Gênesis 43
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs VC
1 Inte ŋa g'ahaw̃ary mbërehnëɗëhëhniwo vahnë va hn'inkal Kanan hna.
1 A fome pesava sobre o país.
2 Awa tere Sakob ỹa, ga puhnëni roka ile ntëw̃ajëniho viju Esipët hna, Sakob më ntehnëkëhni: «Ɓokëryin ayiwu alëw̃aju roka toƴe.»
2 E tendo acabado o trigo trazido do Egito, o pai disse aos seus filhos: "Voltai e comprai-nos um pouco de víveres."
3 Yuɗa më ntëkwaka: «Asankaf Esipët ỹa nësëhnëkëfuno wapacëk, ɓokëɗilëfuhna hahnëfu haryënkw lëw̃u ge arëkwa fu ỹa ƴintina.
3 Judá respondeu-lhe: "Aquele homem nos declarou formalmente que não voltássemos à sua presença sem levar conosco nosso irmão.
4 Ge maw̃ëru arava Besame yofuna, njiɗëfun lëw̃ajëfu roka ỹa.
4 Se mandas nosso irmão conosco, desceremos para comprar víveres.
5 Ɓare ge ŋwëỹëryaruha, ƴiɗilëfuhna, kaɓi asan a më lehnëkëfuno, ɓokëɗilëfuhna hahnëfu haryënkw lëw̃u ge arëkwafu ỹa ƴintina.»
5 Mas, se o não deixas ir, não desceremos, porque ele nos disse: Não sereis admitidos em minha presença, se vosso irmão não estiver convosco."
6 Sakob më ntehnëkëhni: «Soŋe ye lëntahnërunëho aki afëƴawuna aỹi asan kwëhnarunëha ahery ale wok hnani?»
6 Israel disse: "Por que me fizestes este mal, dando-lhe a conhecer que tínheis ainda um irmão?"
7 Më ntëkwaniha: «Umë rëƴëkëfuno waƴaɓah, soŋe lëw̃ fu do gë soŋe tere fu. “Rëmun ỹa, nkok bi? Kwëhnarunëha bi fakery fakaw̃ary?” Ile tëƴëkëfuno ỹa fo lëkwaɓunëho. Ƴëtëlëfunohna ntehnëɗëhëfu: “Ƴojëna arëkwahuna.”»
7 "Aquele homem, responderam eles, perguntou por nós e por nossa família, e quis saber se nosso pai vivia ainda, se tínhamos outro irmão; e respondemos às suas perguntas. Podíamos, porventura, adivinhar que ele nos ia mandar levar a ele o nosso irmão?"
8 Yuɗa më ntehnëk: «Apa, maw̃ëry arava Besame yow̃a. Tëfëka yifu, ge ñaɗelënëhna cëmin, wëjë, gë fuhnë do gë vutah fu va.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: "Deixa partir o menino comigo, e pôr-nos-emos a caminho para essa viagem. Desse modo poderemos viver, e escaparemos à morte, nós, tu e nossos filhinhos.
9 Kahnëndaɓu yewu ankaf soŋe lëw̃u ỹa. Ami yeɗ ale w̃enëka haryënkw hu ɗuniỹa mën hna fop ge mëncënanilinahna.
9 Eu respondo por ele: é de mim que tu o reclamarás. Se eu não to reconduzir e não o recolocar diante de ti, serei eternamente culpado diante de ti.
10 Do ge ɓiỹakëndilëfuhna ani, njikëndëɓun vokajëfu wahwënta wahi.»
10 Se não tivéssemos demorado tanto, certamente já pela segunda vez estaríamos de volta."
11 Awa rëm hni më ntehnëkëhni: «Kaɓi koyëna nke, diryin aki: taw̃ëryin wësaku hun hna vifërën vivë nkal dëw̃ fu va ayonëhnuna asan arac.
11 "Se assim é, disse-lhes Israel, seu pai, tomai em vossas bagagens os melhores produtos da terra, e levai-os como presente a esse homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, resina, ládano, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Ɓokaryëryin koryi le rëkatërun wësaku hun hna. Mpëd ale raw̃ëk aỹi dina mpër. Ƴoryin fëna koryi haw̃ary.
12 Levai também convosco o dinheiro em dobro para restituir a soma que encontrastes na boca dos sacos, certamente por engano.
13 Tame, ƴoryina ahery hun aỹi avokawu g'asankaf avë Esipët.
13 Tomai vosso irmão, parti e ide ter com esse homem.
14 Araɓi W̃ën Hwëhn Fanka Fop ŋa ntihna kaỹëhnahna gë w̃uhnë do tavihni Simeỹo gë Besame aw̃ënceryiwuni. Ge ami ye, araɓi wow̃ fatah këm, ge koyëna tëfëko!»
14 Que o Deus todo-poderoso vos faça ganhar os favores desse homem, a fim de que ele deixe voltar vosso irmão, juntamente com Benjamim. Quanto a mim, se devo ser privado de meus filhos, paciência, que eu seja privado deles!"
15 Awa viju Sakob va më nufëni waɓuña ŋa gë koryi haw̃ary ỹa. Njilehnëni gë Besame Esipët hna do njini tufëhnani vëhni Yosef hna.
15 Tomaram, pois, consigo o presente e uma soma dobrada de dinheiro, assim como Benjamim, e partiram para o Egito. E apresentaram-se a José.
16 Yosef, ga nuka Besame gë vëhni, më ntehnëka ale yeho asankaf vëryokuŋ vëvë tere lëw̃u va: «Ƴiryeryëryihni vëỹi ỹal mën hna, ɗaw̃ehnëryehna icaw̃ do ahnëgehna, kaɓi vëỹi g'ami tokëɗëfun g'anent ga.»
16 José, vendo-os e com eles Benjamim, disse ao seu intendente: "Faze entrar estes homens na casa, mata um animal, e prepara-o, pois comerão comigo ao meio-dia."
17 Asan a më ntik ile ntehnëkawo Yosef ỹa, njiryeryëkëhniwo viju Sakob va tere Yosef hna.
17 Fez o intendente como José tinha dito: introduziu-os na casa de José.
18 Ante ntehniniho tënkëni tere ŋa, ntakëkëhniwo. Ntehnëlëɗëniho: «Soŋe koryi ile vokaryiko hnë wasaku fu ỹa ye ante njijinëko ryënkwëryënkw ŋa. Njoɗënihëfu soŋe njohahnënihëfu ntinihëfu vëramp do nufënihëhni wafali fu w̃i.»
18 Vendo isto, ficaram amedrontados: "É, diziam eles, por causa do dinheiro, encontrado da outra vez nos nossos sacos, que nos conduzem aqui. Vão-nos assaltar, cair sobre nós, escravizar-nos e apoderar-se de nossos jumentos."
19 Më tëhaniha ankaf vëryokuŋ vëvë tere Yosef va rënka tere hna,
19 Então, aproximando-se do intendente da casa de José, falaram-lhe à entrada da casa:
20 ntehnëniha: «Këlayiru tavëndifu, asankaf: ndënkwëɓunëho yijëfu hwënta ryampo lëw̃a roka ani.
20 "Desculpa, meu senhor, disseram eles, viemos já uma vez comprar víveres.
21 Awa wamënca ŋa, ga tëkëɓun hn'ile ndakëɗëfunëho hna piɗëtëɓunëho wësaku fu w̃a, do ale-wo-le tëkatëko koryi ỹa saku lëw̃u hna, gante nkeho koryi le law̃ahnëɓunëho roka ka dënk. Awa mbokaryiɓun tame,
21 Quando chegamos à estalagem e abrimos nossos sacos, o dinheiro de cada um se encontrava na boca de seu saco: era o peso exato do dinheiro. Tornamos a trazê-lo conosco;
22 do njojëɓun koryi haw̃ary law̃ahnëfu roka ỹa. Ƴëtëlëfuhna bi mo raw̃ëko koryi ỹa wësaku fu hna!»
22 e trazemos, ao mesmo tempo, outro dinheiro para comprar víveres. Não sabemos quem tenha metido nosso dinheiro em nossos sacos."
23 Ɓare ankaf vëryokuŋ vëvë tere Yosef va më ntëkwak: «Ñëw̃ëryin ƴam, antë ntaku. W̃ënu hun ŋa ye, W̃ën rëmun ŋa, kwëtëhnëku koryi ỹi wësaku hun hna; koryi hun ỹa teɓaɓuho.» Tac, tavëlehna Simeỹo.
23 "Ficai tranqüilos, respondeu-lhes ele, nada temais. É o vosso Deus, o Deus de vossos pais, quem vos pôs um tesouro em vossos sacos; o vosso dinheiro me foi entregue." Depois trouxe-lhes Simeão.
24 Asan a ndënëlehnëhni tere Yosef hna. Më njonëhnikëhni w̃ënka nkuyëtahnëni wapary ŋa do njëɗayini wafali w̃a ile tokëɗëni.
24 Fê-los em seguida entrar na casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 Më pëhwëtëni waɓuña ŋa napatëndëniha Yosef tëki g'anent ga.
25 E, enquanto esperavam por José, que devia voltar ao meio-dia, preparavam o seu presente, pois foi-lhes anunciado que comeriam em casa dele.
26 Tëkind tuŋ Yosef tere hna, më njëɗaniha waɓuña wadëw̃ hni ŋa, tac ndëkwëhnëni haryënkw lëw̃u.
26 Logo que José entrou em casa, ofereceram-lhe os presentes que tinham trazido, prostrando-se diante dele até a terra.
27 Yosef më tëƴëkëhni bi hak nkoni, tac më nkwënëk: «Hak nkok rëmun lafah ale hnësëhnërunëhow̃a ỹa? Nkontik bi?»
27 Ele perguntou pela saúde deles e ajuntou: "Vosso velho pai, do qual me falastes, vai bem? Ainda vive?"
28 Më ntëkwaniha nkotëni ndëkwëhnëni haryënkw lëw̃u: «Aryokuŋëhn hu ỹa, rëm fu ỹa, nkontik do ki fo nkok.»
28 "Teu servo, nosso pai, está passando bem; e vive ainda", responderam-lhe inclinando-se até o solo.
29 Tac Yosef më nuka Besame, aheryu ỹa, aju hnëmu. Më tëƴëk: «Nësëhnërunëhow̃o soŋe arëkwa hun a. Umë bi ye aỹi?» Më nkwënëk: «Araɓi W̃ënu ŋa ndëwani, fatah mën!»
29 Então, levantando os olhos, José viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe. "É este, disse ele, vosso irmão mais novo do qual me falastes?" E ajuntou: "Que Deus te faça misericórdia, meu filho!"
30 Yosef njiw̃ëhnahnëkawo ɗus ante nukawo aheryu Besame ŋa, do wankwën ŋa tëmpëkawo vinkër hna. Cahnëlehn ñap do nji cery ntëw̃u hna soŋe ko.
30 E retirou-se precipitadamente, porque suas entranhas se tinham comovido por causa de seu irmão, e tinha vontade de chorar; entrou em seu quarto e deu livre curso às lágrimas.
31 Tac më nkwëñajëk do cahnëlehni. Nduñënako do ntehn nëhëti roka ỹa.
31 Depois de ter lavado o rosto saiu e, procurando dominar-se, disse: "Servi a mesa".
32 Yosef hnë taɓali minu nëhëtëhniko, hara vicëru g'aheryu hnë taɓali haw̃ary nkeniho. Vëvë Esipët vële w̃acehnaryiko ỹalu va fëna minëhni tokëɗëniho, kaɓi vëhoɗilohna tokëlahnëni gë Wa-ebëre: namu ikwëtahn dëw̃ hni ŋa mbañëko.
32 Serviu-se-lhe à parte, seus irmãos também à parte, e igualmente à parte os egípcios, seus comensais, porque lhes é proibido comer com hebreus; isto é para eles uma coisa abominável.
33 Yosef gë vicëru g'aheryu paɓëlëniho. Gante mbaỹëlëni ka cariniho, aryënkwëryënkw a hafo arëkwa hna. Njëkëlëɗëniho g'ufëmpëhnahnah.
33 Os irmãos de José foram colocados diante dele, desde o mais velho até o mais novo, segundo sua idade, o que lhes fez olhar uns para os outros assombrados.
34 Yosef më nëhëtehnëhnëkëhni hnë vanëhëta vante yeho taɓali lëw̃u va. Më nëhëtehnëhnëka Besame uhnëhët ule fëɓëk ntëbi wahwënta imbëɗ wëɓa vicëru ŋa. Do ceniho uñen ƴaɓah gë Yosef.
34 José mandou que se lhes trouxessem porções de sua própria mesa, e a parte de Benjamim foi cinco vezes maior que a dos outros. Eles beberam e alegraram-se com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.