Gênesis 44

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ga mbiỹëk, Yosef më ntehnëka ankaf vëryokuŋ vëvë tere lëw̃u va: «Pëɓënëry wësaku viỹë vahnë, ƴëɗaryihni roka yaɓah ile koɗëni njoni. Taw̃aryiry fëna koryi ỹa wësaku hni hna.
1 José deu as seguintes ordens ao administrador de sua casa: "Encha as bagagens desses homens com todo o mantimento que puderem carregar e coloque a prata de cada um na boca de sua bagagem.
2 Hnë saku ale ỹak vak hna taw̃ëɗu koryi ỹa do ñërya mën nte ryëhwarik koryi ŋa fëna.» Asan a më ntik ile ntehnëkawo Yosef ỹa.
2 Depois coloque a minha taça, a taça de prata, na boca da bagagem do caçula, juntamente com a prata paga pelo trigo". E ele fez tudo conforme as ordens de José.
3 Ga tëk pac, tavëlehnini njini viju Sakob gë wafali walëw̃ hni w̃a.
3 Assim que despontou a manhã, despediram os homens com os seus jumentos.
4 Cahnëlehnëni naw̃ hna, ɓare vëỹaw̃ënëlohna ten ɗus ante ntehnëkawo Yosef ankaf vëryokuŋ vëvë tere lëw̃u va: «Tëfëlehnëryihni vëỹi vahnë arëkahni. Tëƴëryihni: “Ntinëhnirun ufërën awa soŋe ye sosahnërun uw̃eh?
4 Ainda não tinham se afastado da cidade, quando José disse ao administrador de sua casa: "Vá atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga-lhes: Por que retribuíram o bem com o mal?
5 Soŋe ye lerun ñërya koryi nte cehand do cihnand ale ryokuŋëhnëɗëfu ỹa? Uw̃eh sankaf ye ile lirun ỹi!”»
5 Não é esta a taça que o meu senhor usa para beber e para fazer adivinhações? Vocês cometeram grande maldade! "
6 Asan a më tëkakëhni do ntehnëhni watac.
6 Quando ele os alcançou, repetiu-lhes essas palavras.
7 Më ntëkwani: «Asankaf, hak koɗu alehnëfu aki? Muk koɗilëfuhna lifu iñë gë iỹi ki!
7 Mas eles lhe responderam: "Por que o meu senhor diz isso? Longe dos seus servos fazer tal coisa!
8 Mbokaryiɓun koryi le rëkatëɓunëho hnë wësaku fu Kanan hna. Awa soŋe ye leɗëfun koryi ma sanu tere ale ryokuŋëhnëɗu ỹa?
8 Nós lhe trouxemos de volta, da terra de Canaã, a prata que encontramos na boca de nossa bagagem. Como roubaríamos prata ou ouro da casa do seu senhor?
9 Ge tëkatik aŋi ñërya hnë saku aryampo hnë fuhnë, ndaw̃i! Do fuhnë dënk nkeɗëfun vëramp hu.»
9 Se algum dos seus servos for encontrado com ela, morrerá; e nós, os demais, seremos escravos do meu senhor".
10 Asan a më ntëkwak: «Awa, dinëfu gante nësërun ki. Ɓare hnë ale tëkatëɗe ỹa, umë fo yeɗ aramp mën a; vëỹëntaw̃ va afaya nkeɗëni.»
10 E disse ele: "Concordo. Somente quem for encontrado com ela será meu escravo; os demais estarão livres".
11 Më cëlëndëni ale-wo-le ñap saku lëw̃u ỹa do piɗëtëni.
11 Cada um deles descarregou depressa a sua bagagem e abriu-a.
12 Ñërya ŋa hnë saku Besame hna|src="co00749c.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="44.12" Asan a më njëkëk fop wësaku w̃a pëgw hnë va ale sërëhnëkëhni hna do tëkwahn fatoƴ fa. Më tëkatëk ñërya ŋa hnë saku Besame hna.
12 O administrador começou então a busca, desde a bagagem do mais velho até a do mais novo. E a taça foi encontrada na bagagem de Benjamim.
13 Awa vicëru më cëfëhnëkëhni hafo citëni viỹi vilëw̃ hni va do mbokaryëni ndiɓëndënihëhni wafali w̃a wësaku w̃a tac mbokani g'inaw̃.
13 Diante disso, eles rasgaram as suas vestes. Em seguida, todos puseram a carga de novo em seus jumentos e retornaram à cidade.
14 Awa ga tëkëni Yuɗa gë vicëru do gë vëheryu vëhni Yosef hna, Yosef hnam fo nkoko. Më ndëkwëhnëni wayëka w̃a nkal hna haryënkw lëw̃u.
14 Quando Judá e seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava lá. Então eles se lançaram ao chão perante ele.
15 Yosef më ntehnëkëhni: «Soŋe ye lirun iỹin? Ƴëtëluhna bi asan g'ami ki kwëhnaɓu fanka soŋe yëtu fop?»
15 E José lhes perguntou: "Que foi que vocês fizeram? Vocês não sabem que um homem como eu tem poder para adivinhar? "
16 Yuɗa më teɓak wanës ŋa ntehn: «Asankaf, ñoñ koɗilëfuhna alëkwayi. Ñoñ gena ile hoɗ tufahn nufëlëfuhna. Ɓare W̃ënu ŋa rufahnëk ile w̃enëɓun ỹa, awa vëramp hu yeɗëfun g'ale yokëh ñërya ŋi per.»
16 Respondeu Judá: "O que diremos a meu senhor? Que podemos falar? Como podemos provar nossa inocência? Deus trouxe à luz a culpa dos teus servos. Agora somos escravos do meu senhor, como também aquele que foi encontrado com a taça".
17 Yosef më ntehnëkëhni: «Hali, koɗa liwu koyëna. Ale yokëh aỹi fo yeɗ aramp mën. Ɓare w̃uhnë mëncëryin ƴam gë vëhni rëmun.»
17 Disse, porém, José: "Longe de mim fazer tal coisa! Somente aquele que foi encontrado com a taça será meu escravo. Os demais podem voltar em paz para a casa do seu pai".
18 Yuɗa më tëhaka Yosef do ntehn: «Këlami asankaf, njëtëɓu këñëlantun gë Faraw̃o ỹa, ɓare maw̃ëryanërye vok hnësu kat, hara davëlihna g'ami.
18 Então Judá dirigiu-se a ele, dizendo: "Por favor, meu senhor, permite-me dizer-te uma palavra. Não se acenda a tua ira contra o teu servo, embora sejas igual ao próprio faraó.
19 Ante ndënkwëɓunëho yijëfu ŋa, tëƴëruhëfuno bi nkoryaryëɓunëha rëm gë ahery ahaw̃ary.
19 Meu senhor perguntou a estes seus servos se ainda tínhamos pai e algum outro irmão.
20 Më lëkwayiru: “Nkoryaryëɓunëha rëm lafah lëw̃ fu ỹa, gë ahery aryampo, ale nagëhnika hn'untaf ntëw̃u hna. Rëm fu ỹa umë ñak ñaɗ ɗus, kaɓi fatah fatac fo wok fëmba hnëmu fa; aju aỹëntaw̃ a cëmëk.”
20 E nós respondemos: Temos um pai já idoso, cujo filho caçula nasceu-lhe em sua velhice. O irmão deste já morreu, e ele é o único filho da mesma mãe que restou, e seu pai o ama muito.
21 Më lehnëruhëfu: “Ƴonëhninowa hnuw̃a.”
21 "Então disseste a teus servos que o trouxessem a ti para que os teus olhos pudessem vê-lo.
22 Më fëƴayiru: “Fatah fa koɗina ŋaw̃ëtahna rëmu; ge ŋaw̃ëtaka, cëmëɗ.”
22 E nós respondemos a meu senhor que o jovem não poderia deixar seu pai, pois, caso o fizesse, seu pai morreria.
23 Ɓare më lehnëruhëfu: “Ge ahery hun a tëfëlëntijina gë fuhnë ɓokëɗilëfuhna hahnëfu haryënkw hu.”
23 Todavia disseste a teus servos que se o nosso irmão caçula não viesse conosco, nunca mais veríamos a tua face.
24 «Awa ga mbokaɓun vëhni rëm fu hna, aryokuŋëhn hu ỹa, më fëƴaɓunëha wante lehnëruhëfu ŋa.
24 Quando voltamos a teu servo, a meu pai, contamos-lhe o que o meu senhor tinha dito.
25 Ga mbiỹëk më ntehnëkëfu vok yijëfu law̃ëfu le rokëɗe.
25 "Quando o nosso pai nos mandou voltar para comprar um pouco mais de comida,
26 Më lehnëɓunëha: “Koɗilëfuhna yifu, ge gena ahery fu ỹa rëfëlëntik. Ge tëfëlëntina, asankaf avë nkal ỹa dëkwajëɗilëfu hna.”
26 nós lhe dissemos: Só poderemos voltar para lá, se o nosso irmão caçula for conosco. Pois não poderemos ver a face daquele homem, a não ser que o nosso irmão caçula esteja conosco.
27 «Rëm fu ỹa më ntëkwakëfu: “Njëtërun ɗus, asëval mën a Rasel vucan vuki fo nagëhnëkow̃ëhni.
27 "Teu servo, meu pai, nos disse então: ‘Vocês sabem que minha mulher me deu apenas dois filhos.
28 Aryampo hnë vutac njik; ntiyahnëko intaw̃ ŋañah rokëka, kaɓi ɓokëla hnuw̃a,
28 Um deles se foi, e eu disse: Com certeza foi despedaçado. E até hoje, nunca mais o vi.
29 do aỹandu ahnufëhnunow̃a faŋi fëna! Gante cërëɓu ki ge w̃eh yejëk a, ntiɗunëho ntavah nte ryaw̃ëɗëho.”
29 Se agora vocês também levarem este de mim, e algum mal lhe acontecer, a tristeza que me causarão fará com que os meus cabelos brancos desçam à sepultura’.
30 «Awa tame, asankaf, koɗa w̃ëncu vëhni rëm mën hna hara ƴolëw̃ahna fatah fi. Ntaw̃ary rëm mën ŋa fatah li nke.
30 "Agora, pois, se eu voltar a teu servo, a meu pai, sem levar o jovem conosco, logo que meu pai, que é tão apegado a ele,
31 Cëmëɗ ge mëncëntina. Awa fuhnë yeɗ vële ryaw̃ëka g'antavah va hn'untaf ntëw̃u hna.
31 perceber que o jovem não está conosco, morrerá. Teus servos farão seu velho pai descer seus cabelos brancos à sepultura com tristeza.
32 Do kat, pëƴahnëɓu ami ye ankaf fatah fi haryënkw rëm mën hna; ntehnëɓuha: “Ge mënceryilëw̃a hna, ami yeɗ ale lëntahnëki ỹa kwëlëkwël.”
32 "Além disso, teu servo garantiu a segurança do jovem a seu pai, dizendo-lhe: Se eu não o trouxer de volta, suportarei essa culpa diante de ti pelo resto da minha vida!
33 «Këlami, maw̃ëryanërye wow̃ ami ryokuŋëhnëndi had aramp, hnëmpëtëw̃a fatah fi, soŋe mëncëntahni gë vicëru vëỹëntaw̃ vi.
33 "Por isso agora te peço, por favor, deixa o teu servo ficar como escravo do meu senhor no lugar do jovem e permite que ele volte com os seus irmãos.
34 Koɗa muk vokawu gë vëhni rëm mën hara tëfëlëlëfuhna gë fatah fi. Koɗa ryuñënaw̃ hnuw̃a rëm mën ỹa hnë horot le ỹaɗ nkehna ỹa.»
34 Como poderei eu voltar a meu pai sem levar o jovem comigo? Não! Não posso ver o mal que sobreviria a meu pai".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.