Gênesis 47

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Awa Yosef më njik pëƴahna Faraw̃o ỹa ntehna: «Rëm mën ỹa gë vicër mën va do g'ahery mën a tëkini. Kanan matini gë wape wadëw̃ hni ŋa gë wuhnankal w̃a gë wuhni w̃a do gë fop ile kwëhnani ỹa. Tame hnë resiỹo Gosen hna nkeni.»
1 Então veio José, e informou a Faraó, dizendo: Meu pai e meus irmãos, com seus rebanhos e seu gado, e tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã e estão na terra de Gósen.
2 Tac Yosef më nufëkëhni vicëru imbëɗ (5) va tufa Faraw̃o ỹa.
2 E tomou dentre seus irmãos cinco homens e os apresentou a Faraó.
3 Arac më tëƴëkëhni: «Ye ye ɗoku hun ỹa?»
3 Então perguntou Faraó a esses irmãos de José: Que ocupação é a vossa; Responderam-lhe: Nós, teus servos, somos pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Hn'inkal Kanan hna, inte ŋa njaɓëk ɗus hafo gona ile tokëɗëni wusaw̃ fu w̃a. Soŋe umë yijëɓun lëɗëntifu ani. Maw̃ëryanëryifu lëɗëntifu hnë resiỹo Gosen hna.»
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para os rebanhos de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te permitas que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Faraw̃o ỹa më ntehnëka Yosef: «Kaɓi tame rëmuh gë vicër hu do g'ahery hu njijëni ɗarël hu,
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 inkal Esipët ŋi fop hnë vák hu nke. Ƴëɗaryihni ntëɗëni hn'ile ỹak përënak nkal Esipët hna. Koɗëni ntëɗëni hnë resiỹo Gosen hna. Do ge kamahnëruhëhni hnë vëhni vële ỹak holëk ikwëɗ, kwëtehnahnëryihni wusaw̃ mën w̃a dënk.»
6 a terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. E se sabes que entre eles há homens capazes, põe-nos sobre os pastores do meu gado.
7 Yosef njokawo fëna rëmu vëhni Faraw̃o hna tufëndëlehnëhni. Sakob nkaỹëkawo Faraw̃o ỹa g'untënah,
7 Também José introduziu a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 do Faraw̃o ỹa më tëƴëka: «Wabëhn waƴëhw hwëhnaru?»
8 Então perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Sakob më ntëkwaka: «Wabëhn keme gë wafëhw warar ye (130) ga nkwërëtalehnahnëɗëfu hn'inkal gë inkal. Wabëhn mën ŋa ndëcëk ñap, do korotëɓu. Nuỹala ten wabëhn wante nuỹaniho vacërakëlo mën vële wërëtalehnëɗëho gë ami ki va.»
9 Respondeu-lhe Jacó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Sakob më mbok nkaỹëka kat Faraw̃o ỹa do cahn cery inaw̃ hna.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Awa Yosef më njëɗaka rëmu gë vicëru do g'aheryu ntëɗëni hnë nkal nte ỹak fërënak Esipët ŋa, hnë resiỹo Ramëses hna, gante ntehnëkawo Faraw̃o ka. Më njëɗakëhni inkal nte kwëhnëɗëni vëhni.
11 José, pois, estabeleceu a seu pai e seus irmãos, dando-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Më njëɗakëhni ile rëkëɗ tokëndëni vëhni rëmu gë vicëru g'aheryu, ale-wo-le gante tëkwëk tere lëw̃u ka.
12 E José sustentou de pão seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Inte ŋa njaɓëko hafo ile rokëɗe golohna inkal hna fop. Esipët hna gë Kanan hna, vahnë va camëniho ɗus soŋe inte ŋa.
13 Ora, não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Yosef mbarëpëko fop koryi vëvë Esipët va do gë vëvë Kanan va ile ntaw̃andëniho roka ỹa do maruŋehn hnë cery inaw̃ Faraw̃o hna.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Ante nkok gona koryi Esipët hna gë Kanan hna per, vëvë Esipët va më njini ntehnëniha Yosef: «Ƴëɗaryifu ile rokëɗëfun. Ñaɗu bi sëmëfu ayëkatëndëfu, kaɓi goryaryëlëfuhna koryi?»
15 Quando se acabou o dinheiro na terra do Egito, e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos na tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 Yosef më ntëkwak: «Ge goryeryëluhna koryi, ƴëɗaryinow̃ëhni wusaw̃ hun w̃i, do ami, njëɗaɗëmu ile rokëɗe.»
16 Respondeu José: Trazei o vosso gado, e vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Awa më njojënihëhni wusaw̃ wulëw̃ hni w̃a njëɗaniha Yosef: wafahnac w̃a gë wape ŋa gë wuhnankal w̃a gë wuhni w̃a do gë wafali w̃a. Yosef më njëɗakëhni roka ỹa. Bëhn rac njëɗakëhniwo ile tokëɗëni, nkwëcëtëlëni gë wusaw̃ wulëw̃ hni w̃a fop.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca dos cavalos, e das ovelhas, e dos bois, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca de todo o seu gado.
18 Bëhn le ryaviko hna, më mbokajëni ntehnëniha Yosef: «Asankaf, koɗelihna asow̃i soŋe afëƴayi goryaryëlëfuhna koryi do wëjë hwëhnëkëhni tame wusaw̃ fu w̃i. Ñoñ goryaryëlëfuhna le hoɗeru alehni njëɗaɗeru. Vimbahn fu vi fo woryaryëɓun gë wayal fu w̃i.
18 Findo aquele ano, vieram a José no ano seguinte e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o nosso dinheiro está todo gasto; as manadas de gado já pertencem a meu senhor; e nada resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 Ñaɗu bi sëmëfu ayëkatëndëfu do ravëfu wayal fu w̃i? Daw̃ëryifu gë wayal walaw̃ëfu w̃i do ayëɗafu ile rokëɗëfun. Nkeɗëfun vëramp Faraw̃o ỹa do umë hwëhnëɗ wayal fu w̃i. Ñaɗilëfuhna sëmëfu. Ƴëɗaryifu wanëɗa holahnëfu woryaryëfu walaw̃ary fu w̃a do hara wayal fu w̃i gena fëk.»
19 por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra em troca de pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá-nos também semente, para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique desolada.
20 Yosef më ntaw̃ëhnëka Faraw̃o ỹa fop wayal wavë Esipët w̃a, kaɓi inte ŋa nkwënako do avë Esipët-wo nkwafëɗëho kaỹ dëw̃u ŋa. Koyëna, nkal Esipët ŋa fop Faraw̃o ỹa hwëhnëko
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó; porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome lhes era grave em extremo; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 do Yosef vëramp ntikëhniwo fop vëvë Esipët va.
21 Quanto ao povo, José fê-lo passar às cidades, desde uma até a outra extremidade dos confins do Egito.
22 Wayal vësëna wasaɗëha va fo nkoko daw̃ëna Yosef, kaɓi nkeho sariya le kahnëndëko Faraw̃o ỹa soŋe lëw̃ hni ỹa. Ile ndemaɗëhëhniwo Faraw̃o ỹa tokëɗëniho, umë nkoniho vëwafahnëna wayal walëw̃ hni w̃a.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham rações de Faraó, e eles comiam as suas rações que Faraó lhes havia dado; por isso não venderam a sua terra.
23 Yosef më ntehnëkëhni ɓulunda ỹa: «Awa, ntaw̃ëhnëɓuha Faraw̃o ỹa wayal hun w̃a gë w̃uhnë per. Tame njëɗaɗëmu uhnëɗa ule hnaɗëɗun wëhaỹ hna.
23 Então disse José ao povo: Hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Ɓare njëɗaɗunëha Faraw̃o ỹa ivëryëna-wo hnë ile varëpërun hna. Ile wok ỹa w̃uhnë hwëhnëɗ. Rac rëkëɗun ahnaɗëndu do arokëndu, w̃uhnë gë vutah hun va do gë vële lëɗëlantun va.»
24 Há de ser, porém, que no tempo as colheitas dareis a quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão nas vossas casas, e para o mantimento de vossos filhinho.
25 Më ntëkwaniha: «Pehëtëɗëhëfu cëm iŋa. Kaɓi kwëhnaru nëf ŋa gë fuhnë, maw̃ëɓun yefu vëramp Faraw̃o ỹa.»
25 Responderam eles: Tu nos tens conservado a vida! achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 Awa Yosef më kahnëndëk sariya le wok hafo dol: Esipët hna, ivëryëna-wo hnë ile varëpik hna Faraw̃o ỹa hwëhnëk. Wayal vësëna wasaɗëha va fo nkoko kwëhnëna Faraw̃o ỹa.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto quanto ao solo do Egito, até o dia de hoje, que a Faraó coubesse o quinto a produção; somente a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Ɓulunda Isërayel ỹa Esipët hna ntëɗëniho, resiỹo Gosen hna. Nuỹaniho hnapul, nagëlëniho do njaɓëni ɗus.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; e nela adquiriram propriedades, e frutificaram e multiplicaram-se muito.
28 Sakob ntiko wabëhn pëhw g'imbëɗ gë waki (17) Esipët hna. Wabëhn keme gë wafëhw wahnah g'imbëɗ gë waki (147) nuỹako fop ka ỹa cëmat.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de modo que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Ante nkëhnëko cëm ŋa, më macëka aju Yosef do ntehna: «Ge ñaɗuho, tufërye iña hu ŋa do gë kahnënda hu ŋa: kuyëtëry vák hu ỹi mbuf mën li, alëkëhno alehn ɓañëɗilihohna Esipët li.
29 Quando se aproximava o tempo da morte de Israel, chamou ele a José, seu filho, e disse-lhe: Se tenho achado graça aos teus olhos, põe a mão debaixo da minha coxa, e usa para comigo de benevolência e de verdade: rogo-te que não me enterres no Egito;
30 Ge cëmëɓu, njoɗu iñas mën ŋa ayi ahwët ƴag vacërakëlo mën hna.»
30 mas quando eu dormir com os meus pais, levar-me-ás do Egito e enterrar-me-ás junto à sepultura deles. Respondeu José: Farei conforme a tua palavra.
31 Sakob më mbok ntehnëka: «Dëkëhnërye.» Yosef më ntëkëhnëka. Awa Sakob më tënkwëk do camehn.
31 E Jacó disse: Jura-me; e ele lhe jurou. Então Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.