Gênesis 42
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA
1 Ga njëtak Sakob roka wafëɗe Esipët hna, më ntehnëkëhni viju: «Soŋe ye ỹëw̃ërun ani ayëkëlëndu?
1 Sabedor Jacó de que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: Por que estais aí a olhar uns para os outros?
2 Njëtaɓu nkehëhna roka Esipët hna. Ƴiryin alëw̃aju, soŋe antë cëmin inte.»
2 E ajuntou: Tenho ouvido que há cereais no Egito; descei até lá e comprai-nos deles, para que vivamos e não morramos.
3 Awa vicëru pëhw Yosef va njilehnëni gë Esipët ntëw̃ajëni roka ỹa.
3 Então, desceram dez dos irmãos de José, para comprar cereal do Egito.
4 Sakob tavëlawohna aheryu Yosef, Besame njinti, kaɓi nahaɗëho: «Antë nkeja iñë w̃eh.»
4 A Benjamim, porém, irmão de José, não enviou Jacó na companhia dos irmãos, porque dizia: Para que não lhe suceda, acaso, algum desastre.
5 Viju Sakob va tëkëlehnëni Esipët hna gë vahnë vëhaw̃ary vële yintiko lëw̃a roka, kaɓi inte ŋa nkeho gante-wo-gante Kanan hna fëna.
5 Entre os que iam, pois, para lá, foram também os filhos de Israel; porque havia fome na terra de Canaã.
6 Yosef yeho asankaf avë nkal ŋa fop. Umë wafëɗëhëhniwo roka ỹa vahnë va fop. Vicëru tëkëlehnini ndëkwëhnëni haryënkw lëw̃u wayëka w̃a nkal hna.
6 José era governador daquela terra; era ele quem vendia a todos os povos da terra; e os irmãos de José vieram e se prostraram rosto em terra, perante ele.
7 Yosef nundëhni tuŋ vicëru, njavëtëlehnëhni, ɓare ndënkwehnakëhniwo do ŋañënahnëhni tëƴëhni: «Ne nkejërun?»
7 Vendo José a seus irmãos, reconheceu-os, porém não se deu a conhecer, e lhes falou asperamente, e lhes perguntou: Donde vindes? Responderam: Da terra de Canaã, para comprar mantimento.
8 Koyëna njavëtëkëhniwo Yosef vicëru, ɓare vëhni vëyavëtëlawohna.
8 José reconheceu os irmãos; porém eles não o reconheceram.
9 Awa Yosef më ndëkwëtak huɗakery hunte ndakeryëko ha soŋe lëw̃ hni ha më ntehnëkëhni: «Vëyëkëtehna yerun! Njijërun soŋe ayëtu ile nkok kwëhnana fanka nkal iŋi.»
9 Então, se lembrou José dos sonhos que tivera a respeito deles e lhes disse: Vós sois espiões e viestes para ver os pontos fracos da terra.
10 Më ntëkwaniha: «Hali, Ahwëhn fu, ndëwa roka fo yijëɓun.
10 Responderam-lhe: Não, senhor meu; mas vieram os teus servos para comprar mantimento.
11 Fuhnë fop vutah asan aryampo fo yeɓun. Vahnë vësatah yeɓun, gelëfuhna vëyëkëtehna.»
11 Somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens honestos; os teus servos não são espiões.
12 Yosef më ntëkwakëhni: «Gena toña! Njijërun soŋe ayëtu hnë cape nte nkok kwëhnana fanka nkal iŋi.»
12 Ele, porém, lhes respondeu: Nada disso; pelo contrário, viestes para ver os pontos fracos da terra.
13 Më ntëkwani: «Vucan pëhw gë vuki (12) yeɓunëho, vutah asan aryampo fo yeɓun, hn'inkal Kanan hna matiɓun: fatëkwa fa gë rëm fu ỹa nkohëni do aryampo gona.»
13 Eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã; o mais novo está hoje com nosso pai, outro já não existe.
14 Ɓare më ntehnëkëhni: «Ile hnësëɓu ỹa dihëtëɗa: vëyëkëtehna yerun.
14 Então, lhes falou José: É como já vos disse: sois espiões.
15 Njëtëɗëfu ge toña hnësëɗun: ntëkëɓu g'intaw̃ary Faraw̃o ŋa, cahnëɗiluhna nkal li ge gena arëkwa hun a rëkik ani.
15 Nisto sereis provados: pela vida de Faraó, daqui não saireis, sem que primeiro venha o vosso irmão mais novo.
16 Paƴëryina aryampo hnë w̃uhnë njinëhna arëkwa hun a, hara vëỹëntaw̃ va kaso hna nkoɗëni. Koyëna njëkëɗe wanës hun ŋa ge toña hnësëɗun. Ge gena toña, g'intaw̃ary Faraw̃o ŋa, vëyëkëtehna yerun.»
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão; vós ficareis detidos para que sejam provadas as vossas palavras, se há verdade no que dizeis; ou se não, pela vida de Faraó, sois espiões.
17 Yosef më cëɗehnëkëhni vicëru wafac warar.
17 E os meteu juntos em prisão três dias.
18 Hnë fac rarëna hna, më ntehnëkëhni: «Ami ntakëɗëho gë W̃ënu ŋa. Awa, ge ñaɗiluhna asëmu, wëli ile lehnëɗëmu aliwu ỹa.
18 Ao terceiro dia, disse-lhes José: Fazei o seguinte e vivereis, pois temo a Deus.
19 Ge vahnë vële hnësëɗ toña yerun, maw̃ëryin aryampo hnë w̃uhnë nko kaso li; vëỹëntaw̃ va njonëhnënihëhni roka ỹa vëvë watere hun vële njok inte va.
19 Se sois homens honestos, fique detido um de vós na casa da vossa prisão; vós outros ide, levai cereal para suprir a fome das vossas casas.
20 Tac, ƴonëhninowa arëkwa hun a. Koyëna njëtëɗëfu toña hnësëɗun do cëmëɗiluhna.»
20 E trazei-me vosso irmão mais novo, com o que serão verificadas as vossas palavras, e não morrereis. E eles se dispuseram a fazê-lo.
21 Tac ntehnëlëɗëniho: «Soŋe ile liyinëka ahery fu ỹa finiŋahninëkëfu: nuyinëko yiw̃ëhnah lëw̃u w̃a, ante këlaɗëhëfuno ŋa, do nëpayilënawohna. Soŋe rac yehahninëk fuhnë dënk tame hnë iỹi yiw̃ëhnah.»
21 Então, disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados, no tocante a nosso irmão, pois lhe vimos a angústia da alma, quando nos rogava, e não lhe acudimos; por isso, nos vem esta ansiedade.
22 Riben më ntëkwakëhni: «Pëƴalunohna bi: antë aliwuna iỹi sifa w̃eh faŋi fatah! Ɓare nëpalunow̃ohna. Tame cosanden soŋe cëm dëw̃u ŋa.»
22 Respondeu-lhes Rúben: Não vos disse eu: Não pequeis contra o jovem? E não me quisestes ouvir. Pois vedes aí que se requer de nós o seu sangue.
23 Vëyëtëlohna Yosef nkwëryëɗëho wante nësëɗëniho ŋa kaɓi ahnë rëkëtëlehnëɗëhëhniwo.
23 Eles, porém, não sabiam que José os entendia, porque lhes falava por intérprete.
24 Awa Yosef më ŋaw̃ëtakëhni do kond. Tac mboka ɗarël lëw̃ hni hna pëƴahni Simeỹo tavëɗ kaso hna do ñabehna tase lëw̃ hni.
24 E, retirando-se deles, chorou; depois, tornando, lhes falou; tomou a Simeão dentre eles e o algemou na presença deles.
25 Yosef më ntehnëkëhni vëryokuŋ vëlëw̃u va pëɓënëhnënihëhni roka ỹa wësaku walëw̃ hni hna, do mbokaryi koryi lëw̃ hni ỹa ale-wo-le saku lëw̃u hna do fëna njëɗayini ile valëhëɗëhëhni soŋe uyas w̃a. Do koyëna ntinëhniniho.
25 Ordenou José que lhes enchessem de cereal os sacos, e lhes restituíssem o dinheiro, a cada um no saco de cereal, e os suprissem de comida para o caminho; e assim lhes foi feito.
26 Më ndiɓëndënihëhni roka ỹa wafali walëw̃ hni w̃a njilehnëni.
26 E carregaram o cereal sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Ante tëryaniho hn'ile ndakëɗëni hna, aryampo hnë vëhni më pëtëk saku lëw̃u ỹa soŋe njëɗahna ile tokëɗ fali falëw̃u fa, do nuko koryi lëw̃u ỹa saku hna.
27 Abrindo um deles o saco de cereal, para dar de comer ao seu jumento na estalagem, deu com o dinheiro na boca do saco de cereal.
28 Më ndekak ntehnëhni vëỹëntaw̃ va: «Nurun! Mbësayiɓu koryi mën ỹa! Ani nke, saku mën li!» Pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus do ntakëhni. Më tëƴëlëɗëni: «Ye la ntikëfu aki W̃ënu ŋi?»
28 Então, disse aos irmãos: Devolveram o meu dinheiro; aqui está na boca do saco de cereal. Desfaleceu-lhes o coração, e, atemorizados, entreolhavam-se, dizendo: Que é isto que Deus nos fez?
29 Ante tëkëniho Kanan vëhni rëm hni, Sakob, më pëƴaniha fop ile yejëkëhni ỹa.
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e lhe contaram tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 Vëhni lehnëko: «Asan ale ye asankaf avë Esipët ỹa njapënanëkëfuno. Vëyëkëtehna yeɓun ntehnëkëfuno.
30 O homem, o senhor da terra, falou conosco asperamente e nos tratou como espiões da terra.
31 Awa, më lëkwaɓunëha: “Gelëfuhna vëyëkëtehna, ɓare vësatah yeɓun.
31 Dissemos-lhe: Somos homens honestos; não somos espiões;
32 Pëhw gë vëhi yeɓunëho, vucan rëm ryampo fo; aryampo gona do fatëkwa fa gë rëm fu ỹa nkohëni hn'inkal Kanan hna.”
32 somos doze irmãos, filhos de um mesmo pai; um já não existe, e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 «Asan arac më ntehnëkëfu: “Ge vahnë vële hnësëɗ toña yerun, maw̃ëryin aryampo hnë w̃uhnë nko hnani. Vëỹëntaw̃ va njonëhnënihëhni roka ỹa vëvë watere hun vële njok inte va.
33 Respondeu-nos o homem, o senhor da terra: Nisto conhecerei que sois homens honestos: deixai comigo um de vossos irmãos, tomai o cereal para remediar a fome de vossas casas e parti;
34 Tac ƴonëhninowa arëkwa hun a. Njëtëɗëfu koyëna toña hnësëɗun, do geluhna vëyëkëtehna. Awa tac mbësaɗëmuna aỹënta hun aỹi do tavëɗëmu ayasëlehnëndu nkal li gante ñaɗun ka.”»
34 trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espiões, mas homens honestos. Então, vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Ante njëpëtëniho roka ỹa hnë wësaku walëw̃ hni hna, ale-wo-le hnë vëhni tëkatëko fakufa koryi lëw̃u fa gë koryi per, do ga nuni koryi lëw̃ hni rac, ntakëkëhniwo gë rëm hni Sakob per.
35 Aconteceu que, despejando eles os sacos de cereal, eis cada um tinha a sua trouxinha de dinheiro no saco de cereal; e viram as trouxinhas com o dinheiro, eles e seu pai, e temeram.
36 Awa rëm hni Sakob më ntehnëkëhni: «Ñaɗun antë woryaryëw̃ëhni vutah mën va: Yosef gona; Simeỹo nulëw̃ahna, do ñaɗun ahnufëhnunow̃a Besame! Ami nkeɗ iỹin fop!»
36 Então, lhes disse Jacó, seu pai: Tendes-me privado de filhos: José já não existe, Simeão não está aqui, e ides levar a Benjamim! Todas estas coisas me sobrevêm.
37 Riben më ntehnëka: «Kwëtehnandew̃a ami, mëncënaniɗëmina. Ge mëncënanilinahna, ndaw̃ëɗuhëhni vijë mën vëhi vi!»
37 Mas Rúben disse a seu pai: Mata os meus dois filhos, se to não tornar a trazer; entrega-mo, e eu to restituirei.
38 Ɓare Sakob më ntëkwak: «Hali, ajë mën aỹi ƴiɗina gë w̃uhnë. Acëru cëmëk, umë fo woryaryëɓu fëmba hnëmu fa. Ge uw̃eh yehëka nkaw̃ hna, cëmëɗëfu ntavah soŋe hun ỹa gante cërëɓu ki.»
38 Ele, porém, disse: Meu filho não descerá convosco; seu irmão é morto, e ele ficou só; se lhe sucede algum desastre no caminho por onde fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.