Gênesis 39

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Awa Yosef tëkaryiko Esipët hna. Vëva Isëmayel va nkwafëtënihawo avë Esipët ale w̃aciko Potifar. Potifar tac asankaf wasoɗaɗe Faraw̃o ỹa yeho, ankaf vëyëka vëlëw̃u va.
1 Quando José foi levado para o Egito pelos negociantes ismaelitas, eles o venderam a Potifar, um oficial egípcio. Potifar era capitão da guarda do faraó, o rei do Egito.
2 Ahwëhn a W̃ënu ŋa gë Yosef nkeniho, fop caŋaryëɗëhawo. Tere avë Esipët ale hwëhnëka hna ntëɗëko.
2 O S enhor estava com José, por isso ele era bem-sucedido em tudo que fazia no serviço da casa de seu senhor egípcio.
3 Potifar kamahnëko Ahwëhn a W̃ënu ŋa gë Yosef nkeniho do caŋaryëɗëhawo fop ile ntiɗëho ỹa.
3 Potifar percebeu que o S enhor estava com José e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.
4 Awa Potifar nëŋëkawo gë Yosef, më kwëtehnahnëka ɗoku vë tere lëw̃u ỹa: ankaf tere lëw̃u gë hnapul ỹa fop ntikawo.
4 Satisfeito com isso, nomeou José seu assistente pessoal e o encarregou de toda a sua casa e de todos os seus bens.
5 Do tëk pëgw hnë wati rac, soŋe Yosef ỹa, Ahwëhn a W̃ënu ŋa ndëwakëhniwo tere avë Esipët ỹa. Ɗëwara rac campëko hnë viỹë vile kwëhnako hna fop, tere hna do gë wëhaỹ per.
5 A partir do dia em que José foi encarregado de toda a casa e de todas as propriedades de Potifar, o S enhor começou a abençoar a casa do egípcio por causa de José. Tudo corria bem na casa, e as plantações e os animais prosperavam.
6 Awa Potifar taveryëkawo Yosef fop ile kwëhnako ỹa do ñoñ golohna paɓ, ge gena ile tokëɗ ỹa fo.
6 Assim, Potifar entregou tudo que possuía aos cuidados de José e, tendo-o como administrador, não se preocupava com nada, exceto com o que iria comer. José era um rapaz muito bonito, de bela aparência,
7 do, ga mbiỹëk toƴe, asëval Potifar a ŋahnëkawo më ntehnëka: «Ɗakëfu!»
7 e logo a esposa de Potifar começou a olhar para ele com desejo. “Venha e deite-se comigo”, ordenou ela.
8 Ɓare Yosef ŋwëỹëko do ntehna asëval a: «Ale ryokuŋëhnëɗëfu ỹa ñoñ tëƴëɗilohna tere li, fop kwëtehnahnëko ile kwëhnak ỹa.
8 José recusou e disse: “Meu senhor me confiou todos os bens de sua casa e não precisa se preocupar com nada.
9 Umë dënk, kwëhnana ucankaf ntëbo ami hnë iỹi tere: ñoñ ɓañëhnëlohna ge gena wëjë, kaɓi asëvalu ỹa yeru. Awa hak koɗëfu liwu iñë ỹaƴah gë iỹi ki do liwu ile mbañëk W̃ënu ŋa?»
9 Ninguém aqui tem mais autoridade que eu. Ele não me negou coisa alguma, exceto a senhora, pois é mulher dele. Como poderia eu cometer tamanha maldade? Estaria pecando contra Deus!”.
10 Asëval a ndëñanëɗëhawo fac-wo-fac nji ndakëni, ɓare Yosef maw̃ëlohna muk do kehaɗëhawo.
10 A mulher continuava a assediar José diariamente, mas ele se recusava a deitar-se com ela.
11 Hnë fac ryampo, Yosef tënkëko cery cankaf vëhwëhn tere hna soŋe nti ɗoku lëw̃u ỹa do vëryokuŋ ntaw̃u va vëwolohna hnam.
11 Certo dia, porém, quando José entrou para fazer seu trabalho, não havia mais ninguém na casa.
12 Asëval Potifar a më pëlanëka Yosef cuɗ cankaf ŋa ntehna: «Ƴij ndaki!» Ɓare Yosef më taveryëka cuɗ ŋa do nkary cahn cery hna.
12 Ela se aproximou, agarrou-o pelo manto e exigiu: “Venha, deite-se comigo!”. José se desvencilhou e fugiu da casa, mas o manto ficou na mão da mulher.
13 Asëval a, ga nuk taveryëka cuɗ ŋa do nkary cahn cery hna,
13 Quando ela viu que José tinha fugido, mas que o manto havia ficado na mão dela,
14 pëgwëlehn ndekand mëcandëhni vëryokuŋ va ntehnëhni: «Ƴëkëryin: asan mën a njonëhnikëfuna iỹi Ebëre njafaŋëndëfu! Njijakëh soŋe ryakëfu g'ami, ɓare ndekakëɓu ɗus.
14 chamou seus servos. “Vejam!”, disse ela. “Meu marido trouxe esse escravo hebreu para nos fazer de bobos! Ele entrou no meu quarto para me violentar, mas eu gritei.
15 Nkwëryëndo tuŋ ga mëcaɗëfu, më tavëk cuɗ ntëw̃u ŋa, nkary do cahn cery li.»
15 Quando ele me ouviu gritar, saiu correndo e escapou, mas largou seu manto comigo.”
16 Tac më kwëtëk cuɗ Yosef ŋa ɗarël lëw̃u hafo asanu mënci.
16 Ela guardou o manto até o marido voltar para casa.
17 Ga mëncik asanu më tëfëtanëka watac fo: «Aramp Ebëre ale yonëhniruhëfuna ỹa njijakëh ryakëfu.
17 Então, contou-lhe sua versão da história. “O escravo hebreu que você trouxe para nossa casa tentou aproveitar-se de mim”, disse ela.
18 Ɓare ga pëgwëɓu ryekandu w̃ëcandu, tavëlehn cuɗ ntëw̃u ŋa nkary do cahn cery li.»
18 “Mas, quando eu gritei, ele saiu correndo e largou seu manto comigo!”
19 Ante nkwëryëko asan a wante pëƴaɗëhawo asëvalu ŋa, ntavëkawo ɗus.
19 Ao ouvir a mulher contar como José a havia tratado, Potifar se enfureceu.
20 Më pëlayehnëka Yosef do cëɗi hnë kaso hn'ile cëɗahniniho vëramp ahnaw̃ hna.
20 Pegou José e o lançou na prisão onde ficavam os prisioneiros do rei, e ali José permaneceu.
21 Ɓare Ahwëhn a W̃ënu ŋa g'umë nkeniho do ndemaɗëhawo. Ntiko hafo asankaf vëyëka kaso ỹa kwëtahna.
21 Mas o S enhor estava com ele na prisão e o tratou com bondade. Fez José conquistar a simpatia do carcereiro, que,
22 Arac më kwëtehnahnëka Yosef nke ankaf vëramp vëỹëntaw̃ va fop; umë yeho ankaf ɗoku vëramp ỹa fop.
22 em pouco tempo, encarregou José de todos os outros presos e de todas as tarefas da prisão.
23 Asankaf vëyëka kaso ỹa golohna paɓ ile kwëtehnahnëkawo Yosef ỹa, kaɓi Ahwëhn a W̃ënu ŋa gë Yosef nkeniho do ntiɗëho caŋarya fop ile pëhnaɗëho ỹa.
23 O carcereiro não precisava mais se preocupar com nada, pois José cuidava de tudo. O S enhor estava com ele e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.