vëvë Esipët va fop,
7 José partiu para sepultar o seu pai. Com ele foram todos os oficiais de Faraó, os principais da sua casa e todos os principais da terra do Egito,
8 gë tere lëw̃u ỹa fop gë fop vicëru g'aheryu do gë vëvë tere rëmu vëỹëntaw̃ va. Vutah vutoƴ va fo raviko hnë resiỹo Gosen hna.
8 bem como toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai. Deixaram na terra de Gósen somente as crianças, os rebanhos e o gado.
9 Vëhwëhn wasaret gë vëyaryary wafahnac lapëhnakawo; kore sankaf ɗus yeho.
9 E foram também com ele tanto carruagens como cavaleiros; e o cortejo foi muito grande.
10 Tëkëlehnëni hn'idap nte w̃acëɗe Atad hna gë cape pëhna lav sën Yurëdan ka. Hnam më ntinëhnëniha wakwëy wacankaf Sakob do njahnaɗëniho ɗus. Yosef koko soŋe icëm rëmu ŋa wafac mbëɗ gë wahi (7).
10 Quando eles chegaram à eira de Atade, que fica do outro lado do Jordão, fizeram ali grande e intensa lamentação; e José pranteou seu pai durante sete dias.
11 Vëvë Kanan vële lëɗëko hnë resiỹo rac va ga nuni wakwëy watac më ntehnëni: «Wakwëy wacankaf Esipët ye!» Soŋe rac macahnëɗe cape pëhna lav sën Yurëdan rac Abel-Misërayim, umë fëhnëtanëk «Wakwëy Esipët».
11 Quando os moradores da terra, os cananeus, viram o luto na eira de Atade, disseram: — Como é grande este pranto dos egípcios! E por isso aquele lugar foi chamado de Abel-Mizraim; fica do outro lado do Jordão.
12 Koyëna viju Sakob ntiniho ile ntehnëkëhniwo rëm hni ntini ỹa:
12 Os filhos de Jacó fizeram como ele lhes havia ordenado:
13 njoniho iñas dëw̃u ŋa hn'inkal Kanan hna do kwëtëni hn'iƴag ɓë kaỹ Makëpela ŋa, ɗarël Mamëre hna. Abëraham ntaw̃ëko iŋi kaỹ vëhni Efëron avë ɓulunda Het ỹa soŋe ƴag iŋi kwëhn umë.
13 levaram-no para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna do campo de Macpela, que, juntamente com o campo, Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser lugar de sepultura. Esse lugar fica em frente a Manre.
14 Yosef ga kwëtëk iñas rëmu ŋa ƴag hna, më mbokani gë vële lapëhnajëkëhniwo soŋe iɓañ rëmu va fop gë Esipët.
14 Depois disso, José voltou para o Egito, ele, os seus irmãos e todos os que o haviam acompanhado para sepultar o seu pai.
15 Ga ndëcëk wakwëy Sakob ŋa, vicëru Yosef më ntehnëlëni: «Tame kaɓi rëm fu ỹa cëmëk, Yosef koɗ nkwëcagëfu fop wameh wante liyinëka ŋa.»
15 Vendo os irmãos de José que seu pai já era morto, disseram: — É possível que José tenha ódio de nós; certamente nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 Awa më paƴehnëni pëƴayi Yosef aki: «Ani gë cëmahnënd rëm fu ỹa, aki ntehnëkëfuno:
16 Por isso, mandaram dizer a José: — O seu pai, antes de morrer, ordenou o seguinte:
17 “Pëƴanëndinow̃a Yosef: ‘Kaỹëhnandiỹi gë vicër hu, aravëhnëhni idënt ŋaƴah nte ntini ŋa, wameh wante ntinihi ŋa fop.’” Awa, maw̃ëry aravëhnëfu ile lëntahniru ỹa, fuhnë vële sëmbëɗëha W̃ën ryampo fo gë rëm fu ỹi.» Yosef pëgwëlehn kond ga pëƴayik waŋi.
17 “É isto que vocês dirão a José: ‘Perdoe, por favor, a transgressão dos seus irmãos e o pecado que cometeram, porque eles lhe fizeram mal.’” Agora pedimos que perdoe a transgressão dos servos do Deus de seu pai. Ao ouvir estas palavras, José chorou.
18 Tac vicëru njilehnini vëhni dënk tëkatëniha, njoni haryënkw lëw̃u do ntehnëniha: «Vëramp hu yeɓun.»
18 Depois, vieram também os seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: — Eis-nos aqui; somos seus servos.
19 Ɓare Yosef më ntëkwakëhni: «Antë ntaku. Gela W̃ën.
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; será que eu estou no lugar de Deus?
20 Ñaɗunëho aliwuno w̃eh, ɓare W̃ënu ŋa nkwëcëtëk w̃eh w̃a g'ifërën, maw̃ëk pehët walaw̃ary vahnë vëyaɓah, gante nuɗun dol ki.
20 Vocês, na verdade, planejaram o mal contra mim; porém Deus o tornou em bem, para fazer, como estão vendo agora, que se conserve a vida de muita gente.
21 Tame antë nkehahnahnu iñë: paɓëɗëmu w̃uhnë gë watere hun ŋi.» Gë waŋi wanës wanëŋah njamënëko wasakahn walëw̃ hni w̃a.
21 Portanto, não tenham medo; eu sustentarei vocês e os seus filhos. E assim José os consolou e lhes falou ao coração.
22 Koyëna Yosef gë tere rëmu ỹa Esipët hna nkoniho. Yosef wabëhn keme g'ipëhw (110) nuỹako.
22 José ficou morando no Egito, ele e a casa de seu pai. Viveu cento e dez anos.
23 Nuɗëhëhniwo ga nagëlëɗëni vutah aju Efërayim va gë vutah vërah vuntëw̃ hni va. Do nufëkëhniwo kwëɗëhni vutah vunte nagëko Makir aju Manase va.
23 José viu os filhos de Efraim até a terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais José tomou sobre os seus joelhos.
24 Fac ryampo Yosef më ntehnëkëhni vicëru g'aheryu: «Ɓiỹëɗina cëmëɗëfu, ɓare pacëko W̃ënu ŋa ndemaɗëhu. Matëndëɗëhu Esipët li soŋe njowu hn'inkal nte ntehnëkëhniwo vëhni Abëraham gë Isak do gë Sakob njëɗaɗëhëhni hna.
24 José disse a seus irmãos: — Eu vou morrer em breve. Mas Deus certamente visitará vocês e fará com que saiam desta terra para ir à terra que jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Awa ge W̃ënu ŋa ntinëhnëku rac, dëkëndino alehnuno njoryaryëɗun iñas mën ŋa.»
25 José pediu aos filhos de Israel que fizessem um juramento, dizendo: — Deus certamente visitará vocês. Quando isso acontecer, levem os meus ossos daqui.
26 Yosef wabëhn keme g'ipëhw (110) nuỹako cëmat Esipët hna. Më sucik iñas dëw̃u ŋa gë wagu wanëŋah soŋe antë përëka, do kwëti hnë kesu itaka.
26 José morreu com a idade de cento e dez anos. Eles embalsamaram o seu corpo e o puseram num caixão, no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.