Gênesis 45

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Awa Yosef koɗilohna nko nduñëna haryënkw vële hwëhnëkawo va; më ntehnëkëhni cahnëni. Koyëna umë fo woko gë vicëru g'aheryu ante tufëhnakëhniwo bi mo nke ŋa.
1 Então, José não se podia conter diante de todos os que estavam com ele; e clamou: Fazei sair daqui a todo varão; e ninguém ficou com ele quando José se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Ɓare koɗëho ɗus hafo vële canëko va nkwëryëɗënihawo, do wakasëk watac tëkëko hafo cery inaw̃ Faraw̃o hna.
2 E levantou a sua voz com choro, de maneira que os egípcios o ouviam, e a casa de Faraó o ouviu.
3 Yosef më ntehnëkëhni vicëru g'aheryu: «Ami ye, Yosef! Rëm fu ỹa nkok bi?» Ɓare vëhni vëhoɗilohna ntëkwaniha, ntakëkëhniwo ɗus g'umë.
3 E disse José a seus irmãos: Eu sou José; vive ainda meu pai? E seus irmãos não lhe puderam responder, porque estavam pasmados diante da sua face.
4 Awa Yosef më ntehnëkëhni: «Tëhajëno.» Më tëhaniha. Yosef më mbok ntehnëkëhni: «Ami ye, Yosef, ahery hun ale wafërunëho soŋe yoyiwu Esipët hna.
4 E disse José a seus irmãos: Peço-vos, chegai-vos a mim. E chegaram-se. Então, disse ele: Eu sou José, vosso irmão, a quem vendestes para o Egito.
5 Tame, antë pëɓu yiw̃ëhnah do antë ahniralu kaɓi aki nkwafërunëho. W̃ënu ŋa ryënkwehniko ani, soŋe holahnu fehëtu.
5 Agora, pois, não vos entristeçais, nem vos pese aos vossos olhos por me haverdes vendido para cá; porque, para conservação da vida, Deus me enviou diante da vossa face.
6 Wëli, inte ŋa nuỹak wabëhn waki (2) nkal li do nkojëk wabëhn mbëɗ (5) uyam g'iɓarëp geɗina.
6 Porque já houve dois anos de fome no meio da terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem sega.
7 W̃ënu ŋa ryënkwehniko hn'iŋi nkal, ahwëhnahnuni hnënk do awontiwu; pehët cankaf ye.
7 Pelo que Deus me enviou diante da vossa face, para conservar vossa sucessão na terra e para guardar-vos em vida por um grande livramento.
8 «Awa gena w̃uhnë sañëtiko ani, W̃ënu ŋa ye. Do umë fëna liko yewu asankaf aryënkwëryënkw ale ỹak hwëhnak nafa ava Faraw̃o ỹa avë Esipët aỹi: ami ye nkaf acery inaw̃ Faraw̃o ŋa do ye fëna asankaf inkal Esipët ŋa fop.
8 Assim, não fostes vós que me enviastes para cá, senão Deus, que me tem posto por pai de Faraó, e por senhor de toda a sua casa, e como regente em toda a terra do Egito.
9 «Tame, ƴiryin ñap alehnuna apa: “Ajë hu Yosef më lehnëk: W̃ënu ŋa naw̃ëndëko hn'inkal Esipët hna fop. Ƴij ỹal mën hna hara ɓiỹëlihna.
9 Apressai-vos, e subi a meu pai, e dizei-lhe: Assim tem dito o teu filho José: Deus me tem posto por senhor em toda a terra do Egito; desce a mim e não te demores.
10 Hnë resiỹo Gosen hna ntëɗëɗun gë vutah hu va, gë vërah hni, wape hu ŋa, wuhnankal hu w̃a, wuhni hu w̃a do fop ile hwëhnëru ỹa. Koyëna ɗarël mën nkeɗu.
10 E habitarás na terra de Gósen e estarás perto de mim, tu e os teus filhos, e os filhos dos teus filhos, e as tuas ovelhas, e as tuas vacas, e tudo o que tens.
11 Ami njëɗaɗëmi ile valëɗëhi ỹa fop, wëjë, tere hu ỹa, do gë wusaw̃ hu w̃a, soŋe antë nkoji iñë, kaɓi ani gë wabëhn mbëɗ (5) inte ŋa nkoɗ.”»
11 E ali te sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome, para que não pereças de pobreza, tu, e tua casa, e tudo o que tens.
12 Yosef më nkwënëk: «Do wëli: nuɗun w̃uhnë dënk, do ahery mën aỹi Besame fëna nuɗ, paryi nke ami Yosef hnësëhnëɗëhu.
12 E eis que vossos olhos veem, e os olhos de meu irmão Benjamim, que é minha boca que vos fala.
13 Awa ƴiryin afëƴawuna apa fop nafa le hwëhnaɓu hnë Esipët ỹa, do pëƴaryina fop le hnurun ỹa. Tac ƴojëna ñap ani.»
13 E fazei saber a meu pai toda a minha glória no Egito e tudo o que tendes visto; e apressai-vos a fazer descer meu pai para cá.
14 Yosef më muryaka Besame, aheryu, pëgwëlehn kond; Besame fëna koɗëho.
14 E lançou-se ao pescoço de Benjamim, seu irmão, e chorou; e Benjamim chorou também ao seu pescoço.
15 Yosef muryakëhniwo fëna vicëru kotënd ɗus. Ga ndëcëk umë, vëhni fop nësëlëɗëniho g'umë.
15 E beijou todos os seus irmãos e chorou sobre eles; e, depois, seus irmãos falaram com ele.
16 Ga njëtayik cery inaw̃ Faraw̃o hna vicëru g'aheryu Yosef va tëkëni Esipët hna, Faraw̃o ỹa gë vësankaf vële rëhakawo va natëkëhniwo.
16 E a nova ouviu-se na casa de Faraó, dizendo: Os irmãos de José são vindos; e pareceu bem aos olhos de Faraó e aos olhos de seus servos.
17 Faraw̃o ỹa më ntehnëka Yosef: «Dehnëryihni vicër hu g'ahery hu ndiɓëndënihëhni wafali walëw̃ hni w̃a do mëncëni gë Kanan,
17 E disse Faraó a José: Dize a teus irmãos: Fazei isto: carregai os vossos animais, e parti, e tornai à terra de Canaã,
18 soŋe njinëhnëniha rëm hni gë watere wadëw̃ hni ŋa njojënihëhni ani. Hnë resiỹo le ỹak vetak hnë Esipët hna njëɗaɗëfuhëhni ntëɗëni, do ile ỹak fërënak hnë Esipët ỹa rëkëɗ tokëndëni.
18 e tornai a vosso pai e a vossas famílias, e vinde a mim; e eu vos darei o melhor da terra do Egito, e comereis a fartura da terra.
19 Ntehnëɗuhëhni fëna nufëni wasaret Esipët li njohahninihëhni vësëval hni, vutah hni do gë rëm hni.
19 A ti, pois, é ordenado; fazei isto: tomai vós da terra do Egito carros para vossos meninos, para vossas mulheres e para vosso pai e vinde.
20 Tëfëlahna njahnani soŋe viỹë vile tavëhëɗëni hnam va. Kaɓi, hnë resiỹo le ỹak vetak hnë Esipët hna njijëɗëni ntëɗëni.»
20 E não vos pese coisa alguma das vossas alfaias; porque o melhor de toda a terra do Egito será vosso.
21 Viju Sakob va më ntini ile ntehniniho ỹa. Yosef më njëɗakëhni wasaret w̃a gante ntehnëkawo Faraw̃o ka, tac gë vile valëhëɗëhëhni hn'ankaw̃ hna.
21 E os filhos de Israel fizeram assim. E José deu-lhes carros, conforme o mandado de Faraó; também lhes deu comida para o caminho.
22 Më mbuñakëhni vëhni fop ale-wo-le viỹi viwamah. Ɓare Besame, viỹi imbëɗ (5) mbuñakawo gë waŋëc koryi wakeme watar (300).
22 A todos lhes deu, a cada um, mudas de vestes; mas a Benjamim deu trezentas peças de prata e cinco mudas de vestes.
23 Më njëɗanahnëka rëmu wafali pëhw (10) wale ryiɓëndik viỹë vifërën vivë Esipët, gë wafali ipëhw (10) wale ryiɓëndik roka, vamburu do gë vile rokëɗe soŋe uyas lëw̃u w̃a.
23 E a seu pai enviou semelhantemente dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentos carregados de trigo, e pão, e comida para seu pai, para o caminho.
24 Yosef më ntehnëkëhni antë nkwajëlëhëndëni nkaw̃ hna. Tac koyalëni.
24 E despediu os seus irmãos, e partiram; e disse-lhes: Não contendais pelo caminho.
25 Matëlehnëni Esipët hna mëncëni gë Kanan do tëkëni vëhni rëm hni Sakob hna.
25 E subiram do Egito e vieram à terra de Canaã, a Jacó, seu pai.
26 Më pëƴaniha: «Yosef cëmëna! Do umë ye asankaf Esipët ỹa fop.» Cëmëkawo mbahn iŋa, ɓare koɗilohna kwëtahnëhni.
26 Então, lhe anunciaram, dizendo: José ainda vive e ele também é regente em toda a terra do Egito. E o seu coração desmaiou, porque não os acreditava.
27 Më tëfëtanëniha fop ile nësëko Yosef ỹa. Tac Sakob më nuk wasaret wale njëɗanahnëko Yosef njohahni w̃a. Awa nkelehn had ale sëmëko njënat.
27 Porém, havendo-lhe eles contado todas as palavras de José que ele lhes falara, e vendo ele os carros que José enviara para levá-lo, reviveu o espírito de Jacó, seu pai.
28 Do më ntehnëk: «Ha, pacëko: ajë mën a Yosef cëmëna ten. Afo yiwu hnuw̃a ani gë sëmahnëndu ỹa.»
28 E disse Israel: Basta; ainda vive meu filho José; eu irei e o verei antes que eu morra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.