Gênesis 50
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT
1 Awa, Yosef më nëñëlëk vëhni rëmu hna gë wankwën wadëw̃u ŋa do muryahna.
1 José atirou-se sobre seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Tac ntehnëhni vëryokuŋ pëhwëtëniha rëmu. Awa vërac më pëhwëtëniha Isërayel
2 Em seguida, deu ordens aos médicos que o serviam para que embalsamassem o corpo de seu pai, e Jacó foi embalsamado.
3 wafac wafëhw wahnah (40) kaɓi koyëna tëfëka cuci ñas iŋa gë wagu wanëŋah soŋe antë përëka. Vëvë Esipët va, wafac wafëhw mbëɗ gë wahi (70) kwëyënihawo Sakob.
3 O processo de embalsamamento levou os quarenta dias habituais. E os egípcios lamentaram sua morte durante setenta dias.
4 Ga ndëcëk wakwëy ŋa, Yosef më ntehnëkëhni vële rëhakawo Faraw̃o va: «Ge ñaɗunëho, ɗemaryino afëƴanëhnunow̃a waŋi wanës Faraw̃o ỹa:
4 Quando terminou o período de luto, José procurou os conselheiros do faraó e lhes disse: “Por gentileza, peço que falem com o faraó em meu favor.
5 “Rëm mën ỹa ntëkehnëkow̃o cëmahnënd ỹa soŋe yiwu vañëw̃a hn'inkal Kanan hna, hn'iƴag nte ntiyako hna. Awa maw̃ëryanërye tame yiwu vañëw̃a, tac mbokajëɗëfu.”»
5 Digam-lhe que meu pai me fez prestar um juramento. Disse: ‘Morrerei em breve. Leve meu corpo de volta para a terra de Canaã e coloque-me na sepultura que preparei para mim’. Portanto, peço que me deixe ir sepultar meu pai; depois, voltarei sem demora”.
6 Faraw̃o ỹa maw̃ëryanëhnëka Yosef nji mbañehna rëmu gante ntehnëko ka.
6 O faraó atendeu ao pedido de José e disse: “Vá e sepulte seu pai, como ele o fez prometer”.
7 Yosef kahnëtalehn g'iɓañ rëmu; fop vësankaf va lapëhnakawo, vële ryokuŋëɗëho hnë cery inaw̃ Faraw̃o hna gë vële rëhakawo Faraw̃o va do gë vicër vëvë Esipët va fop,
7 Então José partiu para sepultar seu pai. Foi acompanhado de todos os oficiais do faraó, todos os membros mais importantes da casa do faraó e todos os oficiais de alto escalão do Egito.
8 gë tere lëw̃u ỹa fop gë fop vicëru g'aheryu do gë vëvë tere rëmu vëỹëntaw̃ va. Vutah vutoƴ va fo raviko hnë resiỹo Gosen hna.
8 José também levou consigo toda a sua família, seus irmãos e a família deles. As crianças pequenas, os rebanhos e o gado, porém, deixaram na terra de Gósen.
9 Vëhwëhn wasaret gë vëyaryary wafahnac lapëhnakawo; kore sankaf ɗus yeho.
9 Muitas carruagens e seus condutores acompanharam José, formando um grande cortejo.
10 Tëkëlehnëni hn'idap nte w̃acëɗe Atad hna gë cape pëhna lav sën Yurëdan ka. Hnam më ntinëhnëniha wakwëy wacankaf Sakob do njahnaɗëniho ɗus. Yosef koko soŋe icëm rëmu ŋa wafac mbëɗ gë wahi (7).
10 Quando chegaram à eira de Atade, perto do rio Jordão, realizaram uma grande cerimônia fúnebre, com um período de sete dias de luto pelo pai de José.
11 Vëvë Kanan vële lëɗëko hnë resiỹo rac va ga nuni wakwëy watac më ntehnëni: «Wakwëy wacankaf Esipët ye!» Soŋe rac macahnëɗe cape pëhna lav sën Yurëdan rac Abel-Misërayim, umë fëhnëtanëk «Wakwëy Esipët».
11 Os cananeus que moravam na região os viram chorar na eira de Atade e mudaram o nome do lugar (que fica próximo ao Jordão) para Abel-Mizraim, pois disseram: “Este é um lugar de lamento profundo para esses egípcios”.
12 Koyëna viju Sakob ntiniho ile ntehnëkëhniwo rëm hni ntini ỹa:
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram o que ele lhes havia ordenado.
13 njoniho iñas dëw̃u ŋa hn'inkal Kanan hna do kwëtëni hn'iƴag ɓë kaỹ Makëpela ŋa, ɗarël Mamëre hna. Abëraham ntaw̃ëko iŋi kaỹ vëhni Efëron avë ɓulunda Het ỹa soŋe ƴag iŋi kwëhn umë.
13 Levaram seu corpo para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna no campo de Macpela, perto de Manre. Essa é a caverna que Abraão havia comprado de Efrom, o hitita, como sepultura permanente.
14 Yosef ga kwëtëk iñas rëmu ŋa ƴag hna, më mbokani gë vële lapëhnajëkëhniwo soŋe iɓañ rëmu va fop gë Esipët.
14 Depois de sepultar Jacó, José voltou para o Egito com seus irmãos e com todos que o haviam acompanhado.
15 Ga ndëcëk wakwëy Sakob ŋa, vicëru Yosef më ntehnëlëni: «Tame kaɓi rëm fu ỹa cëmëk, Yosef koɗ nkwëcagëfu fop wameh wante liyinëka ŋa.»
15 Uma vez que seu pai estava morto, porém, os irmãos de José ficaram temerosos e disseram: “Agora José mostrará sua ira e se vingará de todo o mal que lhe fizemos”.
16 Awa më paƴehnëni pëƴayi Yosef aki: «Ani gë cëmahnënd rëm fu ỹa, aki ntehnëkëfuno:
16 Por isso, enviaram a seguinte mensagem a José: “Antes de morrer, nosso pai mandou
17 “Pëƴanëndinow̃a Yosef: ‘Kaỹëhnandiỹi gë vicër hu, aravëhnëhni idënt ŋaƴah nte ntini ŋa, wameh wante ntinihi ŋa fop.’” Awa, maw̃ëry aravëhnëfu ile lëntahniru ỹa, fuhnë vële sëmbëɗëha W̃ën ryampo fo gë rëm fu ỹi.» Yosef pëgwëlehn kond ga pëƴayik waŋi.
17 que lhe disséssemos: ‘Por favor, perdoe seus irmãos pelo grande mal que eles lhe fizeram, pelo pecado que cometeram ao tratá-lo com tanta crueldade’. Por isso, nós, servos do Deus de seu pai, suplicamos que você perdoe nosso pecado”. Quando José recebeu a mensagem, começou a chorar.
18 Tac vicëru njilehnini vëhni dënk tëkatëniha, njoni haryënkw lëw̃u do ntehnëniha: «Vëramp hu yeɓun.»
18 Depois, seus irmãos chegaram e se curvaram com o rosto no chão diante de José. “Somos seus escravos!”, disseram eles.
19 Ɓare Yosef më ntëkwakëhni: «Antë ntaku. Gela W̃ën.
19 José, porém, respondeu: “Não tenham medo de mim. Por acaso sou Deus para castigá-los?
20 Ñaɗunëho aliwuno w̃eh, ɓare W̃ënu ŋa nkwëcëtëk w̃eh w̃a g'ifërën, maw̃ëk pehët walaw̃ary vahnë vëyaɓah, gante nuɗun dol ki.
20 Vocês pretendiam me fazer o mal, mas Deus planejou tudo para o bem. Colocou-me neste cargo para que eu pudesse salvar a vida de muitos.
21 Tame antë nkehahnahnu iñë: paɓëɗëmu w̃uhnë gë watere hun ŋi.» Gë waŋi wanës wanëŋah njamënëko wasakahn walëw̃ hni w̃a.
21 Não tenham medo. Continuarei a cuidar de vocês e de seus filhos”. Desse modo, ele os tranquilizou ao tratá-los com bondade.
22 Koyëna Yosef gë tere rëmu ỹa Esipët hna nkoniho. Yosef wabëhn keme g'ipëhw (110) nuỹako.
22 José, seus irmãos e suas famílias continuaram a viver no Egito. José viveu 110 anos.
23 Nuɗëhëhniwo ga nagëlëɗëni vutah aju Efërayim va gë vutah vërah vuntëw̃ hni va. Do nufëkëhniwo kwëɗëhni vutah vunte nagëko Makir aju Manase va.
23 Chegou a ver três gerações de descendentes de seu filho Efraim e o nascimento dos filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais ele tomou para si como se fossem seus.
24 Fac ryampo Yosef më ntehnëkëhni vicëru g'aheryu: «Ɓiỹëɗina cëmëɗëfu, ɓare pacëko W̃ënu ŋa ndemaɗëhu. Matëndëɗëhu Esipët li soŋe njowu hn'inkal nte ntehnëkëhniwo vëhni Abëraham gë Isak do gë Sakob njëɗaɗëhëhni hna.
24 José disse a seus irmãos: “Em breve morrerei, mas certamente Deus os ajudará e os tirará desta terra. Ele os levará de volta para a terra que prometeu solenemente dar a Abraão, Isaque e Jacó”.
25 Awa ge W̃ënu ŋa ntinëhnëku rac, dëkëndino alehnuno njoryaryëɗun iñas mën ŋa.»
25 Então José fez os filhos de Israel prestarem um juramento e disse: “Quando Deus vier ajudá-los e conduzi-los de volta, levem meus ossos com vocês”.
26 Yosef wabëhn keme g'ipëhw (110) nuỹako cëmat Esipët hna. Më sucik iñas dëw̃u ŋa gë wagu wanëŋah soŋe antë përëka, do kwëti hnë kesu itaka.
26 José morreu com 110 anos. Os egípcios o embalsamaram e o colocaram em um caixão no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.