Gênesis 47

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Awa Yosef më njik pëƴahna Faraw̃o ỹa ntehna: «Rëm mën ỹa gë vicër mën va do g'ahery mën a tëkini. Kanan matini gë wape wadëw̃ hni ŋa gë wuhnankal w̃a gë wuhni w̃a do gë fop ile kwëhnani ỹa. Tame hnë resiỹo Gosen hna nkeni.»
1 Então, José veio e contou a Faraó, e disse: Meu pai e meus irmãos, e seus rebanhos, e seu gado, e tudo que eles possuem vieram da terra de Canaã; e eis que eles estão na terra de Gósen.
2 Tac Yosef më nufëkëhni vicëru imbëɗ (5) va tufa Faraw̃o ỹa.
2 E ele tomou alguns de seus irmãos, cinco homens, e os apresentou a Faraó.
3 Arac më tëƴëkëhni: «Ye ye ɗoku hun ỹa?»
3 E Faraó disse a seus irmãos: Qual é a vossa ocupação? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores, tanto nós como também nossos pais.
4 Hn'inkal Kanan hna, inte ŋa njaɓëk ɗus hafo gona ile tokëɗëni wusaw̃ fu w̃a. Soŋe umë yijëɓun lëɗëntifu ani. Maw̃ëryanëryifu lëɗëntifu hnë resiỹo Gosen hna.»
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra, porque teus servos não têm pastagem para seus rebanhos. Porque a fome é dolorida na terra de Canaã, por isso, suplicamos-te agora, deixa que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Faraw̃o ỹa më ntehnëka Yosef: «Kaɓi tame rëmuh gë vicër hu do g'ahery hu njijëni ɗarël hu,
5 E Faraó falou a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 inkal Esipët ŋi fop hnë vák hu nke. Ƴëɗaryihni ntëɗëni hn'ile ỹak përënak nkal Esipët hna. Koɗëni ntëɗëni hnë resiỹo Gosen hna. Do ge kamahnëruhëhni hnë vëhni vële ỹak holëk ikwëɗ, kwëtehnahnëryihni wusaw̃ mën w̃a dënk.»
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze teu pai e teus irmãos habitar; na terra de Gósen, deixa-os habitar. E se tu conheces algum homem de atividade entre eles, então faze-os responsáveis por meu gado.
7 Yosef njokawo fëna rëmu vëhni Faraw̃o hna tufëndëlehnëhni. Sakob nkaỹëkawo Faraw̃o ỹa g'untënah,
7 E José trouxe Jacó, seu pai, e o colocou diante de Faraó, e Jacó abençoou Faraó.
8 do Faraw̃o ỹa më tëƴëka: «Wabëhn waƴëhw hwëhnaru?»
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos anos tu tens?
9 Sakob më ntëkwaka: «Wabëhn keme gë wafëhw warar ye (130) ga nkwërëtalehnahnëɗëfu hn'inkal gë inkal. Wabëhn mën ŋa ndëcëk ñap, do korotëɓu. Nuỹala ten wabëhn wante nuỹaniho vacërakëlo mën vële wërëtalehnëɗëho gë ami ki va.»
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias da minha peregrinação são cento e trinta anos. Poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não alcançaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias de suas peregrinações.
10 Sakob më mbok nkaỹëka kat Faraw̃o ỹa do cahn cery inaw̃ hna.
10 E Jacó abençoou Faraó, e saiu da presença de Faraó.
11 Awa Yosef më njëɗaka rëmu gë vicëru do g'aheryu ntëɗëni hnë nkal nte ỹak fërënak Esipët ŋa, hnë resiỹo Ramëses hna, gante ntehnëkawo Faraw̃o ka. Më njëɗakëhni inkal nte kwëhnëɗëni vëhni.
11 E José estabeleceu seu pai e seus irmãos, e lhes deu posses na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Më njëɗakëhni ile rëkëɗ tokëndëni vëhni rëmu gë vicëru g'aheryu, ale-wo-le gante tëkwëk tere lëw̃u ka.
12 E José sustentou seu pai, e seus irmãos, e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com suas famílias.
13 Inte ŋa njaɓëko hafo ile rokëɗe golohna inkal hna fop. Esipët hna gë Kanan hna, vahnë va camëniho ɗus soŋe inte ŋa.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito dolorida, de modo que a terra do Egito e toda a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Yosef mbarëpëko fop koryi vëvë Esipët va do gë vëvë Kanan va ile ntaw̃andëniho roka ỹa do maruŋehn hnë cery inaw̃ Faraw̃o hna.
14 E José ajuntou todo o dinheiro que foi encontrado na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que eles compravam, e José levou o dinheiro para a casa de Faraó.
15 Ante nkok gona koryi Esipët hna gë Kanan hna per, vëvë Esipët va më njini ntehnëniha Yosef: «Ƴëɗaryifu ile rokëɗëfun. Ñaɗu bi sëmëfu ayëkatëndëfu, kaɓi goryaryëlëfuhna koryi?»
15 E quando o dinheiro acabou na terra do Egito, e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José, e disseram: Dá-nos pão, por que morreremos na tua presença? Pois o dinheiro acabou.
16 Yosef më ntëkwak: «Ge goryeryëluhna koryi, ƴëɗaryinow̃ëhni wusaw̃ hun w̃i, do ami, njëɗaɗëmu ile rokëɗe.»
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vos darei pelo vosso gado, se não há dinheiro.
17 Awa më njojënihëhni wusaw̃ wulëw̃ hni w̃a njëɗaniha Yosef: wafahnac w̃a gë wape ŋa gë wuhnankal w̃a gë wuhni w̃a do gë wafali w̃a. Yosef më njëɗakëhni roka ỹa. Bëhn rac njëɗakëhniwo ile tokëɗëni, nkwëcëtëlëni gë wusaw̃ wulëw̃ hni w̃a fop.
17 E eles levaram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca pelos cavalos, e pelos rebanhos, e pelo gado dos rebanhos, e pelos jumentos. E durante aquele ano ele os alimentou em troca de todo o seu gado.
18 Bëhn le ryaviko hna, më mbokajëni ntehnëniha Yosef: «Asankaf, koɗelihna asow̃i soŋe afëƴayi goryaryëlëfuhna koryi do wëjë hwëhnëkëhni tame wusaw̃ fu w̃i. Ñoñ goryaryëlëfuhna le hoɗeru alehni njëɗaɗeru. Vimbahn fu vi fo woryaryëɓun gë wayal fu w̃i.
18 Quando aquele ano terminou, vieram a ele no segundo ano, e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que o nosso dinheiro acabou. Meu senhor também tem nossos rebanhos de gado. Nada nos sobrou diante da vista do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
19 Ñaɗu bi sëmëfu ayëkatëndëfu do ravëfu wayal fu w̃i? Daw̃ëryifu gë wayal walaw̃ëfu w̃i do ayëɗafu ile rokëɗëfun. Nkeɗëfun vëramp Faraw̃o ỹa do umë hwëhnëɗ wayal fu w̃i. Ñaɗilëfuhna sëmëfu. Ƴëɗaryifu wanëɗa holahnëfu woryaryëfu walaw̃ary fu w̃a do hara wayal fu w̃i gena fëk.»
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós, como a nossa terra? Compra a nós e a nossa terra por pão, e nós e nossa terra seremos servos de Faraó, e dá-nos semente, para que possamos viver, e não morrer, para que a terra não seja desolada.
20 Yosef më ntaw̃ëhnëka Faraw̃o ỹa fop wayal wavë Esipët w̃a, kaɓi inte ŋa nkwënako do avë Esipët-wo nkwafëɗëho kaỹ dëw̃u ŋa. Koyëna, nkal Esipët ŋa fop Faraw̃o ỹa hwëhnëko
20 E José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam, cada homem, o seu campo, porque a fome prevalecia sobre eles. Assim, a terra passou a ser de Faraó.
21 do Yosef vëramp ntikëhniwo fop vëvë Esipët va.
21 E quanto ao povo, ele os removeu para as cidades, desde uma extremidade das fronteiras do Egito até a outra extremidade.
22 Wayal vësëna wasaɗëha va fo nkoko daw̃ëna Yosef, kaɓi nkeho sariya le kahnëndëko Faraw̃o ỹa soŋe lëw̃ hni ỹa. Ile ndemaɗëhëhniwo Faraw̃o ỹa tokëɗëniho, umë nkoniho vëwafahnëna wayal walëw̃ hni w̃a.
22 Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes possuíam uma porção atribuída por Faraó, e comiam a sua porção que Faraó lhes dava; por isso, eles não venderam suas terras.
23 Yosef më ntehnëkëhni ɓulunda ỹa: «Awa, ntaw̃ëhnëɓuha Faraw̃o ỹa wayal hun w̃a gë w̃uhnë per. Tame njëɗaɗëmu uhnëɗa ule hnaɗëɗun wëhaỹ hna.
23 Então José disse a seu povo: Eis que neste dia comprei a vós e a vossa terra para Faraó. Vede, aqui há semente para vós, e semeareis a terra.
24 Ɓare njëɗaɗunëha Faraw̃o ỹa ivëryëna-wo hnë ile varëpërun hna. Ile wok ỹa w̃uhnë hwëhnëɗ. Rac rëkëɗun ahnaɗëndu do arokëndu, w̃uhnë gë vutah hun va do gë vële lëɗëlantun va.»
24 E acontecerá que, das colheitas, dareis uma quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semear o campo, e para vosso alimento, e para os da vossa família, e para alimento para os vossos pequenos.
25 Më ntëkwaniha: «Pehëtëɗëhëfu cëm iŋa. Kaɓi kwëhnaru nëf ŋa gë fuhnë, maw̃ëɓun yefu vëramp Faraw̃o ỹa.»
25 E eles disseram: Tu salvaste as nossas vidas. Que encontremos graça à vista de meu senhor, e nós seremos servos de Faraó.
26 Awa Yosef më kahnëndëk sariya le wok hafo dol: Esipët hna, ivëryëna-wo hnë ile varëpik hna Faraw̃o ỹa hwëhnëk. Wayal vësëna wasaɗëha va fo nkoko kwëhnëna Faraw̃o ỹa.
26 E José fez esta lei sobre a terra do Egito até este dia, que Faraó deveria ter a quinta parte, exceto a terra dos sacerdotes, que não se tornou de Faraó.
27 Ɓulunda Isërayel ỹa Esipët hna ntëɗëniho, resiỹo Gosen hna. Nuỹaniho hnapul, nagëlëniho do njaɓëni ɗus.
27 E Israel habitou na terra do Egito, na região de Gósen; e eles tinham posses ali, e cresceram, e se multiplicaram grandemente.
28 Sakob ntiko wabëhn pëhw g'imbëɗ gë waki (17) Esipët hna. Wabëhn keme gë wafëhw wahnah g'imbëɗ gë waki (147) nuỹako fop ka ỹa cëmat.
28 E Jacó viveu na terra do Egito por dezessete anos. Assim, toda a idade de Jacó foi cento e quarenta e sete anos.
29 Ante nkëhnëko cëm ŋa, më macëka aju Yosef do ntehna: «Ge ñaɗuho, tufërye iña hu ŋa do gë kahnënda hu ŋa: kuyëtëry vák hu ỹi mbuf mën li, alëkëhno alehn ɓañëɗilihohna Esipët li.
29 E chegando-se o tempo que Israel devia morrer. Ele chamou seu filho José, e lhe disse: Se agora eu encontrei graça à tua vista, rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa, e age com bondade e verdade para comigo: Não me enterres, rogo-te, no Egito,
30 Ge cëmëɓu, njoɗu iñas mën ŋa ayi ahwët ƴag vacërakëlo mën hna.»
30 mas quando eu descansar com meus pais, tu me levarás para fora do Egito, e me enterrarás no lugar de sepultamento deles. E ele disse: Eu farei como tu disseste.
31 Sakob më mbok ntehnëka: «Dëkëhnërye.» Yosef më ntëkëhnëka. Awa Sakob më tënkwëk do camehn.
31 E ele disse: Jura-me. E ele lhe jurou. E Israel se curvou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.