Gênesis 42

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ga njëtak Sakob roka wafëɗe Esipët hna, më ntehnëkëhni viju: «Soŋe ye ỹëw̃ërun ani ayëkëlëndu?
1 Quando Jacó soube que no Egito havia cereais, disse a seus filhos: “Por que vocês estão aí parados, olhando uns para os outros?
2 Njëtaɓu nkehëhna roka Esipët hna. Ƴiryin alëw̃aju, soŋe antë cëmin inte.»
2 Ouvi dizer que há cereais no Egito. Desçam até lá e comprem cereais em quantidade suficiente para nos mantermos vivos. Do contrário, morreremos”.
3 Awa vicëru pëhw Yosef va njilehnëni gë Esipët ntëw̃ajëni roka ỹa.
3 Então os dez irmãos mais velhos de José desceram ao Egito para comprar cereais.
4 Sakob tavëlawohna aheryu Yosef, Besame njinti, kaɓi nahaɗëho: «Antë nkeja iñë w̃eh.»
4 Mas Jacó não deixou Benjamim, o irmão mais novo de José, ir com eles, pois tinha medo de que algum mal lhe acontecesse.
5 Viju Sakob va tëkëlehnëni Esipët hna gë vahnë vëhaw̃ary vële yintiko lëw̃a roka, kaɓi inte ŋa nkeho gante-wo-gante Kanan hna fëna.
5 Os filhos de Jacó chegaram ao Egito junto com outros para comprar mantimentos, porque também havia fome em Canaã.
6 Yosef yeho asankaf avë nkal ŋa fop. Umë wafëɗëhëhniwo roka ỹa vahnë va fop. Vicëru tëkëlehnini ndëkwëhnëni haryënkw lëw̃u wayëka w̃a nkal hna.
6 Uma vez que José era governador do Egito e o encarregado de vender cereais a todos, foi a ele que seus irmãos se dirigiram. Quando chegaram, curvaram-se diante dele com o rosto no chão.
7 Yosef nundëhni tuŋ vicëru, njavëtëlehnëhni, ɓare ndënkwehnakëhniwo do ŋañënahnëhni tëƴëhni: «Ne nkejërun?»
7 José reconheceu os irmãos de imediato, mas fingiu não saber quem eram e lhes perguntou com aspereza: “De onde vocês vêm?”. “Da terra de Canaã”, responderam eles. “Viemos comprar mantimentos.”
8 Koyëna njavëtëkëhniwo Yosef vicëru, ɓare vëhni vëyavëtëlawohna.
8 Embora José tivesse reconhecido seus irmãos, eles não o reconheceram.
9 Awa Yosef më ndëkwëtak huɗakery hunte ndakeryëko ha soŋe lëw̃ hni ha më ntehnëkëhni: «Vëyëkëtehna yerun! Njijërun soŋe ayëtu ile nkok kwëhnana fanka nkal iŋi.»
9 José se lembrou dos sonhos que tivera a respeito deles muitos anos antes e lhes disse: “Vocês são espiões! Vieram para descobrir os pontos fracos de nossa terra”.
10 Më ntëkwaniha: «Hali, Ahwëhn fu, ndëwa roka fo yijëɓun.
10 “Não, meu senhor!”, responderam eles. “Seus servos vieram apenas para comprar mantimentos.
11 Fuhnë fop vutah asan aryampo fo yeɓun. Vahnë vësatah yeɓun, gelëfuhna vëyëkëtehna.»
11 Somos todos irmãos, membros da mesma família. Somos homens honestos, meu senhor, e não espiões!”
12 Yosef më ntëkwakëhni: «Gena toña! Njijërun soŋe ayëtu hnë cape nte nkok kwëhnana fanka nkal iŋi.»
12 Mas José insistiu: “São espiões, sim! Vieram para descobrir os pontos fracos de nossa terra”.
13 Më ntëkwani: «Vucan pëhw gë vuki (12) yeɓunëho, vutah asan aryampo fo yeɓun, hn'inkal Kanan hna matiɓun: fatëkwa fa gë rëm fu ỹa nkohëni do aryampo gona.»
13 Eles disseram: “Senhor, na verdade, nós, seus servos, éramos doze irmãos, todos filhos de um homem que vive na terra de Canaã. Nosso irmão mais novo está em casa com o pai, e um de nossos irmãos já não está conosco.”
14 Ɓare më ntehnëkëhni: «Ile hnësëɓu ỹa dihëtëɗa: vëyëkëtehna yerun.
14 José, porém, continuou a insistir: “Como eu disse, vocês são espiões!
15 Njëtëɗëfu ge toña hnësëɗun: ntëkëɓu g'intaw̃ary Faraw̃o ŋa, cahnëɗiluhna nkal li ge gena arëkwa hun a rëkik ani.
15 Mas há uma forma de verificar sua história. Juro pela vida do faraó que vocês só deixarão o Egito quando seu irmão mais novo vier para cá.
16 Paƴëryina aryampo hnë w̃uhnë njinëhna arëkwa hun a, hara vëỹëntaw̃ va kaso hna nkoɗëni. Koyëna njëkëɗe wanës hun ŋa ge toña hnësëɗun. Ge gena toña, g'intaw̃ary Faraw̃o ŋa, vëyëkëtehna yerun.»
16 Um de vocês deve buscá-lo. Os outros ficarão presos aqui. Então veremos se sua história é verdadeira ou não. Pela vida do faraó, se não tiverem um irmão mais novo, saberei com certeza que são espiões”.
17 Yosef më cëɗehnëkëhni vicëru wafac warar.
17 Então José os colocou na prisão por três dias.
18 Hnë fac rarëna hna, më ntehnëkëhni: «Ami ntakëɗëho gë W̃ënu ŋa. Awa, ge ñaɗiluhna asëmu, wëli ile lehnëɗëmu aliwu ỹa.
18 No terceiro dia, José lhes disse: “Sou um homem temente a Deus. Façam o que direi e viverão.
19 Ge vahnë vële hnësëɗ toña yerun, maw̃ëryin aryampo hnë w̃uhnë nko kaso li; vëỹëntaw̃ va njonëhnënihëhni roka ỹa vëvë watere hun vële njok inte va.
19 Se são mesmo homens honestos, escolham um de seus irmãos para continuar preso. Os demais podem voltar para casa com cereais para seus parentes que estão passando fome.
20 Tac, ƴonëhninowa arëkwa hun a. Koyëna njëtëɗëfu toña hnësëɗun do cëmëɗiluhna.»
20 Tragam-me, porém, seu irmão mais novo. Com isso, provarão que estão dizendo a verdade e não morrerão”. Eles concordaram e,
21 Tac ntehnëlëɗëniho: «Soŋe ile liyinëka ahery fu ỹa finiŋahninëkëfu: nuyinëko yiw̃ëhnah lëw̃u w̃a, ante këlaɗëhëfuno ŋa, do nëpayilënawohna. Soŋe rac yehahninëk fuhnë dënk tame hnë iỹi yiw̃ëhnah.»
21 conversando entre si, disseram: “É evidente que estamos sendo castigados por aquilo que fizemos a José tanto tempo atrás. Vimos sua angústia quando ele implorou por sua vida, mas nós o ignoramos. Por isso estamos nesta situação difícil”.
22 Riben më ntëkwakëhni: «Pëƴalunohna bi: antë aliwuna iỹi sifa w̃eh faŋi fatah! Ɓare nëpalunow̃ohna. Tame cosanden soŋe cëm dëw̃u ŋa.»
22 Rúben disse: “Não lhes falei que não pecassem contra o rapaz? Mas vocês não quiseram me ouvir. Agora, temos de prestar contas pelo sangue dele!”.
23 Vëyëtëlohna Yosef nkwëryëɗëho wante nësëɗëniho ŋa kaɓi ahnë rëkëtëlehnëɗëhëhniwo.
23 Não sabiam, porém, que José os entendia, pois falava com eles por meio de um intérprete.
24 Awa Yosef më ŋaw̃ëtakëhni do kond. Tac mboka ɗarël lëw̃ hni hna pëƴahni Simeỹo tavëɗ kaso hna do ñabehna tase lëw̃ hni.
24 José se afastou dos irmãos e começou a chorar. Quando se recompôs, voltou a falar com eles. Escolheu Simeão e mandou amarrá-lo diante dos demais.
25 Yosef më ntehnëkëhni vëryokuŋ vëlëw̃u va pëɓënëhnënihëhni roka ỹa wësaku walëw̃ hni hna, do mbokaryi koryi lëw̃ hni ỹa ale-wo-le saku lëw̃u hna do fëna njëɗayini ile valëhëɗëhëhni soŋe uyas w̃a. Do koyëna ntinëhniniho.
25 Em seguida, José ordenou que seus servos enchessem de cereais os sacos que os irmãos haviam trazido e, em segredo, devolvessem o pagamento, colocando o dinheiro na boca de cada saco. Também mandou que lhes dessem mantimentos para a viagem, e assim fizeram.
26 Më ndiɓëndënihëhni roka ỹa wafali walëw̃ hni w̃a njilehnëni.
26 Os irmãos colocaram os sacos de cereal sobre seus jumentos e partiram de volta para casa.
27 Ante tëryaniho hn'ile ndakëɗëni hna, aryampo hnë vëhni më pëtëk saku lëw̃u ỹa soŋe njëɗahna ile tokëɗ fali falëw̃u fa, do nuko koryi lëw̃u ỹa saku hna.
27 Contudo, quando um deles abriu a bagagem a fim de pegar cereal para seu jumento, encontrou o dinheiro na boca do saco.
28 Më ndekak ntehnëhni vëỹëntaw̃ va: «Nurun! Mbësayiɓu koryi mën ỹa! Ani nke, saku mën li!» Pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus do ntakëhni. Më tëƴëlëɗëni: «Ye la ntikëfu aki W̃ënu ŋi?»
28 “Vejam só!”, exclamou para seus irmãos. “Devolveram meu dinheiro; está aqui no saco!” O coração deles desfaleceu e, tremendo, disseram uns aos outros: “O que Deus fez conosco?”.
29 Ante tëkëniho Kanan vëhni rëm hni, Sakob, më pëƴaniha fop ile yejëkëhni ỹa.
29 Quando os irmãos chegaram à casa de Jacó, seu pai, na terra de Canaã, relataram-lhe tudo que havia acontecido com eles.
30 Vëhni lehnëko: «Asan ale ye asankaf avë Esipët ỹa njapënanëkëfuno. Vëyëkëtehna yeɓun ntehnëkëfuno.
30 Disseram: “O homem que governa o país falou conosco asperamente e nos acusou de sermos espiões em sua terra,
31 Awa, më lëkwaɓunëha: “Gelëfuhna vëyëkëtehna, ɓare vësatah yeɓun.
31 mas nós lhe garantimos: ‘Somos homens honestos, e não espiões.
32 Pëhw gë vëhi yeɓunëho, vucan rëm ryampo fo; aryampo gona do fatëkwa fa gë rëm fu ỹa nkohëni hn'inkal Kanan hna.”
32 Somos doze irmãos, filhos do mesmo pai. Um de nossos irmãos já não está conosco, e o mais novo está em casa com nosso pai, na terra de Canaã’.
33 «Asan arac më ntehnëkëfu: “Ge vahnë vële hnësëɗ toña yerun, maw̃ëryin aryampo hnë w̃uhnë nko hnani. Vëỹëntaw̃ va njonëhnënihëhni roka ỹa vëvë watere hun vële njok inte va.
33 “Então o homem que governa o país disse: ‘Saberei com certeza se vocês são homens honestos da seguinte forma: deixem um de seus irmãos comigo e voltem para casa levando cereais para seus parentes que estão passando fome.
34 Tac ƴonëhninowa arëkwa hun a. Njëtëɗëfu koyëna toña hnësëɗun, do geluhna vëyëkëtehna. Awa tac mbësaɗëmuna aỹënta hun aỹi do tavëɗëmu ayasëlehnëndu nkal li gante ñaɗun ka.”»
34 Tragam-me, porém, seu irmão mais novo e saberei que são homens honestos, e não espiões. Então eu lhes devolverei seu irmão, e vocês poderão negociar livremente nesta terra’”.
35 Ante njëpëtëniho roka ỹa hnë wësaku walëw̃ hni hna, ale-wo-le hnë vëhni tëkatëko fakufa koryi lëw̃u fa gë koryi per, do ga nuni koryi lëw̃ hni rac, ntakëkëhniwo gë rëm hni Sakob per.
35 Ao esvaziarem os sacos, viram que dentro de cada um havia uma bolsa com o dinheiro do pagamento pelos cereais. Os irmãos e o pai ficaram apavorados quando viram as bolsas de dinheiro.
36 Awa rëm hni Sakob më ntehnëkëhni: «Ñaɗun antë woryaryëw̃ëhni vutah mën va: Yosef gona; Simeỹo nulëw̃ahna, do ñaɗun ahnufëhnunow̃a Besame! Ami nkeɗ iỹin fop!»
36 Jacó disse: “Vocês estão tirando meus filhos de mim! José se foi, Simeão não está aqui, e agora querem levar Benjamim também. Tudo está contra mim!”.
37 Riben më ntehnëka: «Kwëtehnandew̃a ami, mëncënaniɗëmina. Ge mëncënanilinahna, ndaw̃ëɗuhëhni vijë mën vëhi vi!»
37 Então Rúben disse ao pai: “Se eu não trouxer Benjamim de volta, o senhor pode matar meus dois filhos. Eu me responsabilizo por ele e prometo trazê-lo de volta”.
38 Ɓare Sakob më ntëkwak: «Hali, ajë mën aỹi ƴiɗina gë w̃uhnë. Acëru cëmëk, umë fo woryaryëɓu fëmba hnëmu fa. Ge uw̃eh yehëka nkaw̃ hna, cëmëɗëfu ntavah soŋe hun ỹa gante cërëɓu ki.»
38 Jacó, porém, respondeu: “Meu filho não descerá com vocês. Seu irmão José morreu, e Benjamim é tudo que me resta. Se alguma coisa acontecesse com ele na viagem, vocês me mandariam velho e infeliz para a sepultura”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.