Gênesis 43
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA
1 Inte ŋa g'ahaw̃ary mbërehnëɗëhëhniwo vahnë va hn'inkal Kanan hna.
1 A fome persistia gravíssima na terra.
2 Awa tere Sakob ỹa, ga puhnëni roka ile ntëw̃ajëniho viju Esipët hna, Sakob më ntehnëkëhni: «Ɓokëryin ayiwu alëw̃aju roka toƴe.»
2 Tendo eles acabado de consumir o cereal que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Voltai, comprai-nos um pouco de mantimento.
3 Yuɗa më ntëkwaka: «Asankaf Esipët ỹa nësëhnëkëfuno wapacëk, ɓokëɗilëfuhna hahnëfu haryënkw lëw̃u ge arëkwa fu ỹa ƴintina.
3 Mas Judá lhe respondeu: Fortemente nos protestou o homem, dizendo: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.
4 Ge maw̃ëru arava Besame yofuna, njiɗëfun lëw̃ajëfu roka ỹa.
4 Se resolveres enviar conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos mantimento;
5 Ɓare ge ŋwëỹëryaruha, ƴiɗilëfuhna, kaɓi asan a më lehnëkëfuno, ɓokëɗilëfuhna hahnëfu haryënkw lëw̃u ge arëkwafu ỹa ƴintina.»
5 se, porém, não o enviares, não desceremos; pois o homem nos disse: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.
6 Sakob më ntehnëkëhni: «Soŋe ye lëntahnërunëho aki afëƴawuna aỹi asan kwëhnarunëha ahery ale wok hnani?»
6 Disse-lhes Israel: Por que me fizestes esse mal, dando a saber àquele homem que tínheis outro irmão?
7 Më ntëkwaniha: «Umë rëƴëkëfuno waƴaɓah, soŋe lëw̃ fu do gë soŋe tere fu. “Rëmun ỹa, nkok bi? Kwëhnarunëha bi fakery fakaw̃ary?” Ile tëƴëkëfuno ỹa fo lëkwaɓunëho. Ƴëtëlëfunohna ntehnëɗëhëfu: “Ƴojëna arëkwahuna.”»
7 Responderam eles: O homem nos perguntou particularmente por nós e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes outro irmão? Respondemos-lhe segundo as suas palavras. Acaso, poderíamos adivinhar que haveria de dizer: Trazei vosso irmão?
8 Yuɗa më ntehnëk: «Apa, maw̃ëry arava Besame yow̃a. Tëfëka yifu, ge ñaɗelënëhna cëmin, wëjë, gë fuhnë do gë vutah fu va.
8 Com isto disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e nos levantaremos e iremos; para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhinhos.
9 Kahnëndaɓu yewu ankaf soŋe lëw̃u ỹa. Ami yeɗ ale w̃enëka haryënkw hu ɗuniỹa mën hna fop ge mëncënanilinahna.
9 Eu serei responsável por ele, da minha mão o requererás; se eu to não trouxer e não to puser à presença, serei culpado para contigo para sempre.
10 Do ge ɓiỹakëndilëfuhna ani, njikëndëɓun vokajëfu wahwënta wahi.»
10 Se não nos tivéssemos demorado já estaríamos, com certeza, de volta segunda vez.
11 Awa rëm hni më ntehnëkëhni: «Kaɓi koyëna nke, diryin aki: taw̃ëryin wësaku hun hna vifërën vivë nkal dëw̃ fu va ayonëhnuna asan arac.
11 Respondeu-lhes Israel, seu pai: Se é tal, fazei, pois, isto: tomai do mais precioso desta terra nos sacos para o mantimento e levai de presente a esse homem: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, arômatas e mirra, nozes de pistácia e amêndoas;
12 Ɓokaryëryin koryi le rëkatërun wësaku hun hna. Mpëd ale raw̃ëk aỹi dina mpër. Ƴoryin fëna koryi haw̃ary.
12 levai também dinheiro em dobro; e o dinheiro restituído na boca dos sacos de cereal, tornai a levá-lo convosco; pode bem ser que fosse engano.
13 Tame, ƴoryina ahery hun aỹi avokawu g'asankaf avë Esipët.
13 Levai também vosso irmão, levantai-vos e voltai àquele homem.
14 Araɓi W̃ën Hwëhn Fanka Fop ŋa ntihna kaỹëhnahna gë w̃uhnë do tavihni Simeỹo gë Besame aw̃ënceryiwuni. Ge ami ye, araɓi wow̃ fatah këm, ge koyëna tëfëko!»
14 Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia perante o homem, para que vos restitua o vosso outro irmão e deixe vir Benjamim. Quanto a mim, se eu perder os filhos, sem filhos ficarei.
15 Awa viju Sakob va më nufëni waɓuña ŋa gë koryi haw̃ary ỹa. Njilehnëni gë Besame Esipët hna do njini tufëhnani vëhni Yosef hna.
15 Tomaram, pois, os homens os presentes, o dinheiro em dobro e a Benjamim; levantaram-se, desceram ao Egito e se apresentaram perante José.
16 Yosef, ga nuka Besame gë vëhni, më ntehnëka ale yeho asankaf vëryokuŋ vëvë tere lëw̃u va: «Ƴiryeryëryihni vëỹi ỹal mën hna, ɗaw̃ehnëryehna icaw̃ do ahnëgehna, kaɓi vëỹi g'ami tokëɗëfun g'anent ga.»
16 Vendo José a Benjamim com eles, disse ao despenseiro de sua casa: Leva estes homens para casa, mata reses e prepara tudo; pois estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Asan a më ntik ile ntehnëkawo Yosef ỹa, njiryeryëkëhniwo viju Sakob va tere Yosef hna.
17 Fez ele como José lhe ordenara e levou os homens para a casa de José.
18 Ante ntehniniho tënkëni tere ŋa, ntakëkëhniwo. Ntehnëlëɗëniho: «Soŋe koryi ile vokaryiko hnë wasaku fu ỹa ye ante njijinëko ryënkwëryënkw ŋa. Njoɗënihëfu soŋe njohahnënihëfu ntinihëfu vëramp do nufënihëhni wafali fu w̃i.»
18 Os homens tiveram medo, porque foram levados à casa de José; e diziam: É por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos sacos de cereal, para nos acusar e arremeter contra nós, escravizar-nos e tomar nossos jumentos.
19 Më tëhaniha ankaf vëryokuŋ vëvë tere Yosef va rënka tere hna,
19 E se chegaram ao mordomo da casa de José, e lhe falaram à porta,
20 ntehnëniha: «Këlayiru tavëndifu, asankaf: ndënkwëɓunëho yijëfu hwënta ryampo lëw̃a roka ani.
20 e disseram: Ai! Senhor meu, já uma vez descemos a comprar mantimento;
21 Awa wamënca ŋa, ga tëkëɓun hn'ile ndakëɗëfunëho hna piɗëtëɓunëho wësaku fu w̃a, do ale-wo-le tëkatëko koryi ỹa saku lëw̃u hna, gante nkeho koryi le law̃ahnëɓunëho roka ka dënk. Awa mbokaryiɓun tame,
21 quando chegamos à estalagem, abrindo os sacos de cereal, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do saco de cereal, nosso dinheiro intacto; tornamos a trazê-lo conosco.
22 do njojëɓun koryi haw̃ary law̃ahnëfu roka ỹa. Ƴëtëlëfuhna bi mo raw̃ëko koryi ỹa wësaku fu hna!»
22 Trouxemos também outro dinheiro conosco, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos sacos de cereal.
23 Ɓare ankaf vëryokuŋ vëvë tere Yosef va më ntëkwak: «Ñëw̃ëryin ƴam, antë ntaku. W̃ënu hun ŋa ye, W̃ën rëmun ŋa, kwëtëhnëku koryi ỹi wësaku hun hna; koryi hun ỹa teɓaɓuho.» Tac, tavëlehna Simeỹo.
23 Ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos deu tesouro nos sacos de cereal; o vosso dinheiro me chegou a mim. E lhes trouxe fora a Simeão.
24 Asan a ndënëlehnëhni tere Yosef hna. Më njonëhnikëhni w̃ënka nkuyëtahnëni wapary ŋa do njëɗayini wafali w̃a ile tokëɗëni.
24 Depois, levou o mordomo aqueles homens à casa de José e lhes deu água, e eles lavaram os pés; também deu ração aos seus jumentos.
25 Më pëhwëtëni waɓuña ŋa napatëndëniha Yosef tëki g'anent ga.
25 Então, prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; pois ouviram que ali haviam de comer.
26 Tëkind tuŋ Yosef tere hna, më njëɗaniha waɓuña wadëw̃ hni ŋa, tac ndëkwëhnëni haryënkw lëw̃u.
26 Chegando José a casa, trouxeram-lhe para dentro o presente que tinham em mãos; e prostraram-se perante ele até à terra.
27 Yosef më tëƴëkëhni bi hak nkoni, tac më nkwënëk: «Hak nkok rëmun lafah ale hnësëhnërunëhow̃a ỹa? Nkontik bi?»
27 Ele lhes perguntou pelo seu bem-estar e disse: Vosso pai, o ancião de quem me falastes, vai bem? Ainda vive?
28 Më ntëkwaniha nkotëni ndëkwëhnëni haryënkw lëw̃u: «Aryokuŋëhn hu ỹa, rëm fu ỹa, nkontik do ki fo nkok.»
28 Responderam: Vai bem o teu servo, nosso pai vive ainda; e abaixaram a cabeça e prostraram-se.
29 Tac Yosef më nuka Besame, aheryu ỹa, aju hnëmu. Më tëƴëk: «Nësëhnërunëhow̃o soŋe arëkwa hun a. Umë bi ye aỹi?» Më nkwënëk: «Araɓi W̃ënu ŋa ndëwani, fatah mën!»
29 Levantando José os olhos, viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: É este o vosso irmão mais novo, de quem me falastes? E acrescentou: Deus te conceda graça, meu filho.
30 Yosef njiw̃ëhnahnëkawo ɗus ante nukawo aheryu Besame ŋa, do wankwën ŋa tëmpëkawo vinkër hna. Cahnëlehn ñap do nji cery ntëw̃u hna soŋe ko.
30 José se apressou e procurou onde chorar, porque se movera no seu íntimo, para com seu irmão; entrou na câmara e chorou ali.
31 Tac më nkwëñajëk do cahnëlehni. Nduñënako do ntehn nëhëti roka ỹa.
31 Depois, lavou o rosto e saiu; conteve-se e disse: Servi a refeição.
32 Yosef hnë taɓali minu nëhëtëhniko, hara vicëru g'aheryu hnë taɓali haw̃ary nkeniho. Vëvë Esipët vële w̃acehnaryiko ỹalu va fëna minëhni tokëɗëniho, kaɓi vëhoɗilohna tokëlahnëni gë Wa-ebëre: namu ikwëtahn dëw̃ hni ŋa mbañëko.
32 Serviram-lhe a ele à parte, e a eles também à parte, e à parte aos egípcios que comiam com ele; porque aos egípcios não lhes era lícito comer pão com os hebreus, porquanto é isso abominação para os egípcios.
33 Yosef gë vicëru g'aheryu paɓëlëniho. Gante mbaỹëlëni ka cariniho, aryënkwëryënkw a hafo arëkwa hna. Njëkëlëɗëniho g'ufëmpëhnahnah.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura e o mais novo segundo a sua menoridade; disto os homens se maravilhavam entre si.
34 Yosef më nëhëtehnëhnëkëhni hnë vanëhëta vante yeho taɓali lëw̃u va. Më nëhëtehnëhnëka Besame uhnëhët ule fëɓëk ntëbi wahwënta imbëɗ wëɓa vicëru ŋa. Do ceniho uñen ƴaɓah gë Yosef.
34 Então, lhes apresentou as porções que estavam diante dele; a porção de Benjamim era cinco vezes mais do que a de qualquer deles. E eles beberam e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.